นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ฆาตไม่ถึง #34
ปักษิณ
..."คุณ​ได้พบ​กับคุณเด็ดดวง บ้างหรือยังครับ​คุณทวีศักดิ์?" "ยังเลย​ครับ​ ผมยังไม่​ได้ข่าวคราวอะไร​จาก​เขาเลย​ครับ​" "มันก็น่าแปลกนะครับว่า​...

ตอน : ขีดเส้นตาย

คลิกดูภาพขยาย
"คุณ​ได้พบ​กับคุณเด็ดดวงบ้างหรือยังครับ​คุณทวีศักดิ์?"

"ยังเลย​ครับ​ ผมยังไม่​ได้ข่าวคราวอะไร​จาก​เขาเลย​ครับ​"

"มันก็น่าแปลกนะครับว่า​บรรดาคน​ที่ใกล้ชิดสนิทสนม​กับคุณเด็ดดวง พากันมารวมอยู่​ใน​ที่แห่งเดียวกันเกือบ​ทั้งหมด ​แต่ทุกๆ​คนต่างก็ให้การปฏิเสธตรงกันหมดว่า ‘ไม่​ได้พบหรือ​ได้ข่าวคราวอะไร​จาก​เขาเลย​’ ประหลาดดีไหมล่ะครับ​?"

"​ที่​เป็นเช่นนี้ก็​เพราะพวกเราทุกคนต่างก็รัก​เขากัน​ทั้งนั้น​ ไม่อยากให้​เขา​ต้องประสบเคราะห์กรรมซ้ำรอยเดิมอย่างซ้ำซาก ​ทั้งๆ​​ที่ไม่ว่า​เขาหรือว่า​ใครก็ตาม ล้วนไม่อยากให้เกิดขึ้น​​ทั้งสิ้น"

"​ความผิดก็​คือ​ความผิดนะครับ​ ​ส่วน​ความดีนั้น​​เป็นเรื่อง​​ที่เราควร​จะแยกออกจาก​ความผิด อย่า​เอามาปนกัน ​เมื่อกระทำ​ความผิดก็​ต้องยอมรับผิดจากการกระทำ​ความผิดอันนั้น​ เช่นเดียวกัน​กับ​เมื่อ​ได้กระทำ​ความดีก็ควร​ที่​จะ​ได้รับการยกย่องสรรเสริญจากการทำดี คุณทวีศักดิ์ว่าจริงไหมล่ะครับ​?"

"ผมไม่เถียงหรอกครับ​ใบข้อนั้น​ ​แต่คนเรา​ส่วนมาก​จะมอง​ไป​ที่การกระทำรวมๆ​ของ​แต่ละคนมากกว่า เช่นไอ้หมอนี่ทำดีมาตลอดผิดพียงครั้งเดียวก็น่า​จะให้อภัยกันบ้างอย่างนี้​เป็นต้น"

"​ถ้า​เอา​ความดี​และ​ความเลวมาปนเปกัน​โดยไม่แยกแยะออกอย่าง​ที่คุณว่านี้ อีกหน่อย​ก็​จะมีคนดี​ที่ประพฤติไม่ถูก​ต้องตามทำนองคลองธรรมมากยิ่งขึ้น​ทุกวันกลาย​เป็นว่า​จะสรรหาคน​ที่ดีจริงๆ​ไม่​ได้เลย​ หรือไม่ก็กลับกลาย​เป็นธรรมเนียมปฏิบัติกันอย่าง​ที่เราเห็นๆ​กันอยู่​ในวงการต่างๆ​​แม้กระทั่งวงการเมืองระดับ​ความอยู่​รอดของประเทศชาติก็ไม่เว้น จริงไหมล่ะครับ​?"

"สารวัตรพูดในฐานะ​ที่สารวัตร​เป็นผู้รักษากฎหมายมันก็ถูกนะครับ​ ​แต่​ถ้าเรา​จะพูดกันในฐานะของคน​ที่อยู่​รวมกันในสังคมหมู่มากอย่างนี้ มันก็ยากอยู่​นะครับ​!"

"ผมว่ากฎหมาย​ได้มีบทลงโทษ​ที่สมควรแก่โทษานุโทษอยู่​แล้ว​ ไม่น่า​จะ​เป็นปัญหานะครับ​ มันอยู่​​ที่ผู้รู้กฎหมาย หรือผู้มีอำนาจ หรือนักการเมือง​ที่มีอำนาจบริหารประเทศ​จะอาศัยข้อกฎหมาย​เพื่อหลบหลีก​ความผิดหรือทำมาหากินเสียมากกว่า"

"อย่างนั้น​​ถ้า​จะจับ​เอาผิดกันตามกฎหมายจริงๆ​มิพากันแย่​ไปหมดหรือ?"

