นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม #14
รจนา ณ เจนีวา
...โอลิวิเอไม่ใช่คนเดียวในโลกนี้​ที่อยาก​เป็นนกหรอกค่ะ​ ยังมีอีกมาก ​แต่แม่บ้านรู้จักคนนี้ก็เลย​​เอามาเล่าให้ฟัง ​เพราะนกของ​เขา (​ซึ่งไม่ใช่นก​เขา) ก็ดัน​เป็นนกพันธุ์เดียว​กับของพ่อบ้าน...

ตอน : คนอยากเป็นนก

คนๆ​นี้เธอชื่อว่า โอลิวิเอ ค่ะ​ ขอ​ใช้ชื่อจริงของเธอนะคะ​ เธอ​เป็นชาวสวิสพูดฝรั่งเศส บ้านอยู่​เมืองโลซานน์ อายุประมาณห้าสิบปี

โอลิวิเอไม่ใช่คนเดียวในโลกนี้​ที่อยาก​เป็นนกหรอกค่ะ​ ยังมีอีกมาก ​แต่แม่บ้านรู้จักคนนี้ก็เลย​​เอามาเล่าให้ฟัง ​เพราะนกของ​เขา (​ซึ่งไม่ใช่นก​เขา) ก็ดัน​เป็นนกพันธุ์เดียว​กับของพ่อบ้าน

นกของโอลิวิเอยังไม่​ได้​เป็นสมาชิกของศาลานกน้อย ​เพราะนกตัวนี้​คือ เครื่องบินเล็ก​เพื่อการกีฬาสอง​ที่นั่งยี่ห้อ สตอร์ม หรือ เจ้าพายุ (Storm) ​เป็นเครื่องบินเชื้อชาติอิตาเลียน (สถาน​ที่เกิด) สัญชาติฝรั่งเศส (จากการจดทะเบียน) ตัวเครื่องสีเหลืองมะนาว (ดูรูปนะคะ​)

คลิกดูภาพขยาย


กลางเดือนมิถุนายน หน้าร้อนนี้ อุณหภูมิยี่สิบห้ายี่สิบหกองศา แดดเปรี้ยง ท้องฟ้าสีคราม ท่ามกลางหมู่แมกไม้ ริมลำธาร ข้างโรงสีพลังน้ำ พวกเรา​ได้รับเชิญ​ไปงานเปิดตัวเครื่องบินของเธอ

คุณโอลิวิเอนำเจ้าพายุของเธอจอดไว้บนลานหญ้าข้างลำธาร หลังโรงโม่ แล้ว​ก็ตั้งโต๊ะปิกนิกเล็กๆ​ ​พร้อมผลไม้ ของขบเคี้ยว น้ำดื่ม เบียร์ ​และไวน์ไม่จำกัด

นอกจากตัวเครื่องไร้ปีกแล้ว​ เธอยังวางอัลบั้มขั้นตอนภาพการสร้างเครื่องบินของเธอ ไดอารีการต่อเครื่อง ลายมือเรียบร้อย​ ลงวัน​ที่ชัดเจน ปัญหาอุปสรรค​ที่เจอใน​แต่ละขั้นตอนบันทึกไว้หมด (แม่บ้านแอบถ่ายรูปมาให้ดูด้วย ​เป็นภาษาฝรั่งเศส) นอกจากนั้น​ ยังมีบอร์ดบอกเวลา สถาน​ที่ ​และรูปภาพการต่อโรงเก็บเครื่องบินของเธอให้พวกเราดู พ่อบ้านแอบกระซิบด้วย​ความอิจฉาหน่อย​ๆ​ว่า คนสวิสฯก็ละเอียดซะไม่มีอย่างนี้แหละ​ ถึงทำนาฬิกาแพงๆ​อันประณีตงดงามออกมา​ได้ แม่บ้านนึกในใจว่า ราว​กับคนเยอรมัน​จะละเอียดน้อย​ไปกว่ากันนี่ (ยิ้ม)

คลิกดูภาพขยาย


พอแขกมาถึงงาน คุณโอเธอก็​จะพา​ไปดูเครื่องบิน อธิบายตรงนั้น​ตรงนี้อย่างไม่เบื่อหน่าย ​และเต็ม​ไปด้วย​ความภาคภูมิใจ แหม ก็ของทำมือจริงๆ​นี่นา ขนาดหนังสือทำมือ พวกเรายังนิยมเลย​ นี่เครื่องบินทำมือนะเนี่ย

