นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ฆาตไม่ถึง #17
ปักษิณ
...พ.ต.ต.สัญชัยพาลูกน้อง มาจอดรถซุ่มดักรออยู่​​ที่ด้านข้างศาลาพักคนเดินทางก่อน​ที่​จะถึงหน้าสำนักงานศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้านขุนซ่อง ​โดยห่...

ตอน : ตบตาสายสืบ

คลิกดูภาพขยาย
พ.ต.ต.สัญชัยพาลูกน้องมาจอดรถซุ่มดักรออยู่​​ที่ด้านข้างศาลาพักคนเดินทางก่อน​ที่​จะถึงหน้าสำนักงานศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้านขุนซ่อง ​โดยห่างกันเพียงร้อยเมตรเศษเท่านั้น​

นายตำรวจหนุ่มเฝ้าแอบสังเกตดูพฤติกรรมของกลุ่ม​เพื่อนรัก​ทั้งสามคนของเด็ดดวง อันมีศรชัย​ที่มาบตาพุด ทวีศักดิ์​ที่บ้านฉาง​และอำนวย​ที่ปลวกแดง ​ซึ่งล้วนแล้ว​​แต่​เป็น​เพื่อนรัก​ที่ซี้ย่ำปึ้กกันมาก่อน​ทั้งนั้น​

​โดยสารวัตรสัญชัย​ได้แยกสายสืบออก​เป็นห้าหน่วยย่อยๆ​สำหรับคดีของเด็ดดวง​โดยเฉพาะ ​แม้ว่าชายหนุ่ม​จะ​สามารถรอดพ้นเงื้อมมือกฎหมายมา​ได้ระยะหนึ่ง​แล้ว​ก็ตามที ​แต่​ความพยายามของนายตำรวจจากกองปราบปรามพิเศษผู้นี้ก็มิ​ได้ลดน้อยถอยลง​ไปเลย​​แม้​แต่น้อยนิด

สายแรก​ที่สายสืบของ​เขาเฝ้าดูอยู่​ก็​คือ​ที่บ้านของดาวเรืองน้องสาวของเด็ดดวง​ที่หนองมน บางแสน

สาย​ที่สอง​คือบ้านของอำนวย​ที่ปลวกแดง

สาย​ที่สาม​คือบ้านของศรชัย​ที่มาบตาพุด

สาย​ที่สี่​คือบ้านของทวีศักดิ์​ที่บ้านฉาง

​และสาย​ที่ห้าสุดท้าย​คือ​ที่ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้านขุนซ่องแห่งนี้

​ทั้งนี้​เพราะครั้งสุดท้ายในวัน​ที่สารวัตรหนุ่ม​ได้สะกดรอยติดตามล่าเด็ดดวงมาจากตลาดนายายอาม ​เขาวงกต จนกระทั่งเลย​บ้านหนองเจ๊กสร้อย ​โดยมาสิ้นสุด​เอา​ที่บ้านขุนซ่องแห่งนี้

ในวันนั้น​​เขา​ได้ติดตามเด็ดดวงอย่างกระชั้นชิดจนเกือบ​จะจับตัว​ได้รอมร่ออยู่​แล้ว​ ก็ปรากฏว่ารอยเท้าของเด็ดดวง​ได้หายเข้า​ไปในศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้านขุนซ่องอันมีศาสตราจารย์ฝาแฝดสองพี่น้องอำนวยการอยู่​

​และในฐาน​ที่​ทั้งสองท่านนั้น​​เป็นนักวิทยาศาสตร์นามอุโฆษผู้มีมันสมองปราดเปรื่อง​ที่สุดแห่งยุค...​

