นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
เฮฮาอาสาสมัคร (เขาหลักแห่งความหลัง) #7
รจนา ณ เจนีวา
...คำถาม​ที่มัก​ได้ยินบ่อย ​คือ ​เป็นอาสาสมัครแล้ว​​ต้องทำอะไร​บ้าง? ​เป็นคำถาม​ที่ตอบยากจริง ๆ​ ​เพราะขึ้น​อยู่​​กับงาน​ที่มี ​ความ​สามารถเฉพาะบุคคล การปรับตัว ​และเวลา​ที่​จะ​ไป​ใช้ในการอาสาสมัคร...

ตอน : อาสาสมัครทำอะไรกันจ๊ะ?

สวัสดีค่ะ​

​ต้องขอโทษแควน ๆ​ ​ที่หาย​ไปซะหลายวัน ​เพราะ​เอาเวลา​ไปยุ่ง​กับอย่างอื่น อย่างน้อยก็ถอดเทปธรรมะสำเร็จหนึ่ง​ตอนค่ะ​

เรื่อง​​ที่อยากเขียนก่อนในกรณี​ที่ผู้อ่านสงสัย ​คือ การเดินทางครั้งนี้​ไปด้วยทุน​ทั้งหมดของแม่บ้านเอง (​โดยการสนับสนุนของพ่อบ้านด้วยค่ะ​) ทางศูนย์ฯ​ที่แม่บ้าน​ไปทำงานด้วยมิ​ได้ออกค่า​ใช้จ่าย ค่าจ้างหรือค่าตอบแทนในลักษณะใด ๆ​ ให้ ยกเว้นมีรถ​ไปรับส่งให้​ที่สนามบิน (เฉพาะกรณีเดินทาง​ไปมาทีละหลาย ๆ​ คน) มีอุปกรณ์สำนักงาน อินเตอร์เน็ตให้​ใช้ (ช่วยบริจาคค่าไฟ​ได้) สถาน​ที่ให้นั่งทำงาน อาหารเช้า​กลางวันเย็น (ทานแล้ว​ช่วยบริจาคตามสมควร - ​แต่บ่อยครั้งเราออก​ไปหาทานกันข้างนอก​เพื่อเปลี่ยนรสชาติ) ยานพาหนะเวลาออก​ไปทำงานให้​กับศูนย์ฯ ​ซึ่ง​ไปกัน​เป็นกลุ่ม ​และน้ำใจอันเหลือเฟือของคน​ที่อยู่​มาก่อน

คลิกดูภาพขยาย


​ที่​ต้องกล่าวถึงตรงค่า​ใช้จ่ายนี้ ​เพราะ​เป็นคำถาม​ที่​ได้รับมาก ​โดยเฉพาะจาก​เพื่อน ๆ​ ​ทั้งไทย​และต่างชาติ​ที่ยังไม่เข้าใจแนวคิดการ​เป็นอาสาสมัคร ​ที่คิดว่า ​ไปแล้ว​​ต้องมีค่าตอบแทน หรือ​เขาออกค่ารถค่าเครื่องบินให้ หรือ​ไป​เพราะสังกัดองค์กรส่งให้​ไป ทางศูนย์ฯ​ได้ประกาศชัดเจนว่า ผู้​จะมาอาสาสมัคร​ต้องรับผิดชอบค่า​ใช้จ่ายของตัวเอง ในกรณี​ที่​เป็นชาวต่างชาติ​ที่มาช่วยงานนาน ๆ​ หลายเดือน ​ได้พิสูจน์ผลงาน ทางศูนย์ฯก็​ได้ประสาน​กับทางจังหวัด​และสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง อำนวย​ความสะดวก​เรื่อง​ต่อวีซ่าให้ ​ซึ่งก็มีเงื่อนไขพอสมควร เช่น ​ไปทำ​ได้เฉพาะในวัน​ที่กำหนด หากวีซ่า​ใครเกิดหมดอายุก่อน ก็​ต้องออกนอกประเทศ​ไปต่อเอง ​และหาก​ใครอยู่​ไม่นานก็ไม่​ได้ทำให้

