นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๒ กรกฏาคม ๒๕๖๐
เกียร์สะเหล่อ #5
เล็ก โยธา
..."นิยายเซอเซอของเกียร์สะเหล่อเชิงดอย "...

ตอน : ไอ้อ่อน-ชะล้าง

"นิยายเซอเซอของเกียร์สะเหล่อเชิงดอย "

ตอน​ที่1 :ไอ้อ่อน-ชะล้าง
​โดย: เล้กโยธา

"เอ็นทาเนียร์​เขา​เป็นยอดชายเชิงช่างสร้างตึกรามโอฬาร
พยาบาล​เขา​เป็นขวัญใจเอ็นทาเนียร์ช่างสุขใจเสียจริงจริง
สาวศึกษาช่างน่ารักยิ่ง สม​เป็นยอดหญิงของเราชาวเกียร์ วิดยา​ได้โปรดสงสารให้ทานรักเอ็นทาเนียร์หัวใจไอ้หนุ่มชาวเกียร์เอ็นทาเนียร์ใจเดียว

มาสิมาสิแม่สาวรังสีเทคนิคอย่าทำหน้าหงิกอยู่​ทำไม
มาไวไวแม่สาวเภสัชทันตะหนุ่มวิศวะ​เขายังคอย สาวมนุษย์อย่าทำสายตาละห้อย วิศวะเชิงดอย ยังคอยน้องอยู่​เหมือนกัน

สาวในมช.แห่งนี้โปรดมีหัวใจคงมั่น ขอให้แจ่มจันทร์รักพี่เอ็นทาเนียร์"

​และ​เมื่อเสียงร้องเพลงจบ มัน​จะ​ต้องจบ​พร้อม​กับเสียงตบมือ(ด้วยนะ) ห้ามมีเสียงตบมือเกิน​เป็นอันขาด
ไม่งั้นท่านอาจ​จะหูอื้อ

"​ใครแถม...​​ใครแถม ตบมือ​พร้อมเพียง​กับ​เพื่อนคุณหน่อย​
คุณตบผิดจังหวะคนเดียว มันทำให้เสียหาย​ทั้งรุ่นนะ"

" ลากกัน​ไป​ทั้งรุ่นนั่นแหละ​ วิ่งขึ้น​บนดอยอาจ​จะลำบาก
​แต่ตอนพวกคุณออกทำงานคุณ​จะลำบากมากกว่านี้ ตอนนั้น​พวกเรา​ต้องช่วยกัน ...​จำไว้"

" บินเดี่ยวเหรอ ตายมาเยอะแล้ว​ ใจคอคุณ​จะทิ้ง​เพื่อน​ได้เลย​หรือ ?"

" เฮ้ยเล็ก..ฮาชักสับสนในสุขภาพจิตตัวเองแล้ว​ว่ะ แมร่งพวกเราร้องเพลงมันส์มันส์อยู่​ดี สักพักพวกองค์ลงทรงเจ้า​ที่ไม่รู้มาจากไหนกัน ก็มาว๊ากตะโกนใส่หู...​แมร่งหูกูแทบแตก "

ไอ้เอกคนใต้พูดเหนือเปรยเบาเบา ตอน​ที่ก๊วนพวกเรา​ไปกินข้าวใต้หอ4

"ไหนไหน ​ใครมีปัญหาหรือ?"

ไอ้จอห์นแกล้งแอบย่อง​ไปตะคอกว๊ากแบบรุ่นพี่ใส่ข้างหลังไอ้เอก จนมันสะดุ้งตกเก้าอี้ หัวทิ่มลงข้างโต๊ะแล้ว​เราก็พากันหัวเราะ

" กูว่าไม่มีอะไร​หรอก รุ่นพี่​เขาก็แค่อยากให้เรารวมตัวกันติด จำชื่อ ​และรู้จักกันไวไว ​จะทำ​ได้ก็ตอนมีประชุมเชียร์นี่แหละ​ แล้ว​มันก็ไม่กี่เดือน เสร็จจากงานขึ้น​ดอย รับน้องเสร็จก็ไม่มีเรื่อง​เชียร์แล้ว​ ทนทนกันหน่อย​วะ " ผมพูดแก้ต่างแทนรุ่นพี่ให้

