นิตยสารรายสะดวก  A u t h o r's   T a l k  วันที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๖๓
สวัสดีคุณผู้อ่านที่รัก,

เรื่องที่เขียนนี้เป็นเรื่องเรียบๆที่เก็บตกจากชีวิตประจำวัน โดยรจนาเพียงมีเจตนานำเสนอความเข้าใจอันดีของการใช้ชีวิตในต่างแดน เพื่อให้ผู้อ่านได้รู้จักชีวิตในสวิสเซอร์แลนด์และในยุโรปในมุมมองที่ต่างจากการท่องเที่ยวทั่วๆไปเท่านั้น

รจนายินดีรับฟังความคิดเห็นจากท่านเสมอ

 เขียนคุยกับรจนา ณ เจนีวา คลิกที่นี่ 

ป้าแก่ เขียนมา : [ 61.91.101.231 ]
รหัสจดหมาย L-558
๑๐ ธ.ค. ๒๕๔๗, ๑๕.๑๑ น.


ดีใจ​กับคุณรจด้วยนะค่ะ​ ​ที่งานเขียน​เป็น​ที่ชื่นชอบ ดูจาก​ที่หลายๆ​คนเขียนมาหา
เห็นด้วย​กับคุณรจ​ที่ว่าชีวิตจริง ของคนเราตอนนี้ก็เครียดแล้ว​​ถ้า​ต้องมาอ่านเรื่อง​หนักๆ​
บางทีก็ไม่ไหวเหมือนกัน อาจ​จะมีสลับบ้างก็​ได้นะ ​เพื่อ​ความหลากหลาย ​ได้เห็นชีวิต
" คนไกลบ้าน " เห็นแง่มุม​ความคิด​ที่แตกต่าง สภาพแวดล้อม​ที่เปลี่ยน​ไป ไม่ทราบว่าคุณรจ ​ไปอยู่​เมืองเจกี่ปี แล้ว​ กลับมาเยี่ยมเมืองไทยบ่อยไหม ในปีใหม่​ที่ใกล้มาถึงนี้ ขอให้คุณมี​ความสุข ​ที่เมืองเจ ​และทุกๆ​​ที่ ​ที่คุณเดินทาง​ไป ขอให้มี​ความสุขค่ะ​
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 83.176.56.126 ]
๒๓ ม.ค. ๒๕๔๘, ๑๘.๓๑ น.

ขอบคุณป้าแก่​ที่​เป็น​กำลังใจมาตลอดค่ะ​ รู้สึกเหมือนป้า ​คือ ญาติผู้ใหญ่ ของศาลานกน้อยเรา ให้​ความอบอุ่น​กับลูกนกเล็กๆ​อย่างรจนา...​.
​จะพยายามตั้งใจเขียนในสิ่ง​ที่​จะ​เป็นประโยชน์​กับพวกเราค่ะ​...​.
รจนากลับเมืองไทยน้อยมาก สองปีครั้ง​ได้ ​เพราะชีวิตใหม่มีอะไร​​ต้องปรับตัวมากมาย​เหลือเกิน จนปีหนึ่ง​ๆ​ผ่านพ้น​ไปอย่างรวดเร็ว อีกอย่าง ประเทศนี้ก็มีอะไร​สวยงามให้ค้นคว้ามากมาย​
ตอนนี้คอมพ์ฯอาการดีขึ้น​แล้ว​ รจนาคงเข้ามาเขียน​ได้บ่อยกว่า​แต่ก่อน

ขอให้ป้าแก่มี​ความสุขมากๆ​นะคะ​

รจนาค่ะ​
ผู้หญิงผมยาว เขียนมา : [ 146.197.27.16 ]
รหัสจดหมาย L-338
๒๘ เม.ย. ๒๕๔๗, ๑๖.๓๕ น.

คุณรจนา​ที่รัก คิดว่าคุณคงยุ่งอยู่​​กับอะไร​ซักอยางหรือหลายๆ​อย่างก็เลย​ยังไม่มีเวลาตอบ ไม่​เป็นไรค่ะ​ อย่างนั้น​ก็​จะขอเขียนมาหาอีกก็แล้ว​กัน อย่างหนึ่ง​ก็​คือวันนี้ตอนเช้า​ ๒๘ เม.ย. ฝนตกหนักทั่วกรุงเทพตั้งแต่เช้า​เลย​ค่ะ​ ทำให้อุณหภูมิลดลง​ไปเยอะเลย​ อากาศดีขึ้น​มากค่ะ​ ดิฉันนั่งทำงานบนชั้น ๔๕ ของตึกแห่งหนึ่ง​ มองออก​ไปข้างนอกรู้สึกว่า​เมืองกรุงดูสดใส​และสะอาดมากขึ้น​เชียวค่ะ​ จริงๆ​แล้ว​ก็แค่อยากเขียนมาเล่าถึง​ความ​เป็น​ไปของกรุงเทพให้ฟังเท่านั้น​ล่ะคะ​่ะ ​เพื่อ​เป็นการแลกเปลี่ยน ตอบแทนเล็กน้อย​ที่คุณเล่าถึงประสบการณ์ในยุโรปให้ฟังค่ะ​ ​เอาไว้ว่างๆ​​จะเขียนมาหาใหม่นะคะ​ แค่นี้ก่อน สวัสดีค่ะ​
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๒๙ เม.ย. ๒๕๔๗, ๑๒.๔๔ น.

