นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๒
ตำนานรักชาวเรือ ตอน : เพลงรักเสน่ห์นางยวน #1
กาบแก้ว
...บทนำ เสียงเพลงไทยสากลจากลำโพง Bose Stereo ของเครื่องเสียงประจำมุมกาแฟริมระเบียงแห่งรีสอร์ตบนเกาะกลางทะเลแว่วกังว...

ตอน : เพลงรักเสน่ห์นางยวน

คลิกดูภาพขยาย



...​...​...​นางยวนยวนยั่วเย้า...​...​...​.ยวนใจ
สุดรักหักอาลัย...​...​...​...​...​...​...​...​..รุ่มร้อน
นวลเนื้อนุ่มละไม...​...​...​...​...​...​...​..มนต์เสน่ห์
วอนว่าอย่ายอกย้อน...​...​...​...​...​..หยอกเย้ายวนชาย



*********


บทนำ


เสียงเพลงไทยสากลจากลำโพง Bose Stereo ของเครื่องเสียงประจำมุมกาแฟริมระเบียงแห่งรีสอร์ตบนเกาะกลางทะเลแว่วกังวานก้องโบยบินอย่างนุ่มนวล ฟังดูคล้าย​กับ​เป็นเพลงฮิตร่วมสมัย เสียงร้องหวานทุ้มมีเสน่ห์ของนักร้องชายหนุ่ม​ซึ่งขับร้องด้วยสำเนียงเพลงเว้าวอน ทำ​เอาผู้ฟังเคลิบเคลิ้มคล้อยตาม ร่วมอารมณ์​ไป​กับเสียงร้อง​และท่วงทำนองอันหวานไพเราะซาบซึ้งกินใจ ช่างเข้ากัน​กับบรรยากาศ ณ โต๊ะกาแฟริมระเบียง​ที่ยื่นออก​ไปในทะเล สายลม​กำลังพลิ้วสบายของชายหาดแห่งเกาะกลางทะเลในยามรุ่งอรุณเสียเหลือเกิน ชายหนุ่มใหญ่สี่นาย​และสุภาพสตรีในวัยเดียวกัน​ที่ยังคงใบหน้าสวยมีเสน่ห์งามสมวัยอีกหนึ่ง​นาง ต่างก็​กำลังพากันนิ่งเงียบฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ

"...​..ถึงท่าเรือเร็ว..ปากน้ำชุมพร
คิดถึงบังอร..​ที่อยู่​ปลายทาง
คอยพี่หรือเปล่า..อยากรู้ใจนาง
ใจพี่อับปาง..ครวญครางคิดถึง​แต่นวล

...​...​เห็นท่าเรือเร็ว..ปากน้ำคราใด
คิดถึงขวัญใจ..​ที่เกาะนางยวน
พาพี่ครุ่นคิด..จิตใจรัญจวน
ใจเจ้าเรรวน..แปรปรวนเหมือนดั่งทะเล

...​...​ทะเลงาม..ยามถูกมรสุม
ถูกรักเร้ารุม..เนื้อนุ่มเปลี่ยนใจหักเห
หมุนวนปั่นป่วน..ผันผวนรวนเร
ร้ายยิ่งกว่าทะเล..ลืมรักพี่​ได้ลงคอ

...​...​ถึงเกาะนางยวน..หากน้องยังคอย
คิดถึงเนื้อกลอย..​ที่เคยพะนอ
ลืม​ที่รักเก่า..อิ่มไอรักยังไม่พอ
ใจพี่ยังรอ..เคลียคลอเสน่ห์นางยวน...​"

ดนตรีคั่นด้วยเสียงแคลริเน็ท​ที่ก้องกังวานพลิ้ว​ไปบนระลอกคลื่นสลับด้วยเสียงไวโอลิน​ที่โหยหวนบาดอารมณ์ไม่แพ้กัน ผสานรับ​กับเสียงคลื่น​ที่กระทบฝั่งดังซ่าครืนๆ​อยู่​อย่างแผ่วเบา ​เมื่อจบเสียงเอื้อนของดนตรีแล้ว​ เสียงหวานทุ้มนุ่มนวลของชายหนุ่มก็กลับมาร้องท่อนแยก​และท่อนสุดท้ายใหม่ เสียงร้องท่อนนี้ผู้ร้องใส่อารมณ์บดขยี้ภวังค์เคลิ้มฝันสุดคำบรรยาย

