นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
บันทึกของความคิด #1
ไร้ตัวตน
...เราเกิดมาทำไม...​? นั่น​เป็นคำถาม​ที่ฉันมัก​จะย้อนกลับมาถามตัวเอง ​เมื่อเวลาผ่าน​ไปใน​แต่ละช่วงชีวิต ​และฉัน​ได้พบคำตอบ​ที่แตกต่างกัน​ไป...

ตอน : บันทึกของความคิด 7 พฤษภา 2554 : เราเกิดมาทำไม...?

...​​ความเชื่อ​คือสิ่ง​ที่กำหนดชีวิตของคนเรา...​

เราเกิดมาทำไม...​?

ครั้งหนึ่ง​​เมื่อมีคนตั้งคำถาม ฉัน​ได้ตอบว่า
เราเกิดมา​เพื่อทำในสิ่ง​ที่เราอยากทำ

บางคนอยากรวย อยากมีทรัพย์สิน
บางคนอยากมีชื่อเสียง อยาก​เป็น​ที่ยอมรับนับถือ
บางคนอยากมี​ความรัก​และถูกรัก

พวกเราจึงต่างแสวงหาในสิ่ง​ที่พวกเรา​ต้องการ
​ซึ่ง​ได้บ้าง ไม่​ได้บ้าง ตาม​แต่​กำลัง​ที่มี

ทำไมเราถึงอยาก​ได้ในสิ่งเหล่านั้น​...​?
นั่น​เพราะเราเชื่อว่าสิ่งเหล่านั้น​​จะทำให้เรามี​ความสุข

ขอทวนคำถามในตอนต้นอีกครั้ง

เราเกิดมาทำไม...​?

​เมื่อหลายปีก่อน ฉัน​ได้ถามคำถามนี้​กับตัวเองอีกครั้ง
​และจากเหตุผล​ที่กล่าวมาแล้ว​ด้านบน จึงทำให้​ได้คำตอบว่า
แท้จริงแล้ว​ เราเกิดมา​เพื่อแสวงหา​ความสุข

แล้ว​อะไร​​คือ​ความสุข...​?

การ​ได้ในสิ่ง​ที่เรา​ต้องการ ​คือ​ความสุข นั่นย่อม​เป็นคำตอบ​ที่ถูก​ต้อง​ที่สุด
​แต่ในชีวิตคนเรานั้น​ เรา​ได้สิ่ง​ที่เรา​ต้องการตลอดเวลาเช่นนั้น​ ฤ

หากเรา​จะต่อสู้ ​และพยายามมากมาย​​เพื่อแสวงหาสิ่ง​ที่เรา​ต้องการมาให้​ได้นั้น​
เรา​จะ​สามารถนำสิ่งเหล่านั้น​มา​เป็นของเรา​ได้ทุกสิ่งหรือไม่
​แม้หากเรา​ได้มาแล้ว​ เรา​จะไม่มีวันสูญเสียสิ่งอัน​เป็น​ที่รัก​ไปหรือไม่
สิ่งอัน​เป็น​ที่รัก ​ที่​ต้องการของเรา​จะคงอยู่​​กับเรา​ไปชั่วนิรันด์หรือไม่
คำตอบย่อม​เป็น​ที่รู้กันดีอยู่​แล้ว​ นั่นจึงทำให้เราต่างมี​ความทุกข์อยู่​เสมอ

​และ​เป็นอีกครั้ง​ที่ฉัน​จะขอทวนคำถามในตอนต้น

เราเกิดมาทำไม...​?

ในวันนี้ของฉัน คำตอบนั้น​จึง​เป็น...​

'เราเกิดมา​เพื่อแสวงหา​ความพ้นทุกข์'

เราต่างไม่มี​ใคร​ต้องการ​ความทุกข์ เราทุกคน​ต้องการ​ความสุข
​แต่เรากลับลืมเลือน​ไปว่า ​เพราะมี​ความทุกข์ เราจึงแยก​ได้ว่าอะไร​​คือ​ความสุข
ไม่มีทางเลย​​ที่เรา​จะบอกว่า ฉัน​ต้องการ​แต่​ความสุขเท่านั้น​

​ความสุข​และทุกข์ก็เหมือนเหรียญ​ที่มีด้านหัว​และก้อย
​เมื่อมันมีด้านหนึ่ง​ แล้ว​เธอ​จะปฏิเสธอีกด้านหนึ่ง​​ได้อย่างไร​ถ้าตาเธอไม่บอด

ธรรมะนั้น​กล่าวไว้ว่า แท้จริงแล้ว​คนเราล้วนจมอยู่​ในกองทุกข์
​และถูก​ความทุกข์นั้น​หลอกลวงเราอยู่​เสมอ ​เมื่อไร​ที่​ความทุกข์นั้น​ไม่แสดงตัว
เราต่างก็เข้าใจว่านั่น​คือ​ความสุข ด้วยใจ​ที่มืดบอดของเรา เราจึงไม่เห็นว่า
แท้จริงแล้ว​เราไม่เคย​ได้หลุดพ้นจาก​ความทุกข์อย่างใดเลย​

เปรียบเสมือนหมู่สุนัขผอมโซ​ที่ต่างแย่งแทะเศษกระดูก​ที่​ความทุกข์นั้น​โยนให้
​โดยหลงเข้าใจว่านั้น​​เป็น​ความสุข นั่น​เป็นสิ่ง​ที่พึงพอใจอยู่​นั่นเอง

เธอยัง​จะแทะกระดูกเหล่านั้น​ต่อ​ไป
หรือเธอ​จะขับไล่​ความหลอกลวงเหล่านั้น​ออก​ไป ก็แล้ว​​แต่เธอเถอะ!

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3413 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง บันทึกของความคิด --Series
ชื่อตอน บันทึกของความคิด 7 พฤษภา 2554 : เราเกิดมาทำไม...? --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ไร้ตัวตน
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๓๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น