" ก็อาจ​จะจริงแบบไอ้เล็กว่า รุ่นพี่​เขายังแบ่ง​เป็น2กลุ่ม กลุ่มว๊ากตะคอกก็ใส่หน้ากากกัน​ไป ตอนเราหยุดพักก็มีกลุ่มใจดีมาคอยดูแล มาคอยปลอบ​โดยเฉพาะ​เพื่อนผู้หญิงของเราเจ้าเหมียวแมร่งโดนว๊ากแทบหงอย​เป็นแมวติดโรค ก็​ได้รุ่นพี่ชุดปลอบนี่แหละ​ช่วยปลอบ

สำหรับกูนี่ รุ่นพี่​เขาก็ใจดีชิบหาย ​เอาบุหรี่ฟรีมาให้กูสูบ จนตอนนี้กูเลย​ติดบุหรี่เลย​ว่ะ"

" ฮา​จะล้างแค้นรุ่นพี่" ไอ้อ่อนโพล่งขึ้น​มา

" อ่อนอ่อนแบบมรึงนี่นะ ​จะล้างแค้น..ถุย " ไอ้เอกดูถูก

ไอ้อ่อน ลูกผู้ดีเก่า ​เป็นโรคเลือด ตัวใหญ่​แต่ผอมเหมือนคนขี้โรค เวลามันเดินเหมือน ผู้ป่วยออกมาจากห้อง ICU มาขอเติมออกซีเจน เราเรียกมันไอ้อ่อน​เพราะมันอ่อนต่อโลกมาก
มีรุ่นเราคนหนึ่ง​ข้อมือขาดจากอุบัติเหตุตอนเด็ก พวกเราเลย​อำกันว่า​เพื่อนคนนี้ชอบตบมือแถมอยู่​เรื่อย รุ่นพี่เลย​​เอา​ไปตัดมือ...​แมร่งเสือกเชื่อเฉยเลย​ !

" ไอ้เอก...​​ถ้าฮาทำ​ได้ คิง​ต้องเลี้ยงโต๊ะใหญ่หน้ามอนะโว๊ย..พวกมรึง​เป็นพยานให้กูด้วย " ไอ้อ่อนไม่ยอมแพ้

" เรื่อง​แดรกฟรี​จะ​เป็นพยานกี่ศาลพวกกูก็​ต้อง​ไป"

เรา​จะพูดประโยคนี่​พร้อมกันตามสูตร​เมื่อมีการพนันในกลุ่มเกิดขึ้น​

(โต๊ะใหญ่หน้ามอ เราหมายถึงร้านข้าวแกงเมืองเพชร อาหารตามสั่งเต็มโต๊ะ สั่งอย่างไรก็ไม่เคยเกินร้อยบาท​ราคาอาหารพอพอ​กับในมอ)​

​แต่ช่วงนี้มันปลายเดือน เรา5คน​ต้อง​ใช้เงินคงคลัง​ไปก่อน ​คือ ​เอาเงินกองกลาง​ที่เราเก็บกั๊กจากก๊วนพวกเราไว้ตอนต้นเดือน (ไม่งั้นเงิน​จะถูกดูดลงขวดเหล้าหมด) มา​เป็นเงิน​ใช้จ่ายบริหารจัดการปากท้องในปลายเดือนทุกมื้อ
​โดยเรามีสูตรในการบริหารจัดการหลายสูตรตามงบประมาณ​ที่มีหลายสูตรด้วยนะ

สูตร​ที่1: สูตรครบถ้วน
งบประมาณมื้อละ10บาท​ สำหรับก๊วนเรา5คน ​คือ ข้าวเปล่า1ถาดหลุม ​กับจับฉ่ายหรืออาหาร1หลุม​เป็นเงิน3บาท​ +ข้าวเปล่า4จาน รวม​เป็นเงิน7บาท​ ​กับอีก3บาท​ซื้อบุหรี่​ได้5มวนรวม​เป็น10บาท​​พอดี

สูตร​ที่2 : อาหารตามสั่ง
(จับฉ่าย /อาหารหลุม​คืออาหารตักขายในถาดโหลโหล​ที่ทำแล้ว​)​ มา​เป็นอาหารตามสั่งทำสดใหม่

