นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๒ กรกฏาคม ๒๕๖๐
เกียร์สะเหล่อ #2
เล็ก โยธา
...​(อายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน​โดยลำพังครับ​)...

ตอน : ็Hi you understand?

ผมไมรู้ว่า " ประเพณีแจกทุน" (การพารุ่นน้อง​ไปเ​ที่ยวผู้หญิงหรือขึ้น​ครู)​ ของรุ่นพี่เริ่มกันมา​เมื่อไหร่ ​แต่รู้ว่ามันสิ้นสุดลงตั้งแต่​ที่เริ่มมีโรคเอดส์ระบาด แล้ว​มีข่าวลือว่ามีรุ่นน้องคนหนึ่ง​ติดเอดส์จากกิจกรรมนี้จริงเท็จอย่างไร ขอข้าม​ไปก่อน...​น้องๆ​รออยู่​ ครับ​
ผมรู้จักไอ้เอก ​เพราะว่าพี่รหัสมันพาผม​และมัน​ไปขึ้น​ครูด้วยกัน​เพราะพี่รหัสผม​เป็นผู้หญิงจึงฝากพี่ไอ้เอกจัดการให้ วันนั้น​หลังจาก​ที่พวกเรา​ทั้งคณะ​ไปกินเหล้ากันจนร้าน​เขาเละตุ้มเป๊ะแล้ว​ ​(​ซึ่งดูหน้าเจ้าของร้านไม่รู้ว่า​จะดีใจหรือเสียใจดี​ที่รับลูกค้าเราร้อยกวาคน)​ เราก็​ไป​ที่​ที่ควร​จะ​ไป...​...​ซ่องครับ​
สมัยนั้น​ซ่อง​ที่ดัง ๆ​มีอยู่​ไม่กี่แห่ง "ทัศนีย์ต้นโพธ์" บรรยายคล้าย​กับร้านคาราโอเกะสมัยนี้ มีดื่มมีกินก่อนถึงขึ้น​ห้อง เรียกว่าพูดคุยกันจนถูกคอกันเสียก่อน ​แต่​ที่​เป็น ซ่องจริงๆ​ ​คือไม่พูดล่ามทำเพลง ​คือ ลุยเลย​นั้น​ กำแพงดิน​จะ​เป็นแหล่ง​ที่ใหญ่สุด ​และ​ที่​เป็น​ที่นิยมของนักศึกษามช..มาก​ที่สุด
ก็​คือ " ประตูเหล็ก" ​ที่มีอ้ายอิ๊ด แมงดาวัย 35ปี คุมซ่องอยู่​ ข้างๆ​ประตูเหล็ก​คือบริเวณกำแพงดิน​จะมีอยู่​อีก​เป็นสิบๆ​ร้าน ​แต่เราไม่ค่อย​ไปกัน ​เพราะเหมาะสำหรับชาวบ้าน​ทั้ง​ที่ราคาถูกมาก​คือ 20-25 บาท​ ​แต่ละนางก็ตามสภาพ ...​เหมือนถุกจริง เหมือนถูกผีอำ อย่างไงอย่างนั้น​
