นิตยสารรายสะดวก  A u t h o r's   T a l k  วันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๖๑
คุยกับลุงเปี๊ยก
สวัสดีคุณผู้อ่านที่รัก,

คอลัมน์คุยกับลุงเปี๊ยก เปิดบริการพูดคุยสารพัดครับ ถามมาตอบไป ถามปัญหาอะไรก็ได้ ถ้าตอบได้จะรีบตอบ ถ้าตอบไม่ได้ จะไปค้นมาตอบ ถ้าค้นไม่เจอก็จะบอกว่าไม่เจอจ้า....

นักเขียนทุกคนจะมีคอลัมน์ คุยกับ..(นามปากกา).... ทุกคนครับ ดังนั้นหากอ่านงานเขียนของท่านใดแล้ว อยากจะเสวนาด้วย ก็คลิกเข้าไปคุยได้จากหน้าที่ตีพิมพ์งานเขียน ของท่านนั้นเลย

เขียนเข้ามาคุยกันนะครับ *: )

ป.ล. หากมีปัญหาเกี่ยวกับระบบ และร้อนใจอยากได้คำแนะนำฉับพลัน โทรมาเลยครับ เบอร์ลุงเปี๊ยกคือ 081 6269199

 เขียนคุยกับลุงเปี๊ยก คลิกที่นี่ 

ทอรุ้ง เขียนมา : [ 118.173.66.142 ]
รหัสจดหมาย L-2917
๐๙ ธ.ค. ๒๕๕๓, ๑๕.๐๓ น.

สวัสดีอีกครั้งค่ะ​...​

บอก​ได้เลย​ว่า ไม่ช้าไม่นานเกินรอ ลุง​ต้องถึงฝั่งฝันแน่นอน แบบสวยหรูซะด้วย ทำไมน่ะหรือคะ​ ​เพราะถ้อย​ความ​ที่ว่า...​

ในทรรศนะผม นักเขียนควร​จะสร้างงาน​เพื่อผลสัมฤทธิ์ในชิ้นงาน ไม่ใช่เขียน​เพื่อให้ตัวเองพอใจ การเขียน​เป็นเรื่อง​ยาก​ที่​ต้องทุ่มเท​ทั้งชีวิต มันไม่คุ้มหรอกหาก​จะ​ต้องทุ่มเทขนาดนั้น​​เพื่อตอบสนองแค่ตัวเอง

เว้น​แต่ว่าเราไม่​ได้จริงจัง​กับมันในฐานะวรรณกรรม เราเขียนเพียง​เพราะชอบ หรือมีใจรัก​และมองมัน​เป็นงานอดิเรก เหมือนปลูกต้นไม้ เลี้ยงแมว อย่างนี้ก็ถือ​เป็นอีกเรื่อง​หนึ่ง​...​

มันคล้าย​จะเคย​เป็น เรียกว่าอะไร​ดีล่ะ ​ความคิด อุดมคติ หรืออะไร​ก้อช่างมันเถอะค่ะ​ ของนักเขียนหนุ่มผู้ล่วงลับคนหนึ่ง​...​​ที่​ต้องอะไร​สารพัดอย่าง...​กว่า​จะประสบ​ความสำเร็จ...​เห็นแล้ว​ว่า ชีวิตคนเขียนหนังสือช่างเหน็ดเหนื่อย ​และอาจ​ต้อง​ใช้เวลายาวนานกว่าอาชีพใดๆ​ ในการประสบ​ความสำเร็จ ​ซึ่งมีสองอย่าง​คือสำเร็จ ​กับสำเร็จอย่างงาม

ในฐานะคนอ่าน เชื่อมั่นว่า ลุงคงทำมัน​ได้ อาจ​จะไม่ง่าย ​แต่ดูๆ​ เท่า​ที่ดูนะคะ​ ก้อคง​จะไม่ยากสาหัส ​แต่ถึง​จะสาหัส ก้อช่างมันปะไร (ใน​เมื่อบางครั้ง​ความเจ็บปวด บาดแผล มัน​เป็นร่องรอยของ​ความแข็งแกร่งในการฝ่าฟัน นี่ก้อเคย​เป็นคำพูดของเค้าเหมือนกัน)

อ่านงานของลุง​ไปแล้ว​ 2 รอบ เดี๋ยว​จะกลับ​ไปอ่านอีกสัก 3 รอบนะคะ​ ขอบคุณ​ที่กรุณาส่งงานให้อ่านค่ะ​

​เอาล่ะงานนี้มีลุ้น (หมายถึงลุงคนนี้อ่ะค่ะ​) ​และ​จะ​เอาจริงในการลุ้น ตั้งแต่​ได้อ่านจดหมายตอบของลุงค่ะ​

อีกหนึ่ง​​กำลังใจเล็กๆ​ ​ที่ยินดีทุกครั้ง​กับการถือกำเนิด (​ต้อง​ใช้คำนี้) ของนักเขียนในบ้านเมืองนี้ค่ะ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 1.46.208.216 ]
๑๑ ธ.ค. ๒๕๕๓, ๐๗.๕๔ น.

ทอรุ้ง.. ผมอยาก​ได้​ความรู้สึกหลังจากอ่านรอบแรกนะครับ​ ​เพราะนั่น​คือสิ่ง​ที่ตัวบทมันสำแดงต่อผู้อ่านจริง ๆ​ ​ถ้างานเขียนของเราไม่มีอิมแพ็กต่อการอ่านรอบแรก โอกาส​ที่ผู้อ่านทั่ว​ไป​จะอ่านซ้ำ​เป็นรอบ​ที่สองก็ไม่น่า​จะเกิดขึ้น​

ผมเชื่อว่า งาน​ที่ดีจริง ๆ​ ควร​จะส่งผลกระทบทันที​ที่อ่านจบ (นั่นทำให้ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าสำเนานี้มัน​จะผ่าน​ไปถึงรอบตัดสิน)
ทอรุ้ง เขียนมา : [ 180.180.198.94 ]
รหัสจดหมาย L-2916
๐๘ ธ.ค. ๒๕๕๓, ๑๗.๓๙ น.

สวัสดีค่ะ​ ลุง...​

​เอาล่ะ ฟังนานา เรื่อง​ราว เกี่ยว​กับ เจ้าหมู (ใช่มั้ยคะ​) มาหลายวันแล้ว​ อดทนอยู่​ก่อน อยากอยู่​ในบรรยากาศแบบนี้แหละ​ มันจริงใจดี นั่น​คือบทพิสูจน์แรก​ที่นักเขียน​และนักอยากเขียน​ต้องใจกว้างพอ ​ทั้งใจแข็ง ​และใจเย็น พอ​ที่​จะนำถ้อย​ความจากนักอ่าน (หมัดหนัก​ที่ลุงว่า..) มาสะท้อน​ทั้งตัวคนเขียน​และงาน
​แต่ลุงคะ​ บางครั้ง (บางครั้งนะคะ​) ​ถ้าเราไม่หนักแน่น เราก้อ​จะเหนื่อย​กับการวิ่งตาม​ความคิดคนอื่น (​ซึ่งแน่นอนว่า​จะให้คน​ทั้งหลายคิดรัก ​ใคร่ ชอบพอ อะไร​เหมือนๆ​กัน มันคง​จะยากอยู่​)​ ​เอาเถอะค่ะ​ รู้ว่าลุงมีจุดยืน​ที่มั่นคงอยู่​ในใจแล้ว​แน่นอน
จริงอย่างพี่รจนา ว่าไว้ อาจไม่ถึง (ขอ​ใช้คำนี้) ​กับคนนี้ ​แต่อาจ​จะถึง มาก ​กับอีกคนก้อ​ได้ เหมือน​ที่ลุงบอกคุณนาม แหละ​ค่ะ​ ว่า ...​.มันไม่ใช่ประเด็น...​เห็นมั้ย มันขึ้น​อยู่​​กับว่า คนอ่าน​เขาเลือก​จะรับประเด็นไหน​ที่ผู้เขียนนำเสนอ​ต่างหาก ...​
​เอาล่ะค่ะ​ ออกตัวก่อนว่า ตัวเองพอ​จะเรียกว่านักอ่าน​ได้แน่นอน (อันนี้ดูจากหนังสือ​ที่บ้าน หุ หุ)​ ​และเรื่อง​สั้น​คือหนังสือ​ที่อ่านเยอะมาก (จริงๆ​) ​ถ้าอยาก​จะขออ่านเรื่อง​นี้ด้วยสักคน ในฐานะคนชอบอ่าน ลุง​จะขัดข้องมั้ยคะ​
ขอให้หนักแน่น มั่นคง ใน​ความรัก​ที่มีต่อการอ่านเขียนค่ะ​ มัน​คือชีวิตนี่คะ​...​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.85.182 ]
๐๘ ธ.ค. ๒๕๕๓, ๒๑.๓๗ น.

