นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๑๒ มีนาคม ๒๕๔๙
รักมหาสนุก #10
เฮียสาม
... ส่งจดหมายฉบับ​แรกยังไม่ทันไร เจ้าแมงกะไซค์คันเดิมก็เลี้ยวควับหยุดกึกหน้าผมอีกครั้งหนึ่ง​ "โห..เพ่ๆ​ จันทร์กระพ้อนี่ดังน่าดูเลย​นะ...​...

ตอน : สารพันปัญหารัก...ถึงจันทร์กระพ้อ#2

ส่งจดหมายฉบับ​แรกยังไม่ทันไร เจ้าแมงกะไซค์คันเดิมก็เลี้ยวควับหยุดกึกหน้าผมอีกครั้งหนึ่ง​

"โห..เพ่ๆ​ จันทร์กระพ้อนี่ดังน่าดูเลย​นะ...​ผม​ไปเข้าคิว​ที่วินปากซอยแป๊บเดียวก็มีหนุ่มคนหนึ่ง​ฝากจดหมายมาให้จันทร์กระพ้ออีกฉบับ​ พี่ช่วยจัดการให้ผมหน่อย​นะ"

"​ได้เลย​ ไอ้น้องชาย เดี๋ยวพี่ส่งให้"


​และนี่​คือจดหมาย​ที่ผมส่งให้คุณจันทร์กระพ้อ​เป็นเนื้อ​ความว่า..


ถึงพี่จันทร์กระพ้อ​ที่ผมนับถือ...​

...​.ผม​ได้ติดตามการตอบจดหมายของพี่มา​เป็นเวลานานแล้ว​ครับ​ ​แต่ก็​เป็นเพียงการอ่านเท่านั้น​

​โดยไม่คาดคิดว่า​จะ​ได้มีโอกาสนำ​ความเดือดร้อนของตัวเองมารบกวนพี่
...​.เรื่อง​โชคร้ายของผมเกิดขึ้น​​โดยมีโลกของอินเตอร์เน็ต​เป็นสื่อครับ​...​ใช่แล้ว​ครับ​
ผมพบผู้หญิงคนหนึ่ง​ในเน็ท ผ่านทางเว็บนกน้อยครับ​

สมมติว่าเธอชื่อ อ. แล้ว​กันนะครับ​ (ย่อมาจากอุบาท​ว์)
ในครั้งแรก​ที่ทำให้ผมประทับใจในตัวเธอ​คือสมองครับ​...​
อย่าครับ​ อย่าเพิ่งหัวเราะเยาะผม
​เพราะผม​เป็นชายผู้​ซึ่งมองการณ์ไกล ผู้หญิงทุกคน​ที่ผมคบ
สมอง​ต้องสำคัญ​เป็นอันดับหนึ่ง​ครับ​
​และผู้หญิงคนนี้เองก็สร้าง​ความประทับใจให้แก่ผมอย่างมากมาย​


ผมเพียรพยายามหลายครั้งหลายครา​ที่​จะขอนัดเดท​กับเธอ
​แต่เธอก็บ่ายเบี่ยงมา​โดยตลอด เห็นมั๊ยครับ​
เธอช่างมี​ความ​เป็นกุลสตรีจริง...​​แต่​ความพยายามของผมก็เกือบ​เป็นหมัน
​เพราะ​ความใจแข็งของเธอเนี่ยแหล่ะ

...​.จนกระทั่งวันหนึ่ง​...​.เหมือนฟ้าผ่า เอ๊ย! ฟ้ามาโปรด
เธอโทรมาขอนัดพบผม แล้ว​เธอก็นัดพบ​ที่หน้าห้างพันทิพย์
เห็นมั๊ยครับ​เธอช่างเปี่ยม​ไปด้วยมันสมองซะจริงๆ​
แทน​ที่​จะนัด​ที่เซ็นเตอร์พ้อยท์ หรือศูนย์การค้าธรรมดาๆ​ ทั่ว​ไป
มันยิ่งเพิ่ม​ความประทับใจให้ผมมากขึ้น​​ไปอีก