สารวัตรหนุ่มจึงไม่กล้า​ที่​จะ​ใช้อำนาจบุ่มบ่ามเข้าตรวจค้นทุกซอกทุกมุมของศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งนี้​ได้ ​ทั้งนี้ก็​เนื่องจาก​ความ​ที่มีสติเฟื่องของท่านศาสตราจารย์คู่แฝด​ทั้งสองนั่นเอง จึงไม่มี​ใครอยาก​ที่​จะเข้า​ไปยุ่งหรือเข้า​ไปตอแยด้วย

แท้​ที่จริงบรรดาสายสืบจำนวนสองนาย​ที่สารวัตร​ได้วางตัวไว้ให้คอยดูพฤติกรรมของศรชัย​ที่บ้านของ​เขา​ที่มาบตาพุดนั้น​

ปรากฏว่าในตอนเย็นวันเกิดเหตุ​ที่เด็ดดวงถูกยิงแทนศรชัย ด้วย​ความชะล่าใจครั้น​เมื่อ​ได้เวลาอาหารเย็นสายสืบ​ทั้งสองนายจึงตกลงออก​ไปรับประทานกัน​ที่สวนอาหารนัดพบ​ที่บ้านห้วยโป่ง ​ซึ่งอยู่​ห่างจาก​ที่เกิดเหตุประมาณมากกว่าห้ากิโลเมตร อันทำให้​ทั้งสองไม่​ได้ระแคะ​ระคายเรื่อง​ดังกล่าวเลย​ รู้​แต่เพียงว่า​เมื่อตอนหัวค่ำมีคนเมาเหล้ายิงปืนในตลาดแล้ว​ก็หลบหนี​ไป​โดยไม่มีผู้ใด​ได้รับบาดเจ็บเลย​สักคนเดียว

ด้วยเหตุนี้สายสืบจึง​ได้รายงานถึงเรื่อง​​ความผิดปกติของศรชัย เฉพาะในกรณี​ที่อำนวย​ได้​ไปรับดาวเรือง​และหมอแหม่มแฟรี่จากหนองมน บางแสน​โดยพา​ไปเยี่ยมศรชัย​ที่บ้านมาบตาพุด

​ซึ่งสายสืบของ​เขา​ได้สะกดรอยตาม​ไปจนถึง​ที่ ​แม้​จะไม่มีวี่แววของเด็ดดวงให้เห็นเลย​ก็ตาม ​แต่ก็​เป็น​ที่น่าสังเกตว่าอำนวยพาดาวเรือง​และหมอแฟรี่​ไปทำไม​ที่บ้านของศรชัย ​ถ้าเด็ดดวงไม่​ได้รับบาดเจ็บ

​และจากการสืบดูศรชัยก็รู้ว่า​เขาปลอดภัยดี...​

ปัญหาจึงอยู่​​ที่ว่าหมอแฟรี่​ไปทำไม​ที่มาบตาพุด?

อาจสรุป​ได้ว่าน่า​จะ​เป็นเด็ดดวง​ที่ไม่ยอมเปิดเผยตัวตนออกมาให้ปรากฏ ​เขาก็น่า​ที่​จะหลบซ่อนอยู่​​ที่ใด​ที่หนึ่ง​ภายในบ้านหลังนั้น​

หรือเด็ดดวงอาจ​ได้รับบาดเจ็บจน​ต้องการหมอกระนั้น​หรือ?

ฉะนั้น​​เมื่ออำนวยหวนกลับมา​ที่บ้านของศรชัยอีกครั้งหนึ่ง​!

สายสืบ​ที่เฝ้าดูอยู่​​ที่มาบตาพุดก็รีบรายงานสารวัตรสัญชัยทันที!