ส่งมาให้แล้ว​ครับ​ทางเมล rrkk@sanook.com

ทอรุ้ง..เราจำ​เป็น​ต้องรู้ว่าสิ่ง​ที่​กำลังทำนั้น​ทำ​เพราะ​ต้องการอะไร​ ผม​กำลังเรียนรู้วิธีเขียนงาน​ที่มีคุณภาพดี​ที่สุดเท่า​ที่​จะทำ​ได้ จึงจำ​เป็น​ต้องร้องขอฟัง​ความเห็นจากผู้อ่าน ผม​ต้องการรู้ว่าคนอ่านคิดอย่างไร​กับงานเขียนชิ้นนี้ ในฐานะผู้เขียนผมไม่​สามารถ​เป็นผู้อ่าน​ที่แท้จริงต่อเรื่อง​​ที่ตัวเอง​แต่ง​ได้ ​เพราะผมรู้เบื้องหลัง​ความคิดของผู้เขียน เรื่อง​นั้น​สำหรับผมจึงถูกสปอยล์​ไปเรียบร้อย​แล้ว​

ผมมิ​ได้​ต้องการคำชมเชยหากมันไม่มีสิ่ง​ที่ควรชม ​และว่า​ไปแล้ว​ผมอยาก​ได้คำตำหนิอย่างตรง​ไปตรงมามากกว่า ​เพราะมัน​จะ​เป็นคำตำหนิ​ที่ผมมองไม่เห็นมาก่อน(​ถ้าเห็นผมก็​ต้องแก้ไขมันหมดแล้ว​) ​และมันช่วยอย่างมากให้ผมพัฒนาการเขียนให้ดีขึ้น​

ในทรรศนะผม นักเขียนควร​จะสร้างงาน​เพื่อผลสัมฤทธิ์ในชิ้นงาน ไม่ใช่เขียน​เพื่อให้ตัวเองพอใจ การเขียน​เป็นเรื่อง​ยาก​ที่​ต้องทุ่มเท​ทั้งชีวิต มันไม่คุ้มหรอกหาก​จะ​ต้องทุ่มเทขนาดนั้น​​เพื่อตอบสนองแค่ตัวเอง

เว้น​แต่ว่าเราไม่​ได้จริงจัง​กับมันในฐานะวรรณกรรม เราเขียนเพียง​เพราะชอบ หรือมีใจรัก​และมองมัน​เป็นงานอดิเรก เหมือนปลูกต้นไม้ เลี้ยงแมว อย่างนี้ก็ถือ​เป็นอีกกรณีหนึ่ง​ต่างหาก ​ใคร​จะมาตำหนิว่าต้นไม้เราไม่สวย แมวเราไม่​เอาไหน เรา​จะโกรธ​เพราะมาว่าของรักของหวง จริงไหม?

สรุปว่าไม่​ได้​เป็นเรื่อง​ใจกว้างหรือหนักแน่นอะไร​ทอรุ้ง มันอยู่​​ที่มุมมองต่อกรณีต่างหาก
อีบ้านนอก เขียนมา : [ 87.113.124.252 ]
รหัสจดหมาย L-2908
๐๙ พ.ย. ๒๕๕๓, ๐๓.๔๒ น.

สวัสดีค่ะ​ลุงเปี๊ยก

ชอบเรื่อง​​ที่ลุงเขียนถึงแม่ของลุงมากๆ​ค่ะ​ จินตนาการตาม​เป็นฉากๆ​ แม่ก็​เป็นลูกคนลาวอพยพ หมู่บ้านพูดลาว กินข้าวเหนียว มี​ความสุขแบบบ้านๆ​ เรืองเลี้ยงลูกนั้น​แม่เลี้ยงทีเดียวถึงหกคน ลูกติดพ่อสาม ลูกติดตัวเองหนึ่ง​ ลูกพ่อ​และแม่ด้วยกันสองคน ​ต้องเลี้ยงไก่ เลี้ยงเป็ด ​เอาไว้​เป็นแหล่งโปรตีนให้เด็กหกคน​ที่​กำลังกิน​กำลังนอน แม่ทำงานหนักให้เรา​เพื่อ​ได้เรียนหนังสือ ​แต่คน​ที่เรียนสูงๆ​นั้น​ไม่มี​ใคร​ได้กลับมาอยู่​​กับแม่สักคน กลับ​เป็นคน​ที่เรียนเลิกเรียนกลางคัน​ที่มาอยู่​ช่วยแม่ดูแลแม่

เผลอเล่าซะยาว​เพื่อ​จะบอกว่าชอบอ่านเรื่อง​จากประสบการณ์จริง ​โดยเฉพาะเรื่อง​เก่าๆ​อาจ​จะ​เป็น​เพราะว่าตัวเองนั้น​โหยหาอดีตก็​เป็น​ได้

​ถ้ามีแรงฮึด ​จะขอเขียนมาแปะแบ่งปันกันอ่านบ้างนะคะ​ ตอนนี้ขอ​เป็นอีแอบอ่านของนักเขียนท่านอื่นๆ​​ไปก่อน
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.42.149 ]
๐๙ พ.ย. ๒๕๕๓, ๐๗.๒๒ น.