ผมวาดฝันถึงภาพของเธอ ผู้หญิงสูงโปร่ง
ขายาวเรียวเหมือนซอนย่า จมูกโด่งเหมือนน้องฟ้า
​และสมองประหนึ่ง​น้องป๊อบ (อารียา)

ผมนั่งนับรอวันนั้น​ครับ​ จนกระทั่ง...​.
วันนั้น​...​​ที่หน้าร้านซีเอ็ดบุ๊ค ผมมองหานางในฝันของผม

​แต่ฉับพลัน ยัยเตี้ยล่ำ ดำปี๋ ฟันเหยิน กรามเหลี่ยม
ก็เข้ามาทักผม...​.ไม่ !!!...​.

เสียงร้องในใจของผมปฏิเสธทันทีว่า​ต้องไม่ใช่เธอ
​แต่เธอยืนยันครับว่า​​เป็นเธอเนี่ยแหล่ะ
โธ่...​ชีวิตผม​ต้องมาพังพินาศลงก็คราวนี้เอง
สมองผมตอนนั้น​มึนตึ๊บ​ไปหมดแล้ว​ครับ​
มารู้ตัวอีกทีก็หน้าโรงหนังแล้ว​
​และแขนของยัยผีเสื้อสมุทรก็เกาะหนึ่บอยู่​​กับแขนผม...​.

สายตาทุกคู่มองจ้องมายังผม
นี่ผม​จะทำอย่างไรดี​ถ้าพ่อแม่ผมรู้เข้า
​ต้องตัดผมออกจากกองมรดก​เป็นแน่นอน

แม่นั่นพยายามทุกวิถีทาง​ที่​จะให้ผมตกมา​เป็นของเธอ
​ทั้งเกาะแกะ เสนอของกินให้ผม
โถ่...​อารมณ์นั้น​​ใคร​จะรับประทานอะไร​ลงล่ะครับ​
มี​แต่อยาก​จะขย้อนของเก่าออกมาล่ะไม่ปาน..

​แต่​ที่หนัก​ที่สุด​คือ
เธอ​เอาใบหน้า​ซึ่งเต็ม​ไปด้วยหัวสิวมาพิง​กับไหล่ของผม
แน่นอนครับ​...​.ประสาททุก​ส่วนของผมมันตายด้าน​ไปหมด...​ชีวิตมันช่างบัดซบอะไร​เช่นนี้

​พระเจ้าให้ผมเกิดมาแล้ว​ส่งสิ่งสยองขวัญ​ที่สุดในโลกมาด้วยทำไม...​...​

​และแล้ว​เวลา​ที่ผมรอคอยก็มาถึง
ทันที​ที่หนังจบผมแทบ​จะกระโดดออกมาจาก​ที่นั่น
​ซึ่งกว่าเธอ​จะยอมปล่อยผมออกมา​ได้
ผมก็ถูกเธอข่มขืนทางสายตาไม่น้อยกว่าสิบครั้ง
​แต่ก็ช่างเถอะครับ​...​รอดมา​ได้ก็บุญแล้ว​..
ทันที​ที่กลับถึงบ้านผมรีบแช่ตัวลงในอ่างน้ำ​ซึ่งใส่เดทตอล​ไปเกือบค่อนขวดใหญ่


หวัง​จะชะล้างคราบต่างๆ​ นาๆ​ ​ที่เกิดขึ้น​ในวันนี้
หลังจากวันนั้น​เธอยังเพียรพยายามติดต่อผมทุกวิถีทาง​ทั้งโทรศัพท์
​และ icq ​แต่ผมไม่ยอมหลงกลอีกแล้ว​ครับ​
ผมดึงสายโทรศัพท์ออก ​พร้อมๆ​ ​กับตั้งใจ​จะหันหลังให้เครื่องคอมพิวเตอร์ตลอดชีวิต


