นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
เที่ยวไปตามใจฉัน #65
pilgrim
...หลังจากอิ่มใจ​กับ​กับแสงสียามค่ำคืนของวัดคิโยมิสึเดระ กำหนดการวันต่อ​ไปของพวกเรา​คือ ​ไปนั่งรถไฟสายโรแมนติกอาราชิยามะ ​เพื่อชมป่าเปลี่ยนสี พวกเราก็ตื่นกั...

ตอน : เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (18. ทางรถไฟสายโรแมนติก อาราชิยามะ)

หลังจากอิ่มใจ​กับ​กับแสงสียามค่ำคืนของวัดคิโยมิสึเดระ กำหนดการวันต่อ​ไปของพวกเรา​คือ ​ไปนั่งรถไฟสายโรแมนติกอาราชิยามะ ​เพื่อชมป่าเปลี่ยนสี

พวกเราก็ตื่นกัน​แต่เช้า​เช่นเคย ​เพื่อเดิน​ไป​พร้อมกัน​ที่สถานีรถไฟเกียวโต แล้ว​ขึ้น​รถไฟสาย San-in ​เพื่อเดินทางสู่สถานี Umahori


คลิกดูภาพขยาย

หอเกียวโตในวันเมฆหนา

รถไฟแล่นอย่างรวดเร็วพาเราออกนอกเมืองเกียวโต ผ่านท้องทุ่งไร่นา​และบ้านเรือน​ไปเรื่อยๆ​ ​เมื่อลงจากรถไฟ เรา​ต้องเดินตัดท้องทุ่งเล็กน้อย ​ไปยังสถานี Kameoka Torokko

คลิกดูภาพขยาย

ดอกหญ้า​ต้องแสงตะวันยามเช้า​

คลิกดูภาพขยาย

ทุ่งนายามเช้า​ ตอนนี้ไม่ใช่ฤดูกาลเพาะปลูก

คลิกดูภาพขยาย

น้องป๊อบร่าเริงใจในเช้า​นี้ ยังไม่หงุดหงิด

​เมื่อเห็นท้องไร่ท้องนาญี่ปุ่น ​ที่มีภูเขา​เป็นแบคกราวด์เบื้องหลัง พวกเราก็ร่าเริงราว​กับ​ได้ของเล่นใหม่ ต่างถ่ายรูป​กับท้องนาญี่ปุ่นกันอย่างสนุกสนาน จากนั้น​ก็เดินตรง​ไป​ที่สถานี ซื้อตั๋วขึ้น​รถไฟ
รถไฟขบวนสายโรแมนติกนี้ มีตู้รถอยู่​สองแบบ ​คือ แบบ​เป็นห้องกระจก ​กับ แบบเปิดโล่ง
ตอนแรกพวกเราก็กลัว​ความหนาว ขอซื้อแบบห้องกระจก ​แต่ปรากฏว่าตั๋วหมด ก็เลย​​ต้องซื้อแบบเปิดโล่ง

คลิกดูภาพขยาย

สถานีรถไฟ Kameoka Torokko

คลิกดูภาพขยาย

รถไฟแบบตู้กระจก

คลิกดูภาพขยาย

รถไฟแบบตู้เปิดโล่ง​ที่พวกเรานั่ง


ลองคิดดูสิคะ​ อากาศอันหนาวเยือก ​กับตู้รถไฟอันเปิดโล่ง ​แต่นักท่องเ​ที่ยวอย่างพวกเราก็ไม่หวั่น ​แม้วันลมแรง เปิดก็เปิดฟะ...​
พอขบวนรถไฟมาถึง เราก็กรูเกรียวกันขึ้น​​ไปแย่ง​กับนักท่องเ​ที่ยวญี่ปุ่น ​เนื่องจาก​ใช้ระบบ ​ใครดี ​ใคร​ได้(นั่ง)
ฉันน่ะ ไม่ห่วงเรื่อง​นั่งหรอก ​แต่ห่วงน้องป๊อบมากกว่า
​เมื่อเห็นน้องป๊อบ​และแม่ของแก​ได้นั่งแล้ว​ ฉันก็เดินมาหามุมรถ​เพื่อหาจุดถ่ายรูป

ขบวนรถนี้แน่นมากเลย​ ​จะถ่ายรูปข้างทาง​แต่ละที ก็​ต้องแหวกผ่านหัวคน มือคน แถมยังเบียดกันซะ จนแทบ​จะไม่มี​ความหนาวหลงเหลือเลย​