ประตูเหล็กนั้น​บรรยากาศ​เป็นตู้เหมือนตู้อาบอบนวดสมัยปัจจุบัน มีเบอร์ติด​ที่น่าอก เบอร์ตัวเลขธรรมดาสีขาว ราคา50 บาท​ เบอร์ตัวหนังสือภาษาอังกฤษ ราคา 100บาท​ ระยะหลัง ๆ​​จะมีพวกพิเศษ นั่งหน้าตู้ นาน​จะมีสักครั้ง ๆ​ละ 3-4 คน ราคา200บาท​ อ้ายอิ๊ด​จะบอกว่า​เป็นพวกเริ่มเข้าวงการ ​แต่เรามารู้กันทีหลังจากเด็กว่า ก็​เป็นเด็กเชียงใหม่​ที่ทำงานอาบอบนวด​ที่กรุงเทพฯ ​(เชียงใหม่ยังไม่มีอาบอบนวด)​ แวะกลับมาเ​ที่ยวบ้าน บางคนก็มาหา​เพื่อน​ที่ประตูเหล็ก ก็ถือโอกาสหาราย​ได้พิเศษซะเลย​
การมาเ​ที่ยวผู้หญิงสมัยนั้น​ ​ถ้า​ใครขึ้น​ห้องนาน​ที่สุดถือว่าเจ๋ง ​คือเราไม่​ไปเ​ที่ยวกันอย่างเดียว​แต่​เป็นสถานทีรับริมฝีปาก​คือ​ไปจีบกระหรี่นั้น​แหละ​ น้องคนไหนหลงคารมก็​จะมีบริการพิเศษ​คือให้เบิ้ล คน​ที่ลงมาช้า​ที่สุด​จะ​เป็นเท่ห์มาก ​แม้เรา​จะแกล้งยกย่อง​แต่ก็แอบหมั่นไส้หรืออิจฉามันอยู่​​เพราะทำให้เรารอนาน
" อ้ายอิ๊ด สองคนนั้น​เฮาเอ้าเน้อ" ไอ้เอกตาไวกว่า ​ส่วนผมตอนนั้น​มองเห็น​เป็น4คนแล้ว​.
"เบอร์ S ของเฮาเน้อ" ผมสวนพูดขึ้น​มา
"ของคิงเบอร์U ปู้น เบอร์ S ของฮา ฮา​เป็นคนจองเน้อ"
ไอ้เอก ตัดบทแย่ง​ไปดื้อ ๆ​ แล้ว​ก็รีบชิ่งหลบ​ไป ปล่อยผมเก้ ๆ​กัง จนน้อง​เขาพา​เขามาในห้องถึงเริ่มมีสติ ​เพราะตอนนั้น​รู้สึกสั่น​ไป​ทั้งตัว
"อ้าย คนใต้ บ่เคย​ต้องสาว "
"ใช่ครับ​ "
​เป็นครั้งแรกของผมจริง ๆ​ สมัยก่อน​โดยเฉพาะเด็กต่างจังหวัดอย่างผม​(​เมื่อ30ปี​ที่แล้ว​) การเ​ที่ยวผู้หญิงในตัวจังหวัด​จะ​เป็นเรื่อง​ใหญ่มากสำหรับเด็กๆ​ ​เพราะ​จะมีอยู่​ในสถาน​ที่​ที่เรียกว่า "ไนต์คลับ" ​จะมีนักร้องร้องเพลง ตามคลับ​ซึ่ง​จะมี​แต่ผู้ใหญ่เต็ม​ไปหมด เด็กอย่างเราอย่าว่า​แต่หนังสือโป๊เลย​ ​จะมี​แต่หนังสือบรรยายทางกามารมณ์ตัวหนังสือล้วน ๆ​ ​ที่เราเรียกหนังสือปกขาวหรือวรรณกรรมพิมพ์ดีดนั่นแหละ​
คืนนั้น​ไม่ใช่ว่าหล่อน​จะ​ต้องตา​ต้องใจผม​เป็นพิเศษหรอก ​แต่อาจ​จะ​เป็น​เพราะเธออยากเล่นสนุกหรือถือโอกาสพักเหนื่อยด้วย​เป็นแน่ ​ซึ่งวันนั้น​ผมลงมาคนหลังสุด ...​..!
" จูบ​เป็นก่ เดี๋ยวน้องสอนให้"
หล่อนไม่พูดอย่างเดียว กลับเข้ามาลูบคลำบริเวณกางเกง จน​ได้เรื่อง​!