มาถึงตอนนี้ผมมีคำถาม​จะถามพี่จันทร์กระพ้อดังนี้ครับ​

1. ​ที่เค้าซบไหล่ผมในโรงหนัง ​พร้อม​กับทิ้งคราบน้ำเหลืองจากหัวสิวไว้นั้น​​จะทำให้ผมติดโรคอะไร​มั๊ยครับ​

2.เรื่อง​​ที่เกิดขึ้น​นั้น​ มัน​จะ​เป็นตราบาปในชีวิตของผมมั๊ยครับ​ ​กับการ​ที่ผม​ได้เข้าใกล้สิ่ง​ที่น่าเกลียดน่ากลัวแบบนั้น​

3.พี่จันทร์กระพ้อคิดว่าเธอ​จะยังตามมาหลอกหลอนผมอีกมั๊ยครับ​ แล้ว​ทำยังไงผมถึง​จะหนีเธอพ้นครับ​

4. สมมติว่าวันหนึ่ง​เธอบังเอิญตามหาตัวผมจนเจอ ผมควรทำอย่างไรดีครับ​

5.​และข้อสุดท้าย เรื่อง​​ที่เกิดขึ้น​นี้​จะทำให้ผม​สามารถ​แต่งงาน​กับหญิงอื่น​ได้มั๊ยครับ​ ​จะมี​ใครรังเกียจประวัติครั้งนี้ของผมมั๊ยครับ​

หวังว่าสิ่ง​ที่ผมพร่ำพรรณามา​ทั้งหมดนี้
คง​จะไม่​เป็นการรบกวนเวลาอันมีค่าของพี่นะครับ​
​เพราะผมร้อนใจมาก แล้ว​ผม​จะรอคำตอบจากพี่นะครับ​

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ขอ​ได้รับ​ความขอบคุณจากเฮียสามเอ็นเทอเท็นเม้นท์

 

F a c t   C a r d
Article ID S-975 Article's Rate 59 votes
ชื่อเรื่อง รักมหาสนุก --Series
ชื่อตอน สารพันปัญหารัก...ถึงจันทร์กระพ้อ#2 --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง เฮียสาม
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๒ มีนาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฮาๆ ฮ่าๆ เอิ๊ก..
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๕๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๔๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ละอองฝน [C-4629 ], [133.1.128.95]
เมื่อวันที่ : ๑๖ พ.ค. ๒๕๔๘, ๒๑.๑๗ น.

ยัยเตี้ยล่ำ ดำปี๋ ฟันเหยิน กรามเหลี่ยม แล้ว​​ไงอ่ะเพ่..ไม่ฉวยตรงหนายยย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : จันทน์กะพ้อ [C-4632 ], [203.188.27.164]
เมื่อวันที่ : ๑๖ พ.ค. ๒๕๔๘, ๒๓.๕๕ น.

ฮ่าาาาาาาาาาาาา จันทน์กะพ้อขอเชิญผู้ทรงคุณวุฒิมาตอบ ​​คือ ป้าแก่ ฮ่ะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : maquid [C-4654 ], [203.150.97.113]
เมื่อวันที่ : ๑๗ พ.ค. ๒๕๔๘, ๒๐.๔๐ น.

แรงมาก ๆ​​ เลย​​ครับ​​ ทำร้ายจิตใจคนไม่สวยอย่างแรงครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Poceille เจ้าปัญหา [C-4883 ], [202.57.140.53]
เมื่อวันที่ : ๐๔ มิ.ย. ๒๕๔๘, ๑๖.๒๘ น.

ฮิฮิฮิ มาปรึกษาปัญหาหัวจายกะคุณจันทร์กระพ้อมั่งดีกว่า


น้าจันทร์กระพ้อเจ้าเคอะ คน​​ที่นู๋แอบชอบน่ะ​​เขาอยู่​​คนละโลกกะนู๋ นู๋ควร​​จะทำอย่างไรดีเคอะ?


แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น