นิตยสารรายสะดวก  F i c t i o n  วันที่ ๐๕ ธันวาคม ๒๕๖๕
ลี ล า ว ดี ลี ล า
SONG-982
...แหงนมองขึ้น​บนต้น ผิวก้านแลนุ่มมือยักเยื้องสาขาหาแสงอ่อน คลี่ใบรับสลับให้กันสัมผัสแดดอุ่น ก้านช่อดอกระโยงยาวจนพ้นหมู่ใบ หากยกดอกสลับรับแสงอย่างเผื่อแผ่เสมอกัน ยามบาน​แต่ละกลีบบรรจบทบดอกอื่นจน​ได้ทรงสวย​ทั้งช่อ ​ซึ่งประดับไว้นับสิบบน​แต่ละต้น...
ลำดับชื่อตอน
1ตอน ลี ล า ว ดี ลี ล า -- ๐๓ ก.ย. ๒๕๔๗, ๐๒.๐๗ น.
แหงนมองขึ้นบนต้น ผิวก้านแลนุ่มมือยักเยื้องสาขาหาแสงอ่อน คลี่ใบหลายรับสลับให้กันสัมผัสแดดอุ่น ก้านช่อดอกระโยงยาวจนพ้นหมู่ใบ หากยกดอกสลับรับแสงอย่างเผื่อแผ่เสมอกัน ยามบานแต่ละกลีบบรรจบทบดอกอื่นจนได้ทรงสวยทั้งช่อ ซึ่งประดับไว้นับสิบบนแต่ละต้น -- 1181 views
2ตอน ลี ล า ว ดี ลี ล า.....................บทที่ ๒ -- ๐๕ ก.ย. ๒๕๔๗, ๐๓.๒๕ น.
หญิงสาวนึกไปถึงตึกทรงโบราณอันอยู่กันมาหลายชั่วอายุคน จะมีใครบ้างหนอเคยใช้ห้องนี้ จะมีใครบ้างที่ำอยู่ปกปักรักษาบ้านนี้ จิราขนลุกเกรียว เมื่อใจพาลนึกไปถึงเรื่องของพระภูมิเจ้าที่ผีเรือน จนต้องหันออกนอกระเบียงยกมือขึ้นจบอธิษฐานดังๆ อีกครั้งกับที่แจ้งและอาณาบ -- 373 views
3ตอน บทที่ ๓ -- ๑๐ ก.ย. ๒๕๔๗, ๐๒.๐๘ น.
กิ่งลีลาวดีที่ใกล้ที่สุด เตี้ยที่สุดทำให้เูธอต้องค้อมตัวผ่านมันเข้าไปอย่างระมัดระวัง ด้วยไม่อยากให้ดอกใดดอกหนึ่งร่วงหล่นเพราะตนเอง แต่เมื่อมุดผ่านมาได้ ตั้งใจจะอ้อมศาลามาทักผู้ที่นั่งรอ กลับอันตธานร่างไปเสียแล้ว -- 364 views
4ตอน บทที่ ๔ -- ๑๖ ก.ย. ๒๕๔๗, ๐๐.๒๒ น.
หากหรรษาไม่ออกชื่อตั้งแต่แรก จิราคงนึกว่าคุยกับใครอีกคน ที่บังเิอิญพบกันตรงมุมทางขึ้นบันได การพูดคุยอย่างเสี้ยมเขาแมวให้ขวิดกับผีเสื้อ ทำให้เธออดอมยิ้มไม่ได้ เมื่อสาวใช้เป็นอาการของนายสาวจึงยิ่งต่อความอย่างสบใจ -- 335 views
5ตอน ตอนที่ ๕ -- ๒๑ ต.ค. ๒๕๔๗, ๐๙.๑๖ น.
แล้วการสนทนาก็ขาดห้วงไปทันที กลับมีเสียงสวดบูชาคุณพระรัตนตรัยเข้ามาแทนที่ เสียงอันเคยอบอุ่นนุ่มนวลของคุณนมบัดนี้กลับเข้มขลังเปี่ยมด้วยภาวะจิตแข็งแกร่ง ช่วยให้จิราชุ่มชื่นได้อย่างประหลาด และล่วงลึกเข้าสู่กระแสนิทรารมย์ได้อย่างอบอุ่นใจ -- 313 views
6ตอน ตอนที่ ๖ -- ๒๑ ต.ค. ๒๕๔๗, ๐๙.๓๒ น.
กระทั่งเสียงเดี่ยวขิมกังวานใสราวกับเสียงสั่นสะท้อนของสายทองนพคุณยามกระทบก้านแก่นกฤษณา ไล่เรียงระดับเสียงสูงต่ำช้าเร็วอยู่พักหนึ่งจึงหยุดลง มีเสียงปรบมือดังขึ้นจนจิราต้องรีบปรบตาม ศรีน้อยกล่าวเบาๆ ด้วยเสียงสงบใสเย็นกว่าเดิม -- 308 views
7ตอน ตอนที่ ๗ -- ๒๑ ต.ค. ๒๕๔๗, ๐๙.๓๕ น.
จันทร์เสี้ยวทรงสวยของคืนแรม ส่งแสงล้อรับแสงดาวที่กระพริบพร่างพราว เงาไม้มืดครึ้มไหวลมอ่อน ไล่สายตาลงด้านล่าง กลุ่มหมอกจางอวลไอเรี่ยพื้น เหมือนกำลังคลี่คลุมบางสิ่งที่เป็นจุดสีฟ้าเรืองแสง -- 313 views
8ตอน ตอนที่ ๘ -- ๒๖ ต.ค. ๒๕๔๗, ๑๐.๔๐ น.