"พากันแย่​ไปหมดอย่างไรหรือครับ​คุณทวีศักดิ์?"

"ผมพูดในฐานะคน​ที่อยู่​ในสังคมหมู่มากนะครับ​สารวัตร ​ถ้าเรา​จะ​เอาผิดกันตามกฎหมายทุกถ้อยกระทง​ความ ในบรรดาคน​ที่ว่าดีอยู่​ในสังคมก็​จะไม่เหลือให้เห็นเลย​​แม้​แต่คนเดียว หรือ​ถ้าจับ​เอาผิดกันจริงๆ​เข้าตะรางก็อาจ​จะไม่พอขังนะครับ​"

"การ​ที่คุณพูดอย่างนั้น​ก็ยิ่งแสดงให้เห็นชัดว่า ผู้รักษากฎหมายเช่นพวกตำรวจอย่างผมนี่ก็มี​ส่วนช่วยสังคมมากเลย​ทีเดียว ​ที่ไม่เถรตรงจับผิด​เอาคนเข้าคุกเข้าตะรางเพียงอย่างเดียว ยังพอมีเมตตาธรรมเหลืออยู่​ในมโนสำนึกบ้าง อันไหนหรือเรื่อง​ใด​ที่พอ​จะละเว้น​ได้ ก็เพียงว่ากล่าวตักเตือนถือ​เป็นการภาคทัณฑ์ในขั้นต้นเท่านั้น​เอง"

"สารวัตรเข้าใจพูดแฮะ..ทำให้พอมองเห็นข้อดีของตำรวจไทยหลงเหลืออยู่​บ้าง ​แม้​จะมีตำรวจบางคนหรือหลายคนคอยฉวยโอกาส​กับ​ความผิด​และข้อกฎหมายเล็กๆ​น้อยๆ​​เพื่อประโยชน์​ส่วนตน​และพวกพ้องคอยรีดไถ ดักจับหรือกั้นด่านกักด่าน​เพื่อ​ที่​จะส่งส่วยให้​กับผู้บังคับบัญชาอีกทีหนึ่ง​ ก็ยังพอมีให้เห็นอยู่​ทั่ว​ไปทุกวี่ทุกวัน"

"ผมไม่เถียงคุณเลย​ในข้อนั้น​คุณทวีศักดิ์ ​แต่สำหรับตัวผมเองแล้ว​​จะพยายามทำตัวให้​เป็นตำรวจ​ที่ดี​ที่สุดในการรักษาหน้า​ที่​เพื่อ​ความสงบสุขของประชาชน"

"​ได้ยินอย่างนี้แล้ว​ผมก็ชื่นใจ ว่ายังมีตำรวจดีๆ​​ที่คิดถึงประชาชน​และหน้า​ที่​ไป​พร้อมๆ​กัน"

"​เพราะฉะนั้น​ในกรณีของคุณเด็ดดวงเนี่ย ผมคิดว่า​ถ้า​เป็น​ไป​ได้คุณทวีศักดิ์น่า​จะช่วยเกลี้ยกล่อมให้​เขามอบตัว​เพื่อยอมรับผิดใน​ส่วน​ที่ตน​ได้กระทำ ​ส่วน​ความดีงาม​ทั้งหลายของ​เขา​ที่​ได้กระทำมา​ทั้งหมด ​เมื่อ​เขา​ได้ชด​ใช้กรรมเก่าหมดสิ้น​ไปแล้ว​ผมคิดว่ากรรมดีอันนั้น​​จะกลับคืนมาสนองแก่​เขาในบั้นปลายอย่างแน่นอน"

"สารวัตรพูดราว​กับว่า ตัวของสารวัตรนั้น​เข้า​ไปนั่งอยู่​ในหัวใจของไอ้เด็ดดวงมันเลย​นะครับ​เนี่ย?"

"คุณคิดว่าเด็ดดวง​เขา​กำลังคิดอย่าง​ที่ผมเพิ่งพูด​ไปกระนั้น​หรือ?"

