นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
เที่ยวไปตามใจฉัน #58
pilgrim
...​เมื่อเราเดินชมวัดไอกันโดะจนถึงช่วงสุดท้าย ก็​ได้พบ​กับร้านน้ำชาอันน่ารักในสวนใบไม้เปลี่ยนสี...

ตอน : เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (11.ศาลเจ้าไนยาคุโอจิ กับทางเดิน Philosopher's path)

​เมื่อเราเดินชมวัดไอกันโดะจนถึงช่วงสุดท้าย ก็​ได้พบ​กับร้านน้ำชาอันน่ารักในสวนใบไม้เปลี่ยนสี

...​...​...​...​...​...​...​...​..​ที่เห็น​เป็นเพิงข้างหลัง ​คือบริเวณ​ที่​เป็นครัวของร้านน้ำชา
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.สีสันสดสวยเหลืองแดง
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..ใบเมเปิลสีสวย
คลิกดูภาพขยาย


ร้านน้ำชาแบบโบราณกลางแจ้งในญี่ปุ่นสังเกต​ได้ง่ายๆ​ ​คือ ​จะ​เป็นตั่งเตี้ยๆ​ ยาวๆ​ ปูผ้าสีแดงแช้ด แล้ว​มีร่มคันใหญ่กาง​เอาไว้แบบเก๋ๆ​ ​แต่ก็กันแดด กันฝน​ได้พอประมาณ

พวกเราพอเห็นร้านน้ำชา ก็เริ่มชักชวนกัน ​เนื่องจากอากาศอันหนาวเย็น ชวนให้คิดว่า ​ถ้า​ได้น้ำชาร้อนๆ​ สักถ้วย ชีวิตคง​จะอบอุ่นขึ้น​ไม่น้อย อีกอย่าง พี่แจ๊ว​กับน้องอีฟ ยังไม่​ได้กินข้าวเช้า​ เลย​หา​ที่นั่งกินข้าวเช้า​กันเสียด้วย

พวกเราถามพนักงานเสิร์ฟว่ามีอะไร​ขายบ้าง เธอก็พูดภาษาปะกิดไม่ค่อย​ได้ ฉันฟัง​ไป ฟังมา ​ได้ยินว่ามีนูเดิล ​คือก๋วยเตี๋ยวชามเล็ก ชามใหญ่ ฉันเลย​บอก ​เอานูเดิลชามเล็กมาหนึ่ง​ชาม

สาวเสิร์ฟทำตาเหลือก บอกไม่มีนูเดิล อ้าว งั้นมีอะไร​ล่ะจ๊ะ​

เธอก็พูดอีก ​แต่ก็ไม่ค่อยมี​ใครฟังออก ฉันก็เลย​บอกให้เธอ​เอาน้ำชาชุดใหญ่มาแล้ว​กัน เธอถามว่าพวกเรามีกี่คน เราก็นับคนแล้ว​บอกเธอ​ไป

เธอถามว่าขนม​จะ​เอาแบบไหน พอเธอบรรยายมา เราก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง​ เธอเลย​พาเรา​ไปดูตามโต๊ะอื่น เราก็เลย​ชี้ๆ​ ​เอาหน้าตาขนม​ที่ดูเหมือนลูกชิ้นปิ้งแล้ว​กัน

พูดถึงขนม​ที่หน้าตาเหมือนลูกชิ้นปิ้งนี้ เรา​ไปมีเรื่อง​ฮา แบบปล่อยไก่กัน​ที่นารา ​แต่ฉันลืมเล่า

ตอน​ที่เราเดิน​ไปถึงปากทาง​จะเข้าวัดโทไดจิ ​ที่น้องป๊อบหยุดเลี้ยงกวาง

คุณแม่น้องป๊อบเธอก็เหลือบ​ไปเห็นร้านขายลูกชิ้นปิ้งอย่างว่า ประมาณว่า​เป็นลูกขาวๆ​ เหมือนลูกชิ้นไก่เสียบไม้ปิ้งอยู่​
คุณน้องเขย ​ซึ่งเธอ​เป็นคนชอบชิมของแปลกๆ​ เธอก็เลย​ชักชวนว่า หนาวๆ​ อย่างนี้ มากินลูกชิ้นปิ้งกันดีกว่า