นอกจากนั้น​ คำถาม​ที่มัก​ได้ยินบ่อย ​คือ ​เป็นอาสาสมัครแล้ว​​ต้องทำอะไร​บ้าง? ​เป็นคำถาม​ที่ตอบยากจริง ๆ​ ​เพราะขึ้น​อยู่​​กับงาน​ที่มี ​ความ​สามารถเฉพาะบุคคล การปรับตัว ​ความยืดหยุ่น ​ความเร็วในการเรียนรู้งาน การไม่เกี่ยงงาน ​และเวลา​ที่​จะ​ไป​ใช้ในการอาสาสมัคร สิ่ง​ที่อาสาสมัคร​ที่ศูนย์ฯนี้ทำกันอาจ​จะแบ่ง​เป็นหน้า​ที่หลัก ๆ​ สองประการ ​คือ ​เป็นทัพหน้า ​กับ​เป็นทัพหลัง

ทัพหน้า ​คือกลุ่มผู้​ที่ออก​ไปลงพื้น​ที่ ทำงาน​โดยตรง​กับชาวบ้าน แม่บ้าน ชาวประมง ชาวเล เด็ก เยาวชน คนแก่ ครู ข้าราชการในพื้น​ที่ ​และอาสาสมัครจากหน่วยงานอื่น ๆ​ พวก​เขา​และเธอ​ที่อยู่​ทัพหน้านี้ก็มีตั้งแต่ช่างก่อสร้างบ้าน อู่ต่อเรือ ครูสอนภาษา ครูสอนศิลปะ นักจัดกิจกรรมค่ายเด็ก ศิลปินด้านต่าง ๆ​ ครูสอนงานหัตถกรรม นักวิจัย คนเก็บข้อมูลกึ่งนักวิจัย นักสังคมสงเคราะห์ นักจิตบำบัด สถาปนิก ผู้สื่อข่าว นักศึกษาออกค่าย นักเรียนออกมาทัศนศึกษา นักดำน้ำ สารพัดอาชีพ

กลุ่มคนเหล่านี้​ไปทำกิจกรรม เช่น ช่วยทำ​ความสะอาดชายหาด เก็บขยะ​ทั้งบนหาด​และในน้ำ ช่วยสร้างบ้าน สร้างโรงเรือ สอนหนังสือเด็ก ช่วยทำเฟอร์นิเจอร์ จัดกลุ่มแม่บ้านทำกิจกรรม เข้า​ไปให้คำปรึกษาด้านต่าง ๆ​ ​ไปให้ทุนสนับสนุนกิจกรรม ​ไปส่งเสริมงานอาชีพ ​ไปให้คำปรึกษา ​ไปจัดค่ายฤดูร้อน ​ไปสอนแม่บ้านทำ​กับข้าวอาหารขนมแบบสากลไว้รองรับการท่องเ​ที่ยว ​ไปสร้างโรงเรือนร้านตลาด ​ไปถ่ายรูป ​ไปสัมภาษณ์ ​ไปด้อม ๆ​ มอง ๆ​ ​ไป​ใช้แรงงาน ​ไปเล่น​กับเด็ก ๆ​ ทุกรูปแบบ​ที่​จะนึก​ได้

คลิกดูภาพขยาย


​ส่วนทัพหลัง​คือกลุ่ม​ที่ปิดทองหลัง​พระจริง ๆ​ บางทีก็ถูกเรียกว่าพวก "ปิดทองหลังคอมพิวเตอร์" ด้วย หรือพวก Back Office ก้นครัวก้นออฟฟิส ​เพราะแทบ​จะไม่มีโอกาส​ได้ออก​ไปลงพื้น​ที่ (อย่างผู้เขียน​ซึ่งถนัดหน้า​ที่ทางวิชาการ) ทัพหลังนี้ ​คือ พวก​ที่ทำงานด้านบริหารจัดการ​และแก้ไขปัญหา ทำงานข้อมูล ตอบคำถามผู้สื่อข่าว รับโทรศัพท์ ต้อนรับแขก รับอาสาสมัครใหม่ ๆ​ ติดต่อเรื่อง​สินค้า​และบริการต่างๆ​ ตอบคำถามผู้สนใจบริจาคทุน รวม​ทั้งช่วยเหลือทัพหน้าในเรื่อง​ต่าง ๆ​ ​โดยเฉพาะเรื่อง​การเงินการทอง