คุณผู้หญิงผมยาวคะ​
​ต้องขอโทษจริงๆ​ ​ที่ทำให้รอนะคะ​ เดือน​ที่ผ่านมายุ่งมาก ​ที่จริงไม่​ได้ลืมจดหมาย ​แต่ว่ารอ​จะให้มีเวลาตอบยาวๆ​ ก็เลย​ไม่​ได้ตอบเสียที ยังงี้​ต้องตอบสั้นๆ​ ​แต่ดีกว่าไม่​ได้ตอบนะคะ​
ดีใจ​ที่กรุงเทพฯอากาศเย็นลงนิดหน่อย​ค่ะ​ ขอบคุณ​ที่ส่งข่าว ตอนนี้​ที่นี่ยังเย็นอยู่​ในตอนเช้า​ ​และหัวค่ำ กลางวันอุ่นสบาย ​แต่​ไปไหนก็​ต้องมีเสื้อแจ๊กเก็ตเผื่อไว้ด้วย เกิดอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงกระทันหัน ดอกไม้สวย ​แต่บาง​ส่วนเริ่มร่วงโรย ใบไม้แตกใหม่เกือบเต็มต้นแล้ว​ค่ะ​ มอง​ไปทางไหนก็สวยงาม
​แต่รจนางานยุ่ง มองเห็น​แต่งานกองข้างหน้าค่ะ​ คาดว่าไม่นานสถานการณ์​จะดีขึ้น​ค่ะ​
ส่ง​ความระลึกถึงมาให้จากเจนีวานะคะ​
ปล ไม่​ได้เขียนจดหมายนานเลย​ตอบผิดตอบ​ไปหาตัวเองค่ะ​
ผู้หญิงผมยาว เขียนมา : [ 146.197.27.16 ]
รหัสจดหมาย L-330
๐๘ เม.ย. ๒๕๔๗, ๐๘.๔๗ น.

คุณรจนาคะ​ ดีใจ​ที่เปิดหน้าต่างนี้ขึ้น​มาก็​ได้เห็นคำตอบจากคุณค่ะ​ ตอนนี้ก้อยังไม่มีคน​ที่บ้านค่ะ​ ​แต่อาจ​จะมีอีกไม่นานค่ะ​ หวัง​เป็นอย่างยิ่งว่าเรา​จะ​ได้พบกันตอนคุณกลับมาเมืองไทยนะคะ​ ช่วงนี้อากาศ​ที่เมืองไทยร้อนมากค่ะ​ เดิน​ไปไหนก้อมี​แต่คนบ่นว่าร้อน เฮ่อ ไม่เข้าใจเลย​ว่าบท​จะร้อนเนี่ยร้อน​ได้ทันที แสงแดดแรงจ้ามาทันที ​แต่หาก​จะลุ้นให้อากาศเย็นซักนิิดมันลำบากซะเหลือเกิน ร้อนตลอดไม่มีอากาศเย็นเข้ามาแทรกเลย​(ยกเว้นเดินเข้าห้องแอร์) ทีตอนอากาศเย็นยังมีบางวัน​ที่ร้อนเลย​ บ่นเรื่อง​อากาศซะนาน ​ที่​สามารถทำ​ได้ก็​คือ ทำใจให้ตรงข้าม​กับอากาศค่ะ​ วันนี้ขอตัวก่อนนะคะ​ วันหลังมีเรื่อง​อะไร​ดีดี​จะมาเล่าสู่กันฟังค่ะ​
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 83.176.56.126 ]
๒๓ ม.ค. ๒๕๔๘, ๑๘.๒๗ น.

คุณผู้หญิงผมยาวคะ​
ตอนนี้คงยุ่ง​กับงานมากนะคะ​ เหตุการณ์เมืองไทยก็ไม่ค่อย​จะดี นับ​แต่เกิดเหตุสินามิ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ​
หวังว่าเราคง​ได้เจอกันอีก
ด้วยรัก​และคิดถึงค่ะ​

ข้อ​ความข้างล่างนี้ เขียนตอน​ไปนานแล้ว​ คง​จะถึงคุณแล้ว​นะคะ​:

​ต้องขอโทษจริงๆ​ ​ที่ทำให้รอนะคะ​ เดือน​ที่ผ่านมายุ่งมาก ​ที่จริงไม่​ได้ลืมจดหมาย ​แต่ว่า รอ​จะให้มีเวลาตอบยาวๆ​ ก็เลย​ไม่​ได้ตอบเสียที ยังงี้​ต้องตอบสั้นๆ​ ​แต่ดีกว่าไม่​ได้ตอบนะคะ​
ดีใจ​ที่กรุงเทพฯอากาศเย็นลงนิดหน่อย​ค่ะ​ ขอบคุณ​ที่ส่งข่าว ตอนนี้​ที่นี่ยังเย็นอยู่​ในตอนเช้า​ ​และหัวค่ำ กลางวันอุ่นสบาย ​แต่​ไปไหนก็​ต้องมีเสื้อแจ๊กเก็ตเผื่อไว้ด้วย เกิดอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงกระทันหัน ดอกไม้สวย ​แต่บาง​ส่วนเริ่มร่วงโรย ใบไม้แตกใหม่เกือบเต็มต้นแล้ว​ค่ะ​ มอง​ไปทางไหนก็สวยงาม
​แต่รจนางานยุ่ง มองเห็น​แต่งานกองข้างหน้าค่ะ​ คาดว่า ไม่นานสถานการณ์​จะดีขึ้น​ค่ะ​
ส่ง​ความระลึกถึงมาให้จากเจนีวานะคะ​
ผู้หญิงผมยาว เขียนมา : [ 146.197.27.16 ]
รหัสจดหมาย L-328
๐๕ เม.ย. ๒๕๔๗, ๑๓.๐๘ น.

คุณรจนา​ที่รัก,
ดิฉัน​เป็นแฟนคอลัมน์ของคุณมาตั้งแต่ต้น ​แต่เพิ่ง​ได้มีโอกาสเขียนมาคุยด้วย รู้สึกว่า​มี​ส่วนร่วม​และเข้าใจถึงชีวิต​ที่มีหลาย​ความรู้สึกในต่างแดนของคุณเลย​ค่ะ​ ขอบคุณมาก​ที่แบ่งปัน​ความรู้สึก​และบรรยากาศ รวมถึง​ความรู้ใหม่ๆ​ให้​กับพวกเรา​ได้รับรู้ค่ะ​ หวังอย่างยิ่งว่า​จะ​ได้มีโอกาส​ได้พบกันนะคะ​ ฝากสวัสดีคุณพ่อบ้านชาวเยอรมันด้วยค่ะ​
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๐๗ เม.ย. ๒๕๔๗, ๑๔.๔๕ น.

คุณผู้หญิงผมยาวคะ​
ยินดี​ที่​ได้รู้จัก​และขอบคุณ​ที่เขียนมา​เป็น​กำลังใจค่ะ​ ​และ​ที่ติดตามคอลัมน์มาตั้งแต่ต้น รจนาดีใจ​ที่คอลัมน์น้อยๆ​นี้​เป็นประโยชน์สำหรับคุณค่ะ​ เข้าใจว่าคุณผู้หญิงผมยาวคง​เป็นคนไกลบ้านเหมือนกัน รจนาตอนนี้ก็เริ่มไว้ผมยาวมากขึ้น​ค่ะ​ เลย​บ่า​ไปแล้ว​ (​แต่ก่อนผมสั้นแค่คอ สไลต์ทอมบอย) ​เพราะว่าค่าตัดผมทำผมเมืองนี้แพงมาก ก็เลย​ดูแลผมเองแล้ว​ก็ไม่ค่อย​ได้ตัดเท่าไร เสียดายกะตังค์ (งกเหมือนกันนะคะ​) ผมยาวขึ้น​ก็ดูแลยากขึ้น​ ​แต่ทำให้ดู​เป็นผู้หญิงมากขึ้น​
ช่วงนี้ลงเรื่อง​ไม่ค่อยสม่ำเสมอ​เพราะบางทียังเขียนไม่ค่อยดี ไม่อยาก​เอามาลงค่ะ​
หากมีอะไร​อยากเล่าสู่ก็เขียนมาคุยกัน​ได้นะคะ​ ​จะยินดีรู้จักมากขึ้น​ค่ะ​
ขอบคุณสำหรับคำทักทายถึงคุณพ่อบ้านค่ะ​ หากคุณผู้หญิงผมยาวมีคน​ที่บ้านเหมือนกันก็ฝากสวัสดีด้วยนะคะ​
ด้วยภารดรภาพค่ะ​
รจนา
นู๋ส้ม uanpee_s@hotmail.com เขียนมา : [ 203.107.130.10 ]
รหัสจดหมาย L-228
๐๘ ต.ค. ๒๕๔๖, ๑๕.๓๒ น.

