นิตยสารรายสะดวก  F i c t i o n  วันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๖๒
น้ำค้างกลางจันทร์
SONG-982
...​ความลับสำคัญ​ที่เธอไม่อาจบอก​ใครๆ​ มันชื่นฉ่ำอยู่​เหมือนน้ำค้างกลางดวงใจ ​แม้ใน​ความ​เป็นจริง​จะแห้งเหือดหาย
​แต่เธอก็ยังเฝ้าติดตามหา แล้ว​วันนี้ วัน​ที่ต้นธารแห่งหยาดน้ำค้างนั้น​...​ หวนคืนมา ​เขา​จะรู้สึก​กับเธอ...​ เหมือนอย่าง​ที่เธอ...​ รู้สึก​กับ​เขาอีกหรือไม่...
ลำดับชื่อตอน
1ตอน น้ำค้างกลางจันทร์ บทที่ ๑ -- ๑๙ มี.ค. ๒๕๕๔, ๑๐.๒๔ น.
ความลับสำคัญที่เธอไม่อาจบอกใครๆ มันชื่นฉ่ำอยู่เหมือนน้ำค้างกลางดวงใจ แม้ในความเป็นจริงจะแห้งเหือดหาย แต่เธอก็ยังเฝ้าติดตามหา แล้ววันนี้ วันที่ต้นธารแห่งหยาดน้ำค้างนั้น... หวนคืนมา เขาจะรู้สึกกับเธอ... เหมือนอย่างที่เธอ... รู้สึกกับเขาอีกหรือไม่ -- 1129 views
2ตอน ๐๐๒ -- ๐๔ เม.ย. ๒๕๕๔, ๑๐.๕๐ น.
"ก็บอกแล้วว่า ชีวิตน่ะมันไม่ได้มีไว้ให้ประชดประชันกันเล่นๆ กะอีแค่ผู้ชายคนเดียว... คืนนั้นคืนเดียว เธอก็ทำยังกะว่าทั้งโลกนี้มันป่นปี้ไปหมดแล้ว แล้วยังไงล่ะ พอมาวันนี้ทำเป็นโอดครวญ" -- 373 views
3ตอน ๐๐๓ -- ๐๗ เม.ย. ๒๕๕๔, ๐๙.๑๘ น.
แรงขับดันสำหรับรอบต่อไปของเขาคงเบาบางลงไปบ้างแล้ว พอถึงข้อเสนออันนี้ ปริยัติจึงทำเหมือนล้มเลิกความตั้งใจจะคลอเคล้า เลื่อนตัวพิงกับพนักหัวเตียง แล้วก็ยกแก้ววิสกี้ที่พิมพิกาเพิ่งจิบไปอึกใหญ่ กระดกรวดเดียวจนหมดแก้ว -- 376 views
4ตอน ๐๐๔ -- ๐๙ เม.ย. ๒๕๕๔, ๑๗.๐๖ น.
ภาควัตใจเต้นระรัว ไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง ว่าผู้หญิงคนหนึ่งจะเป็นไปได้ถึงเพียงนี้ นึกโกรธตัวเองว่าช่างโง่งม หลงปักใจเชื่อว่า เธอนั้นไร้เดียงสา อ่อนต่อโลกอ่อนต่อความเย้ายวนของรัตติกาล -- 373 views
5ตอน ๐๐๕ -- ๑๒ เม.ย. ๒๕๕๔, ๑๓.๑๙ น.
ไม่ใช่เขาหรอกหรือ ที่หลีกหาย และปล่อยให้เธอเดียวดาย คล้ายอาการตกค้างอยู่กลางดิน แล้วถูกทิ้งให้แห้งแล้ง ปราศจากน้ำค้างชโลมริน จนทั่วทั้งผิวเนื้อของหัวใจแตกระแหง เป็นร่องรอยปริแยกและบอบช้ำ -- 393 views
6ตอน ๐๐๖ -- ๑๕ เม.ย. ๒๕๕๔, ๒๒.๑๙ น.
เตียงใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากเสาเหล็กบิดเกลียวและสายเหล็กดัดลาย ไหวโยนกึงกัง ทั้งผ้าห่มผืนหนาหนัก ทั้งหมอนหนุนหมอนข้าง ถูกกวาดกระจายลงตามพื้น อากาศเย็นฉ่ำเพราะเครื่องปรับอากาศ กลับรุ่มร้อนเพราะแรงเร่งของสองร่าง -- 393 views
7ตอน ๐๐๗ -- ๑๙ เม.ย. ๒๕๕๔, ๒๐.๔๙ น.
ที่ใครเขาว่า เมาแล้วไม่มีสตินั้น เป็นเฉพาะกับบางคนนั่นหรอก ไม่ใช่กับทุกคน โดยเฉพาะกับคนที่ดื่มเหล้าเป็น รู้จักว่าประมาณไหนถึงจะแตะขีดสุขสนุกครื้นเครง แล้วเลยขีดไหนถึงจะกลายเป็นทุกข์ทั้งกับตัวเองและคนรอบข้าง -- 428 views
8ตอน ๐๐๘ -- ๒๖ เม.ย. ๒๕๕๔, ๐๘.๔๔ น.
"ปัญหาทุกอย่างมันก็แก้ไขได้ทั้งนั้นละค่ะ ขึ้นอยู่กับว่า เราจะหาปมปัญหาเจอหรือเปล่า ถ้าเรายังหาปม หาต้นตอของปัญหาไม่เจอ เราก็ไม่รู้จะเริ่มแก้ไขมันยังไง จริงไหมคะ" -- 429 views
9ตอน ๐๐๙ -- ๒๖ เม.ย. ๒๕๕๔, ๐๘.๔๗ น.
ทั้งนี้ก็เพราะลลิตายังมีบรรดาความรักความลับ ซึ่งอำพรางปิดบังเอาไว้กับเพื่อนสนิท โดยเฉพาะเรื่องของหล่อนกับพันธกานต์นั่น มันร้ายแรงน้อยเสียเมื่อไหร่ -- 428 views
10ตอน ๐๑๐ -- ๒๖ เม.ย. ๒๕๕๔, ๐๘.๕๐ น.
จนในตอนหลับตาลงนั่นหรอก ที่ชีวิตมีสีสันขึ้นมาบ้าง เป็นสีสันที่สดสวยและนุ่มนวล มีค่ำคืนอันแสนหวานเป็นฉาก มีชายหนุ่มที่หล่อเหลาราวเทพบุตรเป็นคู่ชื่น มีดนตรีบรรเลง มีแสงสีละมุนตา มีมื้อค่ำอันดื่มด่ำ -- 441 views
11ตอน 011 -- ๑๕ พ.ค. ๒๕๕๔, ๒๒.๒๖ น.
ยังจำได้ติดตา ในคืนของสัปดาห์ที่ผ่าน ก็เธอคนนี้ละที่แต่งตัวจัดจ้านมาที่โต๊ะนัดบอด เขาผิดหวังเหลือเกินในวันนั้น คิดไปต่างๆ นานา ว่าเธอคงไม่เหลือคุณค่าให้คิดถึง แต่พอมาคืนนี้ ความรู้สึกเหล่านั้นกลับมลายหาย -- 432 views
12ตอน 012 -- ๑๕ พ.ค. ๒๕๕๔, ๒๒.๒๘ น.
"ไอ้ภาคมันรูปหล่อ แถมพ่อยังรวย แต่มันยังแล่นไปแล่นมาอยู่กลางทะเล ไม่ยอมกลับเข้าฝั่ง ไม่ยอมเป็นฝั่งเป็นฝากับใครสักที ไม่แน่หรอกนะ... ผมว่าเรือมันจะล่มเมื่อจอดนั่นละ เผลอๆ จะล่มซะตั้งแต่เข้ามาจ่อๆ อยู่ตรงปากอ่าวเสียก็ไม่รู้" -- 458 views
13ตอน 013 -- ๑๕ พ.ค. ๒๕๕๔, ๒๒.๓๐ น.