กรณีแม่บ้านเอง​ได้ช่วยมาในเรื่อง​ประสาน​ความเข้าใจ​ระหว่างคนไทย​กับฝรั่ง​ที่มีปัญหาเรื่อง​การสื่อสาร​เพราะภาษาอย่างหนึ่ง​ ​และ​เพราะวัฒนธรรมการทำงาน​และแนวคิด​ที่ต่างกันอย่างหนึ่ง​ จนมีฝรั่งคนหนึ่ง​ให้ฉายาแม่บ้านว่า​เป็น Peace Maker - ผู้สร้างสันติภาพ ​แต่แม่บ้านมาเล่นแปลง​เป็นคำว่า Piece Maker -- ผู้ทำให้แตก​เป็นเสี่ยง ๆ​ ตามสไตล์ภาษาอังกฤษแบบ​เขาหลัก ​เพราะ​เอาเข้าจริงแล้ว​ ไม่มี​ใครสร้างสันติภาพให้​ใคร​ได้ หากใจ​แต่ละคนไม่แสวงหาสันติ​และ​ความเข้าใจกันเอง คนนอกก็ทำ​ได้เพียงช่วยให้สถานการณ์คลี่คลาย​ได้ชั่วขณะ

คลิกดูภาพขยาย


อาสาทัพหลังมัก​ใช้เวลา​ส่วนใหญ่​กับคอมพิวเตอร์ ติดต่อประสานงานของ​ความช่วยเหลือจากหน่วยงานราชการในท้อง​ที่ มีการจัดทำข้อมูลผู้เสียหาย​และข้อมูลต่าง ๆ​ นอกจากนั้น​ทางศูนย์ฯยังมีทีมงานด้านไอที​ซึ่ง​เป็นอาสาสมัครล้วน ๆ​ มา​ส่วนใหญ่มาจากต่างประเทศ (​ซึ่งหากทำอยู่​​กับไมโครซอฟท์หรือไอบีเอ็มก็คง​ได้เงินเดือนมากมาย​ ​แต่พวก​เขาไม่สนใจ) มาทำงานด้วยหัวใจ มาอยู่​กัน​เป็นเดือน ๆ​ ทำงานร่วม​กับผู้เชี่ยวชาญไอทีคนไทย​ซึ่งเวียนกัน​ไปมา ​เพราะไม่อาจมาฝังตัว​ได้นาน ๆ​ พวก​เขา​และเธอช่วยกันสร้างระบบเครือข่ายภายใน​เพื่อหนุนช่วยการทำงาน ​และการสื่อสารให้โลกภายนอก​ได้รับรู้ว่า​ที่ศูนย์ฯนี้ทำอะไร​ ​และชาวบ้านมีการฟื้นฟู​ไปในระดับไหนแล้ว​ เหล่านี้​คือตัวอย่างของทัพหลัง

ผู้มาอาสาฯ​ส่วนใหญ่​จะอยากวิ่งออก​ไปทัพหน้า ​เพราะ​จะ​ได้ลงทำงาน​ใช้แรง ​ได้ทำกิจกรรม​กับเด็ก ๆ​ ​กับคนเดือดร้อน ​กับชุมชน ​ได้เกิด​ความภาคภูมิใจว่า​ได้ทำประโยชน์ ​และ​ได้ทำอะไร​​ที่ไม่เหมือน​ที่ทำประจำ คนเหล่านี้ทำให้งานในพื้น​ที่เคลื่อน​ไป​ได้ ​เป็นสีสันในพื้น​ที่ ​แต่ขณะเดียว​กับพวก "อยู่​ทัพหลังตั้งใจช่วย" ก็หา​ได้มี​ความสำคัญน้อยกว่ากันไม่ ​เพราะ​เป็นงาน​ที่​ใคร ๆ​ ก็ไม่อยากทำ ไม่มี​ใครเห็นผลงาน บางครั้ง​เป็นงานเสมียน งานเลขา งานเก็บกวาด งานบัญชี งานจุกจิก ​แต่​เป็นงาน​ที่จำ​เป็นขององค์กร ​เพราะทำให้องค์กรเคลื่อน​ไปข้างหน้า​ได้อย่างมั่นคง ไม่ดีเฉพาะข้างนอก ​แต่ข้างในกลวง

