นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
เรื่องเล่าของความรัก #1
ฟ้ากว้าง
...วันนี้ฉันยังไม่รู้ว่าอะไร​​จะเกิดขึ้น​​กับตัวฉัน ​แต่​ที่รู้ ๆ​ ​คือ​ต้องตื่นแล้ว​ว้อยไอ้ตัวขี้เกียจ นี่หล่อน​ต้อง​ไป​ใช้แรงงานแล้ว​ อ้อ ลืมแนะนำ​ไปฉันชื่ออ...

ตอน : เรื่องเล่าของความรัก

วันนี้ฉันยังไม่รู้ว่าอะไร​​จะเกิดขึ้น​​กับตัวฉัน ​แต่​ที่รู้ ๆ​ ​คือ​ต้องตื่นแล้ว​ว้อยไอ้ตัวขี้เกียจ นี่หล่อน​ต้อง​ไป​ใช้แรงงานแล้ว​
อ้อ ลืมแนะนำ​ไปฉันชื่ออร เพิ่ง​ได้งานใหม่​ที่นี่ ​เป็น​ที่ปรึกษาฝ่ายกฎหมายประจำบริษัทเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง​ จบมาก้อนานโข มั่ว​แต่​ไปเสียเวลากะผู้ชายซังกะบ๋วยคนหนึ่ง​​ที่แสนเลวแบบไร้​ที่ติ
"วันนี้เข้าโรงงานนะอร" เสียงบัญชาจากสวรรค์ คงไม่ใช่​ใครหรอกนอกจากนายอรเองแหล่ะ (อี๊ ไม่เห็นอยาก​จะ​ไปเลย​ ไอ้โรงงานนรกเนี่ย แอบคิดในใจ​เพราะ​ที่รู้มา​คือกันดารสุด ๆ​ ​แต่คง​ต้องรักษาฟร์อมไว้ก่อนพลางยิ้มอ้อมแอ้มว่าค่ะ​)
"เอะ วันนี้มีเรื่อง​อะไร​เหรอค่ะ​พี่ เร่งด่วนขนาดนั้น​เลย​เหรอค่ะ​ " (กระแซะถาม)
อ๋อ คง​เป็นเรื่อง​สัญญาเรื่อง​วางระบบน่ะ พี่เองก้อเพิ่งรู้​เมื่อเช้า​นี้เองเหมือนกัน (อ้าว เวงกำ เรื่อง​สัญยง สัญญาอะไร​ ชั้นไม่เห็น​ได้รับเรื่อง​อะไร​มาก่อนหน้านี้เลย​ แล้ว​ตรู​จะรู้เรื่อง​มั้ยเนี่ย)
"เอ่อ อร โทรหาคุณบัญชาด้วยนะจ๊ะ​ เรื่อง​สัญญา​ที่มีปัญหานี่แหล่ะ พี่ฝากเรื่อง​ไว้กะอรเลย​แล้ว​กันนะจ๊ะ​" อ้าว !!! แล้ว​อีตาบัญชาเนี่ย เปง​ใครล่ะ โอ๊ย ปวดเฮด ​แต่ก้อนะ​เพื่อนเงิน ท่องไว้ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​
ว่าแล้ว​อิชั้นก็ไม่รอช้า รีบกดโทรศัพท์ ต่อสายถึง ตาบัญชาทันที
ตรูดๆ​ ตรูดๆ​ ตรูดๆ​ๆ​ เอ ทำไมไม่รับสายนะ ไหนลองอีกที ตรูดๆ​ ตรูดๆ​ ไม่รับแหะ แล้ว​ทีนี้ตรูจาติดต่อกะตานี่ยังไงล่ะ ใน​ความเงียบงัน​ความคิดชั่ววูปก็ปิ๊ง ! ขึ้น​มาทันที โทรเข้าโรงงานก็​ได้ ไม่ง้อ เอ ว่า​แต่ตานี่ใช่คนของบริษัทเราหรือเปล่าหว่า ไม่รู้แหล่ะอย่างงี้​ต้องมั่ว​ไปก่อนเผื่อฟลุก!
ตรูดๆ​ "สัวสดีค่ะ​ ติดต่อ​ใครค่ะ" เสียงหวานๆ​ ของโอเปอร์เตอร์แว่วมาตามสาย
"เอ่อ ติดต่อ คุณบัญชาค่ะ"
"รอสักครู่ค่ะ" แว๊ก ติดด้วย โฮะๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ มนต์มั่ว​ใช้​ได้ผล
"ฮัลโหล สวัสดีครับ​ ผมบัญชาครับ"
"เอ่อ ดิฉันอรนะค่ะ​ โทรจากสำนักงานใหญ่ ​จะขอรายละเอียดเรื่อง​สัญญา​ที่​กำลังมีปัญหาอยู่​ในตอนนี้น่ะค่ะ​ "
" อ้าวแล้ว​คุณไม่คิด​จะเข้ามาโรงงานเลย​เหรอ เห็นเจ้านายคุณบอกว่า​จะให้คุณเข้ามาดูรายละเอียด​ที่นี่ไม่ใช่เหรอครับ" ​(รู้ทันตรูอีกแฮะ ว่า​จะชิ่ง เอ่อๆ​ๆ​เข้าก้อ​ได้ ไอ้คำพูดนี้​ได้​แต่คิดในใจ)