เขามักจะเป็นเช่นนี้เสมอต่อหน้าหญิงชรา...ว่านอนสอนง่ายกว่าปกติ ...มันเหมือน...เหมือนกับ....ว่า....เมื่อเผลอมองผ่านนัยตาสีจางคู่นั้นแล้วก็มีน้ำเย็นๆ มาชโลมลูบที่หัวใจจนทุกสิ่งทุกอย่างผ่อนคลายลง...จนต้องยอมปฏิบัติตามเธอได้อย่างง่ายดาย -- 303 views
9ตอน บทที่ ๙ -- ๓๑ ต.ค. ๒๕๔๗, ๐๓.๑๕ น.
อีกอย่างนี่ก็แค่คืนแรมเจ็ดค่ำ น้ำแห้งขอดคลองขนาดนั้นจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนสื่อส่งไปได้ล่ะคะ..." หญิงชราอธิบายคล้ายตัดพ้อ ทั้งกับความไว้เนื้อเชื่อใจ ทั้งกับพลานุภาพของตนซึ่งถดถอยขึ้นลงตามแสงจันทร์ขึ้นแรม -- 322 views
10ตอน บทที่ ๑๐ -- ๐๒ พ.ย. ๒๕๔๗, ๑๗.๔๔ น.
เมื่อมาหยุดอยู่ด้านหลัง พระผู้พรรษาสูงเกือบ ๖๐ พรรษา คุณนวลก็นั่งราบกราบลงกับพื้นหญ้า มิได้หวังจะส่งเสียงอันใดรบกวนการสนทนาธรรมขององค์สงฆ์ทั้งนั้น ซึ่งยังสำรวมสายตาอยู่ไม่เกินสองศอกจากปลายจีวร.แต่ผู้ทรงศีลชราก็หันมาทักได้ทันที เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นจากกราบ -- 309 views
11ตอน ลีลาวดีลีลา บทที่ ๑๑ -- ๑๒ พ.ย. ๒๕๔๗, ๑๓.๐๔ น.
จึงทำให้อธิพลตกใจจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อมองผ่านมันออกไป แล้วเห็นอีกร่างหนึ่งที่อ้วนใหญ่เกือบเต็มขอบประตู ยืนพิงอยู่ในท่าระทดระทวยชวนกระอักกระอ่วนเกินบรรยาย และแน่นอนว่าผู้ที่ยืนจ้องเขาอยู่ไม่ใช่นางโจรสาวร่างอรชรที่ลักลอบเข้ามาแต่ไหน "หรรษา!!!....เข้ามาทำไม -- 319 views
12ตอน บทที่ ๑๒ -- ๒๔ พ.ย. ๒๕๔๗, ๒๑.๓๘ น.
ความโกลาหลที่กำลังเกิดขึ้น ช่างคล้ายกับเหตุการณ์เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วอย่างเหลือเชื่อ ครั้งนั้นเรื่องราวจบลงด้วยความสูญเสียครั้งใหญ่ ผู้หญิงที่นายบ้านรักที่สุดถูกฆาตกรรมหลังจากให้กำเนิดทายาทได้เพียงสามวัน ส่วนทารกนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย -- 323 views
13ตอน บทที่ ๑๓ -- ๐๗ ธ.ค. ๒๕๔๗, ๑๖.๑๓ น.
ตาลปัตรในมือช่วยบังน้ำตาที่รื้นขึ้นมาแล้วเหือดแห้งได้ในทันใด การเข้าใกล้ภาวะแห่งอริยจำต้องจับอุเบกขากำกับสติทุกขณะลมหายใจเข้าออก ตระกรุดมหาอุตต์ป้องกันภยันตรายจากมหาไสยมนตร์ดำอาถรรพ์เวทกระทั่งภูติพราย แต่ก็สำแดงเดชอันใดไม่ได้เลย เมื่ออยู่ต่อหน้าคนบาป -- 313 views
14ตอน บทที่ ๑๔ -- ๑๖ ธ.ค. ๒๕๔๗, ๐๒.๐๕ น.
“ค่ะ..วิก็จำได้…พระวิโยคโศกเศร้าเปล่าเปลี่ยว ดังมาเดียวลิ่วโลดตลึงหลง จนสายถือที่พระหัตถ์ก็พลัดลง จึงค่อยคงคืนสมประดีกาล….กระจ่างแจ้งแสงเทียนโคมส่อง เหมือนเมื่อน้องเสี่ยงเทียนอธิษฐาน ลมพัดเพลิงดับอันธกาล ประมาณเหมือนต้องค้างคาวดับไฟ….” -- 375 views
15ตอน ๑๕ -- ๑๖ ต.ค. ๒๕๔๘, ๑๖.๒๑ น.
ความผูกพันของคนที่อยู่กับคนที่จาก ลึกซึ้งสาหัส จนแม้ผู้แตกฉานในมรรคาแห่งการดับทุกข์ก็ไม่อาจตะเกียกตะกายให้หลุดพ้นจากห้วงเหวแห่งความอาวรณ์ได้โดยง่าย -- 293 views

 

ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน 
F a c t   C a r d
Article ID A-511 Article's Rate 31 votes
ชื่อเรื่อง ลี ล า ว ดี ลี ล า --Series
ชื่อตอน ๑๕
ผู้แต่ง SONG-982
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๗๖๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๔๙
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น