นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม #15
รจนา ณ เจนีวา
...รู้สึกว่า​​จะ​ได้รับเสียงขานรับเรื่อง​แมวดีทีเดียวค่ะ​ จากหลายท่าน​เป็นเจ้าของแมว (จริงๆ​) หลายท่านถูกแมวหลอกให้เชื่อว่าเ็ป็นเจ้าของ ​และ หลายท่าน​ที่เข้าใจอารมณ์แบบแมวๆ​...

ตอน : นินทาแมวนักชิม (สอง)

สวัสดีค่ะ​

รู้สึกว่า​​จะ​ได้รับเสียงขานรับเรื่อง​แมวดีทีเดียวค่ะ​ จากหลายท่าน​เป็นเจ้าของแมว (จริงๆ​) หลายท่านถูกแมวหลอกให้เชื่อว่าเ็ป็นเจ้าของค่ะ​ หลายท่าน​ที่เข้าใจอารมณ์แบบแมวๆ​ เช่น นึก​จะมาก็มา นึก​จะ​ไปก็​ไป เห็นหน้าเราก็ไม่เคยกระดิกหางทำระรี้ระริกเหมือนเจ้าตูบให้ชื่นใจบ้างเลย​ เธอดู​จะมี​แต่​ความถือตัวสงวนศักดิ์แมวเสียจริงๆ​

ตอนนี้เข้าหน้าร้อนแล้ว​ (เดือนกรกฎาคม) อากาศดีขึ้น​ตามลำดับ ฟ้าคะนอง มีเมฆมาก ฝนตก​เป็นหย่อมๆ​ ​คือ ตกตรงหย่อม​ที่ตก ​และไม่ตกตรงหย่อม​ที่ไม่ตก แดดแจ่มใสเวลาฝนไม่ตก อากาศเย็นเวลา​ที่อากาศไม่ร้อน (แม่บ้านกวนโอ๊ยค่ะ​) ​เป็นฤดูกาล​ที่คนชอบออกนอกบ้าน นุ่งน้อยห่มน้อย ตัวดำกัน​เป็นเหนี่ยงเลย​ทีเดียว กว่า​จะทานข้าวก็สองสามทุ่มโน่น​เพราะแดดยังไม่ตก มันทำท่าไม่ค่อย​จะหิว

แมวนักชิมก็เช่นกันค่ะ​ ทำตัว​เป็นนักผจญภัย เข้าบ้านโน้น ออกบ้านนี้ แวะเวียน​ไปตาม​ที่ต่างๆ​ ระยะหลังนี้เธอมาเ​ที่ยวบ้านเราเกือบทุกวันค่ะ​ บางวันก็เช้า​ กลางวัน เย็น ​แต่ดูเหมือนเธอ​จะรู้แกวว่า ​ถ้ามาเช้า​​กับกลางวัน​จะไม่ค่อย​ได้อะไร​ทาน ​แต่ตอนเย็นมัก​จะไม่ค่อยผิดหวัง

คลิกดูภาพขยาย


แม่บ้าน​ไปรู้​ความลับแมวนักชิมใน​ที่สุด ​คือวันหนึ่ง​เชิญ​เพื่อนบ้านท้ายสวนมาทานอาหารเย็น​ที่บ้าน คู่นี้สามี​เป็นคนสวิสฯ ภรรยา​เป็นคนฝรั่งเศส ต่างมีลูกติดกันมาคนละสองสามคน ​แต่ลูกชายลูกสาวล้วนโตๆ​มีงานการทำหมดแล้ว​ ลูกชายของคุณภรรยาหล่อมากค่ะ​ ​ไปเล่นหนังสบาย เธอทำงาน​เป็นนายหน้าขายของเก่า (เครื่องลายครามประมาณนั้น​) ไม่ค่อยสม​กับ​ความหล่อเลย​ค่ะ​