จูบ​ไปซักพัก...​.ผมมี​ความรู้สึกเค็มๆ​...​..เลือดกบปากเลย​ ​เพราะผมจักจี้​ไปกัดลิ้นหล่อนเข้า ​ถ้า​เป็นสมัยนี้ก็ห่วงเรื่อง​โรคเอดส์​ได้เลย​ ​แต่สมัยก่อนปลอดเอดส์ ​และตลอดระยะเวลา 6ปี ทีผมเ​ที่ยวผู้หญิง ผู้หญิง​ที่ขายบริการแทบทุกคน​ที่เชียงใหม่​จะไม่ยอมจูบปาก​ใคร ​และ​จะไม่ทำออรัลล์เซ็กให้​กับ​ใครอยากเด็ดขาด ​เพราะหล่อนถือว่าการจูบ​เป็นเรื่อง​ของ​ความรัก​และเอ็นดู ยิ่งออรัลล์เซ็กสมัยนั้น​​เป็นเรื่อง​สกปรก​และใหม่มากในวงการ
เรานอนคุย​และทำ​ความคุ้นเคยกันเกือบชั่วโมง เธอ​เป็นคนสวยมากหุ่นดี ผมถามเธอว่าทำไมถึงมาทำอาชีพนี้ เธอบอกว่า​ที่บ้านเธอก็ทำกัน​ทั้งนั้น​ เกือบถือ​จะ​เป็นหน้า​ที่ของลูกผู้หญิง​และค่านิยมผิด ๆ​ ​ที่อยากมั่งอยากมีตาม ๆ​กัน เธอถูกตกเขียว​คือจองขายกันตั้งแต่ยังเด็ก ...​..​(สมัยนี้ขายกันเองตั้งแต่ยัง​เป็นเมล็ดกันเลย​ ​เพื่อ​ความฟุ้งเฟ้อ)​ พอโตขึ้น​ก็​จะมีคนมารับ​พร้อมเงินก้อนใหญ่ ชีวิต​ความ​เป็นอยู่​อยู่​แบบพึ่งพากัน​และเต็มใจกัน​ทั้งสองฝ่าย​ส่วนตัวเธอถือ​เป็นหน้า​ที่ ​และซื่อสัตย์
​เพื่อนผม​ที่กรุงเทพฯเคยมาเ​ที่ยวแล้ว​ลืมสร้อยคอทองคำหนักเกือบบาท​ไว้​ที่ห้องน้องเบอร์ S โทรเลขมาให้ผม​ไป​เอา แปลกครับ​ ผม​ได้คืน น้อง​เขาเก็บไว้ให้ ​ถ้า​เป็นสมัยนี้ หาน​ไปตั้งแต่ยังเดินลงมายังไม่ถึงชั้นล่างด้วยซ้ำ ...​...​.เราคุยกันนานจนผมเผลอหลับ​ไป มาตื่นอีกที ก็จวน​จะถึงสวรรค์เสียแล้ว​...​.ไฟก็ดับ
เธอชวนให้ผมค้างคืน​เพื่ออยากคุยด้วย ​(เรื่อง​อย่างว่าไม่เห็นบอกอะไร​) ผมบอกว่า​เพื่อน ๆ​รออยู่​ข้างล่าง คืนนั้น​เรานอนกอดกันจนซ่องปิด เสียงโหวกเหวกดังลั่น ผมลงมาจากบันได เห็นไอ้เอกนั่งรอผมอยู่​คนเดียวข้างล่าง
" คิงมีของดี อะหยัง ฮาเลี้ยงข้างคิง แลกวิชากั๋น"
มันพาผม​ไปกินร้านอาหารแหกะดิน​ที่โรงฆ่าสัตว์ ​เป็นอาหารจำพวกเครื่องในสัตว์ทอด มันเรียกร้าน "โป๊กอิ๊ด" ​คือ ร้านติดโรงฆาสัตว์ โป๊ก​คือเสียงค้อนตีหัวหมู ​ส่วนอิ๊ด ​คือเสียงร้องของหมู ทุกคนดู​เป็นสิ่งขบขัน ไอ้เอก มันเฝ้า​แต่ถามโน้นถามนี่เกียว​กับเรื่อง​ทีน้อง​เขาเอ็นดูผม ผมทำอย่างไร ?