​คือเรา​จะสั่งอาหารตามสั่งเมนู​คือข้าวราดไข่เจียวหมูสับ1จาน​ซึ่งราคาปกติจานละ8บาท​ ​แต่พวกเรา​สามารถซื้อ​ได้ในราคา 6บาท​

​เพราะ​เมื่อ​ไป​เอาจานอาหาร​ที่ครัวห้องผัดมาแล้ว​ ถึงโต๊ะจ่ายเงิน เจ้คนเก็บเงินแกหูตึง เรา​จะพูดว่าข้าวไข่เจียวดังดัง​แต่พูดหมูสับเบาเบา ก็​จะ​ได้ในราคา6บาท​ แล้ว​ ​เมื่อรวม​กับข้าวเปล่าอีก4จาน4บาท​ก็​จะ​เป็น10บาท​​พอดี...​ใส่ซอสพริกเยอะเยอะ...​.​แต่สูตรนี้​ถ้าลูกสาวเจ๊มาเก็บเงืนแทนแม่​จะ​ใช้ไม่​ได้ ​และสูตรนี้​จะมีผลข้างเคียง​คือ​จะสร้าง​ความเดือดร้อน​กับ​เพื่อนคนอื่นนิดหน่อย​​ที่​ต้อง​ไปไถบุหรี่​เพื่อนสูบคนละมวน​เพราะไม่มีงบประมาณค่าบุหรี่

สูตร3:สภาวะวิกฤต
สูตรนี้ไว้สำหรับเข้าตาจนจริงจริง​คืองบประมาณ5บาท​เท่านั้น​สำหรับ5คน ​เพื่อซื้อข้าวเปล่าคนละจาน แล้ว​แยกย้ายกัน​ไป ตี้ซี้​เพื่อนคนอื่น​เพื่อขอกิน​กับข้าวร่วมด้วย
พอกินเสร็จก็ไถบุหรี่มันสูบด้วย สูตรนี้ไม่จำ​เป็น​จะไม่นำมา​ใช้ ​เพราะ​จะทำให้ก๊วนเราเสียภาพพจน์​คือ​เป็น​ที่รังเกียจ​กับ​เพื่อน​เพื่อนมากเกิน​ไป !

งานเชียร์เย็นนี้เรานัดกันเจอใต้ตึก4ชั้น ​เพื่อรอรุ่นพี่เรียกเข้าแถว ไอ้อ่อนมันแสบมากกล้าใส่รองเท้าผ้าใบสีแดงมา ถามไถ่ถึง​ได้รู้ว่า​เพื่อนมันคณะวิดยาเสือก​เอารองเท้าหนังสีดำของมัน​ไปใส่​กับเสื้อสูทร​เพื่อ​ไปจีบสาว ทิ้งรองเท้าผ้าใบไว้ให้มัน มันเลย​จำใจใส่ผ้าใบมา ดีกว่าใส่อีแตะมา​เพราะ​ถ้าโดนทำโทษให้วิ่งบนถนนรอบคณะ..เจ็บตีนตายห่าเลย​

ใส่รองเท้าผ้าใบมาน่ะดีแล้ว​...​แมร่งล่อซะสีแดงแป๊ดเลย​ เตะตาวาร์คเกอร์รุ่นพี่ดีชิบหาย

​เมื่อเข้าแถวเสร็จ ไอ้อ่อนก็ไม่รอดสายตารุ่นพี่ ​และก็โดนเต็มเต็มด้วย ​เพราะรุ่นพี่หาว่ามันท้าทาย โธ่เอ๋ย หน้าอ่อนอ่อนอย่างมันหรือท้าทาย พิโธ่พิถัง

ไอ้อ่อนถูกเรียก​ไป​ที่มุมแถวด้านหน้าคนเดียว ​จะทำโทษให้มันวิ่งก็กลัวมัน​จะตายเสียก่อน เลย​จัดว๊ากเดี่ยว ​คือมีกลุ่มรุ่นพี่วาร์คเกอร์มาล้อม​เป็นวงกลมแล้ว​ว๊ากใส่​พร้อมกัน เจอแบบนี้ เครียดขี้หดตดหายเลย​

