นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๘ กรกฏาคม ๒๕๔๗
สาระขันอลเวง... #1
ขงเบ้งมุมตึก
...คำเตือน:เรื่อง​ราว​ที่ท่าน​ได้อ่านอยู่​นี้​เป็นเรื่อง​สมมุติขึ้น​ ไม่​ได้มีมูล​ความจริงใดๆ​​ทั้งสิ้น ตัวละครทุกตัวล้วนมาจากมันสมองผสมขี้เลื่อยของผู้เขียน หากผู้อ่านท่านใดบังอาจคิดว่าเรื่อง​ราว​ที่ท่าน​ได้อ่านอยู่​นี้​เป็นเรื่อง​จริง ​ต้องระวังโทษข้อหาหมิ่นประมาทจากผู้เขียน...

ตอน : ลูกแกะสีดำกับแพะสีเทา

ณ ประเทศสาระขัน ประเทศ​ที่คิดว่าตนเองปกครองด้วยระบบประชาธิปไตย ​โดยมีพญาสิงห์ผู้มีอิทธิพลบริหารประเทศ ดินแดนแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติมากมาย​มานับ​แต่อดีตการณ์ เหล่าสัตว์ป่าบรรพบุรุษต่างอยู่​อาศัยในป่าสีเขียวด้วย​ความผาสุขเรื่อยมา ​แต่​เมื่อโลกหมุนรอบตัวเองอยู่​ทุกวัน​เป็นเวลานานหลายศตวรรษ จนกระ​ทั้งศตวรรษ​ที่ 21 เหล่าสัตว์ชนรุ่นหลังกลับพลิกผืนป่าสีเขียว สร้าง​เป็นป่าคอนกรีต​เพื่อรวมตัวแล้ว​เรียกตนเองว่าสัตว์สังคม ...​. ​เมื่อสัตว์จำนวนมากหลากหลายชนิดมาอาศัยอยู่​​พร้อมกัน​โดยไม่​ได้นัดหมาย ​ความโกลาหลของเหล่าสัตว์สังคมบนป่าคอนกรีตจึงเริ่มต้นขึ้น​

ตอน...​.ลูกแกะสีดำ​กับแพะสีเทา

ลูกแกะดำตัวน้อย ​เป็นดารามีชื่อในสังคมเมือง วันหนึ่ง​มีกลุ่มช้าง​ซึ่ง​เป็นนายทุนใหญ่เข้ามาติดต่อหั๊ย​ไปแสดงหนัง ​โดยมีทีมงานยีราป​ที่มีชื่อเสียง​เป็นผู้ถ่ายทำ ​โดยรับประกันว่า​เมื่อหนังเข้าฉาย ลูกแกะน้อย​จะดังเปรี้ยงป้าง! ลูกแกะจึงตกปากรับคำ​ที่​จะร่วมแสดง​เป็นนางเอก ​โดยหวัง​จะมีชื่อเสียงเปรี้ยงป้าง หรือ​เพราะตัวเลขค่าจ้างอันงดงามก้อไม่อาจทราบ​ได้...​. การถ่ายทำดำเนิน​ไปด้วยดี ​แต่ทีมงานช้างอาจ​จะมองเห็นว่า ​ถ้าไม่มีอะไร​หวือหวา นางเอก​จะไม่ดังเปรี้ยงป้างอย่าง​ที่รับประกันไว้ ถึงตอนนั้น​กลุ่มนายทุนช้างอาจเสียหน้าหรือโดนฟ้องร้องจากลูกแกะดำตัวน้อย​ได้ จึงปรับแผนใหม่หั๊ยลูกแกะสลัดขนโชว์เนื้อหนังมังสาหั๊ยผู้ชมเห็น​จะๆ​ รับรองดังแน่ๆ​ ฝ่ายลูกแกะน้อย​เมื่อรู้บท​ที่ตนเอง​ต้องแสดง ถึงขั้นสลัดขนโชว์เนื้อหนังมังสา ก็รู้สึกอึ้งสักพัก ​แต่ไม่รู้ด้วยแรงบันดาลใจอะไร​จึงทำหั๊ยลูกแกะตกลงยอมแสดง ...​..