"เฮ้ย คิงทำ​ได้​จะได เปิ้ลถึงให้คิงเบิ้ล ถึง 3 ชม"
"น้อง ​เขานิยมชมชอบเองเน้อ...​.​จะบอกว่าหลับก็อาย ๆ​อยู่​"

เกือบบ่ายโมง เสียงประตูถูกทุบจนเสียงดัง ห้องดัง
" ไอ้เล็ก บ่ายนี้มีสอบ เน้อ วิชาอังกฤษ 261 "
​เป็นภาษาอังกฤษเบื้องต้น ​ถ้าสอบผ่านก้ไม่​ต้องเรียนตัว​ที่2 ​คือ อังกฤษ 262 ​ซึ่งผมก็ลืมสนิท ไอ้เอกมาเคาะประตูห้อง พา​ไปสอบ​ได้ก็บุญแล้ว​
หลังจากนั้น​ประมาณสองสัปดาห์ ผมมี​ความรู้สึกแสบมากเวลาฉี่ ไอ้เอกหัวเราะ แล้ว​พา​ไปหาหมอทางกามโรค ​ที่ประตูเชียงใหม่ "คลินิก หมอสมิทท์ รักษากามโรคทุกชนิด"
" ครั้งแรกคุณก็แจ็คพอต เลย​ เข้าใจว่าคุณน่า​จะ​เป็นหนองในเทียมนะ"
" ​เป็นอะไร​ ช่างมันเถอะ รีบ ๆ​ จ่ายยา แล้ว​ผม​จะ​ได้รีบกลับ ผมอายคน​เขา ครับ​ "
"มันไม่ง่าย อย่าง​ที่คุณคิดหรอกครับ​ โรคนี้​ต้องเพาะเชื้อ​และเรา​ต้อง​เอาเชื้อจากคุณมาตรวจให้แน่ใจ​จะ​ได้จ่ายยา​และรักษา​ได้ถูก​ต้องครับ​"
"เจาะเลือด​ได้เลย​ครับ​ "
ผมยื่นแขนให้หมอ​โดยไม่สะท้าน สำหรับผมเรื่อง​เล็กมาก​เพราะบริจาคเลือดทุกปี
​แต่สิ่ง​ที่หมอหยิบขึ้น​มามันไม่ใช่เข็มครับ​ มัน​เป็นแทงเหล็กยาว ๆ​ประมาณคืบนึง​ได้ พอรู้ว่า​ต้องสอดเข้า​ไปในอวัยวะเพศ ผมกุมขมับเลย​ครับ​​และเสียวท้องน้อยจิ๊ด ๆ​ เลย​ นั่นยังไม่แค่นั้น​ครับ​ พอรู้ว่า​เป็นหนองในเทียมแน่แล้ว​
คราวนี้​เป็นเข็มฉีดยา ขนาดเท่าเข็ม​ที่เจาะเลือดตอนบริจาค ตอนแรกผมก็ไม่สะท้านเท่าไหร่ ​แต่พอรู้ว่า​ต้องฉีดยาเข้า​ไปในก้ามเนื้อสะโพกแทนการแทงเข้า​ไปในเส้นเลือดด้วยแล้ว​ คราวนี้ผมเข่าอ่อนตกเก้าอี้เลย​ครับ​หน้าตาสวยๆ​ของน้องเบอร์U ​ที่หวานซึ๊งอยูในใจ ตอนนี้ผมแทบอยาก​จะฆ่าหล่อนให้​ได้
ผมนอนนิ่งขยับเขยื้อนไม​ได้อยู่​บนเตียงตั้งนาน หลังจากโดนกานา​ไป 2 เข็ม จนไอ้เอกเข้ามาอุ้มปีกออกจากห้อง ผมเดินไม่​ได้หยุดเรียนเกือบอาทิตย์ ​และเวลาเข้าห้องน้ำในหอ​จะอายมาก ​เพราะการเดินแบบนี้ มี "กาน่า"...​.. เท่านั้น​​ที่ทำ​ได้
​(สมัยก่อนวิวัฒนาการการรักษาหนองในเทียมล้าหลังมาก สมัยนี้แค่กินยาก็หายแล้ว​ )​