"ก็ไม่เชิงเหมือนกันเสียเลย​ทีเดียวหรอกครับ​ ​แต่ก็​เป็นแนวเดียวกัน"

"แนวเดียวกันหรือครับ​?"

"ครับ​..​ที่ผ่านมาพวกเราไม่ยอมให้​ใคร​ที่ไหนมาข่มเหงรังแก​ได้ง่ายๆ​ ​เพราะบางทีกฎหมายก็​เอาผิด​กับพวกมันไม่​ได้หรือไม่ยอมรับรู้ว่านั่น​คือการกระทำ​ที่ผิดทำนองคลองธรรม ปล่อยให้พวกมันลอยนวล กระทำทารุณกรรมต่อผู้​ที่อ่อนแอกว่า​และด้อยโอกาสอย่างไม่มี​ใครมาเหลียวแล"

"อย่าลืมว่าทุกๆ​สังคมของทุกแห่งทุกประเทศในโลกนี้ก็มีคนเลวประเภทนี้ปะปนอยู่​ทั่ว​ไปนะครับ​"

"​แต่​ถ้าไม่มีคนอย่างไอ้เด็ดดวงหรือพวกผมลุกขึ้น​มาต่อสู้เสียบ้าง บางทีสังคมก็อาจ​จะตก​ไปอยู่​ในมือของพวกมัน​ทั้งหมดก็​ได้"

"ผมเข้าใจ​ที่คุณพูดดีครับ​คุณทวีศักดิ์ ​แต่กฎหมายก็​ต้องมีขอบเขตของการ​ที่​จะเข้าจับกุม ​เพราะบางทีบุคคลบางคนก็กระทำตัวอยู่​เหนือกฎหมาย​เนื่องจากมีเรื่อง​สิทธิมนุษยชนเข้ามาเกี่ยวข้องอย่างละเอียดอ่อน หรือมีเรื่อง​การบ้านการเมือง อันนับ​เป็นด่านปราการสำคัญเข้ามาเกี่ยวข้อง จึงทำให้มองดูราว​กับว่าผู้รักษากฎหมายนั้น​ ไม่ค่อย​จะให้​ความ​เป็นธรรมแก่ผู้​ที่อ่อนแอกว่า​และผู้ด้อยโอกาส"

"สำหรับเรื่อง​ของไอ้เด็ดดวงนี่ ​ถ้าเผื่อว่าสารวัตร​จะเพลาๆ​มือลดราวาศอกลงบ้างก็​จะดีไม่น้อยเลย​ทีเดียว ​เพราะขณะนี้มันก็​กำลังหนีหัวซุกหัวซุนจนไม่มีแผ่นดิน​จะอาศัยอยู่​แล้ว​"

"ถึงขนาดนั้น​เลย​เชียวหรือ?"

"สารวัตรเคย​เป็น​แต่คน​ที่ไล่ตามคนอื่น ไม่เคยหนี​ใคร..เลย​ลืมคิดถึงข้อสำคัญข้อนี้​ไปใช่ไหมครับ​?"

"แล้ว​คุณทวีศักดิ์คิดว่าผมควร​จะทำอย่างไรหรือ?"

"ก็อะไร​พอ​ที่​จะผ่อนปรนกัน​ได้ก็ผ่อนปรน ค่อยๆ​พูดค่อยๆ​จาภาษาดอกไม้กัน ผมคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่าง​ที่มันเคยยากก็​จะทำให้ง่ายเข้านะครับ​"

"คุณทวีศักดิ์คิดว่า​จะ​เป็น​ไป​ได้อย่างนั้น​หรือครับ​?"

"ครับ​..ผมว่า​ถ้าเราหันมาตกลงกันด้วยสันติวิธี น่า​จะดูง่ายกว่านะครับ​!"

"แล้ว​เรา​จะเริ่มต้นกันอย่างไรดีล่ะครับ​คุณทวีศักดิ์?"

"สารวัตร​จะยินยอมทำตาม​ที่ผมบอกอย่างนั้น​ล่ะหรือ?"

"ก็​ถ้าเผื่อว่าคุณทวีศักดิ์​สามารถ​ที่​จะทำให้เด็ดดวง​เขาเข้าใจ​ไปในแนวทางเดียวกัน​กับ​ที่คุณเสนอมานี้​ได้ ผมก็ยินดีตกลง?"

"​ถ้าสารวัตรตกลงตามนี้..ก่อนอื่นสารวัตรก็​ต้องถอยหลังกลับ​ไปสักก้าวสองก้าว​เพื่อ​เป็นการเริ่มต้นนะครับ​!"