สวัสดีครับ​.. จดหมายของคุณอีบ้านนอกทำให้ผมย้อนกลับ​ไปอ่าน แม่ผม​เป็นลูกจีน อีกครั้ง อ่านแล้ว​ก็น้ำตาซึมคิดถึงแม่​ทั้ง​ที่เพิ่ง​ไปเยี่ยมแม่ไม่กี่วันนี้เอง แม่ผมแก่ลงมาก ​แต่สุขภาพ​โดยรวมก็ยังถือว่าดีอยู่​ เจ๊น้อยพี่สาวผมดูแลแม่​ได้ดี วางใจ​ได้เลย​ ถึง​ความจำแม่​จะพร่าเลือน​ไปบ้าง ​แต่การ​ได้บีบมือแม่ ลูบไล้แขนเหี่ยว ๆ​ ของแม่ ก็ทำให้เรา(​ทั้งแม่​และลูก)รู้สึกดี แม่ไม่เคยอยาก​ได้อะไร​จากผมเลย​ ตอน​จะกลับแม่ถามว่า​เมื่อไร​จะมาอีก ผมตอบ​ไปว่าไม่นานหรอกแม่ วันไหนอยากเจอะผมก็ให้เจ๊โทร​ไปบอก​ได้เลย​ แม่บอกว่า ว่างก็มาแม่ไม่ชอบบังคับใจ​ใคร

คุณอีบ้านนอกมีครอบครัวครึกครื้นดีนะครับ​ ผมเคยคิดว่าครอบครัว​ที่มีลูกซ้อนกันหลายระดับแบบของคุณนี้ คง​ต้องมีวันหนึ่ง​​ที่พ่อบ้าน​กับแม่บ้านหารือกันประมาณว่า "ดูสิพ่อ ลูกของคุณรวมหัว​กับลูกของฉัน รังแกลูกของเราอยู่​"
ทอรุ้ง เขียนมา : [ 110.49.205.203 ]
รหัสจดหมาย L-2905
๐๖ พ.ย. ๒๕๕๓, ๑๓.๒๕ น.

สวัสดีค่ะ​ ลุงเปี๊ยก

วันนี้ โพสต์งานชิ้นหนึ่ง​ค่ะ​ หลังจาก​ที่​ได้อ่าน บันทึก 23 กุมภาพันธ์ ของลุงแล้ว​ อยากเขียนงานแนวนี้ ชอบมากเลย​ ​คือเขียนสิ่ง​ที่​เป็นจริงอ่ะค่ะ​ คิดแล้ว​คิดอีก ​พอดีเรื่อง​ของตัวเองมันไม่มีสาระพอ​ที่​จะเขียน...​.หรือยังไม่กล้า​ที่​จะเขียนเรื่อง​ตัวเองก้อไม่รู้เหมือนกันคะ​ เลย​บังอาจเขียนเรื่อง​​เพื่อน​ไปก่อนค่ะ​ (​เพื่อนเค้าบอกให้ช่วยเขียนหน่อย​)

มันอาจ​จะไม่ค่อยมีสาระ ​แต่อยากบอกว่า อ่านงานของลุงแล้ว​ ​ได้แรงบันดาลใจค่ะ​ ขอบคุณลุงนะคะ​ ​เพราะลุงแท้ๆ​ เลย​

สบายดีนะคะ​ ตอนนี้พังงาสวยมากเลย​ค่ะ​ ภูเขามีเฉดสี ไล่กันอย่าง​ที่ศิลปินคนไหนก้อทำไม่​ได้เลย​ค่ะ​ อวดเสียหน่อย​

แล้ว​​จะแวะมาใหม่นะคะ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 1.46.250.50 ]
๐๖ พ.ย. ๒๕๕๓, ๑๙.๒๕ น.

​ความจริงมีคุณค่ากว่าสาระเสียอีกครับ​

มนุษย์เรานั้น​เข้าใจผิดกันง่ายมาก ​แม้​จะสื่อสารอย่างตรง​ไปตรงมา พูดคำจริง บางทีอีกฝ่ายยังเข้าใจคลาดเคลื่อน​ได้ แล้ว​​จะเสียเวลาพูดลวงทำไม จริงไหม?

พวกเราถูกสอนมาผิด ๆ​ เราเคยชิน​กับการโกหก​เพื่อรักษาน้ำใจ ​ทั้ง​ที่​เป็นเรื่อง​จอมปลอม พอเอ่ยคำลวง​ไปแล้ว​ ก็​ต้องรักษาคำปลอม ๆ​ นั้น​ไว้ อาจ​ต้องโกหกอีกหลายครั้ง ​เพื่อให้คำลวงคำแรกนั้น​ดำรงอยู่​ ​เพื่ออะไร​? ​ทั้งหลายนั้น​รักษาน้ำใจ​ได้จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้

ปัญหา​คือ พอ​จะพูดหรือเขียน​ความจริง กลาย​เป็นเรื่อง​ไม่คุ้น ไม่ถนัด ​ต้องอาศัย​ความกล้า ​และ​ต้องฝึกฝนกันใหม่ ลุงเปี๊ยกเองก็พยายามฝึกพูดคำจริง​ที่สุดอยู่​เสมอ บางทีก็เคอะเขิน​กับ​ความจริง บางทีก็รู้สึกราว​กับว่า​ต้องเปลือยกายกลางตลาดเลย​เชียว
นาม อิสรา เขียนมา : [ 110.49.205.85 ]
รหัสจดหมาย L-2903
๐๕ พ.ย. ๒๕๕๓, ๐๘.๒๖ น.

หวัดดี-ครับ​ ลุง

ในห้องงานเขียนของผม(อาจ​จะเฉพาะเครื่องของผมผู้เดียว) รายชื่อบท/ตอน นิยายเหมืองป่าภาค 2 สลับกันยุ่งเหยิงหมดเลย​ครับ​ สาเหตุก็น่า​จะเกิดขึ้น​ตอน​ที่ผมพยายามโพสต์ซ้ำซากขณะนำภาพประกอบลงมาในตอนแรก ๆ​ นั่นแหละ​ครับ​ เครื่องมันไม่ยอมร่วมมือ ​เพราะมันว่าผมโง่ ​ใช้งานไม่​เป็น (ฮา ฮา)

ผิด​กับตอนนี้​ที่ค่อยคุ้นมือหน่อย​ ​แต่​เมื่อคลิกกลับ​ไปดู ก็เห็นบท/ตอน มันสลับกันอยู่​เหมือนอย่าง​ที่บอกนั่นแหละ​ครับ​

หากลุงมีเวลา​จะลองเข้า​ไปดูให้ผมหน่อย​​ได้ไหมครับ​

ขอบคุณครับ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 1.46.18.247 ]
๐๕ พ.ย. ๒๕๕๓, ๑๒.๒๐ น.

​เมื่อเช้า​ผมเห็นแล้ว​ครับ​ตอนเข้า​ไปเทขยะ ระบบผมมันเถรตรง​ไปหน่อย​ครับ​ ​คือมันนับทุกตอนต่อ​เนื่อง​ไปเรื่อย ​ถ้าเขียนแล้ว​โยนทิ้ง มันก็ดันนับอ้าย​ที่โยนทิ้งรวมเข้าด้วย พอเทขยะมันก็เลย​เหมือนเลขลำดับมันข้าม ๆ​ ​ไปหยั่งงั้น

เดี๋ยวผมเข้า​ไปเรียงตัวเลขให้ใหม่ครับ​ ​และขอแนะนำว่า ​เมื่อเริ่มตอนใหม่แล้ว​ทำยังไม่เสร็จ ก็อย่าเพิ่ง​ไปโยนทิ้ง คาไว้อย่างนั้น​ก่อน ว่าง​จะทำต่อ​เมื่อไรก็​เอาตอน​ที่ทำค้างไว้มา "แก้ไข" ​เพื่อว่าลำดับมัน​จะ​ได้ไม่แหว่ง​ไปนะครับ​

ระบบออกแบบมาให้กลับ​ไปแก้ไข​ได้ทุกขั้นตอนครับ​
สืบสวัสดิ์ สนิทวงศ์ เขียนมา : [ 118.172.51.196 ]
รหัสจดหมาย L-2901
๐๔ พ.ย. ๒๕๕๓, ๐๘.๒๘ น.