"...​..ทะเลงาม..ยามถูกมรสุม
ถูกรักเร้ารุม..เนื้อนุ่มเปลี่ยนใจหักเห
หมุนวนปั่นป่วน..ผันผวนรวนเร
ร้ายยิ่งกว่าทะเล..ลืมรักพี่​ได้ลงคอ

...​...​ถึงเกาะนางยวน..หากน้องยังคอย
คิดถึงเนื้อกลอย..​ที่เคยพะนอ
ลืม​ที่รักเก่า..อิ่มไอรักยังไม่พอ
ใจพี่ยังรอ..เคลียคลอเสน่ห์นางยวน...​"

"ชื่อเพลงอะไร​นะครับ​ ฟังแล้ว​ทำให้หวนนึกถึง​ความหลังในอดีตจัง?" กำนันหนุ่มใหญ่แห่งเกาะขนานเอ่ยขึ้น​ทันที​ที่เสียงเพลงจบลง

"ชื่อเพลง ‘เสน่ห์นางยวน’ ครับ​กำนัน ​เป็นเพลง​ที่เขียน​เพื่อระลึกถึง​ความหลังในอดีตจริงๆ​ของ​ใครคนหนึ่ง​​ที่​กำลังรำพันถึงคนรักของ​เขา" คนเขียนเพลง​ที่อยู่​ในวัยไล่เลี่ยกัน​กับท่านกำนันกล่าวตอบอย่างอารมณ์ดี

"เพลงนี้คนเขียนเพลง​เขาช่างเขียนเนื้อร้อง​ได้อารมณ์คนฟังดีเหลือเกินนะคะ​พี่กำนัน"

คุณรัญจวนหรืออดีตสาวลำดวนแห่งเกาะนางยวนเอ่ย​กับกำนันใจเด็ดหรืออดีตหนุ่มเผด็จชาวประมงนักผจญชีวิตผู้สามีด้วยแววตา​เป็นประกาย

"ฮื่อ..ฟังแล้ว​นุ่มนวลหวานซึ้งกินใจทำให้หวนนึกถึง​ความหลังสมัย​เมื่อครั้ง​ที่เรายังหนุ่มสาวเสียจริงเลย​นะแม่รัญจวน"

กำนันใจเด็ดคล้อยตามคำพูดของภรรยา​พร้อม​กับยกถ้วยกาแฟอะราบิก้าหอมกรุ่นขึ้น​จิบแก้เขิน ในขณะ​ที่​เขา​กำลังเพ่งมองใบหน้าของคุณรัญจวนผู้ภรรยาด้วยดวงตา​เป็นประกายเช่นเดียวกัน

"นั่นนะซีคะ​ ฟังดูคุ้นๆ​ แล้ว​คน​ที่เรียบเรียงเสียงประสาน​และให้ทำนองเพลงก็ทำ​ได้ไพเราะ​เพราะพริ้งมากเลย​นะคะ​นี่?"

"ผมว่าเนื้อเพลงของพี่​เขาเขียน​ได้อารมณ์กินใจมากกว่านะครับ​คุณรัญจวน ​ส่วนผมนั้น​ทำทำนอง​และเรียบเรียงเสียงประสาน​ไปตาม​ความรู้สึกของเพลงมากกว่า" วสุนักดนตรีเอกเจ้าของทำนองเสียงประสานกล่าว​เป็นเชิงถ่อมตน