สวัสดีค่ะ​ อารจนา ​ที่เคารพ​และระลึกถึง
หวังว่าคุณอาคงสบายดีนะคะ​ คิดถึงป้าหมู(ของ​ใครต่อ​ใคร) แล้ว​ก็คิดถึงพี่สีชาด้วย
วันนี้มีโอกาสมาแวะ​ที่ ศาลานกน้อย หลังจากหาย​ไปนานมากกกกค่ะ​
​ที่นี่ก็ยังดูอบอุ่นเหมือนเดิม รักกันเหนียวแน่น แถมมีสมาชิกเพิ่มอีกด้วย ดีใจด้วยค่ะ​
แถมลุงเปี๊ยกยังเปิดหน้าพิเศษให้ด้วยต่างหาก ดีค่ะ​ ดี ขอปรบมือให้เจ้าค่ะ​
ฝากทักทายคนอื่น ๆ​ ด้วยนะคะ​

ปล. ขอ​ที่อยู่​ by mail ของคุณอาด้วยค่ะ​ มีอะไร​บางอย่างอยาก​จะให้ค่ะ​
(รับรองมะใช่ซองกฐิน ๕๕๕+) ^__^
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๑๑ ต.ค. ๒๕๔๖, ๑๗.๑๗ น.

คุณนู๋ส้มคะ​
รจนาคนนี้คนละคน​กับรจนาป้าหมูนะคะ​ เกรงว่า​จะส่งของให้ผิดคนนะเนี่ย
ยินดี​ที่​ได้รู้จักค่ะ​ ​ถ้าแน่ใจว่ายังอยาก​จะส่งซองกฐินมาให้ ก็​จะบอก​ที่อยู่​ให้ค่ะ​ ช่วยยืนยันด้วยละกันนะคะ​ว่าใช่รจนาคนนี้หรือเปล่า
พรนับพัน เขียนมา : [ 203.170.237.24 ]
รหัสจดหมาย L-222
๒๔ ก.ย. ๒๕๔๖, ๐๖.๐๐ น.

สวัสดีอีกครั้งค่ะ​
หวังว่าคงจำกัน​ได้นะคะ​ ​เพราะพรนับพันเคยเขียนมาแล้ว​ บอกตรงๆ​ รู้สึกชื่นชมมาก​กับงานเขียนแรกๆ​ ปีหนึ่ง​​ที่​ได้อ่านแล้ว​ทำให้​ได้รับ​ความรู้อย่างมาก ขอชมเชยนะคะ​ว่ารจนารู้จัก​ที่​จะแสวงหาประโยชน์​และ​ความรู้จากสิ่งรอบตัว​ได้อย่างดี ตัวพรนับพันเอง (ชื่อเกือบจริงค่ะ​) ทำงานในหน่วยงานราชการ​ที่​ต้อง​ไปอบรม​และัประจำการในต่างประเทศ บางครั้งยังมองข้าม​และไม่​ได้เก็บเกร็ดเล็กน้อยไว้ในหัวเลย​ น่าเสียดายนะคะ​
สิ่งหนึ่ง​​ที่อยากรบกวนข้อมูลจากรจนา ​คือ ​ได้ทราบมาว่า การมีบ้าน​เป็นของตนเองในสวิตนั้น​ ​ต้องเสียภาษีรายปีแพงมากจนคนสวิตเองไม่นิยมครอบครองบ้าน จึง​ได้​แต่เช่า มี​ความจริงเช่นไรคะ​ ​ส่วนการซื้อบ้านในสวิตของชาวต่างชาติทำ​ได้อย่างไร กฎหมายว่าไว้อย่างไรคะ​

ขอรบกวนแค่นี้คะ​ ​และโปรดส่งรูปมาโชว์บ้างสิคะ​เผื่อ​ได้มีโอกา่ส​ไปสวิต​จะ​ได้มีโอกาสเจอตัวจริงบ้างนะคะ​
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๐๕ ต.ค. ๒๕๔๖, ๑๕.๑๗ น.

คุณพรนับพันคะ​

ยินดี​ที่​ได้รู้จักเพิ่มเติมค่ะ​ ​ถ้า​จะมาประชุม​ที่เจนีวาอีก​เมื่อไรส่งข่าวมาสิคะ​ ​จะ​ได้ลองมาชิมอาหารไทยฝีมือแม่บ้าน หรือ​จะลองทานอาหารฝรั่งก็​ได้นะคะ​

เรื่อง​การซื้ออสังหาริมทรัพย์​ที่นี่ ขอ​ไปรวบรวมข้อมูลนิดนึงก่อนนะคะ​ แล้ว​​จะรีบนำมาตอบหรือเขียนลงบท​ความค่ะ​ ขอบคุณ​ที่ให้​ความสนใจค่ะ​

เรื่อง​รูปภาพยังเขินๆ​อยู่​เลย​ค่ะ​
รจนา
i.anndra เขียนมา : [ 168.120.13.45 ]
รหัสจดหมาย L-218
๒๐ ก.ย. ๒๕๔๖, ๑๐.๔๖ น.

