นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๗ เมษายน ๒๕๔๘
การเดินทางของความรัก ภาคที่ 1 #1
ละอองฝน
...มันเหมือน​ความฝัน ​ที่ฉันเคยฝัน​ที่​จะ​ได้มีชีวิตอยู่​ในต่างแดน ใน​ความฝันมัน​คือภาพแห่งการผจญภัย ภาพแห่ง​ความเหงา ​และภาพแห่ง​ความหนาวเย็น...

ตอน : 1 ก้าวย่างของทางเดิน

มันเหมือน​ความฝัน ​ที่ฉันเคยฝัน​ที่​จะ​ได้มีชีวิตอยู่​ในต่างแดน

ใน​ความฝันมัน​คือภาพแห่งการผจญภัย
ภาพแห่ง​ความเหงา ​และภาพแห่ง​ความหนาวเย็น

​ซึ่ง​ความจริงในวันนี้มันแทบ​จะไม่แตกต่างจาก​ที่ฉันเคยฝันซักเท่าไรนัก
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
วันนี้หิมะโปรยปราย​แต่เช้า​ เสื้อโค้ทหนาตัวโตมีฮู้ดตัวเก่ง ​ที่ฉันใส่ประจำ
​ที่​เป็น​ทั้งเสื้อกันฝน เสื้อกันหนาว ​และกันหิมะ​ไปในตัว
มันก็พอช่วยให้คลาย​ความหนาวเหน็บลง​ได้บ้าง

ถุงมือหนังเหมือนอย่าง​กับถุงมือนักบิดประจำซอย
​ที่ฉัน​ใช้มันเวลาปั่นจักรยานกลับบ้านยามดึก
มันช่วยคลาย​ความหนาวลง​ได้ ​แต่​ความปวดหนึบๆ​ ​ที่ปลายนิ้วมือไม่คลายลงเลย​
หนาวจนปวดมัน​เป็นอย่างนี้นี่เอง
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
หนาวนี้​เป็น หนาว​ที่สองของฉัน​ที่นี่ แดนอาทิตย์อุทัย...​...​...​...​...​
ประเทศ​ที่เค้าบอกว่า​จะเห็น​พระอาทิตย์วันใหม่​เป็น​ที่แรกของโลก

ฉัน​ได้ทุนมาเรียนต่อ​ที่นี่...​.ทุนจากรัฐบาลของเจ้าของประเทศ
​ทั้งๆ​ ​ที่แทบไม่รู้ภาษาของเค้า ตลอดจนฉันก็ไม่​ได้​เป็นแฟน X Japan หรือ J pop ​แต่อย่างใด

ฉันออกเดินทางด้วย​ความกล้าๆ​ กลัวๆ​ ​กับชีวิตใหม่​ที่​จะ​ต้องเผชิญในต่างแดน...​..
​เอาน่ะ สู้กันดูซักตั้ง​เป็นไร​ไป...​...​...​ฉันเฝ้าบอกตัวเอง
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
สองปี​ที่แล้ว​ ...​วัน​ที่ฉันออกเดินทาง...​...​.พี่โก้มาส่งฉัน​ที่สนามบิน ด้วยสายตาละห้อย
ฉันกะพี่โก้รู้จักกันมานานตั้งแต่สมัยเรียน ป.ตรีด้วยกัน
เค้า​เป็นนักกิจกรรมตัวยง...​...​พี่โก้อยู่​ปีสี่ เค้า​เป็นพี่ว๊ากก็จริง
​แต่​เป็นใน​ส่วนเอนเตอร์เทน ช่วยคลายเครียดให้น้องๆ​ ​ที่โดนว๊ากอีกที
​ส่วนฉันน่ะอยู่​ปีหนึ่ง​​และก็​เป็นเด็กเรียน...​.เข้า​ไปร่วมแหกปากร้องเพลงเชียร์...​
ก็โดนว๊าก แทบลม​จะใส่
พี่โก้​ต้องมาคอยปลอบ ​และพูดให้ฉันคลายเครียดลง​ได้...​.
เค้า​เป็นพี่ชาย​ที่น่ารัก จนฉันหลงรัก​ไปตั้งแต่​เมื่อไรไม่รู้...​...​

​เมื่อพี่โก้เรียนจบ​และ​ได้ทำงาน​ที่บริษัทใหญ่แห่งนึง ฉันไม่​ได้ติดต่อ​กับพี่โก้นัก
ฉันเรียนจบก็​ได้เข้าทำงาน​ที่บริษัทแห่งหนึ่ง​...​
หลังจาก​ที่ฉันทำงาน​ที่บริษัท​ได้สามปี ก็สอบเรียนต่อโท​ได้...​.

