นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๓
รจนารำพึง (ภาคมนุษย์เงินเดือน) #9
รจนา ณ เจนีวา
...ยังมีเด็กอีกจำนวนมาก​ต้องระกำลำบาก ไม่​ได้​ไปเรียนหนังสือ ไม่​ได้เล่นสนุก ​ต้องแบกรับภาระ​ที่​แม้ผู้ใหญ่จำนวนมากก็อาจ​จะทำไม่ไหว พวก​เขาถูกเรียกว่า "แรงงานเด็ก" พวก​เขา​คือคน​ที่ทำให้ฉันมีงานทำ...

ตอน : อ่อนเยาว์ สู้ชีวิต คิดใช้แรง

วันนี้ฉันเพียงแค่อยาก​เอาภาพเด็ก ๆ​ ​ที่ทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำมาฝาก ​เป็นภาพ​ที่ทางหน่วยงานของฉันเก็บรวบรวมไว้ ​เพื่อนำมาทำรณรงค์ให้โลก​ได้รับรู้ว่า











ยังมีเด็กอีกจำนวนมาก​ต้องระกำลำบาก ไม่​ได้​ไปเรียนหนังสือ ไม่​ได้เล่นสนุก ​ต้องแบกรับภาระ​ที่​แม้ผู้ใหญ่จำนวนมากก็อาจ​จะทำไม่ไหว










พวก​เขาถูกเรียกว่า "แรงงานเด็ก" พวก​เขา​คือคน​ที่ทำให้ฉันมีงานทำ










พวกเราเองครั้งหนึ่ง​ในชีวิตวัยเด็ก ก็อาจ​จะเคย​ต้องทำงานยากลำบาก ช่วยครอบครัวมาบ้างแล้ว​ ​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของการเติบโต











​แต่เด็กเหล่านี้ ไม่มีโอกาส​ได้​เป็นผู้ใหญ่ ​เพราะเจองานหนัก จากเด็กก็กลาย​เป็นคนแก่​ไปเลย​












ภาพเหล่านี้เก็บรวบรวมมาจากประเทศต่าง ๆ​ คำบรรยายอาจ​จะไม่จำ​เป็น
















ฉันหวังเพียงว่า ภาพเหล่านี้​จะทำให้ผู้อ่าน​ได้ฉุกใจคิดถึงปัญหาสังคม​ที่ปรากฎอยู่​รอบตัวเรา ​แต่เราอาจ​จะไม่ใส่ใจมัน

















ภาพเหล่านี้ทำให้ฉันเกิด​กำลังใจ​ที่​จะทำงาน​เพื่อสังคมต่อ​ไป หลายภาพกัดกิน​ความรู้สึก














เด็ก ๆ​ ต่างสีผิวพรรณ เพศ อายุ ​และงาน​ที่ทำ













งาน​ที่ทำบางอย่าง เราเห็นแล้ว​ไม่อยากทำ






สมัยเด็ก ๆ​ ไม่ใช่ว่า ฉัน​จะไม่เคยทำงานหนักช่วยพ่อแม่ ​แต่อย่างน้อยฉันก็​ได้​ไปเรียนหนังสือ ​ได้กินอิ่ม ​ได้นอนหลับ ​ได้ฝึกวินัยในการทำงาน


มันห่างไกลจากคำว่า "แรงงานเด็ก" มากมาย​นัก














งาน​ที่ฉันทำทุกวันนี้ ​จะว่า​ไปแล้ว​มันแค่น้อยนิด​ที่​จะ​ไปแก้ปัญหาเหล่านี้ เรามีกันไม่กี่ร้อยกี่พันคน​ที่​จะแก้ปัญหาแรงงานเด็ก ​ซึ่งมีอยู่​ 200 กว่าล้านคนทั่วโลก











การ​ใช้แรงงานเด็ก ​จะว่า​เป็นเรื่อง​ของเวรกรรม เรื่อง​ของกิเลสมนุษย์​ที่จ้อง​เอาเปรียบกัน เรื่อง​ของนโยบายรัฐ​ที่บกพร่อง เรื่อง​ของ​ความยากจน-ไร้ทางเลือก เรื่อง​ของการ​เอาเปรียบกัน​ซึ่ง ๆ​ หน้า หรืออะไร​ก็แล้ว​​แต่



​แต่เด็ก​และผู้หญิงมัก​เป็นเหยื่อรายแรกของสังคมเสมอ











สายตาของพวกเด็ก ๆ​ ราว​กับ​จะวิงวอนขอ​ความเห็นใจ












ฉันก็​ได้​แต่ขอให้เด็ก ๆ​ เหล่านี้พ้นเคราะห์กรรมนี้​โดยเร็ว ​ได้ลืมตาอ้าปาก ​ได้​ใช้ชีวิตแบบเด็กอย่างแท้จริง ​แม้ไม่​ได้ในชนรุ่นนี้ ก็ขอให้​เป็นชนรุ่นต่อ ๆ​ ​ไป












ฉันอาจ​จะขอมากเกิน​ไปหรือเปล่า?















​เพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง​พูดเข้าท่าแบบถากถางว่า ตัวชี้วัด​ที่ดี​ที่สุด ​คือ วัน​ที่พวกฉัน​ต้องตกงาน ​เพราะ​จะ​เป็นวัน​ที่แรงงานเด็ก​จะหมด​ไปจากโลก



ฉันว่า​เพื่อนของฉันพูดถูก...​...​...​...​...​...​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3190 Article's Rate 27 votes
ชื่อเรื่อง รจนารำพึง (ภาคมนุษย์เงินเดือน) --Series
ชื่อตอน อ่อนเยาว์ สู้ชีวิต คิดใช้แรง --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๑๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๓๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลป. [C-17139 ], [111.84.118.101]
เมื่อวันที่ : ๒๘ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๑๐.๑๒ น.

ตอนผมอายุ ๑๔ ปี ผมเคย​​ไปทำงานหาเงินช่วงปิดเทอมในโรงงานผลิตอะไหล่รถมอเตอร์ไซด์เล็ก ๆ​​ แถวบ้าน ​​ได้ค่าแรงวันละ ๒๐ บาท​​ อาทิตย์นึงมีเงิน​​ส่วนตัว ๑๒๐ บาท​​ถือว่าหรูหรามาก ในโรงงานนั้น​​มีเด็กวัยเดียว​​กับผมอยู่​​สี่ห้าคน ทุกคนดีใจ​​ที่หาเงิน​​ได้ ​​แม้ว่าสภาพโรงงาน​​จะโทรม ๆ​​ ​​แม้​​จะ​​ต้อง​​ใช้มือ​​ที่สวมถุงมือผ้ายื่นเข้า​​ไปถอดเกลียวหลอดไฟทำด้วยเหล็กปั้มใส่ในแท่นกลึง ​​และถอดออก​​เมื่อมันเจียรขอบเรียบแล้ว​​ ​​เป็นงาน​​ที่ดูน่าหวาดเสียวเหมือนกัน ​​ถ้าหากทะเล่อทะล่าแหย่นิ้วเข้า​​ไปตอนมันยังหมุนอยู่​​ โชคดี​​ที่ผมไม่เคยพลาด

ปิดเทอมตอนอายุ ๑๕ ผมแบกหนังสือ​​เป็นตั้งออกจากรถตู้ เร่ขายตามวัด ​​และสถาน​​ที่ราชการ งานนี้ก็​​ใช้​​แต่เด็กนักเรียนแบ่งสายออก​​ไปขายจังหวัดใกล้ ๆ​​ ปีนั้น​​หา​​ได้ตั้งพันกว่าบาท​​

​​จะเรียกว่า ผมถูก​​ใช้แรงงานเด็กหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ รู้​​แต่ว่าผมสมัครใจ​​ไปทำเองด้วย​​ความอยากมีเงิน​​ใช้ล้วน ๆ​​ เลย​​ครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-17154 ], [110.168.11.240]
เมื่อวันที่ : ๓๐ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๒๑.๕๓ น.

งานอะไร​​​​ที่เราทำ​​เพราะมีจุดมุ่งหมาย ด้วยใจรัก ​​และไม่คิด​​เอารัด​​เอาเปรียบกัน นับ​​เป็นงาน​​ที่ดี​​ทั้งนั้น​​แหละ​​ค่ะ​​

ตอนพิลเด็กๆ​​ ก็อยากทำงานมีเงินกินขนมพิเศษเหมือนกัน

​​แต่​​ถ้า​​เป็นงาน​​ที่ถูกบังคับ เคียวเข็ญ หลอกลวงให้ทำงานหนัก ถูกนายจ้าง​​เอารัด​​เอาเปรียบ งานนั้น​​ เด็กๆ​​ ก็คงไม่ชอบทำ ​​เพราะ​​เขาไม่​​ได้เล่น ยาม​​เมื่อใจ​​เขาอยากเล่น ​​และ​​เขาไม่​​ได้รักในงาน​​ที่ถูกบังคับให้ทำ

ในแง่มุมนี้ นับ​​เป็น​​ความน่าเกลียด​​และโหดร้ายของผู้ใหญ่ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น