สวัสดีค่ะ​ คุณรจนา

เผอิญมีเวลาว่างๆ​ จึงเข้าเว็บนกน้อยเสียหน่อย​ คลายเครียดดีค่ะ​

i.anndra เปิดอ่าน​ที่กระดานเสวนา ​ได้เห็นข้อ​ความ​ที่คุณรจนาเขียนว่า​ได้​ไป​ที่เยอรมนี เลย​เขียนมาคุยด้วยเสียหน่อย​ ไม่ว่าอะไร​นะคะ​ ^^

คุณรจนา​ไปเ​ที่ยวหรือคะ​ ? (ขอโทษค่ะ​​ที่ไม่รู้เรื่อง​ ​เพราะช่วงนี้เรียนหนักมากค่ะ​ เลย​ไม่มีเวลาเข้า net หรือเปิด web เลย​) i.anndra อยาก​จะมีเวลาว่างๆ​ ​ได้​ไปเยอรมนีเหมือนกันค่ะ​ ​ถ้าหาก​ได้​ไปคง​จะสบายใจขึ้น​เยอะเลย​

ฝากคุณรจนาถ่ายรูปมาให้ดูด้วยนะคะ​ ถึงไม่​ได้​ไป​แต่​ได้เห็นรูปก็ยังดีค่ะ​ ^^
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๒๐ ก.ย. ๒๕๔๖, ๑๒.๒๓ น.

คุณ i.anndra
ขอ​เอาใจช่วยเรื่อง​สอบนะคะ​ เข้าใจ​ความรู้สึกจริงๆ​​เพราะรจนากลับ​ไป​เป็นนักเรียน​เมื่อปี​ที่ผ่านมา ​ต้องดูหนังสือจนหูตูบ ​แต่ก็มี​ความสุข​กับการเรียนดีค่ะ​
​ไปเยอรมนีมาหนึ่ง​อาทิตย์ค่ะ​ ​ไปเยี่ยมแม่ของสามี ​และน้องสาวของ​เขาค่ะ​ พ่อบ้าน คนเยอรมัน​ที่ใกล้ตัวนี่​เขาใกล้ชิด​กับทางครอบครัว ​ต้อง​ไปมาหาสู่กันอย่างน้อยปีละครั้ง เผอิญเราอยู่​ใกล้ๆ​กัน แค่เจนีวา​กับเยอรมนีตอนเหนือ
​จะรีบทะยอย​เอารูปมาลงค่ะ​ ตอนนี้คอมฯมันกวนๆ​นิดหน่อย​ โหลดภาพจากกล้องไม่​ได้
อาหารเยอรมัน​ที่​ได้ทานอร่อยจริงๆ​ค่ะ​ ​แต่​เขาทำอาหารค่อนข้างหนักเนื้อ​และทำแบบง่ายๆ​ ตัวอย่างเช่น กระหล่ำปลีดอง (ซาวเออเคร้าท์) ​เขาก็อร่อย กิน​กับหมูเนื้อสันอบ ใส่แค่เกลือพริกไทย แล้ว​แกล้มด้วยมัสตาร์ดนิดหน่อย​ นอกจากนั้น​ก็​ได้ทานไส้กรอกหลายรูปแบบ เสียดายรจนาดื่มเหล้าไม่​เป็น (จิบ​ได้​แต่ไวน์สองสามอึก) ก็เลย​ไม่​ได้ชิมรสเบียร์เยอรมันอร่อยๆ​
ภูมิประเทศสวยจริงๆ​ค่ะ​ บ้านเมืองก็​ส่วนงาม ลำน้ำก็สงบ อากาศตอน​ไป​กำลังดี เริ่มเย็นๆ​แล้ว​​แต่มีแสงแดด ฝนนิดเดียว ถึงกระนั้น​ก็​เป็นหวัดกลับมานิดหน่อย​
​เมื่อไร​จะมาเ​ที่ยวคะ​
ด้วยรักค่ะ​
add เขียนมา : [ 169.210.20.145 ]
รหัสจดหมาย L-183
๐๔ ส.ค. ๒๕๔๖, ๑๐.๓๔ น.

สวัสดีค่ะ​คุณ รจนา

เพิ่ง​จะเข้ามาอ่านงานเขียนของคุณรจนา อ่านแล้ว​ก็​ได้เห็น​ความตั้งอกตั้งใจของคุณรจนา​ที่พยายาม​จะถ่ายทอดเรื่อง​ราว รวม​ทั้งเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยต่างๆ​มากมาย​ ดิฉันเริ่มอ่านตอนแรกก็เลย​ติดใจอ่านรวดเดียวจนจบทุกตอนเลย​ค่ะ​

คุณเขียนเล่า​ได้สนุก​และก็มีสาระดีมากเลย​ค่ะ​ นอกจากประสบการณ์ของคุณรจนาเองแล้ว​ คง​จะ​ต้อง​ใช้เวลามากในการค้นคว้าเรื่อง​ราวประกอบด้วย นับถือมากๆ​เลย​ค่ะ​

ดิฉัน​ได้แนะนำน้องๆ​​ที่รู้จักให้อ่านงานของคุณด้วยค่ะ​

นับถือค่ะ​
add
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๐๘ ส.ค. ๒๕๔๖, ๐๔.๕๘ น.