คลิกดูภาพขยาย


วัฒนธรรมมือถือมี​ความสำคัญอย่างยิ่งยวดสำหรับอาสาสมัครทุกคน อาจกล่าว​ได้ว่า อาสาสมัคร​ที่อยู่​นาน ๆ​ (หรือ​แม้​แต่อยู่​ไม่นาน) ต่างมีโทรศัพท์มือถือติดตัวอย่างน้อยคนละหนึ่ง​เครื่อง ​โดยเฉพาะหัวหน้าใหญ่นั้น​มีถึงสองเบอร์สองเครื่องทีเดียว การทำงาน​ที่ศูนย์ฯ​เป็น​ไปอย่างรวดเร็วก็​เพราะมือถือ​และเทคโนโลยีการสื่อสารด้านคอมพิวเตอร์​โดยแท้ ยิ่งช่วงงานยุ่ง ๆ​ ออก​ไปวิ่งงาน ​ต้องติดต่อกันวุ่นวาย ​แม้ชาวบ้าน​ที่​เป็นแกนหลัก​และข้าราชการในพื้น​ที่ต่างก็มีมือถือ ทำให้เราติดต่อประสานงาน​ได้คล่องตัว เหตุ​ที่แม่บ้าน​เอาเรื่อง​นี้มาพูด​เพราะตนเอง​ไปอยู่​เมืองนอกนาน แล้ว​ก็ไม่ค่อย​ได้​ใช้มือถือมากมาย​อะไร​ ​เนื่องจากไม่มี​ใครให้ติด​ต่อมาก มาเห็นแล้ว​ก็อดทึ่งไม่​ได้ว่า สังคมไทยตอนนี้เคลื่อน​ไป​เพราะมือถือจริง ๆ​

ตัวแม่บ้านเอง ​เมื่อมาถึงเมืองไทยก็ซื้อเบอร์วันทูคอล​ใช้ ​และ​ได้​ใช้​เป็นประโยชน์จนวันสุดท้ายก่อนออกจากเมืองไทย ดังนั้น​ ​เมื่อมาเห็นวัฒนธรรมมือถือในเมืองไทย ​และในกลุ่มอาสาสมัคร ​และตัวเองมี​ส่วนด้วย ก็เลย​อด​ที่​จะนำมาเขียนถึงมิ​ได้ ก็ยังนึกอยู่​เหมือนกันว่า ​ถ้าไม่มีมือถือ โฉมหน้า​และวิธีการทำงาน​จะแตกต่าง​ไปขนาดไหนหนอ? อาจ​จะยังไม่​ต้องคิดลึกขนาด​ที่ว่า งานนี้​ใคร​ได้ประโยชน์อย่างแท้จริง เรื่อง​นี้​ต้องให้คุณขาจร​ไปช่วยวิเคราะห์ หึหึหึ

แม่บ้านผู้ไม่ค่อย​ใช้มือถือ

หมายเหตุ
ภาพแรกถ่าย​โดย​เพื่อนอาสาสมัคร ​คือ "หมูอาสา" ค่ะ​ ​เป็นธงสัญลักษณ์งานรำลึกร้อยวัน ​และเวทีแสดงตอนเย็นย่ำ
อีกสามภาพฝีมือแม่บ้านค่ะ​
ภาพ​ที่สอง ​คือ อาสาสมัครน้องแอ้​ไปดูการทำผ้าบาติก​ที่ชุมชนบ้านบางม่วง ​เป็นโครงการของกระทรวงแรงงานฯ
ภาพ​ที่สาม​คือ อาสาสมัครทัพหลัง น้องแพรผู้ปิดทองหลังคอมพิวเตอร์ ​และประสานงานสื่อมวลชน
ภาพสุดท้าย​คือ อาสาสมัครผู้​จะขาดมือถือเสียมิ​ได้ น้องกบผู้แทบ​จะนอนกลางดินกินกลางทราย​เพื่อให้การเตรียมงานร้อยวันประสบ​ความสำเร็จ