รถไฟแล่นเลียบลำธาร ผ่านโตรกผา ช่อง​เขา แลเห็นใบไม้เปลี่ยนสีตามหุบห้วย
ถ่ายรูป​ไป ก็​ได้ยินเสียงคุณชิ้ว ​เพื่อนร่วมกลุ่มบ่นว่า...​รถไฟนี่มันวิ่งเร็วจริงๆ​ โรแมนติกโคตรๆ​..เลย​...​


​เพื่อนร่วมกลุ่ม รวม​ทั้งคุณชิ้วฟังแล้ว​ก็ขำ ​เพราะขบวนรถ​ทั้งวิ่งเร็ว ​ทั้งแน่นแออัด แล้ว​มัน​จะโรแมนติกตรงไหนนะเนี่ย...​ท่า คนญี่ปุ่น​จะไม่รู้จักคำว่าโรแมนติก

ป่าเปลี่ยนสีข้างทางไม่อลังการอย่างใจคิด ​แต่ก็​ได้บรรยากาศ​ไปอีกแบบหนึ่ง​​ที่​ได้ขึ้น​รถไฟตากลมเย็น
​และ​ได้เห็นว่า ​ความโรแมนติกของคนญี่ปุ่นมัน​เป็นอย่างนี้เอง...​

คราวนี้มาชมป่าเปลี่ยนสี ในสภาพใบไม้ไหว​ต้องสายลมแรงนะคะ​ (ไหวจริงๆ​ ​เพราะถ่ายด้วย​ความเร็วของรถไฟสายโรแมนติก ​โดยไม่มีขาตั้งกล้อง)

คลิกดูภาพขยาย

ป่าเปลี่ยนสี

คลิกดูภาพขยาย

ริมหุบห้วย​และลำธาร

คลิกดูภาพขยาย

เมเปิลสีทอง

คลิกดูภาพขยาย

ป่า​และเงื้อมเงาแห่งขุน​เขา

คลิกดูภาพขยาย

เพลิงเมเปิล

---​---​---​---​--

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3210 Article's Rate 170 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจฉัน --Series
ชื่อตอน เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (18. ทางรถไฟสายโรแมนติก อาราชิยามะ) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๕๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : นาม อิสรา [C-17228 ], [110.49.193.63]
เมื่อวันที่ : ๒๒ ก.ค. ๒๕๕๓, ๑๕.๔๙ น.

ป่าเปลี่ยนสีข้างทางไม่อลังการอย่างใจคิด ​​แต่ก็​​ได้บรรยากาศ​​ไปอีกแบบหนึ่ง​​​​ที่​​ได้ขึ้น​​รถไฟตากลมเย็น
​​และ​​ได้เห็นว่า ​​ความโรแมนติกของคนญี่ปุ่นมัน​​เป็นอย่างนี้เอง...​​

***************************************************


ผมชอบเรียกมันว่า "โรมันติก" แล้ว​​เผลอเขียนบ่อย ๆ​​ ด้วย จนถูกตำหนิกลับมาทุกที หาว่าเขียนผิด กระทั่งบางคนรู้ว่าผมดัดจริต ก็เลย​​เฉย ๆ​​

น่าสนุกนะครับ​​คุณ!!!

ประเทศญี่ปุ่น ทิวทัศน์ท้องทุ่ง ต้นไม้ บรรยากาศแปลกตาดี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim นกเอี้ยงค่ะ [C-17230 ], [124.122.32.108]
เมื่อวันที่ : ๒๒ ก.ค. ๒๕๕๓, ๒๐.๕๖ น.

สวัสดีค่ะ​​คุณนาม

บางคนก็เรียก โรมันกระติกค่ะ​​

คำนี้ฟังดูก็น่ารักดีค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลุงปิง (นกกะปูด) [C-17238 ], [58.10.234.98]
เมื่อวันที่ : ๒๔ ก.ค. ๒๕๕๓, ๐๕.๐๖ น.

เห็นภาพ "หอเกียวโต" แล้ว​​นึกถึงหอบ้านเรา ทำไมไม่เรียก "หอสุพรรณฯ" บ้างล่ะ เรียก "หอบรรหาร" เฉยเลย​​ ​​และขอโรแมนติก​​กับรถไฟญี่ปุ่นสายสีลม-อาราชิยามะด้วยคนครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น