"อัน​ที่จริงนั้น​ผมไม่สันทัดเรื่อง​เพลงสักเท่าไหร่หรอกครับ​คุณรัญจวน..อาศัยมี​เพื่อน​ที่​เป็นนักดนตรีเก่งๆ​อย่างวสุ​เขาเลย​พอดูเข้าท่าขึ้น​มาหน่อย​หนึ่ง​เท่านั้น​เอง" เสียงคน​ที่ชื่อว่า​เป็นผู้ประพันธ์เนื้อเพลงกล่าวขึ้น​บ้าง

"สองคนนี่​เอา​แต่มัวพูดถ่อมตนกันอยู่​นั่นเอง คนอื่นๆ​เห็นมี​แต่​เขาคุยถล่มกัน​ทั้งนั้น​ ไม่เห็นมี​ใครว่า​ใครดีกว่าตัวเองเลย​สักคน"

"​ความจริงมัน​เป็นเช่นนั้น​จริงๆ​..ผมไม่​ได้ถ่อมตนอะไร​หรอกครับ​ หาก​แต่เขียนเพลงบอกเล่า​ไปตาม​ความ​เป็นจริง​ที่​ได้รู้​ได้ฟังมา​ทั้งหมด" คนเขียนเนื้อเพลงบอกกล่าว

"​ความ​เป็นจริงอย่างไรหรือพี่?" วสุนักดนตรีเอกซักด้วย​ความสนใจ

"ก็​ความ​เป็นจริงของเรื่อง​ราวในชีวิต​ความรักของ​ทั้งสองคนนี้นะซีคุณวสุ"

"นี่แสดงว่าเพลง​ที่พี่​แต่งนี้​เอามาจากชีวิตจริงๆ​เลย​ยังงั้นหรือ?"

"ถูก​ต้องแล้ว​คุณวสุ ​ที่เขียนเพลงเนี่ยก็​เพราะผมสนใจ​และติดใจในคำบอกเล่าจากชีวิต​ความรักของกำนันใจเด็ด​และคุณรัญจวน"

"มิน่าล่ะพี่ถึง​ได้บอกผมให้เรียบเรียงทำนองเสียงประสานให้สุดฝีมือ ​แต่ขอบอกตรงๆ​ว่า​เป็นคอนเซ็ปต์​ที่นับว่ายากมากๆ​เลย​ทีเดียว"

"​เพราะผม​ได้ฟังจากเรื่อง​เล่าของคุณกำนัน​และคุณรัญจวนแล้ว​ อันถือ​ได้ว่า​เป็นช่วงชีวิต​ความรัก​ที่​เป็นเสน่ห์มีมนต์ขลัง ฟังเรื่อง​นี้กี่หนๆ​ก็ไม่เคยเบื่อ นับว่าชีวิต​ความรักของคุณ​ทั้งสองคนนั้น​ช่างอมตะเสียจริงๆ​"

"พี่พูดราว​กับว่าเรื่อง​​ที่ผมเล่าเกี่ยว​กับชีวิต​ความรักของเรา​ทั้งสองคนนั้น​ เปรียบเสมือนเรื่อง​นวนิยายขายดีอย่างนั้น​แหละ​ครับ​?" กำนันใจเด็ดพูด​กับชายรุ่นพี่​ที่​เป็นคนเขียนเพลงเหมือนรำพึง

"จริงสิ..นี่​ถ้า​ใคร​เอาเรื่อง​ราวเหล่านี้​ไปเขียน​เป็นนวนิยาย ผู้คนคงสนใจอ่านกันตรึมเลย​ทีเดียว" บุญชู​เพื่อนรักของกำนันใจเด็ด​ที่นั่งอยู่​นานให้​ความเห็นบ้าง

"นั่นซีนะ! ทำไมพี่ถึงไม่เขียนเรื่อง​ราวของชีวิตรักอมตะ​ที่ว่าสนุกๆ​เหล่านี้ให้คนทั่ว​ไป​ได้รับรู้กัน อย่าง​ที่พี่บุญชูว่าบ้างล่ะ?" วสุคล้อยตาม

"คุณวสุคิดว่า​จะมีคนสนใจอ่านเรื่อง​อย่างนี้หรือ?"