เรา​กำลังนั่งทานอาหารกันในสวนหลังบ้าน อย่าง​ที่บอกแล้ว​ว่าอากาศดี คุณแมวนักชิมก็โผล่มาเลย​ค่ะ​ มาขออาหารทานด้วย แขก​ที่มา​ทั้งสองก็เลย​บอกว่า อ้าว แมวตัวดีนี่ก็​ไปขอของกินบ้านฉันเหมือนกัน ​ไปบ่อยๆ​ ​ได้ทานอาหารฝรั่งเศส​เป็นประจำ ฮา ​เมื่อคนรู้​ความจริงดังนั้น​แล้ว​ แทน​ที่คุณแมวนักชิม​จะเขินอาย ยังทำไม่รู้ไม่ชี้ ปักหลักไม่ยอม​ไปไหน พวกเราก็ไม่ยอมให้อาหาร​เพราะคน​กำลังทานอยู่​

คลิกดูภาพขยาย


​แต่คุณแมวทนกลิ่้นปลาทอดไม่ไหวค่ะ​ ยืดตัวขึ้น​เกาะขอบโต๊ะเหมือนคุณตูบจอมหิว​ทั้งหลาย ​คือ​เอาขาหน้าเกาะ แล้ว​ขาหลังยืนอยู่​​กับพื้ัน ค่อนข้าง​จะเสียเกียรติภูมิแมวใช่น้อยไม่ ​ไปเกาะโต๊ะด้านพ่อบ้าน ก็ถูกเชิญลง มาเกาะข้างแม่บ้าน ​ได้ผลค่ะ​ แม่บ้านถามแขกว่า​จะรังเกียจไหม​ถ้าฉัน​จะ​เอาเศษๆ​ปลาให้แมว แขกก็​ต้องบอกว่าไม่รังเกียจอยู่​แล้ว​ แมวนักชิมจึงสมหวัง​ไปด้วยประการฉะนี้ค่ะ​

แม่บ้านสังเกตว่าช่วงหลังแมวนักชิมมาเยี่ยมบ่อย​เพราะ​ได้กินอาหารดีๆ​ ​และมีการร้องเหมียวๆ​​เป็นการตีสนิทเพิ่มขึ้น​กว่า​แต่เดิมด้วย แม่บ้านเริ่มมีสัญชาติญานเวลา​ที่แมวนักชิมมาถึง เรา​กำลังล้างจานอยู่​ เกิดสังหรณ์ ตามอง​ไป​ที่ประตูห้องครัว แม่นแล้ว​ค่ะ​ แมวนักชิมมานั่งเรียบร้อย​ ​เขามีท่านั่งหลายแบบ

แบบแรก หากมานอกเวลาอาหารแบบหวังฟลุก ไม่ค่อยซีเรียสว่า ​จะ​ต้อง​ได้ทาน น่า​จะถือว่ามาเยี่ยมมากกว่า ​เขา​จะนั่งห่างประตูหน่อย​ ทำตัวเหยียดยาวตามสบาย บางครั้งก็​เอาหน้าถูๆ​​กับขาหน้าทำ​ความสะอาดตัวเอง ​จะไม่เฝ้ามองมา​ที่เราอย่างจริงจังนัก ​แต่ก็คอยกวาดตาอยู่​ี ​จะทำอยู่​พักใหญ่ หากเห็นว่าไม่​ได้ทานแน่ ก็​จะจาก​ไปเงียบๆ​

คลิกดูภาพขยาย


อย่าง​ที่สอง มาตอนเราทานอาหาร ​จะมานั่งหน้าประตูครัว ​แต่ไม่ขึ้น​มา​ที่้ธรณีประตู (​ที่เปิดอยู่​) ​จะมองเรา สลับ​กับการหัน​ไปมองอย่างอื่น หรือมานั่งตรงธรณีประตู​แต่หันหน้าออก​ไปทางสวน นานๆ​หันมาดูเราทีนึง อาการแบบนี้เรียกว่าหยิกแกมหยอกค่ะ​ ​ความอยากทานของ​เขา​จะมากกว่าแบบแรก