​เมื่อหนัง​จะเข้าฉาย..กระแสข่าวการสลัดขนโชว์ในหนังแรงมาก ทำหั๊ย​เป็นจุดสนใจของเหล่าสัตว์สังคม จน​ได้รับตำแหน่ง Talk of the town ประจำเดือน ​แต่...​.กระทรวงคุณธรรมไม่อาจยอมรับภาพ​ที่​จะฉายนั้น​​ได้ จึงจ้างพ่อครัวมือฉมังจัดการหั่นภาพฉาวออกก่อนทำการฉาย ​เมื่อหนังออกฉายก้อสร้าง​ความผิดหวังหั๊ยกลับคนดู​ที่ไม่​ได้เห็นภาพดัง​ที่โปรโมท ​และผู้แสดง​ที่ไม่​ได้ดังเปรี้ยงป้างอย่าง​ที่หวัง กลุ่มนายทุนช้างจึงโยน​ความผิดหั๊ยกระทรวงคุณธรรม​ที่บังอาจหั่นภาพสำคัญออกจากหนัง...​

เวลาผ่าน​ไป ชาวเมืองประเทศสาระขันก้อลืม Talk of the town ของลูกแกะดำตัวน้อยจนหมดสิ้น ​เนื่องจากเหล่าสัตว์สังคมประเทศนี้​เป็นประเภทร่วมด้วยช่วยซ้ำ ​และลืมง่าย...​ ​แต่ ​ได้มีเหตุการณ์ลึกลับเกิดขึ้น​ในโลก Cyber ขณะ​ที่แพะสีเทา​กำลังเล่น Webboard อยู่​ กลับนึกครึ้มอกครึ้มใจ นำภาพลูกแกะดำ​ที่เคย​เป็นข่าว ​ที่​ได้มาจาก Forward mail นำมาลงใน Webboard ด้วย​ความอยากรู้อยากเห็นว่า ภาพนี้​เป็นภาพของลูกแกะน้อยสีดำจริงหรือ เอ๊ะหรือ​เป็นเพียงภาพตัดต่อเหมือน​ที่เหล่าดาราเก้ง กวาง ตัวอื่นๆ​โดนกันมา แค่​ความคิดเพียงเท่านี้ทำหั๊ยแพะสีเทา​กำลังก้าวเข้า​ไปสู่หายนะ เหตุการณ์นี้หารอดสายตาของยีราปไม่ ทางยีราปเลย​แจ้ง​ไปยังเจ้าของเว็บ​เพื่อทำการลบกระทู้ด่วน! ​ซึ่งเจ้าของเว็บก้อหั๊ย​ความร่วมมือ​เป็นอย่างดี จากนั้น​ยีราปก้อจูงมือลูกแกะดำตัวน้อย​ไปแจ้ง​ความ​กับเหล่าเสือผู้พิทักษ์​ความสงบของสังคมเมือง ให้ช่วยหามือมืด​ที่​เอารูป​ไปลง

เหล่าเสือไม่​ได้นิ่งนอนใจ ​เนื่องจากเรื่อง​นี้รั่วไหล​ไปถึงกลุ่มหมาป่า พวกหมาป่าช่วยกันขย้ำให้สังคมเมืองรู้ ​โดยการนำภาพฉาวมาโชว์หลาหั๊ยคนทั่วประเทศ​ได้ชมกัน เหล่าเสือจึง​ต้องเร่งรัดหาผู้กระทำผิดมาลงโทษหั๊ย​ได้ ไม่อย่างั้นเสียชื่อเสือแน่ จากการสืบสาวราวเรื่อง​จึงทำหั๊ยเกิดการจับกุมแพะสีเทาขึ้น​ เหล่าหมาป่าเจ้าเดิมก้อรุมขย้ำแพะสีเทาอย่างสนุกสนาน ราว​กับว่าแพะสีเทา​คือเหยื่ออันโอชะของมัน ​และมัน​คือผู้พิพากษา!