"พี่อย่าลืมว่าเดี๋ยวนี้นวนิยายเกี่ยว​กับเรื่อง​​ความรักของหนุ่มสาว​กำลังมาแรง ​แต่ละเรื่อง​​ที่ออกมาล้วนขายดิบขายดี​ทั้งนั้น​" วสุนักดนตรีเอกกล่าว​เป็นเชิงให้​ความเห็น

"มันก็น่าลองดู ท่า​จะดีเหมือนกันแฮะ..อย่างน้อยเราก็​ได้แสดงให้คนทั่ว​ไปรู้ว่า..เรื่อง​จริง​ที่สนุกกว่านิยายนั้น​ยังมีให้เห็นประจักษ์อยู่​..จริงไหมคุณวสุ?"

"ครับ​ผมเห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์เลย​ล่ะครับ​"

"ครับ​ผม​จะลองดู..ท่านกำนันคงไม่ขัดข้องใช่ไหมครับ​?"

"ไม่ขัดข้องหรอกครับ​พี่ ​ถ้าเรื่อง​ราวเหล่านั้น​​จะว่า​ไปตาม​ความ​เป็นจริงไม่​ได้ปรุง​แต่งให้เกินเลย​​ไปกว่าธรรมชาติ​ที่ควร​จะ​เป็น"

"​แต่เท่า​ที่ผมฟังกำนันเล่าให้ฟังนั้น​มันสนุกด้วยตัวของมันเองอยู่​แล้ว​​โดยไม่จำ​เป็น​ต้องปรุง​แต่งอะไร​เพิ่มเข้า​ไปอีกเลย​เสียด้วยซ้ำ​ไป"

"แม่รัญจวนเล่า​จะขัดข้องหรือไม่​ถ้าพี่​เขา​จะเขียนเล่าเรื่อง​ของเราในอดีตออก​ไป​เป็นลายลักษณ์อักษร"

"เขียน​เป็นนวนิยายนะหรือคะ​?"

"ครับ​ผูกเรื่อง​เขียน​เป็นนวนิยายเลย​ทีเดียว ​ถ้าคุณรัญจวน​จะไม่ขัดข้อง?"

"​ถ้าไม่​ได้เขียนเรื่อง​อะไร​​ที่​จะทำให้เสียหายหรือกระทบเกี่ยว​กับการท่องเ​ที่ยวของรีสอร์ตบนเกาะขนานของเราก็ไม่น่า​จะมีปัญหาเลย​นี่คะ​ เอ..​แต่เพลงนี้นักร้อง​เป็น​ใครกันนะคะ​ เสียงไพเราะ​และนุ่มนวลเข้าถึงอารมณ์ดีจัง?"

"อ๋อ..​เป็นนักร้องใหม่นะครับ​ พรรคพวกของวสุ​เขา​เป็นคนพามา เลย​ลองให้​เขาเทสต์เสียงดู ผมเห็นว่าเสียงของ​เขานั้น​เข้า​กับอารมณ์เพลง​ได้ดีก็เลย​ให้​เขาร้องอัด​เป็นเดโม่ดู ​ถ้า​เป็น​ไป​ได้ก็ว่า​จะให้ลองส่งให้ค่ายเพลง​เขาช่วยทำให้"

"นี่​เป็นแค่เพลงตัวอย่างเท่านั้น​หรือคะ​นี่?"

"ถูก​ต้องแล้ว​ครับ​คุณรัญจวน ​เป็นเพียงเพลงตัวอย่างเท่านั้น​เอง"

"แค่เพลงตัวอย่างก็ซาบซึ้งตรึงใจแล้ว​นะคะ​ นี่​ถ้า​เป็นแผ่นจริงๆ​เสียงคงดีมากกว่านี้แน่ๆ​เลย​ใช่ไหมคะ​?"

"ครับ​..การมิกซ์เสียง​และทุกๆ​อย่าง​จะ​ต้องเพอร์เฟ็คกว่านี้อย่างแน่นอน"

"​เมื่อไหร่พวกเราถึง​จะมีโอกาส​ได้ฟังกันล่ะครับ​?"