แบบถัด​ไป​คือ มาตอนหิว ​จะมานั่งจุมปุ๊กหน้าประตูครัว ตรงธรณีประตูเลย​ทีเดียว ​และ​จะนั่งมองเราอย่างเดียว จนกว่าเรา​จะใจอ่อน หรือหากเราไม่อยู่​ในครัว ก็​จะ​ไปมองหาเราในห้องนั่งเล่น ​ซึ่งประตู​จะติดๆ​กัน เฝ้ามองด้วยสายตาจนเราเอะใจหัน​ไปมอง ก็เสร็จ​เขาค่ะ​ ​ต้องหาอะไร​ให้​เขาทาน หากเรายังดื้อแพ่ง คุณแมวก็​จะเยื้องย่างเข้ามาในห้องครัว สองก้าวแล้ว​หยุดดูใจ เราก็​จะไล่ให้​เขาออก​ไป หากเรายุ่งจริงๆ​ ​และไม่สนใจ ​แต่หากเรายุ่ง​แต่ยังอยากหาอะไร​ให้ทานอยู่​ เราก็​จะรีบ​ไปหยิบอะไร​ให้ทานก่อน​ที่เธอ​จะเลิกกวนใจ

คลิกดูภาพขยาย


แม่บ้านคิดว่าแบบ​ที่แมวนักชิมชอบมาก​ที่สุด ​คือตอน​ที่พวกเรานั่งอยู่​​ที่โต๊ะในสวนนอกบ้าน (ไม่ใช่้โต๊ะในห้องครัว) คุณแมว​จะเดินเอื่อยๆ​มา​ที่เรา บางครั้งก็เดินมาคลอเคลียตรงขาเรานิดหน่อย​ ​เป็นทีประจบ(กิน) แล้ว​นั่งเรียบร้อย​ข้างๆ​เรา หากไม่หิวมากก็รอ หากหิวมากก็ทวงด้วยการมอง หรือร้องเหมียว หรือ​เอาขาหน้าขึ้น​มาบนโต๊ะ แล้ว​​แต่ดีกรีของควา่มหิวค่ะ​

คุณแมวท่าทางมีนัดหลายบ้าน ​เพราะ​แต่ละครั้ง​จะอยู่​ไม่นานเกินกว่าห้านาที ยกเว้นเราทานข้าวนอกบ้าน ​และทำท่า​จะมีอะไร​ให้ทาน ​เขาก็​จะรอนานหน่อย​ แม่บ้านคาดว่า​ต้องมี​เพื่อนบ้าน​ที่หลง​เป็นเหยื่อคุณแมวหลายหลังทีเดียว ​แต่ก็ไม่เห็นคุณแมวอ้วนมากสักเท่าไร

จบเรื่อง​แมวเหมียวแค่นี้ก่อนนะคะ​ หากมีวีรกรรมแมวอะไร​เพิ่มเติม​จะ​ได้นำมาเล่าสู่กันฟังต่อ​ไปค่ะ​

ขอออกตัวก่อนนะคะ​ว่า ในภาพไม่ใช่แม่บ้านค่ะ​ ​เป็น​ใครไม่บอกแล้ว​กัน ​ส่วนภาพอื่นๆ​​เป็นภาพจากการท่องเ​ที่ยว​เอามาให้ดูเพลินๆ​ค่ะ​

แม่บ้านเหยื่อแมวนักชิม

 

F a c t   C a r d
Article ID S-422 Article's Rate 72 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม --Series
ชื่อตอน นินทาแมวนักชิม (สอง) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๘๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๐๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-2030 ], [202.183.157.107]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ต.ค. ๒๕๔๗, ๐๗.๔๘ น.

คิกๆ​​ ​​เขาว่ากันว่าแมว​​เป็นสัตว์เลี้ยง​​ที่ตั้งตน​​เป็นอิสระมากกว่าสัตว์อื่นๆ​​ มัน​​จะชอบให้เราขึ้น​​ต่อมันมากกว่า​​ที่​​จะให้ตัวมันมาขึ้น​​ต่อเรา ดังนั้น​​มันจึงชอบท่องเ​​ที่ยวพเนจร​​ไปทั่วๆ​​​​ทั้งๆ​​​​ที่มีบ้านอยู่​​สุขสบาย

​​เขา​​เป็นแมวสวยดีนะคะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น