เช้า​วันนั้น​ ผมตื่น​แต่เช้า​​เพราะไม​ได้​ไปเ​ที่ยวกลางคืน​เพราะเดินไม่ไหว พอ​จะเดิน​ได้ ผมรีบ​ไป​ที่ใต้ตึกเรียนรวม ​เพราะรู้ว่ามีการประกาศผลสอบของอังกฤษ 261 จำตอนทีไอ้เอก มันเยาะเย้ยตอนโดนฉีดยาว่าผมอ่อนโลก จริง ๆ​เ​ที่ยวผู้หญิงอย่างไงใม่ใส่ถุงยาง ...​.ก็น้อง​เขาออกหวานขนาดนั้น​ ตาย​เป็นตายว่ะ
เจอไอ้เอกนั่งดูผลสอบ ...​โง่ ๆ​ภาษาอังกฤษอย่างมัน ขนาดคำว่า ON ​ที่ติดบนสวิทช์​ไป (ON-OFF) มันยังอ่านว่า NO เลย​ ...​..​เป็น​ไปตาม​ที่ผมคิด มันไม่ผ่าน ผมผ่านครับ​​พร้อมไอ้จ้อน​ที่แม่มัน​เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ผมรีบเดินมาทีห้อง กะ​จะเยาะเย้ยมันซักหน่อย​
"เล็ก เกรด U กะ S ​เป็นจังได เฮาบ่เข้าใจ๋"
" U ก็ Understand แปลว่าผ่าน ​ส่วนSไม่รู้ว่ะ"
"แล้ว​ ไอ้จ้อนมันโดนแม่ด่ามันก็​ได้ U ทำไมโดนแม่ด่าล่ะ ​ส่วนฮา​ได้ S มี​แต่คนตกใจ"
ผมรู้ว่าปล่อบไก่ตัวเบอเร่อเข้าแล้ว​ ​เพราะมัว​แต่ดูถูกไอ้เอก ​ที่ภาษาอังกฤษมันไม่​ได้เรื่อง​ ​และหลงชื่นชมไอ้จ้อนแม่มันเก่งภาษาอังกฤษ ผม​ได้ U เหมือนไอ้จ้อนเลย​คิดว่าสอบผ่าน เลย​แอบชิ่งมาห่างๆ​ ​และเดินหนี ​และหลบหน้าอายมันอยู่​หลายวัน
จนกระทั่งวันหนึ่ง​​ที่คณะ วันนั้น​ไอ้เอก มา​กับ​เพื่อนมันหลายคน​ที่หน้าคณะ ว่า​จะเดินหนีไม่ทันซะแล้ว​ มันคงรู้ว่าผมปล่อยไก่ไม่เฉพาะไอ้เอกคนเดียว ​แต่คงรู้​ทั้งคณะแล้ว​มั๊ง
จริง​ไปตามคาด ไอ้เอก​เอาเรื่อง​นี้เผาผม​ทั้งคณะ รวม​ทั้งเรื่อง​โดนหมอสมิทท์ทำวิบากกรรมด้วย
" Hi U Understand? " พวกไอ้เอกพากันพูด​พร้อมกันเหมือนท่องกันมา ​และก็หัวเราะ​พร้อม ๆ​กัน
" ฝากไว้ก่อนนะมรึง คืนนั้น​​ถ้ามรึงไม่แย่ง เบอร์ S ​ไป ให้เบอร์ U กรู กรูก็คง understand ไม่ S-Stupid แบบนี้หรอก...​..555 "

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3575 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง เกียร์สะเหล่อ --Series
ชื่อตอน ็Hi you understand? --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง เล็ก โยธา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ กรกฏาคม ๒๕๖๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๒๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น