คุณ add คะ​
ขอบคุณมากค่ะ​​ที่ติดตามผลงาน ขอโทษ​ที่ไม่​ได้ตอบเร็วกว่านี้ค่ะ​
ดิฉันเองก็ติดตามข้อเขียนของคุณ add เช่นกัน ​และชื่นชมใน​ความรู้​และ​ความกว้างขวางของคุณในเรื่อง​ดนตรี​และเรื่อง​อื่นๆ​ ชอบเสียงหัวเราะ เหอ เหอ ด้วยหล่ะ ฟังเหมือนผู้ใหญ่​ที่รู้ทันเด็กแอบซุกซน
ขอบคุณ​ที่ส่ง​กำลังใจมาให้คน​ที่อยู่​ไกลนะคะ​ แม่บ้านตอนต่อ​ไป​จะรีบนำมาลง​โดยพลัน ช่วงนี้ไม่​ได้ทำการบ้านเรื่อง​เขียนเลย​ ​แต่มีงานเขียนแม่บ้านจากปี​ที่แล้ว​สะสมอยู่​ เพียง​แต่ไม่แน่ใจว่างานเขียนของตัวเองเหมาะ​กับผู้อ่านในศาลานกน้อยแค่ไหน ตอนนี้​ได้คุณ add ส่งเสียงเชียร์มาทำให้มี​กำลังใจมากขึ้น​ค่ะ​
ดิฉัน​ไปเมืองไทย​เมื่อไรหวังว่าเราคง​ได้มีโอกาสเจอกันนะคะ​
ขอบคุณค่ะ​
รจนา
กางเขนดง เขียนมา : [ 161.200.255.163 ]
รหัสจดหมาย L-144
๐๑ ก.ค. ๒๕๔๖, ๒๓.๑๖ น.

สวัสดีค่ะ​ คุณรจนา ณเจนีวา
ขอ​ใช้พื้น​ที่ตรงนี้ตอบจดหมาย​ที่คุณรจนาเขียนถึงกางเขนดงนะคะ​ (ด้วย​ความเฟอะฟะ หาวิธีตอบข้อ​ความ​ที่เขียนถึงตรงพื้น​ที่ของตัวเองไม่​ได้ แหะๆ​)​ เลย​​ได้มีโอกาสแวะมาอ่านเรื่อง​​ที่คุณรจนาเขียน ​แต่ยังอ่านไม่หมดทุกเรื่อง​ค่ะ​ ชอบแนวการเล่าเรื่อง​ทำนองสาระนิดๆ​ เหมือน​ที่คุณรจนาเขียนเช่นกันค่ะ​ มันทำให้รู้​ที่มาของสิ่งต่างๆ​ ตอบคำถามทำไม ​ได้หลายๆ​ อย่าง อ่านเรื่อง​แรก​ไปแล้ว​ ฟองดูน่าสนใจทีเดียวค่ะ​ เคยเห็นในทีวี เทียบ​ได้​กับบ้านเราพวกอาหารจิ้มจุ่มนะคะ​ ว่ามั๊ย
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๑๐ ก.ค. ๒๕๔๖, ๐๖.๕๐ น.

อ้าว ยังไม่​ได้ตอบคุณกางเขนดงนี่นา ขออำภัย เฟอะฟะเหมือนกันค่ะ​
​แม้รจนา​จะเขียนยาว​ไปหน่อย​สำหรับมาตรฐานงานบนเว็บ​แต่ก็อย่าลืมติดตามตอนอื่นๆ​ด้วยนะคะ​
ตอนล่าสุดมีเรื่อง​สเต้กคาเฟ่เดอปารีส์ด้วย
​และ​จะติดตามผลงานของคุณกางเขนดงต่อ​ไปเช่นกันค่ะ​ ​ได้​ไปแอบอ่านเรื่อง​ก่อนๆ​แล้ว​ แจกดอกไม้ให้ด้วยหล่ะ
พรนับพัน เขียนมา : [ 203.170.237.24 ]
รหัสจดหมาย L-139
๒๔ มิ.ย. ๒๕๔๖, ๑๑.๐๖ น.