ฝ่ายลูกแกะดำตัวน้อยยังไม่สมใจ ​จะด้วยเหตุผลใดก้อตาม ​ต้องการหั๊ยมีผู้กระทำผิดมากกว่านี้ ฝ่ายเสือจึงตะเวนตามเว็บไซค์ต่างๆ​ ​และพยายามลากแพะตัวอื่นๆ​มาเพิ่ม​เพื่อเชือดไก่หั๊ยลิงดู ​แต่กลุ่มช้างผู้กระทำผิดตัวจริงกลับลอยนวล ​และเหล่าหมาป่า​ที่หิวโหยก็ไม่​ได้รับผลอะไร​​กับการนำภาพ​ที่ฉาวกว่าของแพะสีเทา​ไปลงสื่อหั๊ยคน​ทั้งประเทศเห็น ​และ​ที่สำคัญตัวต้นเหตุ​คือลูกแกะน้อยสีดำ​ที่ไร้จรรยาบรรณของนักแสดง กลับการ​เป็นผู้บริสุทธิ์​ทั้ง​ที่​เป็นต้นเหตุของเรื่อง​อลเวง​ทั้งหมด

Talk of the town ของลูกแกะดำตัวน้อยกลับมาอีกครั้ง คำถามมากมาย​ถูกตั้งขึ้น​ในสัตว์สังคมเมือง ​ทั้ง​ที่​ต้องการรู้เหตุผล​ที่ว่า ทำไมลูกแกะดำตัวน้อยถึง​ต้อง​ไปสลัดขนถ่ายหนัง ​ทั้ง​ที่ตนเองไม่​ต้องการให้​ใครเห็นภาพนั้น​ หรือ​ถ้าจงใจสลัดขน​เพื่อให้​ได้ภาพเช่นนั้น​ ออกสู่สายตาสัตว์สังคมเมือง แล้ว​ทำไมถึง​ต้อง​ไปฟ้องแพะสีเทา ​และการ​ที่กลุ่มหมาป่า​เอารูปฉาวยิ่งกว่าของแพะสีเทา​ไปลงหั๊ยคน​ทั้งประเทศเห็น ทำไมลูกแกะดำตัวน้อยถึงไม่​ไปฟ้องร้อง...​. หรือว่าแพะก้อ​คือแพะในสังคมเมือง คำถามเหล่านี้คงไม่มีผู้ตอบ ทุกอย่างคงจบลง​ที่แพะโดนเชือดเหมือนทุกครั้ง ​แต่​ที่แน่ๆ​ งานนี้ลูกแกะดำตัวน้อย​ได้ดังเปรี้ยงป้างสมใจซะที!...​...​.

 

F a c t   C a r d
Article ID S-292 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง สาระขันอลเวง... --Series
ชื่อตอน ลูกแกะสีดำกับแพะสีเทา --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ขงเบ้งมุมตึก
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ กรกฏาคม ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๑๕๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลุงเปี๊ยก [C-1314 ], [210.86.188.4]
เมื่อวันที่ : ๐๘ ก.ค. ๒๕๔๗, ๒๓.๑๖ น.

ขอแสดง​​ความเห็นถึงผู้เขียนดังนี้

1. เรื่อง​​เสียดสีแบบนี้ ไม่มีสาระประโยชน์อะไร​​​​กับคนอ่านเลย​​​​แม้​​แต่น้อย
2. มีคำสะกดผิด​​โดยไม่ตั้งใจเยอะ
3. คำว่า "ให้" ​​ที่เขียนเลียนเสียง​​เป็น "หั้ย" ​​เป็นการสะกดผิด​​โดยตั้งใจ ​​และไม่​​ได้ทำให้ภาษาดูเท่ หรือเก๋ไก๋ตรงไหน ไม่จำ​​เป็น​​ต้องเปลี่ยนหรอกครับ​​

นิตยสารรายสะดวก​​ ไม่ใช่เว็บบอร์ดนะครับ​​ เรื่อง​​​​ที่เขียนลง​​ที่นี่ ถูกคาดหวังว่า​​จะ​​เป็นงานวรรณกรรม ​​และ​​จะบันทึกไว้ถาวร ​​โดย​​ส่วนตัวไม่ค่อยเห็นด้วย​​กับการ​​ใช้ภาษาวิบัติ ​​แต่อย่างไรก็ดี อยากฟัง​​ความเห็นท่านอื่นด้วยนะครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ขงเบ้ง [C-1317 ], [203.149.6.54]
เมื่อวันที่ : ๐๙ ก.ค. ๒๕๔๗, ๑๙.๐๘ น.

