นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตลาดชีวิต #1
จันทน์กะพ้อ
...ฉัน​ได้เห็น​และรู้จักผู้คน​ที่ตลาดมากมาย​ ​กับบางคนรู้สึกเหมือน​เป็น​เพื่อนบ้าน ​กับบางคนรู้สึกเหมือน​เป็นญาติสนิท ฉันอยาก​จะบันทึกชีวิตของ​เขาเหล่านั้น​ลง​เป็นเรื่อง​ราวอันมีชีวิตชีวา ชีวิต​ที่มีค่า​ที่รวมอยู่​ในตลาดแห่งนี้ มัน​คือ ตลาดชีวิต...

ตอน : ฉันชอบไปตลาด....

บ้านของฉันอยู่​ใกล้ตลาดมาก เดิน​ไปแค่ 2 นาทีก็ถึงตลาดแล้ว​ ตลาด​ที่นี่​เป็นตลาดใหญ่​ที่สุดของจังหวัดจันทบุรี ​เพราะ​ได้รวม​เอาตลาดทุกตลาดเข้าไว้ด้วยกัน

เริ่มตั้งแต่ตลาดใจกลางเมือง ชื่อ ตลาดน้ำพุ ​ที่เรียกว่าตลาดน้ำพุ ​เพราะมีน้ำพุ​เป็นวงเวียนอยู่​ข้างหน้า ​เป็นตลาด​ที่ผู้ขาย​เป็นคนเก่าแก่ดั้งเดิมของเมืองนี้ สภาพก็คล้าย​กับตลาดทั่ว​ไป ​เป็นโรงเรือนใหญ่ เทปูน ​ซึ่ง​จะสกปรก​และเปียกแฉะอยู่​ตลอด เหมือนตลาดสดทั่ว​ไปในประเทศนี้ นอกจาก​จะมีของสดขายแล้ว​ ก็ยังของแห้ง เช่น กุ้งแห้ง ปลาแห้ง ขนมนมเนย รวม​ทั้งเสื้อผ้าขายแทรกอยู่​ด้วย



ถัดมาก็​เป็นตลาดของสด​ที่กว้างขวาง ​คือ ตลาดสวนมะม่วง ​ที่​เขาเรียกชื่อนี้ก็​เพราะ ​ที่ขายของ​ทั้งหมด​เป็น​ที่ของวัดสวนมะม่วง ​ซึ่งก็​เป็น​ที่แน่นอนว่า วัด​เป็นผู้เก็บผลประโยชน์ เก็บในอัตราแผงละ 5 บาท​ทุกวัน แล้ว​ตลาดนี้ยังขยายตัวมาถึงริมถนน ​ซึ่งชาวบ้านมาจับจองตั้งแผงขายของกัน ​โดยเทศบาลเก็บผลประโยชน์ วันละ 5 บาท​ต่อเนื้อ​ที่ 2 เมตร ​จะเรียกว่ามาจับจองพื้น​ที่ก็ไม่ถูก ​เพราะ​เขามีราคาเซ้งกัน ​เป็น​ที่รู้กันว่าฟุตบาท​อยู่​หน้าบ้าน​ใคร คนนั้น​ก็​เป็นคนรับประโยชน์ ราคาเซ้งต่อปี ประมาณ 20000 บาท​ต่อพื้น​ที่ประมาณ 1 ตารางวา ​ส่วนพื้น​ที่ด้านใน​ซึ่งมีโรงเรือน​เป็นตลาดจริง ก็สกปรก​และเฉอะแฉะไม่แพ้ตลาดอื่น
ตลาดสวนมะม่วงนี้​เป็นตลาด​ที่เปิดตั้งแต่เวลาเ​ที่ยงคืน - 9 โมงเช้า​ ​และอีกรอบ 4 โมงเย็นถึง 2 ทุ่ม
ตลาดสวนมะม่วง​เป็นตลาดสด​ที่มีเสน่ห์มาก ​เพราะ​เป็นตลาด​ที่​ส่วนใหญ่ชาวบ้าน​จะหาของมาขายวันต่อวัน
คนขายก็มี​ทั้งคนพื้น​ที่​ที่​เป็นชาวสวน ​เอาของ​ที่สวนตนเองมี​และสวนใกล้เคียงมาขาย
คนขาย​ที่​เป็นชาวอิสานอพยพมาอยู่​​ที่นี่ เ​ที่ยวเก็บผักป่าผักพื้นบ้าน ตามป่า​และห้วยหนองคลองบึงมาขาย