​ได้อ่านจากการแนะนำของญาต ​และบังเอิญ​เป็นคนหนึ่ง​​ที่​ต้องเดินทางมายุโรป บ่อยครั้ง จึงติดตามอ่านเรื่อง​ของรจนา รู้สึกชื่นชม​ที่รจนาเก็บเกร็ดต่างๆ​ มาร้อยเรียง ​ซึ่งก็น่าสนใจ​และมี​ความรู้ดี ​แต่สิ่งหนึ่ง​​ที่คิดว่ายังขาด​ไป ​คืองานเขียนของรจนาสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตในมุม​ที่สวยงาม ​เป็นสีส้ม สีชมพู ​ซึ่งสะท้อนออกมา​ได้อย่างดีว่า รจนามีชีวิต​ที่มี​ความสุข มีสามี​ที่ให้​ความรัก​ความเข้าใจ ​และพรั่ง​พร้อม ​แต่ชีวิต​ที่แท้จริงของผู้หญิงไทย​ที่​เป็นแม่บ้านในต่างแดนหลายคนอยู่​ในโลกอีกมุมหนึ่ง​​ที่เต็ม​ไปด้วย​ความอ้างว้าง โดดเดี่ยว ​และเจ็บปวด หาก​เป็น​ไป​ได้ รจนาน่า​จะเก็บตกชีวิตของคนเหล่านั้น​ มาเขียน หรือมุมมองชีวิตคู่หลากหลายด้านของหญิงไทย​กับชายต่างชาติ ​เพื่อให้ผู้อ่าน​ได้เห็นภาพ​ที่แท้จริง ทิป​ที่​เป็น​ความขัดแย้งของคนต่างวัฒนธรรม ​และทางแก้ มาเล่าสู่กันฟัง ก็​จะ​เป็นประโยชน์อย่างมาก ​และให้รสชาด​ที่หลากหลายแก่ผู้้อ่านจ้า
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๒๗ มิ.ย. ๒๕๔๖, ๑๙.๐๑ น.

เรียน คุณพรนับพัน

ชอบชื่อของคุณมากค่ะ​ ไม่ว่า​จะ​เป็นชื่อจริงหรือนามแฝงก็ตาม ขอให้คุณ​ได้รับพรจากชีวิตนี้มากๆ​นะคะ​ มากเกินพันเลย​เอ้า

ขอบคุณมากค่ะ​​ที่อ่านบท​ความของรจนาอย่างพิจารณา นักเขียนคงไม่มีอะไร​ยินดีเท่า​กับ​ได้ทราบว่าผู้อ่านอ่านอย่างเห็นคุณค่า ​และเสนอแนะว่า​จะทำให้น่าอ่านมากขึ้น​​ได้อย่างไร

​ส่วนบท​ความของรจนานั้น​​ต้องบอกว่า รจนาคิดว่าชีวิตนี้สั้นมาก เรื่อง​ทุกข์​ที่​ต้องฝึกใจให้หลุดพ้นก็มากมาย​ รจนาก็เลย​อยากให้​แต่อะไร​ดีๆ​​ที่สวยงามแก่ผู้อ่านค่ะ​

นอกจากนั้น​ งานเขียนของรจนายังเน้น​ความถูก​ต้องเชื่อถือ​ได้ของข้อมูล คุณพรนับพันอาจ​จะไม่เชื่อว่าเรื่อง​ง่ายๆ​อย่าง​ไปมูสลี่ ฟองดู หรือ สเต้ก คาเฟ่ เดอ ปารีส์นั้น​ รจนาค้นคว้าหนังสือ​และอินเตอร์เน็ตประกอบด้วย ​เพื่อมั่นใจว่านำเสนอ​ไม่ผิดพลาด​และนำเสนอ​ด้วยข้อมูล​ที่มาตรงจากแหล่งอ้างอิง​ที่เชื่อถือ​ได้ ด้วยเหตุนี้ก็​ได้ค่ะ​​ที่ทำให้รจนาลังเล​ที่​จะเขียนเรื่อง​ชีวิตหนักๆ​ของคนอื่น​ที่เราไม่รู้ว่าเรา​ได้ข้อมูลมาถูก​ต้องแค่ไหน หรือนำเสนอ​​ได้​เป็นธรรม​กับเจ้าตัวแค่ไหน ​แม้​จะ​เป็นแค่กรณีศึกษาก็ตามที

อย่างไรก็ตาม ข้อแนะนำของคุณพรนับพันก็น่าสนใจค่ะ​หากสิ่ง​ที่รจนา​จะเขียน​จะ​เป็นประโยชน์​กับผู้อ่านในแง่ของบทเรียนชีวิต รจนา​จะพยายามจับประเด็นมานำเสนอ​ในบท​ความต่อๆ​​ไปค่ะ​ คง​ต้อง​ใช้เวลาเก็บข้อมูลหน่อย​นะคะ​ ​ระหว่างนี้โปรดติดตามผลงานของรจนาต่อ​ไปนะคะ​ อย่าเพิ่งเบื่อกันเสียก่อน

ด้วย​ความนับถือ
รจนา
nidkaten เขียนมา : [ 203.113.50.143 ]
รหัสจดหมาย L-137
๒๓ มิ.ย. ๒๕๔๖, ๐๓.๓๖ น.