แล้ว​เธอก็ซื้อมา ​แต่พอกัดเข้า​ไปคำแรก โอ้โฮ นี่มันแป้งหวานๆ​ นี่นา
แทน​ที่​จะแย่งกันกิน พวกเราก็เลย​เกี่ยงกันกินลูกชิ้นปิ้ง ​เพราะแท้​ที่จริงแล้ว​ มันไม่ใช่ลูกชิ้นปิ้ง ​แต่มัน​คือก้อนแป้งหวานๆ​ เค็มๆ​ ​ที่​ใช้รับประทานคู่​กับน้ำชาร้อนๆ​
แป้งร้อนๆ​ น้ำชาร้อนๆ​ เหมาะแก่อากาศหนาวเย็นดีนักแล

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.จิบน้ำชาใต้ร่มไม้สวย ริมสระน้ำ
คลิกดูภาพขยาย



พอสาวเสิร์ฟ ยกชุดน้ำชามาให้ เราก็รินแจกกันคนละถ้วย ​พร้อมแบ่งกันกินลูกชิ้นปิ้ง เอ๊ย ​เขาเรียก ขนมดังโหงะ ค่ะ​

ไม่ช้าไม่นาน น้ำชา​และดังโหงะก็อันตรธาน จน​ต้องสั่งมาอีกชุด

คราวนี้ น้องเขยของดิฉันอยากลองชิมต้มถั่วแดงดูบ้าง พี่แกก็เลย​สั่งมา พวกเราก็ถือโอกาสแย่งแกชิมเสียด้วย

​ส่วนพี่แจ๊ว พี่เนย ​และน้องอีฟ ก็ถือโอกาสหม่ำข้าวเช้า​กัน​ไปพลางๆ​ สลับ​กับการจิบน้ำชา พออิ่มหนำสำราญ เราก็ออกเดินเ​ที่ยวต่อ คราวนี้ สถาน​ที่ต่อ​ไป หลานปิ๊กบอกให้​ไปศาลเจ้าไนยาคุโอจิ (Nyakuoji shrine)

เราก็เดินกันต่อ​ไป ผ่านบ้านเรือนแบบเก่าๆ​ ของชาวเกียวโต ​แม้​จะสายแล้ว​ ​แต่อากาศอันซึมเซา ดูราว​กับ​เป็นยามเช้า​อันแสนสงบเสียนี่กระไร

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..ทางเข้าบ้านอันละเมียดละไมด้วยสวน
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..บ้านเก่า
คลิกดูภาพขยาย



หน้าศาลเจ้ามีเก้าอี้ปูผ้าแดงให้นั่งอีกแล้ว​ แถมมีซาลาเปานึ่งร้อนๆ​ ขายด้วย
ฉันเกิดอยากลองกินซาลาเปาญี่ปุ่นดู ก็เลย​​ไปซื้อมากิน จำราคาไม่​ได้แล้ว​ละค่ะ​ ข้างในซาลาเปา​เป็นไส้ผักแบบมังสะวิรัติ เข้า​กับบรรยากาศศาลเจ้า

​เมื่อกัด​ไปคำแรก โอ้โฮ แทบ​จะคาย ​เพราะมันร้อนระอุอยู่​ข้างใน ​แต่รสชาติอร่อย​ใช้​ได้เลย​ค่ะ​ ว่าแล้ว​ ฉันก็ถือโอกาสกินซาลาเปา​เป็นอาหารกลางวันเสียเลย​

จากนั้น​ เราจึงค่อย​ไปไหว้เจ้าในศาลกัน...​อิๆ​ๆ​ๆ​ แย่จริงๆ​ นะฉันเนี่ย แทน​ที่​จะไหว้เจ้าก่อน ดันตรงดิ่ง​ไปร้านซาลาเปาซะก่อน​ได้...​

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​ป้ายหน้าศาล
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.ทางเข้าศาล
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​ศาลเจ้า ​จะเห็นมีกระดิ่งอันใหญ่แขวนอยู่​
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..บริเวณ​ที่สะเดาะเคราะห์
คลิกดูภาพขยาย


วิธีไหว้เจ้าของชาวญี่ปุ่นก็​คือ ​ไปยืนหรือนั่งไหว้แบบปะหลกๆ​ ​คือไหว้ แล้ว​สั่นมือ​ที่พนมไหว้​ไปมา ​พร้อม​กับอธิษฐานขอพร จากน้น จึง​จะ​ไปสั่นกระดิ่งพวงใหญ่บ้าง เล็กบ้าง ​ที่​เขาแขวนไว้ กระดิ่งนี้ก็ไม่​ได้ดังมากเหมือนอย่างระฆังบ้านเรา ​แต่ฉันเดา​เอาว่า ​เขาคงสั่น ​เพื่อให้กระดิ่งดัง​ไปถึงเทพเจ้าเบื้องบน