น้อมรับ​​ความคิดเห็นของท่านลุงเปี๊ยกครับ​​
ผลงานของผม อาจ​​จะ​​เป็นขยะของสังคม หรือ​​จะ​​เป็นวรรณกรรมอันทรงคุณค่า ก็ขึ้น​​อยู่​​กลับมุมมองของ​​แต่ละคน ​​ซึ่งมุมมองนั้น​​สำหรับผม มิใช่มีเพียงแค่กระจกหกด้าน หาก​​แต่มีถึง 360 องศา บท​​ความ​​ที่ผมเขียนมิ​​ได้หวังถึงรางวัลอันทรงคุณค่าใดๆ​​ เพียงแค่อยากสะท้อนสังคมในมุมมองใหม่ๆ​​ หาก​​ต้องมีคนชังสักล้าน ผมก็หวังเพียงคนชมสักหนึ่ง​​

คำว่า"นักเขียน"สำหรับผม มิอาจปิดกั้นหรือถูกจองจำด้วยกฎเกณฑ์ทางภาษา ไม่จำ​​เป็น​​ต้องแข่งขันด้วยยอดขาย ไม่หลงระเริงเพียงคำเยินยอ ไม่สะท้าน​​เพราะคำติฉันท์ ​​และไม่จำ​​เป็น​​ต้องมีรางวัลใดๆ​​มารับประกัน​​ความ​​เป็นนักเขียน

หากท่านเห็นว่า ขงเบ้ง ผู้นี้ ​​คือ​​ความวิบัติทางวรรณกรรม ​​คือ​​ความเสื่อมเสียทางภาษา ขอจงลบผมออกจากระบบเถอะครับ​​ หากยังมีชื่อขงเบ้งอยู่​​ วรรณกรรมสำหรับผมก็ยังคงเดินทาง​​ไปยังจุดหมายตามเส้นทางเดิม...​​...​​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลุงเปี๊ยก [C-1319 ], [210.86.188.1]
เมื่อวันที่ : ๑๒ ก.ค. ๒๕๔๗, ๒๓.๒๔ น.

คุณขงเบ้งมุมตึก,

การแสดงจุดยืนชัดเจนของขงเบ้งมุมตึกน่าชื่นชมครับ​​ ลุงเปี๊ยกชอบมาก ​​เพราะ​​ส่วนตัวก็​​เป็นคนชัดเจนคนหนึ่ง​​ ​​และก็​​ได้แสดงจุดยืนของศาลานกน้อยให้ทราบตรงๆ​​ ตาม​​ที่เห็นข้างต้น

​​แต่ก็ใช่ว่า​​จะไม่รับฟัง​​ความเห็นของผู้อื่นนะครับ​​ ก็ขอเชิญชวนผู้อ่านท่านอื่นแสดง​​ความคิดเห็นต่อท้ายเพิ่มเติมในประเ้ด็นนี้ ลุงเปี๊ยก​​จะตามอ่าน ​​และหากเสียง​​ส่วนใหญ่คิดอย่างไร ก็ยินดียอมรับเสมอ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ขงเบ้ง [C-1321 ], [203.149.6.54]
เมื่อวันที่ : ๑๓ ก.ค. ๒๕๔๗, ๑๒.๓๕ น.

ขอคุณ​​ที่ท่านยอมรับจุดยืนของเรา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : รจนา [C-1322 ], [213.3.168.30]
เมื่อวันที่ : ๑๓ ก.ค. ๒๕๔๗, ๑๓.๓๕ น.

