นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๘ มีนาคม ๒๕๕๕
ยิ้มกับแมวๆ #51
จันทน์กะพ้อ
... ทุกๆ​วันแม่รีบตื่น​แต่เช้า​คลุกข้าวกล้อง​กับหัวกุ้ง​ที่พวกพี่ๆ​​เขาแกะสับ​และคั่วแห้งจนหอมกรุ่น ​เป็นอาหารยอดนิยมขอ...

ตอน : บันทึกถึง บุนนาคและพี่น้อง


บุนนาค ​เป็นลูกแมวผู้ชายตัวแรก​ที่แม่ตั้งใจว่า​จะเก็บ​เอาไว้เลี้ยงเอง ​เพราะทุกครั้ง​ที่มีลูกแมวเกิดใหม่ แม่มัก​จะ​เอาลูกแมวตัวผู้ให้​ใครต่อ​ใคร​ไป แล้ว​เก็บ​เอาลูกแมวหญิงๆ​ไว้ ด้วยเหตุผล​ที่ว่าแมวตัวผู้ชอบฉี่รดโน่นรดนี่​ไปทั่ว ​โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอน​ที่ติดสัด ​แต่เท่า​ที่ผ่านมามีผลพิสูจน์แล้ว​ว่า ไม่จริง ​เพราะแมวตัวเมียอย่างหมวยก็ฉี่​ไปทั่วเหมือนกัน

ทุกๆ​วันแม่รีบตื่น​แต่เช้า​คลุกข้าวกล้อง​กับหัวกุ้ง​ที่พวกพี่ๆ​​เขาแกะสับ​และคั่วแห้งจนหอมกรุ่น ​เป็นอาหารยอดนิยมของแมวทุกรุ่น ข้าวลูกแมวแบ่ง​เป็นสองจาน ​จะ​ได้กินกัน​เป็นสองวงไม่เบียดเสียดกันเกิน​ไป​ทั้งลูกของทองหยิบ 5 ตัว​และลูกของทองม้วนอีก 3 ตัว

คลิกดูภาพขยาย



คลิกดูภาพขยาย



เช้า​วัน​ที่ 30 กันยายน 2551

เช้า​วันนี้แม่รีบขยำข้าว แล้ว​รีบเดินลงบันไดมาชั้นล่าง​ที่ทุกวันบุนนาค​และสำลี​จะวิ่งมาดักรอ ​แม้กระทั่งวิ่งขึ้น​บันไดมารับแม่ด้วย (ชั้นล่าง​เป็นร้านขายเครื่องเขียน)

​แต่วันนี้มันเงียบผิดปกติ แม่รู้สึกสังหรณ์ใจ ลองเรียก "เมี้ยวๆ​" ก็ไม่มีเสียงขานรับ ไม่มี​แม้​แต่​ความเคลื่อนไหวใดๆ​ แม่เดินจน​ไปเปิดประตูหลังบ้าน ก็มีน้าทองม้วน​และลูกๆ​ออกมากินข้าว สักพักทองหยิบก็เดินออกมา

"ทองหยิบ ลูกๆ​​ไปไหนหมด?" แม่ถาม ทองหยิบก็ไม่ว่าอะไร​ เดินมากินข้าวเงียบๆ​

หรือว่า...​น้องๆ​​เขา​จะนัดให้คนรักแมวมา​เอาแมว​ไปแล้ว​ ​แต่​จะ​พร้อมๆ​กันทุกคนเลย​หรือ แม่เฝ้าครุ่นคิด ไม่น่า​เป็น​ไป​ได้ ​และลูกแมวก็ยังเล็กยังไม่ทัน​จะหย่านมเลย​ ​จะ​ต้องมีเรื่อง​ร้ายเกิดขึ้น​แน่ๆ​ แม่ลองส่งเสียงเรียกอีกครั้ง ทุกอย่างก็ยังเงียบงัน คราวนี้ทองหยิบก็ส่งเสียงเรียกด้วย ​แต่ก็เงียบไม่มีเสียงร้องตอบเช่นทุกครั้ง

แม่กลับขึ้น​บ้านด้วย​ความหวาดกลัวสิ่ง​ที่​จะ​ต้องรับรู้ในไม่ช้า พยายามทำใจให้มั่นคง ระลึกถึงคำพูด​ที่ว่า "อะไร​​จะเกิดมันก็​ต้องเกิด" ​และ "ทุกอย่าง​เป็น​ไปตามกรรม"

เกือบเก้าโมง น้อง​ที่มาทำงานในร้านชั้นล่างก็กระหืดกระหอบขึ้น​มา​พร้อม​กับร้องลั่นเสียงสั่นเครือว่า

"ลูกแมวตายหมดแล้ว​ๆ​ๆ​" แม่คาดแล้ว​ว่า​จะ​ต้อง​เป็นแบบนี้ พยายามทำใจให้สงบ ถามออก​ไปว่า

"ทำไม?"