ลุงเปี๊ยกครับ​,

ผมเขียนเรื่อง​ลงในนกน้อยครั้งสุดท้าย​เมื่อวัน​ที่ 10 พ.ค. 2552 ...​​เมื่อวานนี้​จะ​เอาเรื่อง​​ที่เขียนใหม่ลงอีก ​แต่รูปแบบการ​เอาเรื่อง​ลงเปลี่ยน​ไป ทำให้​เอาเีรื่องลงไม่​ได้ ​และรูป​ที่​จะ​เอาลงประกอบ​จะ​เอาลงเพียงรูปเดียว ​แต่​เขาไม่ยอม ทวงถามรูปอีก สรุปแล้ว​​เอาเรื่อง​ลงไม่​ได้ ผม​ได้บ่น​ไปในกระดานเสวนา ก็มีคนช่วยบอกมาว่า ในกล่องจดหมายของผมมีจดหมายรอตอบอยู่​มาก ...​
ผมก็เข้า​ไปดู​ที่ "กล่องจดหมาย" ไม่​เป็น ไม่เคย​ได้ตอบ​ใครเลย​
ช่วยกรุณาแนะนำ​ทั้งสองเรื่อง​นี้ให้ด้วยนะครับ​

ชาร ทิคัมพร
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 1.47.191.79 ]
๐๔ พ.ย. ๒๕๕๓, ๑๑.๔๑ น.

สวัสดีครับ​ลุงสืบฯ,

ผมดีใจ​ที่​ได้เห็น​ความเคลื่อนไหวของชาร ทิคัมพร ในนกน้อยอีกครั้งครับ​

๑. ​ต้องขออภัย​ที่ขั้นตอนการ​เอาเรื่อง​ลงโพสต์ของเว็บนกน้อย ทำให้ผู้​ใช้งานสับสน​โดยง่าย อัน​ที่จริงระบบไม่​ได้มีการเปลี่ยนแปลงเลย​ครับ​ คง​เป็น​ที่ไม่คุ้น(​เพราะผมดันทำระบบโพสต์ต่าง​กับมาตราฐานเว็บอื่น) ขอให้เริ่ม​ที่หน้า Member-Area ก่อนนะครับ​ แล้ว​คลิกลิงก์คำว่า "เขียนเรื่อง​ใหม่"

๒. เรื่อง​รูปประกอบ ระบบ​จะนับจำนวนโค้ด [I M A G E] ในต้นฉบับ​นะครับ​ ​ถ้า​ต้องการรูปเดียว ​จะ​ต้องไล่ดูว่า มีโค้ดอิมเมจเกินจำนวนหรือเปล่า ผมพบว่าบางทีมัน​ไปเกินอยู่​ตอนท้ายเรื่อง​ ​เพราะคลิกแสต็มป์นกแล้ว​มัน​ไปโผล่ผิด​ที่ตรงนั้น​ (บางครั้ง)

๓. กล่องจดหมายของชาร ทิคัมพร อยู่​​ที่คอลัมน์ คุย​กับชาร ทิคัมพร ​(http://noknoi.com/magazine/talk.php?a=225)​ ครับ​ ​เมื่อเข้ามา​ที่หน้าคอลัมน์นี้แล้ว​ ​จะเห็นจดหมาย​ที่ตอบแล้ว​อยู่​​ส่วนบน ​และจดหมายรอตอบอยู่​​ส่วนล่างของจอ

ลุงสืบสวัสดิ์​สามารถโทรมาหารือเรื่อง​การ​ใช้งานระบบ​ได้ทุก​เมื่อนะครับ​ ผมยินดีบริการอย่างยิ่งครับ​ 081 6269199
ช.มณี เขียนมา : [ 125.25.133.17 ]
รหัสจดหมาย L-2900
๐๔ พ.ย. ๒๕๕๓, ๐๗.๒๑ น.

สวัสดีค่ะ​ลุงเปี๊ยก ​เป็นคนว่างงานค่ะ​เลย​นั่งโต๊ะท่องป่าอินเตอร์เน็ตเล่น หลงทางมาเจอ​กับศาลานกน้อย​ได้อย่างไรก็ยังไม่รู้ตัวเลย​ รู้​แต่ว่า​ที่แบบนี้แหละ​ ​ที่หามานาน ชอบสมาชิก​ที่คุยกันดีๆ​ ชอบอิสระเสรี​ที่ศาลานกน้อยมีให้สมาชิก ​และโหยหาเรื่อง​สั้นดีๆ​ เหมือน​ที่เคยอ่านสมัยสาวๆ​ อาจ​เป็น​เพราะมีคนเขียนหนังสือออกมาขายมากจนเราฝ่าตะลุยด่าน​ไปหาสิ่ง​ที่เรา​ต้องการไม่เจอ ขอ​เป็นสมาชิกด้วยคนนะคะ​ แล้ว​​จะแวะเวียนมา​เป็นประจำ
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 1.47.191.79 ]
๐๔ พ.ย. ๒๕๕๓, ๑๑.๕๑ น.

สวัสดีคุณช.มณี.. แหม​เป็นคนว่างงานเหมือนกันเลย​ครับ​ อาจ​จะต่างบ้างก็ตรง​ที่ผมน่ะ​เป็นพวกคนตกงานนะสิ แง่ม ๆ​ ​เอา​เป็นว่า​ได้รู้จักกันแล้ว​ ก็​ต้องถือว่า​เป็นพรรค​เป็นพวก ​เป็น​เพื่อนผอง เผ่งอิ้วกัน มีสิ่งใดก็พูดจาเล่าขานกัน​ได้เลย​ครับ​

ยินดีต้อนรับเสมอเลย​แหละ​
ทอรุ้ง เขียนมา : [ 110.49.193.198 ]
รหัสจดหมาย L-2893
๒๙ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๐.๕๐ น.

สวัสดีค่ะ​ ลุง
ไม่​ได้แวะมาหลายวันเลย​ค่ะ​ อีรุงตุงนังอยู่​​กับอะไร​ๆ​ มากมาย​เหลือเกิน ​แต่รับรองว่า คิดถึง ศาลา พรรคพวก ​และลุงเสมอค่ะ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 1.47.191.79 ]
๐๔ พ.ย. ๒๕๕๓, ๑๑.๔๙ น.

สวัสดีครับ​คุณทอรุ้ง.. ว่างก็แวะมานะครับ​ บริการนกน้อยก๊อเหมือนเซเว่นอีเลเว่นนะแหละ​ ​เขา​พร้อมบริการตลอดเวลาเหมือนกันเดี๊ยะเลย​
นาม อิสรา เขียนมา : [ 110.49.193.21 ]
รหัสจดหมาย L-2883
๒๑ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๗.๑๓ น.

ผมมีงานขยำทิ้งขยะสี่ห้าชิ้นครับ​ เกิดจากการผิดพลาดตอนโพสต์ภาพประกอบ สาเหตุก็คง​จะ​เป็น​ที่เครื่องของผมเอง...​ มันเก่าแก่เต็มทีแล้ว​

ผมเรียนมาให้ลุงเปี๊ยกรับทราบก็เผื่อลุงมีเวลาเข้า​ไปตรวจสอบข้อมูลภายในเว็ป​เมื่อไหร่​จะ​ได้ขอ​ความกรุณาลบทิ้งให้ผมด้วย ​แม้ระบบมัน​จะแจ้งให้รู้ว่า​จะลบ​โดยอัตโนมัติ ​แต่ผมไม่มั่นใจว่ามัน​จะลบให้ผม​เมื่อไหร่ ตอนนี้เปิดไฟล์เห็นทีไรก็รำคาญลูกตา

ขอรบกวนเพียงแค่นี้นะครับ​

ขอบคุณครับ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 1.47.115.109 ]
๒๒ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๖.๒๒ น.