ขอย้อนประวัตินิดนึงว่าเครื่องเจ้าพายุนี้​ได้รับการออกแบบ​โดยบริษัทเล็กๆ​ในอิตาลี​ที่ขึ้น​ชื่อเรื่อง​​ความเชื่อถือไม่​ได้ (จริงๆ​ค่ะ​ ไม่​ได้พิมพ์ผิด) ​แต่ก็ยังอุตส่าห์มีลูกค้าแบบคุณโอ ​กับคุณพ่อบ้าน ​ซึ่ง​ไปซื้อมาก่อน​ที่​จะรู้​ความจริง คงประมาณราคาถูก ​ใช้เวลาต่อไม่นาน (ตาม​ที่บริษัทโม้) ​แต่​เอาเข้าจริง จากห้าร้อยชั่วโมงทำงาน พ่อบ้าน​ใช้เวลา​ไปพันชั่วโมงยัง​ไปไม่ถึงครึ่ง ​ส่วนคุณโอว่าเสียสามปี ทำติดต่อกันในเวลาว่างจากงานประจำ ​โดยมีลูกสาว​และภรรยาช่วยลุ้น

อ้าว พูดนอกเรื่อง​ ​คือเครื่องนี้ทางคนขาย​เขา​จะทำ​เป็นคิท (kit) ​คือตัดชิ้น​ส่วนหลักๆ​​และหล่อบาง​ส่วนมาให้เสร็จแล้ว​ ​ที่เหลือมาต่อ​เอาเอง ประเภทน็อคดาวน์ แล้ว​ก็​ไปหาเครื่องยนต์​เอาเอง หาก​จะซื้อต่อเสร็จแล้ว​ก็​ได้ ​แต่แพงกว่า สมรรถนะของเครื่อง​คือ เครื่องยนต์เก้าสิบแรงม้า ​จะนั่งแบบสองคนหรือสี่คนก็​ได้ (หากนั่งสองก็จดทะเบียน​เป็นอากาศยานเบาพิเศษ หากนั่งสี่​ต้องจดทะเบียน​เป็นเครื่องบินเล็ก) เพดานบินสูงสุดประมาณสี่พันเมตรจากพื้นดิน ​ความเร็วปกติ​คือสองร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง น้ำ้มันเต็มถังบิน​ไป​ได้ประมาณพันสองร้อยกิโลเมตร หรือเก้าชั่วโมง น้ำหนักเทคออฟ (​คือ​เอาเครื่องขึ้น​) สูงสุดสี่ร้อยห้าสิบกิโลกรัม

คลิกดูภาพขยาย


อย่าสงสัยว่าทำไมแม่บ้านเล่า​เป็นฉากๆ​ ก็แม่บ้านก็​เป็นนักบินแบบนกกระจอกน้อยเหมือนกันค่ะ​ ดังนั้น​จึงจำขี้ปากนักบินรุ่นพญาอินทรีมาเล่าสู่กันฟัง​ได้

แฮ่ม อย่าง​ที่บอก​ไปแล้ว​ว่า พ่อบ้้านของแม่บ้านเธอก็มีเครื่อง​ที่ว่านี้ แบบเดียว รุ่นเดียวกันเป๊ะ จอดอยู่​ในห้องรับแขก​ที่บ้านเหมือนกัน เพียง​แต่ยังต่อไม่เสร็จเหมือนคุณโอลิวิเอ ​ใช้เวลาต่อครึ่งปีในเมืองไทย ย้ายมาสวิตฯสามปีแล้ว​ยังหาเวลาทำต่อไม่​ได้

พ่อบ้าน​ไปรู้จัก​กับคุณโอก็​เพราะตอนย้ายมา​ที่นี่ เธอก็​ไปเ​ที่ยวเสาะหาว่ามี​ใคร​กำลังต่อเครื่องบินแบบเธอบ้าง บริษัท​ที่ว่าก็เลย​บอกว่ามีลูกค้าคนหนึ่ง​ ​และให้​ที่อยู่​มา พ่อบ้านก็เลย​ติดต่อทำ​ความรู้จักกัน ปรากฎว่าปีแรก​ที่เรามาถึง พ่อบ้านต่อตัวเครื่องเสร็จ ​แต่ยังไม่​ได้เริ่มปีก ​ส่วนคุณโอฯต่อปีกเสร็จยังไม่​ได้เริ่มตัวเครื่อง สองหนุ่มก็เลย​​ไปมาหาสู่กัน​เพื่อแลกเปลี่ยนเกร็ด​ความรู้ ​และช่วยกันบ่นบริษัทขายเครื่องว่า เขียนคู่มือไม่ชัด อะไหล่ส่งช้า ไม่มีบริการหลังขายทางเทคนิค ฯลฯ ตามประสาคน​จะบ่นค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย


คุณโอฯเอง​จะว่าโชคร้ายหรือโชคดีก็พูดยาก ​คือวันร้ายคืนร้ายเธอ​ไปทานอาหารเย็น​กับ​เพื่อน แล้ว​สั่งพิซซ่ามาทาน คาดว่าแป้งคงติดเชื้อร้ายแรง เธอจึงมีอาการอาหาร​เป็นพิษอย่างรุนแรงภายในมื้อนั้น​เอง ตัวชาเหมือน​เป็นอัมพาต ขับรถกลับบ้านไม่​ได้แน่นอน ป่วยอยู่​โรงพยาบาลหลายอาทิตย์ ​เพื่อน​ที่​ไป​ได้กันสองคนก็ป่วย​แต่ไม่นานก็หาย จากการป่วยครั้งนั้น​ ภูมิคุ้มกันของแกก็เลย​เล่นตลก ไม่ยอมให้แกกินอะไร​​ได้อีกเลย​นอกจากผัก ผลไม้ น้ำ ​และอาหาร​ที่มีการแปรรูปน้อย​ที่สุดเท่า​ที่​จะ​เป็น​ไป​ได้ เช่น แกไม่​สามารถทานเนื้อสัตว์​ได้ นมเนยไข่ก็ไม่​ได้ เหล้าไวน์ก็ไม่​ได้ ชากาแฟก็ไม่​ได้ แล้ว​ก็อะไร​อีกหลายอย่า่ง ​เพราะ​ถ้ากินแล้ว​แก​จะป่วยขึ้น​มาทันที เวลาแกมาบ้านแม่บ้าน แก​จะขอดื่ม​แต่น้ำ หรือ ชาสมุนไพร​ที่ไม่มีคาเฟอีน ทานผักสลัด​ที่ราด​แต่น้ำมันมะกอก ไม่​เอาน้ำสลัด ขนาดนมถั่วเหลืองแกยังไม่ทาน​เพราะไม่​เป็นธรรมชาติ (ผ่านการสกัด) นี่แค่ยกตัวอย่างค่ะว่า​แกเหลือสิ่ง​ที่ทาน​ได้ไม่เท่าไร

​แต่​ที่​จะบอกว่าโชคดีก็​คือ เธอดูแจ่มใสร่าเริงสุขภาพดีมาก ​และสิ่ง​ที่เธอทาน​ได้ก็​เป็นสิ่ง​ที่​เป็นธรรมชาติมีคุณค่าทางอาหาร ไม่มีสารกระตุ้น ไม่เบียดเบียนสัตว์ เหมือน​กับว่าเธอ​ได้รักษาศีล​โดยไม่ตั้งใจ ดูเธอไม่ทุกข์ร้อน​กับเรื่อง​กินเลย​ค่ะ​ ลูกเมียเธอก็ดูมี​ความสุขกัน​ทั้งคู่ สาธุ

ฝันของคุณโอฯ​ที่​จะบินอย่างนก​เป็นจริงแล้ว​ นกของ​เขาต่อเสร็จแล้ว​ ทีนี้ก็เหลือ​แต่นกของพ่อบ้านเท่านั้น​แหละ​

แม่บ้าน(​ที่แอบอยาก​เป็นนกเหมือนกัน)

 

F a c t   C a r d
Article ID S-298 Article's Rate 72 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม --Series
ชื่อตอน คนอยากเป็นนก --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๕๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๐๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : กางเขนดง [C-1533 ], [210.226.50.177]
เมื่อวันที่ : ๑๑ ก.ย. ๒๕๔๗, ๑๗.๒๕ น.

เจ๋งจังค่ะ​​ ต่อแล้ว​​​​เอาขึ้น​​บินจริงด้วยหรือเปล่าคะ​​ ​​ที่เล่าว่ามาจากอิตาลี​​ที่เชื่อถือไม่​​ได้ หวาดเสียวแย่เลย​​ กางเขนดงชอบต่ออันเล็กๆ​​ อย่างพวกจิ๊กซอว์สามมิติแบบนั้น​​เพลินดีค่ะ​​ ยิ่งเล่นกันหลายคนยิ่งสนุก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : พญาไฟ [C-1536 ], [202.47.247.130]
เมื่อวันที่ : ๑๑ ก.ย. ๒๕๔๗, ๑๙.๕๖ น.

อ่านมาจนเกือบจบแล้ว​​ ถึง​​ได้ทราบว่า คุณโอเนี่ย ​​เป็นผู้ชาย อิอิ อ่านตอนแรกนึกว่า​​เป็นผู้หญิง (เธอ)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : sweet lemon [C-1538 ], [217.81.179.102]
เมื่อวันที่ : ๑๑ ก.ย. ๒๕๔๗, ๒๐.๐๘ น.

สาธุ...​​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : น้ำผึ้ง [C-1868 ], [220.130.197.12]
เมื่อวันที่ : ๑๔ ต.ค. ๒๕๔๗, ๒๓.๑๑ น.

ตามมาอ่านค่ะ​​.. เลย​​ติดใจอ่านย้อนหลัง​​ไปตอนอื่นๆ​​ ด้วย.. คุณรจนาเล่าเรื่อง​​​​ได้กระชับ เรียบง่าย อ่านสบายดีจังค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น