คลิกดูภาพขยาย


​และก็มีอีกตลาดหนึ่ง​​ซึ่งอยู่​​ระหว่างตลาดสวนมะม่วง ​และตลาดน้ำพุ เรียกว่า ตลาดโบว์ลิ่ง เรียกตามชื่อโรงโบว์ลิ่ง ​ซึ่ง​เมื่อประมาณ สิบกว่าปีก่อน​เป็น​ที่​ที่ผู้คนนิยมมาเล่นกันมาก ตลาดนี้​จะ​เป็นตลาดขายส่งผักสดแบบอุตสาหกรรม มีรถบรรทุกคันใหญ่ๆ​ใส่ผัก​ที่ขนส่งมาจากกรุงเทพฯ โคราช ​และผัก​ที่เก็บมาจากต่างอำเภอ เช่น จากอำเภอโป่งน้ำร้อน อำเภอมะขาม ​เป็นต้น ​ซึ่งตลาดนี้ก็เปิดขายกันตลอด​ทั้งวัน​ทั้งคืน ​แต่​จะคึกคักมากก็ ​และช่วงเย็น​ที่รถเข้า ​และตอนเ​ที่ยงคืน - 8 โมงเช้า​

ตลาด​ทั้งสามแห่งนี้เชื่อมต่อเดินถึงกัน​ได้ สะดวก​สำหรับผู้​ที่​ต้องการซื้อของจำนวนมาก ​เพราะ​สามารถเลือกซื้อ​ได้ในราคาถูก ​และมี​ความสะดวก​​เนื่องจากมีคนคอยเข็นรถเข็นรถลากบริการอยู่​แล้ว​ ในราคา 5-10 บาท​ ต่อเ​ที่ยว

​เมื่อก่อนตอน​ที่เศรษฐกิจยังเฟื่องฟูดีอยู่​ก่อนปี 2541 ฉัน​จะเดิน​ไปตลาดวันละ 3 รอบ รอบเช้า​ก่อนแปดโมงเช้า​ รอบบ่ายโมง​และรอบสี่โมงเย็น ​จะว่าดิฉันมี​ความจำ​เป็นมากมาย​​ที่​จะ​ต้องจ่ายตลาดก็ไม่ใช่ ​จะว่าของในบ้านขาดอยู่​บ่อยๆ​ก็ไม่เชิง หรือ​จะ​ต้องเลี้ยงดูผู้คนเยอะก็ไม่จริง ​เพราะครอบครัวของฉัน​เป็นครอบครัวเล็ก อยู่​กันแค่พ่อ แม่ ลูก ข้าวปลาอาหารก็กินกันไม่เปลือง ​แต่มัก​จะชิมเก่งกันมากกว่า


คลิกดูภาพขยาย


เหตุผล​ที่ทำให้ฉันชอบ​ไปตลาด
อย่างแรก ​คือ การเดิน​ไปก็​เป็นการเคลื่อนไหว ​เป็นการออก​กำลังกาย อย่าง​ที่สอง​เป็น​ความ ​ความเคยชิน ​ความรู้สึกว่า​การ​ไปตลาด ​ได้​ไปดูว่ามีของอะไร​ขายบ้าง มีสิ่งแปลกใหม่น่าซื้อไหม? ​ที่สำคัญ​ที่สุด ​ความรู้สึก​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของตลาด ​ความรู้สึก​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของสังคมนี้ ​ทั้งคนขาย​และคน​ที่มาซื้อของ ​ได้พบปะผู้คน​ที่รู้จักบ้าง ไม่รู้จักบ้าง ​เป็นชีวิตชีวา​ที่แตกต่างใน​แต่ละวัน ​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของชีวิตประจำวัน ​ถ้าวันไหน​ที่ไม่​ได้​ไปตลาด ​จะรู้สึกเหมือนมีอะไร​ขาดหาย​ไป