ขออภัย​ที่เทขยะช้า​ไปหน่อย​
ทิดอินทร์ เขียนมา : [ 124.122.121.244 ]
รหัสจดหมาย L-2872
๐๓ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๑.๔๕ น.

ลุงเปี๊ยกครับ​

​ถ้าผมอยาก​จะนำลิงค์ของศาลานกน้อย​ไปโพส ในเฟสบุ๊คบ้าง​จะ​ได้ไหมครับ​(แอบทำ​ไปแล้ว​​โดยไม่​ได้ขออนุญาติเจ้าของบ้านก่อน)


ขอบคุณครับ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.12.73 ]
๐๓ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๕.๕๑ น.

​ได้สิครับ​ ทำไม​จะไม่ล่ะ ศาลานกน้อยมีเพจบนเฟซบุ๊คด้วยครับ​ อยู่​​ที่ http://www.facebook.com/pages/Salanoknoi/247863630116
​และเฟซบุ๊คลุงเปี๊ยกอยู่​นี่
http://www.facebook.com/unclepiak
ทอรุ้ง เขียนมา : [ 110.49.205.245 ]
รหัสจดหมาย L-2871
๐๓ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๐.๕๕ น.

ลุงคะ​

ใน​ที่สุดก้อโอเคค่ะ​ เกือบๆ​​จะหมด​ความอดทนซะแร้ว ​พอดีมีกูรูมาช่วยทันเวลาโชคดี​ไปขอบคุณนะคะ​สำหรับคำแนะนำ ทีนี้​จะระวังให้มากกว่าเดิมค่ะ​ รักลุงจัง(จริง จริงนะคะ​)​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.12.73 ]
๐๓ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๕.๕๒ น.

เก่งมากครับ​
ทอรุ้ง เขียนมา : [ 110.49.205.245 ]
รหัสจดหมาย L-2870
๐๒ ต.ค. ๒๕๕๓, ๒๐.๔๘ น.

ลุงคะ​
นี่แหละ​ค่ะ​ปัญหา​เพราะมันไม่มีเมลล์​ที่ว่าเลย​ ไม่มีสัก​ที่เลย​ค่ะ​ ​แต่ตอน​ที่สมัครสมาชิกมีเมลล์มา 1 ฉบับ​ บอกวิธีการเข้า​ใช้อ่ะค่ะ​ (​ซึ่งตอนนั้น​ระบบมันมีปัญหามาก กว่า​จะเปิด​ได้โห นานมาก)​ หรือมันอาจ​จะมีมากกว่า​แต่เปิดไม่​ได้​เพราะเมลล์หนูตอนนี้ไม่เหลือสักฉบับ​ ระบบมันมีปัญหาค่ะ​ ว่า​จะสมัครเมลล์ใหม่อยู่​เหมือนกันค่ะ​ ลุงพอ​จะส่งมาใหม่​ได้มั้ยคะ​ ​กำลังพยายามสู้รบ​กับเมลล์อยู่​ค่ะ​ (​ใช้แอร์การ์ดนะค่ะ​เลย​ค่อนข้างมีปัญหาตลอดเลย​) อย่างไรก็ขอกวนหน่อย​นะคะ​ลุง ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ​ (อย่าคิดนะว่ามัดมือชก ถึง​แม้ว่า​ความจริงน่ะใช่ หุ หุ หุ)​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.3.180 ]
๐๒ ต.ค. ๒๕๕๓, ๒๑.๕๔ น.

๑. มีรหัสผ่านจากเมลสำหรับล็อกอิน​ได้หรือยัง ​ถ้ายังล็อกอินไม่​ได้ แนะนำให้ลงทะเบียนสมาชิกใหม่ด้วยอีเมล​ที่​ใช้งาน​ได้ (สำคัญมาก​เพราะระบบนกน้อย​จะสื่อสาร​กับคุณด้วยเมลตลอด)

๒. ​เมื่อล็อกอิน​ได้แล้ว​ ​ไป​ที่หน้า member-area http://noknoi.com/my ​เพื่อลงทะเบียนนามปากกา ระบบ​จะส่งเมลแนะนำการโพสต์เรื่อง​มาให้อีกฉบับ​ คุณ​ต้องเช็คเมลแล้ว​อ่านซะ

๓. ลุงเปี๊ยก​ใช้แอร์การ์ดเหมือนกัน ​ใช้ทุกวันมาหลายปีแล้ว​ ปัญหาไม่น่า​จะอยู่​​ที่แอร์การ์ดนะครับ​

ลองดูอีกที ​ถ้ายังมีปัญหาโทรมาเลย​ ๐๘๑ ๖๒๖๙๑๙๙
ทอรุ้ง เขียนมา : [ 110.49.205.233 ]
รหัสจดหมาย L-2868
๐๑ ต.ค. ๒๕๕๓, ๒๓.๓๓ น.

สวัสดีค่ะ​ลุง
นักอยากเขียนมีปัญหาซะแล้ว​ โพสไม่​ได้ รบกวนลุงแนะนำขั้นตอนหน่อย​ค่ะ​ ขอบคุณ​ที่สุดเลย​ค่ะ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.101.220 ]
๐๒ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๙.๐๘ น.

สวัสดีครับ​,

ขณะลงทะเบียนสมาชิก ​และลงทะเบียนนามปากกา ระบบ​จะส่งเมลแนะนำการ​ใช้ระบบมาให้อ่านแล้ว​ รวม​ทั้งการโพสต์เรื่อง​อย่างละเอียดด้วยครับ​ ลุงเปี๊ยกยินดีให้คำแนะนำเพิ่มเติม หากทราบว่า คุณทอรุ้งติดขัดในขั้นตอนไหน เขียนมาถามอย่างเจาะจงใหม่อีกทีนะครับ​ (อย่าบอกว่าให้แนะนำ​ทั้งหมดนะครับ​ ​เพราะ​สามารถอ่านจากเมล​ที่ส่งมาแนะนำ​แต่แรกแล้ว​)
กิตติกร รุ่งเรือง เขียนมา : [ 124.120.21.73 ]
รหัสจดหมาย L-2858
๒๗ ก.ย. ๒๕๕๓, ๐๔.๑๔ น.

สวัสดีครับ​

ผม​เป็นน้องใหม่หมาดๆ​ ​ที่เพิ่ง​จะเข้ามาสมัคร​เป็นนักเขียนในศาลานกน้อยแห่งนี้ครับ​
​และคง​จะ​เป็น​เพราะผมคง​จะสับสนจึงมีการเปิด​และโพส เนื้อหาของเรื่อง​"ยาม​เมื่อลมหนาวหวนมาอีกครั้ง" มีสองบัญชี ผมเลย​ไม่รู้ว่าทำอย่างไรจึง​จะลบอัน​ที่ผมไม่​ต้องการออก​ไป​ได้ครับ​ ช่วยแนะนำหน่อย​นะครับ​

ด้วยจิตคารวะ

ทิดอินทร์
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.147.22 ]
๒๗ ก.ย. ๒๕๕๓, ๐๕.๓๐ น.

จัดการให้แล้ว​ครับ​
ทอรุ้ง เขียนมา : [ 118.173.66.89 ]
รหัสจดหมาย L-2852
๑๙ ก.ย. ๒๕๕๓, ๑๔.๐๓ น.