เพราะความอยากจะเอาชนะอินทุอรอย่างเดียวเท่านั้นหรอกหรือ ที่ทำให้หล่อนพาตัวเองมายุ่งเกี่ยวกับปริยัติ จะบอกได้เต็มปากละหรือ ว่ารสสังวาสอันซาบซ่านนั้นเป็นแค่ส่วนประกอบ ด้วยว่าก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ คนอย่างหล่อนจะหาผู้ชายที่มีลีลาเช่นนั้นได้อีกหรือไม่ -- 473 views
14ตอน บทที่ ๑๔ -- ๒๒ เม.ย. ๒๕๕๕, ๑๓.๒๙ น.
ก็... ไอ้สมบัติพัสถานที่มีอยู่ทุกวันนี้น่ะ ส่วนใหญ่มันเป็นของแม่นังอินทุอรเขา พ่อเราน่ะแค่คนแต่งเข้ามาอาศัย ญาติทางโน้นเขาก็ร่ำรวย ไม่ได้มายุ่งเกี่ยวอะไรด้วยอีก พ่อเราถึงรักษาต่อมาไว้ได้ แต่นี่เขาร่ำๆ บอกจะยกบ้านยกที่ดินให้นังอินทุ์" -- 278 views
15ตอน บทที่ ๑๕ -- ๒๘ เม.ย. ๒๕๕๕, ๑๕.๓๙ น.
"...ลองนึกดูว่า ถ้าเอ็งเป็นเขา ผู้หญิงจิ้นๆ แต่งตัวไม่ได้เรื่องได้ราว พอเจอหน้าผู้ชายที่จับตัวเองแก้ผ้าแล้วหนีหายไป ก็ร้องไห้ละล่ำละลัก แต่พูดอะไรไม่ออก เอ็งว่าระหว่างปีที่ผ่านมานี่เขาจะทำตัวแบบไหน เขาจะต้องเป็นทุกข์เป็นร้อนกับที่เอ็งทิ้งเขาไป แค่ไหน -- 296 views
16ตอน บทที่ ๑๖ -- ๐๕ พ.ค. ๒๕๕๕, ๑๒.๑๗ น.
เขาอาจจะมองเธอเป็นแค่ของซื้อของขาย เป็นเครื่องมือที่อาจจะมีคุณค่าหรือมีราคาอยู่สักหน่อย สำหรับการลบล้างภาพลักษณ์อันเลวร้ายนั่น -- 305 views
17ตอน ๑๗ -- ๑๙ พ.ค. ๒๕๕๕, ๑๕.๐๐ น.
น้ำเสียงของคุณโสภาพรรณนั้น ทั้งเย็นชาทั้งเหี้ยมเกรียม แม้พันธกานต์จะรู้สึกได้ว่ามารดาหวังดีกับพิมพิกาขนาดไหน แต่พร้อมกันก็รู้สึกได้ว่า ในความคิดของคุณโสภาพรรณ คนอื่นทั้งโลกล้วนไม่สำคัญ นอกจากบุตรสาวคนเดียวของตนเองเพียงเท่านั้น -- 298 views
18ตอน บทที่ ๑๘ -- ๒๙ พ.ค. ๒๕๕๕, ๑๗.๑๐ น.
"พ่อไม่อยากให้ลูกเป็นห่วง อยากให้ชีวิตของลูกอินทุ์ได้เดินไปข้างหน้า เรื่องทรัพย์สินอะไรต่างๆ พ่อทำพินัยกรรมไว้เรียบร้อยหมดแล้ว แต่ก็อยากให้อินทุ์เซ็นรับไว้เสียตั้งแต่พ่อยังอยู่ -- 288 views
19ตอน บทที่ ๑๙ -- ๐๓ มิ.ย. ๒๕๕๕, ๒๑.๔๕ น.