แม่บ้านขออนุญาตเอ่ยชื่อ​และนำภาพของน้อง ๆ​ ​ที่ทำ​ความดีให้แก่สังคมมาลง ณ ​ที่นี้ด้วยค่ะ​ ขอให้รับการคารวะด้วยใจจากพี่แม่บ้าน

 

F a c t   C a r d
Article ID S-940 Article's Rate 41 votes
ชื่อเรื่อง เฮฮาอาสาสมัคร (เขาหลักแห่งความหลัง) --Series
ชื่อตอน อาสาสมัครทำอะไรกันจ๊ะ? --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๑๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-4490 ], [203.188.13.2]
เมื่อวันที่ : ๐๙ พ.ค. ๒๕๔๘, ๐๖.๕๕ น.

ขอคารวะ​​ทั้งทัพหน้า​​และทัพหลังค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ละอองฝน [C-4512 ], [133.1.128.95]
เมื่อวันที่ : ๐๙ พ.ค. ๒๕๔๘, ๒๑.๒๙ น.

ขอบคุณค่ะ​​ สำหรับเรื่อง​​ราวดีๆ​​ ทำด้วยใจจริงๆ​​ นะคะ​​ ค่าตอบแทนไม่​​ได้ เหนื่อยก็เหนื่อยแถม​​ต้องควักออกเงินเองนี่ ​​ถ้าไม่เรียกว่า​​เอาหัวใจมาทำ ก็ไม่รู้ว่า​​จะเรียกว่าอะไร​​แล้ว​​นะคะ​​ เลือกนอนอยู่​​บ้านก็สบายกว่า​​เป็นไหนๆ​​ ​​แต่อาสา​​ที่​​จะมาลำบาก​​เพื่อประโยชน์​​ส่วนรวม ขอชื่นชมด้วยใจจริงสำหรับอาสาสมัครทุกท่านค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-4514 ], [158.125.1.114]
เมื่อวันที่ : ๐๙ พ.ค. ๒๕๔๘, ๒๑.๓๙ น.

นี่แหละ​​จ้ะ​​ ​​เขาเรียก ยอดมนุษย์ทองคำ

ผ้าบาติกสวยจัง

ขอให้นำแง่มุมต่างๆ​​ มาเขียนเล่าให้ชาวโลกรู้อีกนะคะ​​ว่างานอาสาสมัคร มัน​​ต้องอาศัยพลังใจมากแค่ไหน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Poceille [C-4677 ], [161.200.255.163]
เมื่อวันที่ : ๑๘ พ.ค. ๒๕๔๘, ๑๘.๓๘ น.

แฟ้มบุคคลขอปรบมือให้ค่ะ​​


อ่านแล้ว​​ให้​​ความรู้สึกเหมือน​​เป็นสังคมมด มีกองหน้า​​ที่คอยออก​​ไปหาอาหาร​​และกองหลัง​​ที่คอยป้องกันประตู เอ๊ย ม่ายช่าย คอยดูแล​​ความเรียบร้อย​​ในรัง ​​จะต่างกันก็​​คือพวกมดนั้น​​ทำ​​เพราะ​​เป็นหน้า​​ที่ ​​แต่เหล่าอาสาสมัครทำ​​เพราะจิตสำนึกล้วน ๆ​​


...​​อยากให้เธอ​​เป็นเทียนเล่มน้อย​​ที่ส่องแสงสู่หนทางมืดมน เทียนสว่างไสวอยู่​​ในใจผู้คนตราบจนนิรันดร...​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น