​ถ้า​จะให้ครบเครื่อง ก็​จะ​ต้องซื้อแผ่นป้ายไม้ หรือแผ่นกระดาษ ​เอามาเขียนคำพร หรือ คำสะเดาะเคราะห์ก็แล้ว​​แต่ ถือ​เป็นการปัดเป่าสิ่งไม่ดีออกจากตน ​และเสริมสร้างสิริมงคลให้แก่ชีวิต

ดังนั้น​ ตามศาลเจ้าญี่ปุ่น ​จะมีคน​ไปเขียนคำสะเดาะเคราะห์กันมากมาย​จนเหลือเชื่อ

ออกจากศาลเจ้า พี่แจ๊ว​และน้องอีฟ มาร้องเรียกให้ฉันเดินเข้า​ไปในเส้นทางเดินเท้าสายหนึ่ง​ ​ที่สวยสดงดงามด้วยใบเมเปิล ราว​กับเส้นทางแห่ง​ความฝัน

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.เมเปิลสีแดงฉาน
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.ทอดกิ่งก้านลงเหนือน้ำ
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.งามล้ำ​กับภาพ​ที่เห็น
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.อ่อนหวานปาน​จะหยดหยาด
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..ลำไผ่​และไม้เปลี่ยนสี
คลิกดูภาพขยาย


...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.งามเหลือ​จะกล่าว ราวภาพฝัน
คลิกดูภาพขยาย


ฉันเพิ่งมาทราบในภายหลังว่า เส้นทางนี้ เรียกว่า Philosopher's path หรือเส้นทางของนักคิด ในสมัยโบราณคีตกวีญี่ปุ่น​และนักปราชญ์​จะเดินครุ่นคิด ​ไปตามเส้นทางสายนี้ ​เพื่อค้นหาแรงบันดาลใจ​และจินตนาการ มารังสรรค์งานเขียน
ฉันเคยดูในรูปถ่าย เส้นทางนี้ ในฤดูดอกซากุระบาน ก็สวยใส สว่างไสวด้วยดอกไม้สีชมพู ไม่แพ้กัน

พวกเราเดินกัน​ไปไม่ไกล ก็ล่าถอยกลับมา แล้ว​​ไปขึ้น​รถเมล์ ​เพื่อเดินทาง​ไปยังวัดโตฟุคุจิ (Tofukuji)ต่อ​ไป
เ​ที่ยวเกียวโตนี้มี​แต่วัด...​.​แต่ภูมิทัศน์ของ​แต่ละวัดก็สวยจับใจ

ทำให้ฉันเผลอคิด...​ชีวิตของ​พระเซนสมัยก่อน​จะ​เป็นอย่างไรบ้าง​นะ ​แต่ละวัน ท่านทำอะไร​กันบ้าง

​ถ้าฉัน​เป็น​พระในสมัยก่อน ฉัน​จะอยู่​อย่างนี้​ได้ไหมนะ
​แต่​ที่แน่ๆ​ ​พระสมัยก่อนท่าน​ได้อยู่​ในสถาน​ที่ ​ที่เหมาะแก่​การปฏิบัติธรรมอย่างแท้จริง
ธรรมชาติรอบกายมี​แต่​ความรื่นรมย์​และสวยงาม เพียง​แต่อากาศหนาวเย็น​และ เงียบงันเสียเหลือเกิน

คำสอนเซนหลายๆ​ บท จึงผูกพันอยู่​​กับธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง แลดูธรรมดา เรียบง่าย​แต่สงบ​และสง่างาม

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2917 Article's Rate 170 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจฉัน --Series
ชื่อตอน เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (11.ศาลเจ้าไนยาคุโอจิ กับทางเดิน Philosopher's path) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๗๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลุงปิง [C-15355 ], [58.10.216.19]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.พ. ๒๕๕๒, ๒๓.๓๐ น.

ใบไม้สีสันสวยงามราว​​กับภา​​พระบายสีแห่งจินตนาการเกือบทุกภาพเลย​​ล่ะครับ​​..

​​ที่ชอบอีกภาพก็​​คือ..‘ทางเข้าบ้านอันละเมียดละไมด้วยสวน’..

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น