สวัสดีค่ะ​ ลุงเปี๊ยก
ดีใจจังเลย​ค่ะ​​ที่​ได้รับไมตรีจิตจากทุกคน รู้สึกเหมือนเจอพรรคพวกอย่างไรอย่างนั้น​เลย​ค่ะ​ ตั้งใจว่า​จะแวะเข้ามาทุกวัน ​แต่ยังไม่​ได้นั่งอ่านงานเขียนของ​เพื่อนๆ​ เลย​ ​แต่ตั้งใจว่าในไม่ช้า​จะทำการอ่านให้หมดเลย​ ​เป็น​กำลังใจให้ผู้สร้างสรรค์งานเขียนทุกคนเลย​ค่ะ​ คุณแน่มาก ​และขอบคุณลุงเปี๊ยกนะคะ​ สำหรับมิตรภาพ​ที่หยิบยื่น รู้สึกดีจังค่ะ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.147.22 ]
๒๗ ก.ย. ๒๕๕๓, ๐๕.๓๓ น.

สวัสดีครับ​,

เพิ่งเห็นว่ามีจดหมายน้อยฉบับ​นี้รอให้ตอบตั้งแต่วัน​ที่ ๑๙ ยินดีต้อนรับนะครับ​ มาถึงนี่​ต้องบอกว่าคุณทอรุ้ง​ได้เจอะ​กับพรรคพวกแน่ ๆ​ อย่างน้อยสุดลุงเปี๊ยกก็คนหนึ่ง​ละ ​ที่นับ​เป็นพรรคพวก​ได้แน่นอน

ตามสบายนะครับ​
นาม อิสรา เขียนมา : [ 110.49.193.222 ]
รหัสจดหมาย L-2840
๓๐ ก.ค. ๒๕๕๓, ๐๕.๒๐ น.

เกือบสำเร็จครับ​ เพียง​แต่มันบังคับตำแหน่ง​ที่วางไม่​ได้ ผม​ต้องการให้มันอยู่​ตรงกลางด้านบน ​แต่มันกลับ​ไปอยู่​ริมซ้ายด้านล่าง ​เอาเถิดเจ้าล่อกันอยู่​พักหนึ่ง​ ผมเลย​ยกธงขาว ยอมแพ้ชั่วคราวก่อน ​เพราะ​กำลังปวดฟัน ​จะ​ไปหาหมอ ไว้หายปกติ​เมื่อไหร่​จะมาสนุก​กับมันต่อ

ขอคุณมากเลย​ครับ​ลุง
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.80.12 ]
๓๐ ก.ค. ๒๕๕๓, ๑๐.๑๙ น.

​ถ้า​ต้องการให้อยู่​ตรงกลางด้านบน ก็​เอาโค้ด IMAGE ​ไปไว้ด้านบน รูป​จะถูกวางตรงตำแหน่งโค้ดครับ​ วางโค้ดตรงไหนของต้นฉบับ​ รูปก็​จะอยู่​ตรงนั้น​ (​ถ้าคลิกแสต็มป์นกแล้ว​มันคอย​จะอยู่​ข้างล่าง ก็ลบทิ้งแล้ว​​ใช้วิธีพิมพ์ลง​ไปเองก็​ได้)
นาม อิสรา เขียนมา : [ 110.49.193.48 ]
รหัสจดหมาย L-2839
๒๙ ก.ค. ๒๕๕๓, ๑๖.๓๗ น.

ลุงครับ​

ผม​ต้องการโพสต์ภาพประกอบลงในงานเขียน
ช่วยแนะนำให้หน่อย​นะครับ​
1...​..
2...​
3...​..

ว่า​เป็นขั้นตอน​ไปเลย​นะครับ​
​ส่วน​ที่โพสต์​ไปก่อนแล้ว​ เวลาแก้ไขภายหลัง​จะใส่ภาพลง​ไป​ได้ไหมครับ​


ช่วยหน่อย​นะครับ​ ขอบคุณมาก ๆ​ เลย​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.26.215 ]
๒๙ ก.ค. ๒๕๕๓, ๑๘.๓๒ น.

๑. ตอนเตรียมต้นฉบับ​ หากคลิก​ที่รูปสแต็มป์นก มัน​จะแทรกโค้ดสำหรับการแทรกภาพให้ โค้ด​ที่ว่านั้น​​คือ [I M A G E] ​สามารถพิมพ์ลง​ไปเองก็​ได้ ​โดยพิมพ์อักษร IMAGE ติดกันไม่มีช่องว่างนะครับ​

๒. ​เมื่อต้นฉบับ​มีโค้ดนี้แล้ว​ ระบบ​จะเสนอช่องอัพโหลดรูปให้ตามจำนวนโค้ด​ที่นับ​ได้ ในขั้นตอนการตรวจปรู๊ฟ คุณนามฯ​สามารถเลือกรูป กำหนดแสดงรูปขนาดย่อ ให้ชิดซ้ายขวา หรือแสดงเงาของภาพ​ได้

๓. เรื่อง​​ที่โพสต์​ไปแล้ว​ เข้า​ไปแก้ไขเติมรูปภาพ​ได้ด้วยพิมพ์โค้ดเข้า​ไป​ได้เช่นกันครับ​ ​เมื่อสั่งบันทึกระบบ​จะแสดงภาพดัมมี่ให้ดูก่อน ​พร้อม​กับช่องอัพโหลดตามจำนวนโค้ด กรณีแก้ไขอย่าลืมติ๊กเปลี่ยนรูปด้วยนะครับ​

**ระบบนับโค้ดนี้ ผมพบว่าบางครั้งมีบั๊ก(ข้อผิดพลาดของระบบ)อยู่​ในกระบวนการแก้ไข ดังนั้น​หากเจอะปัญหาขลุกขลักแจ้งผมมาอีกที ผม​จะเข้า​ไปแก้ด้วยมือให้ครับ​
นาม อิสรา เขียนมา : [ 110.49.204.173 ]
รหัสจดหมาย L-2828
๑๔ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๒๐.๐๓ น.

งั้นตกลง​เอาตาม​ที่ผมว่าก็แล้ว​กันนะครับ​

ผม​จะโพสต์งานในล็อกอินเดิม ​ส่วนอีกยูเซอร์ก็กันเผื่อสำรองไว้

อ้ายอินตะเนตนี้น่ะ-บางครั้งมันก็รั้นเหมือนกัน ​เพราะมันรู้ข้อมูลดีกว่าเรา

เผื่อสำรองไว้บ้างก็คงไม่เสียหลาย ​คือ ​จะแข่งกันว่ามัน​กับเรา​ใคร​จะโง่กว่ากัน ฮา ฮา

ขอบคุณครับ​ลุง
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.157.198 ]
๑๕ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๐๘.๕๘ น.

​ได้ ๆ​ ๆ​ ตาม​แต่สะดวก​เลย​ครับ​
นาม อิสรา เขียนมา : [ 110.49.205.147 ]
รหัสจดหมาย L-2827
๑๔ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๑๔.๔๑ น.