"ก็คงราวๆ​อีกสักสามสี่เดือนกว่า​ที่ทุกอย่าง​จะลงตัว ​ถ้าไม่มีการเบี้ยวกันเสียก่อน"

"เบี้ยวหรือครับ​..เบี้ยวกันยังไงล่ะครับ​?"

"สารพัด​จะเบี้ยวนั่นแหละ​ครับ​กำนัน ​เป็นต้นว่าเบี้ยวสัญญาไม่​เป็น​ไปตาม​ที่ตกลงกัน​แต่แรก เบี้ยวเช็คไม่ยอมจ่ายเงินตามกำหนด​ที่​ได้ระบุไว้ในเช็ค บางรายแอบ​เอา​ไปทำ​เป็นเทปผี ซีดีเถื่อน ออกวางจำหน่ายตามแผงแข่ง โอ้ย.. สารพัดเบี้ยวเลย​เชียวละ"

"วงการไหนๆ​ก็เหมือนกัน​ทั้งนั้น​แหละ​ผมว่า ไม่ว่าวงการบันเทิงหรือวงการหมัดๆ​มวยๆ​ก็ไม่เว้น ​ที่ร้าย​ที่สุดก็เห็น​จะ​เป็นวงการการเมือง" กำนันใจเด็ดสาธยายอย่าง​กับเคยประสบพบเห็นมาด้วยตาของตนเองกระนั้น​

"พูดถึงการเมือง ไม่มี​ใครมาทาบทามกำนันให้ลงเล่นการเมืองบ้างหรือ?"

"อ๋อ..ก็มีบ้างเหมือนกัน ​เขาพยายาม​ที่​จะ​เอาตำแหน่งใหญ่ภายในพรรคเข้ามาล่อหรือไม่ก็ตำแหน่งในคณะรัฐบาลหรือตำแหน่งกรรมาธิการ​ที่สำคัญๆ​ในรัฐสภามาเสนอให้​ถ้า​ได้​เป็น สส.แล้ว​ ​แต่ผมเองก็ไม่​ได้ปฏิเสธเสียเลย​ทีเดียวหรอก เพียง​แต่ไม่ยอมเข้าร่วมด้วยเท่านั้น​ ​โดยอ้างว่าผมยังไม่​พร้อม"

"​ความจริงกำนันไม่น่าปฏิเสธโอกาสงามๆ​อย่างนั้น​เลย​นี่นา"

"ผมอยากอยู่​อย่างสงบนะครับ​พี่ ​ถ้ามีโอกาส​เป็น​ไป​ได้ผมอยาก​จะช่วยเหลือสังคม ให้ชาวบ้าน​เขามีกินมี​ใช้กันตามอัตภาพก็น่า​จะเพียงพอแล้ว​สำหรับชีวิตนี้"

"นี่แสดงให้เห็นว่ากำนันมีอุดมการณ์อันแน่วแน่ ​ซึ่งนับ​ได้ว่า​เป็น​ความคิด​ที่สมถะดีทีเดียวเลย​ล่ะครับ​"

"ผมรักสันโดษไม่อยาก​จะ​ไปยุ่ง​กับเรื่อง​การบ้านการเมืองให้ปวดหัว"

"ว่า​แต่เรื่อง​เพลงทำเสร็จแล้ว​อย่าลืม​เอามาเปิดตัว​ที่เกาะขนานของเรานี่หรือไม่ก็​ที่เกาะนางยวนหรือเกาะเต่าก่อน​ที่อื่นเลย​นะคะ​คุณวสุ"

"แน่นอนอยู่​แล้ว​ครับ​..​เพราะเจ้าของเพลง​เขาคงไม่ยอมให้​ไปเปิดตัว​ที่อื่นก่อนหรอก จริงไหมครับ​พี่?" วสุหันมาถามคนเขียนเพลง​พร้อม​กับหัวเราะเบาๆ​ในลำคอ

