นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๗ เมษายน ๒๕๔๘
เทพนิยายเรื่องคนเหงา..... #1
Dreamer
...ใน​เมื่อมีคนเหงามากกว่าหนึ่ง​คนอยู่​บนโลกใบนี้...​ทำไม​จะ​ต้องมี​ใคร​ต้องทนเหงาอยู่​คนเดียวหล่ะ...​....

ตอน : เด็กหญิงอ่อนไหวกับเด็กชายขี้เหงา

คุณเคยสับสนไม๊...​..สับสนเรื่อง​​ความ​ต้องการของตัวเอง...​.บอกไม่​ได้...​ว่า​ต้องการ
อะไร​...​.อยาก​ได้อะไร​ อยากทำอะไร​...​..


ย้อน​ไป​เมื่อประมาณหนึ่ง​ปีกว่าๆ​มาแล้ว​...​.หัวใจอ่อนๆ​ของฉัน โดนปกคลุมด้วย​ความรู้สึกสับสน...​ฉันเหงาแสนเหงา...​​แต่ฉันไม่อยากพบ​ใคร...​ไม่อยากคุย​กับ​ใคร...​พูดง่ายๆ​ ฉันไม่อยากเริ่ม​ความสัมพันธ์​กับ​ใคร...​.ฉันกลัว​ความรัก กลัว​ความผูกพัน กลัว​ความผิดหวัง...​.ฉันรู้ว่าใจของฉันอ่อนแอ...​.ฉันเลย​ไม่อยากยุ่ง​กับ​ใคร ​แต่ยังไงก็ไม่รู้...​.ฉันกลับเหงาเหลือเกิน...​..


​ระหว่างนั้น​...​.วันคืนเหงาๆ​ของฉัน ถูกเยียวยาให้มันไม่แย่จนเกิน​ไป ​โดย​เพื่อนคนหนึ่ง​...​..เรา​เป็น​เพื่อนกันมานาน ตั้งแต่​ที่มหาลัย...​.พอเรียนจบ...​เริ่ม​ใช้ชีวิตมนุษย์เงินเดือน ฉัน​กับ​เพื่อนคนนี้ก็มี​ที่ทำงานอยู่​ใกล้กัน...​.มื้อกลางวันของมนุษย์เงินเดือนมือใหม่อย่างพวกเรา...​.ฉันรู้สึกว่า​บางทีมันก็​เป็นเรื่อง​​ที่ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่...​บทสนทนาบนโต๊ะอาหาร​กับ​เพื่อนร่วมโต๊ะ​ที่ต่างวัย...​ต่าง​ความสนใจ...​ทำให้ฉันอึดอัด...​​และรู้สึกแย่ๆ​...​. "ชา" ก็รู้สึกเหมือนกัน...​.


เรานัดทานข้าวกลางวันด้วยกันบ่อยๆ​ ​ความจริง เราทำงานบริษัทคู่แข่งกันนะ...​​แต่ก็ไม่อะไร​หรอก...​.​เพื่อนกัน...​.เราก็แชร์กันหลายๆ​เรื่อง​...​..เจ้านาย ​เพื่อนร่วมงาน ลูกค้า...​.รวม​ไปถึง แม่บ้าน...​คนขับรถบริษัท...​


ในวัน​ที่ใจของฉันถูกปิดตาย...​.ฉันแทบไม่รู้ตัวเลย​ว่า​กำลังผูกพัน​กับ​เพื่อนคนนี้มากขึ้น​เรื่อยๆ​...​.


นอกจากมื้อกลางวันแล้ว​...​.เวลาเลิกงาน...​.สำหรับงาน​ที่ฉัน​กับชาทำ ก็มัน​จะไม่เหมือนชาวบ้าน...​ เราจึงมีนัดมื้อเย็นกันบ่อยๆ​ ​เมื่อฉันก็ไม่มี​ใคร ชาก็ไม่มี​ใคร...​.คงไม่แปลกละมั้ง ​ที่เรา​จะ​ไปทานข้าว ต่อด้วยการนั่งดื่มเหล้า ฟังเพลงด้วยกันเกือบทุกวัน...​.


ใน​เมื่อมีคนเหงามากกว่าหนึ่ง​คนอยู่​บนโลกใบนี้...​ทำไม​จะ​ต้องมี​ใคร​ต้องทนเหงาอยู่​คนเดียวหล่ะ...​.


​เมื่อทุกอย่างเริ่ม​จะเกิด​เป็น​ความเคยชิน...​.ฉัน​กับชาก็เริ่ม​จะขาดกันไม่​ได้...​.กลาย​เป็นคู่หูคู่ใหม่...​.


ด้วย​ความไว้ใจใน​ความ​เป็น​เพื่อน...​.ฉันไม่รู้ตัวเลย​...​ว่ากำแพง​ที่ฉันก่อไว้ ​ได้ถูกเซาะ​ไปช้าๆ​...​..​ความกลัว​ความสัมพันธ์ ​ความกลัว​ความผิดหวัง...​.เริ่มๆ​หาย​ไปจากใจฉัน...​.ด้วย​ความ​ที่เชื่อว่า...​.​เพื่อนรักสักคน...​.คงทำให้โลกนี้น่าอยู่​ขึ้น​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-798 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง เทพนิยายเรื่องคนเหงา..... --Series
ชื่อตอน เด็กหญิงอ่อนไหวกับเด็กชายขี้เหงา --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง Dreamer
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ เมษายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๒๔๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ละอองฝน [C-3743 ], [133.1.128.95]
เมื่อวันที่ : ๐๗ เม.ย. ๒๕๔๘, ๑๑.๑๙ น.

​​เป็น​​กำลังใจให้หนูน้อยขี้เหงานะจ๊ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Nuch [C-3755 ], [210.86.145.3]
เมื่อวันที่ : ๐๗ เม.ย. ๒๕๔๘, ๑๖.๒๘ น.

น่ารักจังเลย​​อะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : อคิน [C-11572 ], [222.123.226.1]
เมื่อวันที่ : ๒๐ พ.ค. ๒๕๕๐, ๐๑.๑๘ น.

ผมก็ขี้เหงา ผมก็เลย​​จีบผู้หญิง​​ไปเรื่อยๆ​​ตามประสาคนขี้เหงา

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น