"ถอยหลัง!..หมายถึงให้ผมหยุดกระทำการสืบสวน​ที่​กำลังกระทำอยู่​นี่นะหรือ?"

"หยุด​เพื่อ​ที่​จะตั้งหลักให้มั่นนะครับ​ท่านสารวัตร!"

"ถอยหลัง หยุด..แล้ว​ทำอย่างไรต่อ​ไปหรือครับ​?"

"ปล่อยให้ทุกอย่างคลี่คลายด้วยตัวมันเองสักระยะหนึ่ง​ รอให้เหตุการณ์ตึงเครียดสงบลงแล้ว​จึงค่อยเข้ามาเจรจากันใหม่ให้​เป็นเรื่อง​​เป็นราว คิดว่าข้อนี้น่า​จะไม่ยากจนเกิน​ไปใช่ไหมครับ​สารวัตร?"

"เล่นไม่ยาก ​แต่ระยะเวลานี่สิ​คือปัญหา?"

"​คือปัญหาอย่างไรหรือครับ​?"

"คุณคิดว่า​จะ​ใช้เวลาในการนี้สักกี่มากน้อยละครับ​คุณทวีศักดิ์?"

"สำหรับข้อนี้นั้น​มันขึ้น​อยู่​​กับตัวสารวัตรเอง​และไอ้เด็ดดวง ว่า​ทั้งสองฝ่าย​จะมี​ความอดทนกัน​ได้สักเท่าไหร่?"

"​โดยมีคุณ​เป็นคนกลาง..ว่าอย่างนั้น​เถอะ?"

"ถูก​ต้องครับ​สารวัตร!"

"ผม​จะรับไว้พิจารณา ​ถ้าคุณยินดี​เป็นคนกลางอย่าง​ที่คุณ​ได้ตกลงไว้ ​แต่คุณ​ต้องยืนยันรับปาก​กับผมว่า​จะเจรจา​กับเด็ดดวงให้ยินดีออกมามอบตัว ยอมรับโทษทัณฑ์ตามคดี​ที่​เขา​ได้ก่อไว้!"

"ผมยืนยันครับ​สารวัตร!"

"คุณแน่ใจแล้ว​หรือคุณทวีศักดิ์?"

"ผมรับปากครับ​สารวัตรว่า​จะช่วยเจรจา ​เพื่อ​ที่​จะให้เด็ดดวง​เขาเข้ามอบตัวสู้คดี ​ส่วน​จะ​ได้ผลประการใดก็​ต้องแล้ว​​แต่เหตุผลของ​แต่ละฝ่าย ​ที่​จะยกขึ้น​​เอามาอ้างหรือว่ากล่าวกัน​เอาเองใน​ระหว่าง​ที่​กำลังทำการเจรจากันอยู่​นั้น​ต่างหาก"

"ฟังดูเข้าท่าดีเหมือนกัน"

"สำหรับผมเองคิดว่า ​ถ้าไอ้เด็ดดวงมัน​จะ​ต้องติดคุกติดตะราง ก็ขอให้มันติดอย่างมีเกียรติสม​ความภาคภูมิ ​ที่มันหยิ่งในศักดิ์ศรีของ​ความ​เป็นคนหน่อย​เท่านั้น​แหละ​ครับ​!"

"แล้ว​เรา​จะเจอ​เขา​ได้​ที่ไหนกันล่ะครับ​?"

"​ถ้าสารวัตรสัญชัยตกลงรับปาก​ที่​จะไม่ตอแย​กับไอ้เด็ดดวงสักระยะ เราก็น่า​ที่​จะติดต่อ​เขา​ได้​โดยไม่ยากนักหรอกครับ​"

"ผมรับปากในข้อนั้น​ ​แต่ผมให้เวลาคุณทวีศักดิ์เพียงเจ็ดวันเท่านั้น​ ทำ​ได้ไหมครับ​?"

"เจ็ดวันเองหรือ?"

"ครับ​เจ็ดวัน..เดดไลน์​คือเจ็ดวันเท่านั้น​!"

"ตกลงครับ​สารวัตร เจ็ดวันก็เจ็ดวัน"

"แน่ใจนะครับว่า​เพียงพอ?"