"ก็ตามประสาคนหนุ่ม บ้างเรื่องก็ผลุนผลันบุ่มบ่ามไปหน่อย เราๆ ผู้ใหญ่นี่ละค่ะที่ต้องช่วยกันดูแล ก็พวกเรามันอาบน้ำร้อนมาก่อนนี่คะ ผ่านโลกผ่านสังเวียนชีวิตมาไม่รู้ตั้งกี่มากน้อย ก็ต้องช่วยกันดูช่วยกันแล" -- 304 views
20ตอน บทที่ ๒๐ -- ๐๙ มิ.ย. ๒๕๕๕, ๑๘.๓๐ น.
“พ่อไม่รู้ว่าหนูอินทุ์เป็นอะไรไป ถึงได้ยอมรับหมั้นกับนายปริยัติ แต่พ่อแน่ใจว่าไม่ได้เต็มใจ ที่สำคัญคือตลอดเวลาร่วมปีที่หมั้นหมายกันไว้ ลูกสาวของพ่อมีแต่ความหม่นหมอง อมทุกข์เสียมากกว่าจะเป็นสุขสดชื่น” -- 310 views
21ตอน บทที่ ๒๑ -- ๐๕ ก.ค. ๒๕๕๕, ๒๐.๐๖ น.
"ถ้าคนเขาไม่ดีอย่างที่ภาคอยากจะว่า ดูกันไปไม่นาน ประเดี๋ยวแววมันก็แสดงออกมาเองนั่นละ ถ้าไม่อยากกินอะไร ก็รีบไปทำงานเถอะไป๊ แม่กำลังยุ่งๆ ดูซิแป้งติดกันหมดแล้ว" -- 297 views
22ตอน บทที่ ๒๒ -- ๐๒ ส.ค. ๒๕๕๕, ๒๓.๐๐ น.
ไม่เห็นหรอกว่าฝ่ายที่กระทำรุนแรง รุกล้ำอยู่กับร่างกายหล่อนนั้นเป็นใคร แต่ถึงพิมพิกาจะรู้แน่ว่า ก็คือครั้งใดครั้งหนึ่งอันเร่าร้อนระหว่างหล่อนกับเขา ทว่าใครจะสนเล่าว่าฝ่ายชายเป็นใคร เพราะใบหน้าสมสุขหฤหรรษ์ของหล่อน ต้องเร้าความสนใจของใครๆ ได้มากกว่า -- 281 views
23ตอน บทที่ ๒๓ -- ๑๑ ส.ค. ๒๕๕๕, ๑๓.๔๕ น.
ใช่สิ! รูปการณ์มันน่าจะเป็นดังนั้น คือยัยอินทุ์ผู้อ่อนต่อโลกนี่ น่าจะมัวแต่คิดไปว่า ชายคนแรกเมื่อเห็นเรือนร่างของเธอแล้ว ก็ต้องแต่งงานด้วย ส่วนนายภาควัตอดีตเสเพลบอย ก็คงจะนึกว่าเป็นการหยามกันนัก จนเป็นความผิดครั้งใหญ่ ที่เมินเฉยต่อเรือนร่างอันงดงามหมดจด ท -- 282 views
24ตอน บทที่ ๒๔ -- ๑๕ ส.ค. ๒๕๕๕, ๒๐.๓๐ น.
คราวนี้ภาควัตจึงไม่ยอมพลั้งพลาดกับลลิตา ไม่ว่าหล่อนจะยวนยั่ว เปิดโอกาสและลู่ทางอย่างไร เขาก็เพียงแค่หล่อเลี้ยงความสัมพันธ์เอาไว้ในระดับฉันท์มิตร -- 320 views

 

ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน 
F a c t   C a r d
Article ID A-3527 Article's Rate 16 votes
ชื่อเรื่อง น้ำค้างกลางจันทร์ --Series
ชื่อตอน บทที่ ๒๔
ผู้แต่ง SONG-982
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๕
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๓๖๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น