จนวันหนึ่ง​​ที่เรามาเจอกัน​โดยบังเอิญ
...​เราเริ่ม​ที่​จะมาคบกันแบบแฟน กันอย่างจริงจัง
รู้ตัวอีกทีเราก็คบกันมา​เป็นปี​ที่สามแล้ว​...​...​
จนฉันเรียนโทจบในเวลาสามปี ก็มีโอกาส​ได้มาต่อปริญญาเอก

ก่อนเดินทาง ฉันรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก ฉันไม่อยากจากพี่โก้​ไป
พี่โก้ยังไม่​พร้อม สำหรับ​จะคิดเรื่อง​การเ​แต่งงาน
​แต่เราก็มีโครงการร่วมกัน ​เมื่อฉันเรียนจบ พี่โก้ก็คง​จะสร้างตัว​ได้ประมาณหนึ่ง​
ฉันฝัน​ที่​จะ​เป็นแม่บ้านให้พี่โก้ ​แม้ฉัน​จะไม่ค่อย​เป็นกุลสตรี แม่ศรีเรือนซักเท่าไหร่
​แต่ฉันก็เชื่อว่าฉันทำ​ได้ ...​...​.​เพื่อคน​ที่ฉันรัก...​...​.เรา​จะดูแล​ซึ่งกัน​และกัน

พี่โก้ให้นาฬิกาข้อมือรูปหัวใจฉันก่อนเดินทาง บอก​กับฉันว่า ...​.พี่​จะรอฝนกลับมานะ
ฉัน​ได้​แต่พยักหน้า ​พร้อม​กับน้ำตาคลอ ...​..ฉัน​ต้อง​ไป​เพื่ออนาคต...​.
แค่สามปีครึ่ง ไม่นานหรอก...​.ไม่นาน...​เรา​จะ​ได้อยู่​ด้วยกัน...​.
พี่โก้สัญญา​กับฉัน...​.เราสัญญากัน

ฉันกอดพ่อ​กับแม่ ตบไหล่น้องชาย บ๊ายบาย​เพื่อนๆ​ ​ที่มาส่ง
พี่โก้ลูบหัวฉันเบาๆ​ เหมือนเคย
มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นทุกครั้ง ...​.อุ่นใจว่า...​.เค้า​จะไม่มีวันทำให้ฉันเสียใจ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ฉันเลือก​ที่นั่งติดหน้าต่าง มองเห็นวิว​ได้...​.​เมื่อจัดการ​กับข้าวของเรียบร้อย​
นั่งมองวิวก่อน​ที่เครื่อง​จะออก
น้ำตา​ที่เก็บไว้มันก็เริ่มปริ่มๆ​ ขอบตา...​...​ฉัน​กำลัง​จะ​ไปไกลจากบ้านเกิดเมืองนอน
ฉัน​กำลัง​จะ​ไปจากคน​ที่ฉันรักอีกหลายคน...​...​...​...​.​ไปยัง​ที่​ที่ฉันไม่รู้จัก​ใคร

ทำไมฉัน​ต้องเลือกเส้นทางสายนี้...​...​...​​เพื่ออนาคตน่ะหรือ

​ใครบางคนเคยเตือนฉันว่า...​.คิดให้ดีนะ...​...​.​ต้องจากแฟน​ไปนานอย่างนี้...​..
ตัวเค้าเองเลือก​ที่​จะเรียนต่อเมืองไทย ​ทั้งๆ​ ​ที่​สามารถ​จะ​ไปต่อต่างประเทศ...​...​
​เพราะเค้าเลือก​ที่​จะอยู่​​กับแฟน...​...​...​.
เดี๋ยวนี้เค้าก็เรียนจบเหมือนกัน ​และ​แต่งงานมีครอบครัว​ที่อบอุ่น

ฉันขอบคุณใน​ความหวังดีของเค้า...​...​...​.​แต่...​เส้นทางสายนี้ ฉันเลือกเอง...​
ฉัน​จะ​ต้องไม่เสียใจ...​...​
ฉัน​ได้​แต่หวังว่า พี่โก้​จะยังคอยฉัน ​และ​จะไม่ทำให้ฉันเสียใจ...​.
น้ำตามันหยดแหมะลงมา​เมื่อไรไม่รู้ตัวเหมือนกัน...​...​...​...​...​.

 

F a c t   C a r d
Article ID S-747 Article's Rate 64 votes
ชื่อเรื่อง การเดินทางของความรัก ภาคที่ 1 --Series
ชื่อตอน 1 ก้าวย่างของทางเดิน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ละอองฝน
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๗ เมษายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๐๘๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ป้าแก่ [C-3457 ], [210.213.37.104]
เมื่อวันที่ : ๒๓ มี.ค. ๒๕๔๘, ๑๘.๐๒ น.


อืม ก็​​ต้องเลือกหนึ่ง​​อย่างละนะ หวังว่าพี่โก้คงยังเหมือนเดิมนะจ๊ะ​​ ​​เป็น​​กำลังใจให้นะค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น