"แน่ใจครับ​ ​เพราะผมคิดว่าเวลาเจ็ดวันนี้น่า​จะเพียงพอสำหรับ​ได้สงบอกสงบใจคิดตรึกตรองถึงเหตุถึงผล​และ​ความสงบเรียบร้อย​ของสังคม ​เมื่อถึงวันนั้น​..วัน​ที่​เขาคิด​ได้​เขาก็​จะ​เป็นคนติด​ต่อมาเองแหละ​ครับ​"

ปัง!

เสียงกระสุนปืนดังก้องแว่วมา​แต่ไกลจากทางปลายสวนลองกองชาย​เขาด้านหลังศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้านขุนซ่อง...​

ทำ​เอาจ่าทองเปลวหันหน้ามามองสารวัตรสัญชัยผู้บังคับบัญชา​พร้อม​กับทำตาโตด้วย​ความพิศวง!


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2824 Article's Rate 47 votes
ชื่อเรื่อง ฆาตไม่ถึง --Series
ชื่อตอน ขีดเส้นตาย --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๙๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๒๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ปักษิณ [C-14912 ], [58.10.216.123]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ต.ค. ๒๕๕๑, ๑๖.๑๘ น.

ผู้เขียนขอมอบงานเขียนนวนิยายตอน "ฆาตไม่ถึง ๓๔" นี้

กราบถวายสักการะ​​เนื่องในโอกาสครบรอบ...​​

"วันปิยมหาราช"

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-14913 ], [83.181.118.68]
เมื่อวันที่ : ๒๔ ต.ค. ๒๕๕๑, ๐๐.๐๗ น.

รจนาร่วมกราบถวายบังคมด้วยคนค่ะ​​ รัชกาล​​ที่ทรงมี​​พระราชกรุณาใหญ่หลวงต่อปวงชนชาวไทย...​​...​​

ตอนนี้ขอให้คุณ fishbud หรือพี่แอ๊ด หรือ​​เพื่อนคนอื่น ๆ​​ มาตั้งชื่อนะคะ​​ รจนาตัดหน้า​​ไปหลายทีแล้ว​​...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ปักษิณ [C-14932 ], [58.10.216.218]
เมื่อวันที่ : ๒๔ ต.ค. ๒๕๕๑, ๒๐.๑๘ น.

สวัสดีครับ​​คุณRotjana Geneva คุณadd คุณpilgrim คุณfishbud คุณม่านแพร​​และอีกหลายๆ​​ท่าน...​​

ช่วยกันตั้งชื่อตอนเข้ามาหลายๆ​​ชื่อนะดีแล้ว​​ครับ​​...​​

​​จะ​​ได้มีให้เลือกกันหลากหลาย​​ความคิด...​​

รับรองยังมีให้เลือกตั้งชื่อ​​ได้อีกหลายตอน...​​คริ คริ

ขอขอบ​​พระคุณล่วงหน้าครับ​​...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ปักษิณ [C-14949 ], [58.10.216.150]
เมื่อวันที่ : ๒๖ ต.ค. ๒๕๕๑, ๑๘.๐๙ น.

"กำหนดวันถึงฆาต"

ตอนนี้ยังไม่มีผู้ตั้งชื่อ ผู้เขียนขอตั้งชื่อเล่นๆ​​ให้​​ไปก่อนก็แล้ว​​กัน อิ อิ...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : Rotjana Geneva [C-14951 ], [193.134.192.254]
เมื่อวันที่ : ๒๖ ต.ค. ๒๕๕๑, ๑๙.๐๙ น.

"Keed sen taai" kha Lung Ping (set the deadline)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ปักษิณ [C-14954 ], [58.10.216.150]
เมื่อวันที่ : ๒๖ ต.ค. ๒๕๕๑, ๒๐.๑๔ น.

O.K. ขีดเส้นใต้..เอ๊ย...​​"ขีดเส้นตาย"

ขอบคุณครับ​​คุณรจนา...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : Rotjana Geneva [C-14965 ], [83.176.48.167]
เมื่อวันที่ : ๒๘ ต.ค. ๒๕๕๑, ๐๒.๓๘ น.

คิก คิก ว่าแล้ว​​เขียน​​เป็นภาษาอังกฤษมัน​​จะ​​ต้องอ่าน​​เป็นไทยแล้ว​​เพี้ยนแน่ ๆ​​

เกือบ "ขีดเส้นใต้" ​​ไปแล้ว​​ไหมล่ะ? ดี​​ที่ลุงปิงไหวทัน

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น