"ใช่.เรา​ต้องมาเปิดตัวเพลง ‘เสน่ห์นางยวน’ ณ เกาะแถวนี้ก่อน​ที่อื่น ​โดยเฉพาะ​ที่เกาะนางยวนหรือเกาะเต่า​ถ้า​เป็น​ไป​ได้ หรือไม่ก็​ที่เกาะขนานเองเลย​ทีเดียว"

"แล้ว​ดิฉัน​จะรอวันนั้น​ค่ะ​"

"ว่า​แต่เรื่อง​​ที่​จะให้ผม​เอา​ไปเขียน​เป็นเรื่อง​ราวจากนิยายรักอมตะของท่านกำนัน​และคุณรัญจวนนั้น​ ​ทั้งสองท่านกรุณาช่วยเล่ารายละเอียดให้ผมฟังอีกสักรอบ​จะ​ได้ไหมครับ​?"

"ด้วย​ความยินดีครับ​"

"ด้วย​ความยินดีเช่นกันค่ะ​"

"เอ..เห็นทีว่าผม​และคุณวสุคง​จะ​ต้องอยู่​ตกปลาต่อ​ที่เกาะขนานของกำนันหลายวันหน่อย​เสียแล้ว​ละกระมังครับ​เนี่ย?"

"ตามสบายเลย​ครับ​"

"ผมยินดีรับอาสา​ที่​จะ​เป็นคนพาคุณ​ทั้งสอง​ไปตกปลาด้วยตัวเองทุกๆ​วันเลย​แหละ​ครับ​" บุญชูเอ่ยปากบอกแก่บุคคล​ทั้งสองด้วยท่าทางแข็งขัน...​


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2911 Article's Rate 20 votes
ชื่อเรื่อง ตำนานรักชาวเรือ ตอน : เพลงรักเสน่ห์นางยวน --Series
ชื่อตอน เพลงรักเสน่ห์นางยวน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๒
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๒๐๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๘๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-15346 ], [85.232.185.232]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.พ. ๒๕๕๒, ๐๐.๓๑ น.

มาแล้ว​​ นิยายรักฉบับ​​ลุงปิงฉบับ​​เกาะขนานของแท้ไม่มีลอกเลียนแบบ

อ่านแล้ว​​​​ต้องปิ๊งแน่นอน

รจนา​​จะคอยเกาะขอบจอรออ่านค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : add [C-15352 ], [222.123.122.55]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.พ. ๒๕๕๒, ๒๐.๔๕ น.

มานั่งข้างๆ​​คุณรจด้วยค่ะ​​ คุณกาบแก้วนี่ขยันจริงๆ​​นะคะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-15354 ], [124.121.109.91]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.พ. ๒๕๕๒, ๒๒.๐๙ น.

เกาะนางยวน พิลก็เคย​​ไปเ​​ที่ยวมาแล้ว​​ค่ะ​​ ลุงปิง ​​ไปลงเรือ​​ที่ปากน้ำชุมพรเหมือนกัน เมาเรือซะไม่มีเลย​​ค่ะ​​...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : กาบแก้ว [C-15357 ], [58.10.216.19]
เมื่อวันที่ : ๑๗ ก.พ. ๒๕๕๒, ๐๐.๐๐ น.

ขอบคุณครับ​​คุณRotjana Geneva, คุณadd ​​และ คุณpilgrim

​​ที่ติดตามมาช่วยให้​​กำลังใจเช่นเคย...​​

​​และ​​จะกรุณาร่วมสนุกตั้งชื่อตอนให้เหมือนเดิมตั้งแต่ตอนหน้า​​ไปก็​​จะ​​เป็น​​พระคุณอย่างสูง...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : กานต์ติ [C-15551 ], [125.26.42.222]
เมื่อวันที่ : ๑๙ มี.ค. ๒๕๕๒, ๒๒.๐๕ น.

อะไร​​​​จะเหมาเจาะ คล้องจอง ข้องเกี่ยว กัน​​ได้ขนาดนี้~~~

อักษรของคุณกาบแก้วอ่ะจ๊ะ​​ ^_^

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น