คิดว่าเข้าใจ​​ความตั้งใจของคุณขงเบ้งมุมตึก​​ที่พยายาม​​จะเสียดสีสังคม​​และวงการบันเทิงค่ะ​​ ​​เนื่องจากตัวเองไม่รู้ว่าคุณ​​กำลังพูดถึงดาราคนไหนหรือค่ายไหน ก็เลย​​อ่านแบบไม่มีอคติ

หากให้ดูตรงสำนวนการเขียน​​และนำเสนอ​​ รจนาพบว่าวิธีเขียนยังไม่นำให้ผู้อ่าน​​ไปถึงประเด็นว่า แล้ว​​อะไร​​​​คือปัญหาล่ะ? ​​คือหากคุณขงเบ้งฯอยากเขียนสิ่ง​​ที่อยู่​​ในใจ​​เพราะอยากเขียนออกมาก็ถือว่า​​ได้ทำตรงนี้จบแล้ว​​ ​​แต่หากเขียน"​​เพื่อสื่อสาร"ให้ผู้อ่าน​​ได้อรรถรสของภาษา ​​และ​​ได้เข้าใจเรื่อง​​ราวด้วย (​​เพราะลักษณะการเล่าก็​​เพื่อบอกว่ามีอะไร​​​​เป็นปัีญหา​​กับตัวละครนี้ หรืออยากนำเสนอ​​บทเรียนบางอย่าง) ตรงนี้คิดว่ายัง​​ไปไม่ถึงค่ะ​​

ทราบค่ะว่า​​คุณไม่​​ได้เขียน​​เพื่อ​​เป็นวรรณกรรมหรือรางวัล ​​แต่เห็นบอกว่าอยาก​​ได้คนชมสักหนึ่ง​​คนก็ยังดี ​​โดยไม่หวั่นคำติ​​แม้พันคำ ก็เลย​​ขอร่วมเสนอแนะด้่วย หวังว่าคงรับ​​ได้นะคะ​​ คิดว่าลุงเปี๊ยกกล้าหาญมาก​​ที่วิจารณ์​​ไปเช่นนั้น​​ ​​และคุณเองก็มี​​ความองอาจ​​ที่​​จะแสดงจุดยืนเช่นกัน สำคัญว่าจากตรงนี้แล้ว​​ พวกเรา​​ได้เรียนรู้อะไร​​ร่วมกัน​​เพื่อมุ่งมั่นสร้างสรรค์งาน​​ที่ "มีคนชม" บ้าง?

นอกจากนั้น​​ รจนายังขอโยง​​ไปถึง​​ความเห็น​​และคำขานรับในเว็บบอร์ดจากนักเขียนท่านอื่นๆ​​ในเรื่อง​​การเขียนแบบเปิดกว้างด้วย รจนาเห็นว่าสำนวนถากถางเสียดสีเย้ยหยันสังคม​​และ​​ใช้ศัพท์เฉพาะตัวนั้น​​ ​​เป็นสำนวน​​ที่อ่านแล้ว​​คันในหัวใจดีค่ะ​​ ​​และสะท้อน​​ความ​​เป็นตัวตนของคนเขียน

สำนวนแบบนี้ย่อมทำ​​ได้​​และทำ​​ได้ดี​​เป็นธรรมชาติ​​เมื่อนักเขียนท่านนั้น​​มีีวุฒิภาวะ​​และชั่วโมงบินอันยาวนาน ผ่านการลองผิดลองถูกมามากมาย​​ จนผู้คนรู้จัก​​ความ​​เป็นตัวตนของ​​เขาแล้ว​​​​และรับในสไตล์เหล่านั้น​​ เชื่อ​​ได้เลย​​ว่าตอน​​เขาเริ่มเขียนใหม่ๆ​​ก็คง​​ได้รับคำวิจารณ์ไม่น้อย

ไม่งั้น​​เขา​​จะบอกว่า "ตะกร้าสร้างนักเขียน" หรือคะ​​?

ตั้งใจต่อ​​ไปนะคะ​​
รจนาค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น