นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๔๘
เด็กชาย จากต่างดาว #1
ด.ช.ข้าวฟ่าง
...แสงสว่างเจิดจ้า ค่อย ๆ​ ลอดผ่านเปลือกตาอันหนักอึ้ง...

ตอน : เศษกระจก

แสงสว่างเจิดจ้า ค่อย ๆ​ ลอดผ่านเปลือกตาอันหนักอึ้ง
"​ที่นี้ ​ที่ไหน" คำถาม​ที่ผุดออกมาจากใต้มโนสำนึกของเด็กหนุ่ม ในชุดสีขาว



"เปรี้ยง" หมัดหนักอัดลง​ที่กระจกตรงเบื้องหน้า แตกกระจายไม่มีช้ินดี

"ทำไม เรามานอนอยู่​​ที่นี้​ได้" ​เขายังคงหาคำตอบให้​กับตัวเอง ค่อย ๆ​ ไล่เรียงเหตุการณ์ ลำดับภาพเหตุการณ์

"...​.คง​จะมีเพียง ลมหายใจรวยริน
เอนกายบนดิน ยอมรับ​ความแพ้พ่าย
ปีกของฉันมันหนัก บินต่อไม่ไหว
​จะขอพักกายชั่วกาล...​."

เสียงใส ๆ​ บน​ความเศร้าของ นรีกระจ่าง คันธมาศ ถูกส่งผ่านมาทางคลื่นวิทยุ ดังลอดผ่านลำโพง ​เขาไม่รู้ว่า ​เป็น​ความ​ต้องการของ ผู้จัดรายการวิทยุ ​ที่อยากให้​เขา​ได้ยิน หรือเพียง​เพราะ​ความบังเอิญ

เศษกระจก เกลื่อนกระจายทั่วห้อง ​เขาค่อย ๆ​ เอื้อมมือขวา หยิบคว้าเศษกระจก ปลายแหลมขนาด​กำลังดี

กรีด กด บด ขยี้ แผ่นเนื้อท่อนแขน สีแดงของหยาดเลือด ซึม ผุด รอดรอยแยกของผิวหนัง หยดแล้ว​หยดเล่า ร่วงหล่น ลงพื้นเบื้องล่าง

​เขารู้สึกชา ​ไปทั่วร่าง ม่านดำ ค่อย ๆ​ ปกคลุมทั่วใบหน้า ​เขาค่อย ๆ​ เอนกายลงบน​ที่นอน เลือดแผ่ซึมทั่วทุกอณูผ้าคลุมเตียง


"สวัสดีจ้ะ​ ​เป็นไงบ้าง" เสียงพยาบาลสาว ทักทาย​เขา
"โชคดีนะเนี้ย ​ที่พ่อเธอมาส่ง โรงพยาบาลทัน ไม่งั้น...​" เธอทิ้งประโยคต่อท้าย เหมือนมัน​เป็นคำ​ต้องห้าม ​แต่​เขาก็รับรู้​ได้ว่า มันหมายถึงอะไร​

​เขาชา อีกครั้ง ​แต่ไม่​ได้ชา​เพราะฤทธิ์ของ​ความเจ็บปวด ​แต่ชา ​เพราะ สิ่ง​ที่​เขา​ได้ยิน

"ขอพี่ถอดสายน้ำเกลือนะคะ​" พยาบาลสาว ค่อย ๆ​ ปลดถุงพลาสติกเบื้องบน ลงจากเสาเหล็ก
"เจ็บไหม" ​เขายังไม่ทันซึมซาบ รับรส​ความเจ็บ เธอก็ดึงเข็มออกจากข้อมือ​เขาเรียบร้อย​แล้ว​
"ทานอะไร​หน่อย​ไหม นอนหลับมาหลายวัน คงหิว" เธอถามเหมือน​จะไม่​ต้องการคำตอบ แล้ว​ก็เดินจาก​ไป ทิ้งให้​เขาส่ายหน้า อยู่​คนเดียวบนเตียง


"ทำไม​ต้อง​เป็น พ่อ พ่อมาช่วยเราทำไม" ​เขายังคง ย้ำทวนคำถาม ​กับตัวเอง


"นี่จ้ะ​ นมถั่วเหลือง" หลอดพลาสติก ถูกกดผ่านกล่องนม เธอยื่นให้​เขา
"ขอบคุณครับ​" คำ​ที่​เขาคิดว่า ควร​จะแสดงต่อพี่พยาบาลน่ารักคนนี้
"ไม่​เป็นไรจ้ะ​ มัน​เป็นหน้า​ที่ของพี่" เธอยิ้มให้​เขา
"พี่​ต้อง​ไปดู คนไข้คนอื่น ๆ​ ก่อนนะ ​ถ้ามีอะไร​ กดปุ่ม เรียกพี่​ได้นะจ๊ะ​" เธอชี้มือ​ไป​ที่ปุ่มเงิน บนหัวเตียงของ​เขา


ทำไม​ต้อง​เป็นพ่อ ด้วย
"แก มันไอ้ลูกไม่รักดี"

 

F a c t   C a r d
Article ID S-958 Article's Rate 11 votes
ชื่อเรื่อง เด็กชาย จากต่างดาว --Series
ชื่อตอน เศษกระจก --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ด.ช.ข้าวฟ่าง
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๖๔๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๔๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ละอองฝน [C-4553 ], [133.1.128.95]
เมื่อวันที่ : ๑๑ พ.ค. ๒๕๔๘, ๑๗.๔๐ น.

มาให้​​กำลังใจจ้ะ​​ หนูข้าวฝ่าง เริ่มเขียน​​ได้ดีจ้ะ​​ พยายามต่อ​​ไปนะจ๊ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ป้าแก่ [C-4559 ], [58.10.182.158]
เมื่อวันที่ : ๑๑ พ.ค. ๒๕๔๘, ๒๒.๓๙ น.


ป้าแวะมาให้ดอกไม้ นะจ๊ะ​​ ​​แต่คงยังไม่​​ได้เม้นท์อะไร​​ ไว้อ่านตอนต่อ​​ไปก่อน
ให้ ฝนซัง ​​เป็นพี่ดัน​​ไปก่อน อิอิอิ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น