ไม่​เป็นไรครับ​ลุง ​ถ้า​เป็นเครื่อง​ที่บ้านก็ โอเค ครับ​ ​ใช้​ได้เหมือนเดิม ​แต่​ถ้า​เป็นแอร์การ์ดนำ​ไป​ใช้​กับโน๊ตบุคส์เวลาเข้า​ไปอยู่​ในสวน หรือเครื่องอื่นตามร้านเนต​จะมีปัญาหาเสมอ

ผมว่าตัดปัญหา​ใช้ชื่อสองชื่อ​ไปเลย​ก็น่า​จะดีเหมือนกัน ​เพราะ​ถ้า​เมื่อไหร่​จะโพสต์งาน ผมค่อยกลับมาโพสต์​ที่บ้านก็​ได้ ไม่​ได้รีบร้อนอะไร​

​ส่วนการพูดคุยกันธรรมดาในห้องเสวนา หรือแสดง​ความคิดเห็นตามคอลัมน์ต่าง ๆ​ ​ใช้ชื่อ​ที่เพิ่งเริ่มใหม่​เอาก็​ได้ ​เพราะไม่​ต้องปะติดปะต่อเหมือนนิยายหรือซีรี่ส์​ที่เขียนติดพันอยู่​

คงไม่​เป็นไรนะครับ​

หรือลุงคิดว่ายังไง ก็ตาม​แต่ลุง​จะว่าก็แล้ว​กันนะครับ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.121.234 ]
๑๔ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๑๘.๐๒ น.

ตอนแรกผมงงนะ ​ที่คุณนามฯ ลงทะเบียนล็อกอินชื่อเดิม​ได้ ​เพราะผมออกแบบระบบป้องกันไม่ให้ชื่อล็อกอินซ้ำ เพิ่ง​จะหายงงตะกี้ ​และแจ้งคุณนามด้วยเผื่อ​จะยังไม่ทราบ ​คือล็อกอินอันแรก คุณนามฯ ลงทะเบียนว่า นาม--อิสรา (​คือเคาะช่องว่าง ๒ เคาะ) ​ส่วนครั้งหลังลงทะเบียนว่า นาม-อิสรา (เคาะช่องว่าง ๑ เคาะ) ระบบก็มองว่าชื่อไม่เหมือนกัน

ผมเดาว่า เครื่อง​ที่บ้านอาจ​จะทำล็อกอินถาวรไว้ หรือบร๊าวเซอร์​ที่บ้านจำชื่อ​และรหัสผ่านไว้ให้ การล็อกอินจึงผ่านสะดวก​​เพราะไม่​ต้องพิมพ์ ​ส่วนตอน​ที่​ไปล็อกอินข้างนอกบ้าน​ต้องพิมพ์ชื่อด้วยมือ ​และอาจ​จะเคาะช่องว่าง ไม่ตรง​กับ​ที่ลงทะเบียนไว้ ทำให้สับสนว่าทำไมล็อกอินไม่ผ่าน ฯลฯ

คุณนามฯ อยาก​จะเก็บไว้​ทั้ง ๒ ชื่อก็​ได้ครับ​ ​แต่อยากให้โพสต์เรื่อง​ในนามปากกาเดียวกัน​ทั้งหมด ระบบจัดเก็บ​จะ​ได้รวบรวม​เป็น​ที่ทาง ไม่กระจัดกระจายน่ะครับ​
สารภีดง เขียนมา : [ 180.183.113.38 ]
รหัสจดหมาย L-2826
๑๓ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๒๓.๑๒ น.

สวัสดีค่าลุงเปี๊ยก

ทำไมภาพโพสลง​ที่หน้าบทกลอนดิจิตอลเล็กจังเลย​ค่า
มองไม่เห็นตัวคนเลย​ เท่ามดแน่ะ อิอิ
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.83.164 ]
๑๔ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๐๘.๕๔ น.

สวัสดีครับ​.. ภาพเล็ก​แต่คลิกแล้ว​​ได้ภาพใหญ่ครับ​ หน้ากระดานเสวนา​และกวีดิจิตอลแสดงผลรูป​ที่​ความกว้างไม่เกิน 480 พิกเซลครับ​ ​ถ้าใหญ่กว่ามัน​จะล้นกรอบ ระบบจึงแสดง​เป็นทัมป์เนลให้คลิกดูอีกทีน่ะครับ​
นาม อิสรา เขียนมา : [ 110.49.204.91 ]
รหัสจดหมาย L-2824
๑๒ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๐๖.๐๐ น.

ลุงเปี๊ยกครับ​ ​ถ้า​จะย้ายเรื่อง​สั้นขนาดยาวจากห้องรูปภาพเล่าเรื่อง​มาใส่ไว้ในห้องเรื่อง​​แต่ง ​เพื่อ​ความปะติดปะต่อของเนื้อหา ​จะ​ได้ไหมครับ​ ​ถ้า​ได้ผมวานลุงช่วยจัดการให้หน่อย​นะครับ​ ​เมื่อวานท่าทางผม​จะตายลาย ฮา ฮา
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.219.236 ]
๑๒ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๐๘.๐๗ น.

คุณนามฯครับ​.. ​จะล้วงเข้า​ไปย้ายให้ครับ​ ​และไหน ๆ​ ก็​จะย้ายแล้ว​ ผมเห็นว่าควร​จะจัดเรียงเรื่อง​สั้นขนาดยาวหลายตอน ให้เข้า​กับการจัดเก็บแบบซีรีส์​ไปเลย​ดีกว่าครับ​ การโพสต์ตอนต่อ​ไปแทน​ที่​จะเริ่ม​ที่ "เขียนเรื่อง​ใหม่" ก็​ไปเริ่ม​ที่ "เขียนตอนใหม่" แทนนะครับ​
นาม อิสรา เขียนมา : [ 112.142.30.249 ]
รหัสจดหมาย L-2811
๐๙ พ.ค. ๒๕๕๓, ๒๑.๐๖ น.

ลุงเปี๊ยกครับ​

ผมว่า ​จะรบกวนลุงเปี๊ยกให้ช่วยลบเรื่อง​สั้น​ที่ผมโพสต์ลง​ไปในห้องกระดานเสวนาทิ้งเสีย​จะ​ได้ไหมครับ​ ​เพราะตอนนี้ผม​ได้โพสต์ลงในห้องเรื่อง​สั้นเรียบร้อย​แล้ว​

เขียนมาปรึกษานะครับ​
ขอบคุณครับ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.101.107 ]
๑๐ พ.ค. ๒๕๕๓, ๐๙.๒๘ น.

สวัสดีครับ​,

ตอนแรก​ที่เห็นคุณนามฯโพสต์เรื่อง​ลงใน​ส่วนของนิตยสารรายสะดวก​สำเร็จแล้ว​ ก็คิดว่า​จะช่วยลบอ้าย​ที่โพสต์ลงบนกระดานเสวนาออกเหมือนกัน ​แต่มาคิดดูแล้ว​ หากลบ​ไปจริง ๆ​ ผมคง​ต้องลบข้อ​ความตามหลัง​ที่แวดล้อมด้วย ม่ายงั้นเนื้อ​ความ​ที่คุยกันมัน​จะไม่สอดคล้อง ผมจึงตัดสินใจปล่อยไว้ดีกว่า

พอเห็นจดหมายคุณเขียนมาขอให้ช่วยลบฉบับ​นี้ ก็ลังเลว่า​จะ​เอาไงดี ครั้น​จะบอกเหตุผลเดิมซ้ำอีกทีในย่อหน้านี้ก็กระไรอยู่​ (ฮา ๆ​ ​เพราะคุณคงอ่านย่อหน้าแรกแล้ว​) ผมจึงอยากให้เหตุผลว่า ผมไม่ลบให้อย่าง​ที่คุณขอหรอก ผม​จะแกล้งคุณนามฯซักหน่อย​ อิอิ..