พอก้าวลงเหยียบพิ้นโรงงาน ก็รู้เลย​จากสัมผัส​ที่ 7 ว่า ชนบทจริง ๆ​
หันซ้าย ขวา หน้า หลัง มุมทะแยง ก็ป่าท้างน้าน โอ้ยยยยย โดน โดนจริง ๆ​ อะไร​มันจาบ้านนอกปานนี้
"เอ่อ ขอโทษค่ะ​ ใช่คุณ อร หรือเปล่าค่ะ" เสียงใส ๆ​ฟังเสนาะหูถามไถ่ ​แต่อย่าหัน​ไปมองหน้าเชียว อย่าเด็ดขาด ​เพราะเสียงน่ะแจ่ม ​แต่หน้าของน้องนางเหลือบดูแล้ว​เหมาะสม​กับภูมิลำเนากะ​ที่นี่เหลือเกิน เหมือนมาชายแดนพม่า
ว่าแล้ว​ก็ทักทายสอบถามกันตามมารยาท ก่อน​ที่ชั้น​จะเดินตามก้นน้องนางต้อยๆ​ๆ​ๆ​ เข้า​ไปเยือนในโรงงาน
"นั่งรอคุณบัญชา​ที่นี่นะค่ะ" เสียงน้องนางใสแจ๋วเหมือนน้ำในแก้ว​ที่วางอยู่​ตรงหน้า
ผ่าน​ไป 15 นาที ตานั่นก้อยังไม่โผล่ สงสัยโดนงูเหลือมงาบ​ไปแล้ว​มั้ง เล่นมาอยู่​ในดงป่าปานนี้
"ขอโทษครับ" ชั้นเงยหน้ามองต้นเสียง​ที่มาขัดจังหว่ะเด็ด ​เพราะอะไร​น่ะเหรอ ​เพราะชั้นนั่งอ่านหนังสือพิมพ์เรื่อง​ข่าวฆ่าข่มขืนอยู่​ไงล่ะจ๊ะ​ แหม​กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม
"ผม​เอาเอกสารสัญญามาให้คุณ...​...​...​." อ้อ ชื่ออรค่ะ​
"ครับ​ คุณอร อ่าน​ไปก่อนนะครับ​เดี๋ยวผมมา"
เอ่อ ชั้นอ่านอยู่​แล้ว​ล่ะ ชั้นรับเอกสารจากชายหนุ่มรูปงามพอประมาณมานั่งอ่าน ​แต่พออ่าน​ไปชั้นก้อรู้ทันทีว่า มันมะเกี่ยวกะตรูเลย​นี่หว่า นี่มันศัพท์วิศวะ​ทั้งน้าน เอ่อชาตินี้คงยาก​ที่​จะเข้าใจ ​เพราะดันเจือกเรียน​แต่กฎหมาย ​แต่ก้อน่ะนั่งอ่านมันจนจบ​เพราะ​ต้องรักษาฟร์อมไว้ หัน​ไปทางไหนก้อมี​แต่สายตาจับจ้องเสมือนว่าชั้น​เป็นเหยื่อ
นั่งกระดิกเท้ารอ​ไปเหอะผ่าน​ไป 10 ชาติ ตานั่นก้อยังไม่โผล่ กัวนะว้อย เล่นมาปล่อนกันไว้แบบนี้ ชั้นกดโทรศัพท์มือถือหาตานี่อีกรอบ ​เพราะว่านั่งรอมาเนี่ยก็นานโข กะว่า​ถ้ารับ​จะด่าให้ ​แต่ก็​ได้แค่คิด ตรูดๆ​ๆ​ ตรูดๆ​ๆ​ ไม่รับแฮะ เหลือบมองดูนาฬิกา อุ้ย เ​ที่ยงแล้ว​เหรอเนี่ย อ้าวซวยล่ะซิ พนักงาน​ที่นี่​พร้อมใจกันพักเ​ที่ยง​โดย​พร้อมเพรียง ไฟดับลง​ความมืดเริ่มครอบงำ เสียงแอร์​ที่ดังกว่าทุกครั้ง​ที่​ได้ยินมา ทำไมมันวังเวงอย่างนี้ว๊า กัวนะว้อย หัน​ไปทางไหนก้อว่างเปล่า ไม่มี​ใครอยู่​เลย​ อีตาบ้ามาปล่อยชั้นไว้อย่างงี้ แล้ว​ทีนี้ชั้น​จะทำยังไงล่ะ

 

F a c t   C a r d
Article ID S-469 Article's Rate 13 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าของความรัก --Series
ชื่อตอน เรื่องเล่าของความรัก --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ฟ้ากว้าง
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฮาๆ ฮ่าๆ เอิ๊ก..
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๖๔๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๔๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น