การว๊าก​คือการตะโกนเสียงดังใส่ ​แต่มีข้อ​แม้ห้ามตัวรุ่นพี่​โดยเฉพาะมือห้ามโดนตัวรุ่นน้องเด็ดขาด

(​โดยรุ่นพี่ฝ่ายปลอบประโลมบอกว่าการถูกว๊ากก็​เพื่อฝึกจิตตอน​ไปทำงานเวลาแล้ว​โดนเจ้านายด่าตะคอกใส่น่ะ...​อืม)

รุ่นพี่ว๊าก​ไปสักพักไอ้อ่อนก็ทำตัวล้มเซแบบล้ม​ทั้งยืนเหมือนท่อนไม้ล้มตรงเด่ หัว​จะฟาดพื้นให้​ได้ รุ่นพี่​ที่ว๊ากเลย​​ต้องทำผิดกฏ​คือ​ต้องรีบคว้าตัวมัน จับอุ้มประคองตัวกัน​เพราะตัวมันใหญ่ ​ต้อง​ใช้หลายคนอุ้มมัน​เพื่อ​ไปห้องพยาบาล จึง​ใช้ศอกตั้งฉากหลายหลานคนทำ​เป็นเปล ให้ไอ่อ่อนนอนบนข้อมือแทนเปล

สักพักมีเสียงแตกฮือจากรุ่นพี่ ​แต่พวกเราไม่รู้ว่าเกิดจากอะไร​ขึ้น​​เพราะรุ่นพี่ต่างก็รีบอุ้มเดินหนีจากสายตารุ่นน้อง​ที่เข้าแถวกันอยู่​​ไป​โดยเร็ว

เสร็จจากงานเชียร์เรากลับมา​ที่หอพัก ก็เห็นไอ้อ่อนนอนเล่นสบายใจดีดกีตาร์อยู่​บนเตียง พวกเราพากันงง ปกติเวลารุ่นน้องผู้หญิง​เป็นลมก็​จะพา​ไปห้องพยาบาลสักพักก็​ต้องพากลับเข้าห้องเชียร์อีกไม่มีข้อยกเว้น

​แต่นี่ไอ้อ่อน​ได้สิทธิ์กลับหอ มาก่อน เรื่อง​มันชักไม่ชอบมาพากลแล้ว​ พอสอบถามไอ้อ่อนถึง​ได้รู้ว่ามันวางแผนในใจ​โดยมันจงใจใส่ผ้าใบสีแดง​ไปแทนรองเท้าหนัง ​เพื่อให้รุ่นพี่พา​ไปว๊ากเดี่ยว

แล้ว​มันก็แกล้ง​เป็นลม​ทั้งยืนล้มลง​เพื่อให้รุ่นพี่ช่วยอุ้มมันออกจากแถว ก่อน​ที่​จะมีเสียงฮือจากรุ่นพี่​และไล่มันกลับหอ...​.มันบอกว่า

"นี่กูแค่สั่งสอนนะ พอ​เขาอุ้มกูเท่านั้น​แหละ​กูแกล้งเยี่ยวแตกใส่แมร่งเลย​ ดีนะ​ที่กูไม่ทำโทษ"

" ทำโทษ​คืออะไร​" ไอ้เอกถาม

"กูกะ​จะขี้แตกใส่แล้ว​ อุตส่าห์กินส้มตำมื้อเ​ที่ยง​ไป "

พอมันพูดจบ เราก็พากันหัวเราะ ​แต่ไอ้เอกหน้าซีด

รุ่งขึ้น​พวกเรางดข้าวกลางวันกัน ​เพราะเตรียมท้องไว้กินตอนเย็นมื้อใหญ่หน้ามอ...​​เพราะวันนี้ไอ้เอกมัน​เป็นเจ้ามือเลี้ยง​เพราะมันแพ้พนันไอ้อ่อนน่ะคร้าบ !

ไอ้อ่อน-ชะล้าง ก็​คือ​ที่มาของฉายาของมัน ด้วยประการล่ะฉะนี้

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3584 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง เกียร์สะเหล่อ --Series
ชื่อตอน ไอ้อ่อน-ชะล้าง --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง เล็ก โยธา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ กรกฏาคม ๒๕๖๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น