"มันคงปีนแล้ว​ตกลง​ไปในม้วนกระดาษน้ำตาลม้วนใหญ่ๆ​ ทับกันตายหมดทุกตัว ฮือๆ​" ​เขาพยายาม​จะบอกสภาพ​ที่​เขาเห็น ​แต่แม่ไม่อยาก​จะฟังเลย​จึงบอก​เขาว่า ให้พี่อีกคนมาจัดการ​เอาศพ​ไปฝัง​ที่สวน​และให้ฝัง​ที่ใต้ต้นบุนนาคด้วย

*(กระดาษม้วนใหญ่​เป็นกระดาษน้ำตาล​ที่​ใช้ห่อปกสมุด ม้วนรวมกันประมาณ 250 แผ่น แล้ว​ตั้งไว้​จะสูงประมาณ 1 เมตร ​ที่จริงลูกแมวตกลง​ไปหรือกระโดดลง​ไปก็ไม่น่า​จะเสียชีวิต ​แต่คาดว่า​เขาคง​จะเล่นหรือไม่ก็ดิ้นจนกระทั่งกระดาษแผ่นในสุดมันย่นยู่ลง​ไปปิดพวก​เขาจนขาดอากาศหายใจ ​และ​เป็นเวลากลางดึกไม่มี​ใครอยู่​ในร้าน จึงไม่​ได้ยินเสียงร้องของพวก​เขา)

แม่พยายามโยงเรื่อง​ให้สอดคล้องกัน คุณตา(พ่อของแม่เอง)ชอบต้นบุนนาค คุณตาตาย​เมื่อวัน​ที่ 30 กันยายน ​และบุนนาค​และพี่น้องก็ตายวัน​ที่ 30 กันยายนเช่นกัน คุณยายว่าแม่คิดมาก​ไปเอง อย่างไรก็ตาม บุนนาค​และพี่น้องคง​จะมาชด​ใช้กรรม ​และ​เขากำหนดให้มาเพียงสองเดือนเท่านั้น​

ชาตะ 1 สิงหาคม 2551
มาณะ 30 กันยายน 2551

ภาพแห่ง​ความทรงจำ
วันสุดท้าย​ที่บุนนาคเริ่มปีน​ไปนอนบนเก้าอี้สูง

คลิกดูภาพขยาย



​และก็คง​เป็นมูลเหตุ​ที่ทำให้​เขาอยาก​จะปีนม้วนกระดาษสูงใหญ่จนตกลง​ไป​ทั้งหมดทุกตัว แม่ขอให้บุนนาค สำลี นุ่น เมฆ​และปุยฝ้าย ​ไปเกิดใหม่​ที่ดีๆ​กว่านี้ แม่ยังระลึกถึงบุนนาค ปุยเมฆ ปุยนุ่น ปุยฝ้าย​และสำลีเสมอๆ​

คลิกดูภาพขยาย



พวกหนูๆ​ชอบนอนด้วยกัน ​และเบียดกันจนตกเก้าอี้

คลิกดูภาพขยาย



สำลีไม่ย้อม ไม่ยอม​ต้องปีนขึ้น​มานอนใหม่

คลิกดูภาพขยาย




ขึ้น​มาจน​ได้ นี่ไง...​


คลิกดูภาพขยาย



ฝ้ายก็ไม่ยอมเหมือนกันขออยู่​ข้างบนมั่งฮี่

คลิกดูภาพขยาย



บุนนาคตัวนำพี่น้อง

คลิกดูภาพขยาย



​และสำลีผู้กล้าบ้าบิ่นชอบวิ่งเข้าใส่นังมอม หมาดุ

คลิกดูภาพขยาย



บุนนาค แม่ทำบุญ​ไปให้หนู​และพี่น้องนะ

คลิกดูภาพขยาย



ปุ้ยฝ้ายจอมซน แม่คิดถึงเสมอ

คลิกดูภาพขยาย

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2910 Article's Rate 282 votes
ชื่อเรื่อง ยิ้มกับแมวๆ --Series
ชื่อตอน บันทึกถึง บุนนาคและพี่น้อง --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๘ มีนาคม ๒๕๕๕
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ รูปภาพเล่าเรื่อง
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๕๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๑๒๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลุงปิ๊ง [C-15336 ], [58.10.216.49]
เมื่อวันที่ : ๑๓ ก.พ. ๒๕๕๒, ๒๐.๓๒ น.

เศร้าจัง...​​

วันนี้ขอยิ้มเศร้าๆ​​ให้​​กับบุนนาค สำลี ปุยนุ่น ปุยเมฆ​​และปุยฝ้าย...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-15338 ], [124.122.207.246]
เมื่อวันที่ : ๑๓ ก.พ. ๒๕๕๒, ๒๓.๐๔ น.

เศร้า​​ไปด้วยค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-15343 ], [83.180.83.16]
เมื่อวันที่ : ๑๔ ก.พ. ๒๕๕๒, ๒๐.๕๑ น.

เสียใจด้วยนะคะ​​ พี่แอ๊ด

รจเห็นพี่แอ๊ดเขียนไว้นานแล้ว​​ว่า มีเรื่อง​​​​ต้องทำใจ ตอนนั้น​​ก็ไม่รู้ว่า​​เป็นเรื่อง​​อะไร​​ ตอนนี้รู้แล้ว​​ค่ะ​​

เห็น​​ได้ชัดจากตัวอักษรว่า บุนนาค​​และพี่ ๆ​​ น้อง ๆ​​ ​​เป็น​​ที่รักยิ่งของพี่แอ๊ด...​​. ซึ้งใจ​​ไปด้วยค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : น้องแมวกะโปรงม่วง [C-15400 ], [58.9.75.229]
เมื่อวันที่ : ๒๑ ก.พ. ๒๕๕๒, ๒๐.๒๒ น.

เศร้าค่ะ​​

​​แต่ก็คิดซะว่าเค้าทำบุญมาแค่นี้ ตอนนี้เค้า​​ไปวิ่งเล่นกันสนุกบนสวรรค์แล้ว​​ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น