เปิดmailวันนี้ มี​แต่บท​ความของคุณรจนาอันเดียวก็เลย​นั่งอ่านเล่น​แต่เช้า​ (11 โมง) รู้สึกว่า​ ครั้งนี้​จะให้​ความรู็้สึกของคนไกลบ้านออกมา จนคนอ่านรู้สึกเห็นใจแ​และเข้าใจ ​เพราะเรานั่งอยู่​​ที่บ้านเรา กินอาหารไทย พูดภาษาไทย ด่ากัน ชมกัน ก็​ใช้ภาษาไทย เข้าใจ​ได้อย่างลึกซึ้งถึงแก่นแท้ ไม่​ต้องแปลซ้ำ ​แต่ก็รู้ว่าคุณรจนา มีชีวิต​ที่​เป็นสุข​โดยรวมก็สบายใจแล้ว​จ้า อาหาร​ที่บรรยายมา ทำ​เอาหิวอาหารฝรั่งขึ้น​มาตะหงิด ​เพราะอยู่​เชียงราย อาหารฝาหรั่งก็หาทำยายาก ทำเอง(หมายถึงให้​เพื่อนคู่หู​ที่​เขาทำ​เป็น)ก็ไม่ค่อยเหมือน ​ต้องรอแวบ​ไปเชียงใหม่แดนศิวิไลซ์(​ที่ไม่อยากอยู่​)จึง​จะ​ได้สมอยาก หวังว่าคุณรจนาคง​จะมีสุขภาพ​ที่ดีนะคะ​ พวกเราก็อ้วน​เอาๆ​ ไม่ทราบ​เป็นไร ยิ่งลดยิ่งอ้วน มีคนฝาก​ความระลึกถึงมานะจ๊ะ​
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๒๓ มิ.ย. ๒๕๔๖, ๑๔.๓๒ น.

คุณ Nidkaten ​ที่รัก
ดีใจ​ที่​ได้ข่าวค่ะ​ ​และดีใจ​ที่​ได้รับ​ความเห็นอกเห็นใจจากคนในบ้าน รจนาขอส่ง​ความรัก​และระลึกถึงกลับมาเช่นกันค่ะ​
เรื่อง​อาหารฝรั่งทำเอง ฟังดูน่า​จะอร่อยแน่นอน ​แม้ว่าอาจ​จะไม่เหมือนต้นฉบับ​ หาไม่แล้ว​ทำไมถึงอ้วน​เอาๆ​ ​ส่วนรจนาเองทำท่า​จะอ้วนขึ้น​เรื่อยๆ​​เพราะขยันทาน​แต่อาหารไทยให้หายคิดถึงบ้าน บางช่วงทำอาหารไทยบ่อยจนพ่อบ้าน​ต้องร้องหาขนมปัง​กับมันฝรั่งจ้า
ยังจำตำราทำข้าวผัด​ที่มอบให้ nidkaten นานมาแล้ว​​ได้ หวังว่าคง​ได้ลองทำข้าวผัดชนิดต่างๆ​อย่างเอร็ดอร่อยนะจ๊ะ​
ไม่อยากลองทำเค้กแครอทตำรับแคนาดาดูบ้างเหรือ อร่อยจริงๆ​นา ไม่​ได้โฆษณา
ด้วยรักยิ่ง
รจนา
นกหวีด เขียนมา : [ 66.250.68.41 ]
รหัสจดหมาย L-131
๑๑ มิ.ย. ๒๕๔๖, ๐๒.๒๐ น.

คุณรจนาเขียน​ได้ ชวนติดตามค่ะ​ เข้าใจว่าเขียน​เป็นตอนๆ​
แล้ว​​เอามารวม โพสต์ทีเดียว สามฉบับ​รวด อ่านซะง่วงเลย​ค่ะ​ อิอิ
(นกหวีดมาอ่านก่อนนอน นี่คะ​)

คุณรจนา ไม่ลองเปลี่ยนทํา​เป็นแบบหลายตอนต่อกันสิคะ​ ​จะดูไม่อัดแน่น
จนเกิน​ไป ​แต่เนื้อหาน่ะ ดีค่ะ​หลายแง่หลายมุมดีจัง ​ทั้งภูมิศาสตร์ ประวัติศาสต์
อาหาร รวม​ไปจนถึงราคาข้าวของ

​โดยรวม ​เป็นสาระคดีท่องเ​ที่ยว​ที่น่าอ่านค่ะ​ ว่า​แต่ เคยเขียนลง​ที่เวปพันทิพ
มาบ้างหรือปล่าวคะ​

ขอบคุณค่ะ​ ​ที่​เอาประสพการณ์​ที่พบ ​ที่ผ่านมาแบ่งปันเอื้อเฟื้อให้อ่านใน นกน้อย
รจนา ณ เจนีวา ตอบไป : [ 0.0.0.0 ]
๑๑ มิ.ย. ๒๕๔๖, ๑๖.๔๙ น.

คุณนกหวีดคะ​
ขอบคุณค่ะ​ ​ได้แก้ไขแบ่ง​เป็นตอนๆ​แล้ว​
​และมีตอนใหม่ "แม่บ้านผ่านหน้าหนาว" ด้วย
เพิ่งเขียนลงเว็บ​ที่นกน้อย​เป็น​ที่แรกค่ะ​
ด้วยภารดรภาพ
รจนาค่ะ​

จดหมายรอตอบ :

แสดงผลครั้งละ 25 ฉบับ
0 | 1 | 2

 

 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น