ปล่อยไว้ตามนั้น​ดีกว่าครับ​ การ​จะมีเรื่อง​สั้นก่อนแสงอรุณฉาย ๒ สำเนาในเว็บนกน้อย ก็ไม่เห็น​จะ​เป็นไรนี่ จริงมั้ย.. ปล่อยให้โพสต์นั้น​ถูกตราไว้​เป็นหลักฐานงัย ว่าราวกลางปี ๕๓ ​ที่คุณนามฯ เพิ่งเริ่มมา​เป็น​เพื่อนใหม่ของเรานั้น​ คุณ​ได้ทำเปิ่นอะไร​ไว้บ้าง คริ คริ...​

ปล. ก็บอกแล้ว​..ว่า​จะแกล้ง
ลายรุ้งพลัส เขียนมา : [ 124.121.245.31 ]
รหัสจดหมาย L-2756
๑๘ ม.ค. ๒๕๕๓, ๑๓.๑๓ น.

แฮะๆ​ ขอโทษค่ะ​ลุงเปี๊ยก ​เมื่อกี้ไม่​ได้ลบออกหรอกค่ะ​ ลงมาจนถึง ตอน 4-5 แล้ว​ ​แต่ไม่รู้ยังไงกลาย​เป็นเรื่อง​ขยำทิ้ง​ไป ​ต้องมาโพสต์ใหม่อีกครั้ง ​คือ บทนำ ​กับบท​ที่ 1 กะว่า​จะลงถึงบท​ที่ 5 ​และโยงลิ้งค์​ไป​ที่ blog ให้​ได้อ่านตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง​

สาเหตุ​ที่​ต้องลบบางตอนออก หลังจากจบเรื่อง​ ​เพราะเรื่อง​นี้ส่งต้นฉบับ​เต็มให้ทางสำนักพิมพ์ค่ะ​ ​ซึ่งไม่​สามารถทิ้งเรื่อง​ไว้ตั้งแต่ต้นจนจบ ​จะเหลือ​เป็นบางตอนให้ทดลองอ่านทำนองนั้น​ค่ะ​ ​เพราะ​จะ​ต้องออกหนังสือ​เป็นเล่ม ลุงเปี๊ยกคงเข้าใจนะคะ​ ไม่​ได้มีเจตนา​จะลงไว้ค้างๆ​

​ถ้างั้น​เอา​เป็นว่า ลบเรื่อง​ออก แล้ว​ตั้ง​เป็นบท​ความโปรโมท โยงลิ้งค์​ไปอ่าน​ที่ blog หรือลงโปรโมทไว้​ที่กระดานเสวนา อย่าง​ที่ลุงบอก ดีคะ​

ยังไงก็​ต้องขอโทษด้วยค่ะ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.36.13 ]
๑๘ ม.ค. ๒๕๕๓, ๑๓.๕๓ น.

สวัสดีครับ​,

ไม่อนุญาตให้โปรโมทเรื่อง​ในนิตยสารรายสะดวก​ครับ​ ผมเข้าใจครับว่า​ สำนักพิมพ์คงไม่ชอบใจ​ถ้า​จะโพสต์เรื่อง​ให้อ่านฟรี​ทั้งเรื่อง​บนอินเตอร์เน็ต ​แต่ก็อยากให้เข้าใจด้วยว่า นิตยสารรายสะดวก​ไม่ใช่พื้น​ที่สำหรับการโปรโมทฟรี

บริการบนศาลานกน้อย มีสอง​ส่วนแยกจากกัน ​คือกระดานเสวนา สำหรับการพูดคุย ​และนิตยสารรายสะดวก​สำหรับเผยแพร่ผลงานเขียน ผมยินดีให้เขียนโปรโมท​ได้ในกระดานเสวนาครับ​ ​แต่อย่า​เอาพื้น​ที่ในนิตยสารรายสะดวก​​ไปโฆษณา ​เพราะผมไม่เคย​ต้องเก็บค่าโฆษณา​กับ​ใคร ไม่อยากเก็บด้วยครับ​

เรื่อง​​ที่โพสต์​ไปแล้ว​ผม​จะ​ต้องลบออกนะครับ​ ขอเชิญเขียนแนะนำผลงานบนกระดานเสวนาดีกว่า

ขอบคุณ​ที่เคารพสถาน​ที่ ​และขออวยพรให้หนังสือขายดี ​ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำหลาย ๆ​ ครั้งนะครับ​
ning_oncom เขียนมา : [ 202.143.165.219 ]
รหัสจดหมาย L-2751
๑๓ ม.ค. ๒๕๕๓, ๑๐.๒๒ น.

ลุงเปี๊ยกค่ะ​ หนูอยาก​จะเขียนนิยายให้​ได้สักเรื่อง​ คิดพล็อต​ได้นานแล้ว​ ​แต่การเริ่มเขียนออกมามันยากมากเลย​ค่ะ​ อยากให้ลุกเปี๊ยกช่วยแนะนำหน่อย​ค่ะ​ ขอบคุณค่ะ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 111.84.84.134 ]
๑๘ ม.ค. ๒๕๕๓, ๑๑.๕๐ น.

สวัสดีครับ​...​ การครุ่นคิด​จะทำให้เขียนมันออกมายากมาก ลุงเปี๊ยกก็เคยคิด​และไม่​ได้เขียนสักที ​ต้องเลิกคิดแล้ว​ลงมือเขียนเลย​ครับ​ ​เป็นทางเดียว ​ต้องเขียนออกมาก่อน​โดยไม่​ต้องสนใจว่ามัน​จะดีหรือไม่ดี ​เพราะ​เมื่อเรื่อง​มันเรียงตัวออกมาบนจอ(หรือกระดาษ)แล้ว​ ยังมีช่วงเวลาของการอ่านทวน ​และขัดเกลา ​ซึ่ง​จะทำให้งานมันสำเร็จออกมา​ได้ในช่วงนั้น​

ด่านแรก​คือ เรียงตัวอักษร​ที่อยู่​ในอากาศธาตุออกมาเสียก่อนครับ​ มีอะไร​ให้ทำอีกมาก.. ขอให้โชคดีครับ​
อดิศร เขียนมา : [ 118.172.68.132 ]
รหัสจดหมาย L-2742
๓๐ ธ.ค. ๒๕๕๒, ๒๓.๒๗ น.

ลุงเปี๊ยกครับ​​ถ้าเรา​จะเว้นวรรคหรือย่อหน้าเรา​จะทำ​ได้อย่างไรครับ​
ลุงเปี๊ยก ตอบไป : [ 115.67.247.144 ]
๐๔ ม.ค. ๒๕๕๓, ๐๙.๒๒ น.

คุณอดิศร.. การโพสต์ข้อ​ความบนเว็บ แตกต่างจากการพิมพ์บนโปรแกรม​ใช้งานทั่ว​ไปเล็กน้อย ​คือการเคาะเว้นวรรคนั้น​ ​จะเคาะกี่ครั้งก็ตาม​จะมีผลแค่เคาะเดียว คำถาม​ที่ว่า​จะเว้นวรรคอย่างไร ก็ไม่มีขั้นตอนพิเศษ เพียง​แต่​จะบนเว็บ​จะแสดงเว้นวรรค​ได้เพียงเคาะเดียว

ดังนั้น​ ​ถ้าการเยื้องบรรทัดแรกของย่อหน้าใหม่จึงทำไม่​ได้ ​ส่วนการย่อหน้าบนเว็บแนะนำให้เว้นบรรทัดว่างหนึ่ง​บรรทัดครับ​ ​เพื่อให้มองเห็นบรรทัดว่างแยกย่อหน้าใหม่ออกจากย่อหน้าก่อนหน้า

ลองดูนะครับ​

จดหมายรอตอบ :

แสดงผลครั้งละ 25 ฉบับ
0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 ....  

 

 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น