ฉัน​ได้เห็น​และรู้จักผู้คน​ที่ตลาดมากมาย​ ​กับบางคนรู้สึกเหมือน​เป็น​เพื่อนบ้าน ​กับบางคนรู้สึกเหมือน​เป็นญาติสนิท บางคนก็​เป็นแค่คน​ที่เราเดินผ่าน ​เป็นคน​ที่เราเห็นทุกๆ​วัน บางคน​เป็นเจ้าของกิจการโรงแรม บางคนก็​เป็นแม่บ้านพ่อบ้านธรรมดา บางคน​เป็นคนจนรับจ้างเข็นของ หลายคน​คือขอทานประจำตลาด ​และท้ายสุด​แม้กระทั่งหมา​และแมวอีกหลายตัว​ที่อาศัยกินอยู่​ในตลาดนี้ ฉันอยาก​จะบันทึกชีวิตของ​เขาเหล่านั้น​ลง​เป็นเรื่อง​ราวอันมีชีวิตชีวา ชีวิต​ที่มีค่า​ที่รวมอยู่​ในตลาดแห่งนี้ มัน​คือ ตลาดชีวิต

 

F a c t   C a r d
Article ID S-624 Article's Rate 44 votes
ชื่อเรื่อง ตลาดชีวิต --Series
ชื่อตอน ฉันชอบไปตลาด.... --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๙๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๘๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : กางเขนดง [C-2961 ], [210.86.155.209]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ม.ค. ๒๕๔๘, ๑๕.๔๒ น.

หนูชอบ​​ไปตลาดเหมือนกันเลย​​ค่ะ​​ ​​โดยมากมักชอบตลาดต่างจังหวัด​​เพื่อ​​จะ​​ได้เห็นอาหาร หรือผักแปลก ๆ​​ ​​ที่เค้า​​เอามาขาย เห็นถึงสังคมเล็ก ๆ​​ แบบ​​ที่ป้าแอ๊ดบอก น่ารักดีค่ะ​​ ไม่เหมือนตลาดติดแอร์ในกทมเลย​​ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-2968 ], [83.176.56.126]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ม.ค. ๒๕๔๘, ๒๒.๕๑ น.

รจนีก็ชอบ​​ไปตลาดค่ะ​​ รู้สึก​​เป็นสถาน​​ที่​​ที่มีเสน่ห์ มีชีวิต ​​ได้รู้จักผู้คน​​และบ้านเมือง​​ส่วนหนึ่ง​​ก็จากตลาดนี่แหละ​​ค่ะ​​ ส่งดอกไม้ให้คุณจันทน์กระพ้อหนึ่ง​​ตะกร้าเลย​​นะคะ​​
รจนีค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Poceille [C-2984 ], [202.57.175.160]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ม.ค. ๒๕๔๘, ๑๕.๒๓ น.

ชอบ​​ไปตลาดเหมือนกันค่ะ​​ ยิ่งตอน​​ไปออกค่ายนะคะ​​ ​​ต้องแหกค่าย​​ไปเดินตลาดอย่างน้อยหนึ่ง​​ครั้ง ก็ตลาดต่างจังหวัดมันน่าเดินออกค่ะ​​ มีของแปลก ๆ​​ ขายให้​​ไปยืนทายเล่น (นี่...​​เธอว่าไอ้นี่มันสมองของตัวอะไร​​น่ะ?) แถมยังมีของอร่อย ๆ​​ ให้ลองชิมเพียบ

ช่วงนี้เดิน​​แต่ตลาดติดแอร์ค่ะ​​ ไม่ค่อยสนุก​​แต่ก็หาซื้อของสะดวก​​ดี ​​แต่​​ถ้ามีโอกาสก็​​จะ​​ไปเดินตลาดสดนะคะ​​ ไม่​​ได้ซื้ออะไร​​ แค่​​ไป​​เป็น​​พระยาน้อยชมตลาดเฉย ๆ​​ อิอิอิ...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : คนจันท์ [C-14734 ], [202.149.25.234]
เมื่อวันที่ : ๐๑ ต.ค. ๒๕๕๑, ๒๑.๓๓ น.

รักเมืองจันทร์ครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น