สารวัตรหนุ่ม​และลูกน้องอีกสองคนจึง​ได้ออกสะกดรอยอีกครั้งหนึ่ง​ จนกระทั่งตามมาซุ่มแอบดู​ที่ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งบ้าน​เขาซ่อง ​เพื่อ​จะหาโอกาสจับตัวนายเด็ดดวงจอมฆาตกรโหดให้​ได้ในวันนี้

พ.ต.ต.สัญชัยเห็นภายในรถเซฟิโร่ของศรชัยมีคนนั่งมา​ทั้งหมดสามคนด้วยกัน ​ซึ่ง​เขาคาดว่าหนึ่ง​ในสามคนนั้น​น่า​จะ​เป็นเด็ดดวงอย่างแน่นอน ​เขาคง​จะกลับมาขอ​ความช่วยเหลือจากท่านศาสตราจารย์เกี่ยว​กับเรื่อง​สำคัญอะไร​บางอย่าง​ที่ไม่น่า​จะใช่เรื่อง​​ที่ดี

​โดยอาจ​จะ​เป็นสิ่ง​ที่ผิดกฎหมายก็​ได้..​ใคร​จะ​ไปรู้?

"สารวัตรคิดว่านายเด็ดดวง​จะ​เป็นคนหนึ่ง​ในสามคน​ที่อยู่​ภายในรถคันนั้น​แน่หรือครับ​?" จ.ส.ต.ทองเปลวเอ่ยถามเจ้านายอย่างเกรงๆ​

"จ่าคิดอย่างผมหรือเปล่าเล่าครับ​ ​โดยเฉพาะไอ้คน​ที่สวมหมวกนั้น​มันน่าสงสัยอย่างไรชอบกล?"

"ผมว่าเราบุกเข้า​ไปขอค้น​เพื่อจับตัวมันเสียเลย​ดีไหมครับ​?"

"ทำอย่างนั้น​เท่า​กับเราไม่ให้เกียรติแก่เจ้าของสถาน​ที่ อย่างน้อยเราควร​ที่​จะ​ต้องมีหมายจับ​และขออนุญาต​เขาเสียก่อนนะครับ​ถึง​จะถูก"

"มัว​แต่กลัวนู่นกลัวนี่เลย​ไม่​ต้อง​ได้จับผู้ร้ายกัน​พอดี ขืนชักช้าเดี๋ยวมันก็เปิดแน่บ​ไปอีกหรอก"

"ใจเย็นๆ​ไว้หน่อย​สิครับ​จ่า รอดู​ไปก่อน"

"รอดู​ไปก่อนทำไมล่ะครับ​?"

"รอดูว่า..​ถ้าเผื่อเกิดมันกลับออกมาเพียงสองคน เราถึงค่อยบุกเข้า​ไปขอตรวจค้นภายในศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้านขุนซ่องให้ละเอียดลออทุกซอกทุกมุมเลย​​จะดีกว่า"

"ครับ​กระผม!"


*********


เกือบสามชั่วโมงหลังจาก​ที่​ทั้งสามเกลอ​ได้นำรถเซฟิโร่เข้า​ไปจอด​ที่หน้าสำนักงานศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้านขุนซ่อง ทุกอย่างเงียบสนิท มีเพียงสายลมพัดผ่านจากทางช่อง​เขาเข้ามาทำให้อากาศค่อยสดชื่นพลิ้วสบาย​ไป​กับสายลมเย็น จนทำให้ผู้​ที่​กำลังเฝ้ารออยู่​ด้วยใจจดใจจ่อเกือบ​จะพาลงีบหลับลงเสียให้​ได้...​

​และแล้ว​เวลา​ที่รอคอยก็มาถึง!

"พวกมันเดินลงมาจากออฟฟิศแล้ว​ครับ​สารวัตร!"

"เตรียมตัว​และเตรียมอาวุธให้​พร้อมจ่าทองเปลว..จ่าฉะอ้อน!" สารวัตรหนุ่มเอ่ยเตือนผู้ใต้บังคับบัญชา​ทั้งสอง

"เตรียม​พร้อมครับ​ผม!" ​ทั้งสองจ่านายสิบตำรวจต่างพากันขานรับอย่าง​พร้อมเพรียงกัน

"เรา​จะสกัดรถไว้​ที่ตรงศาลานี้​เพื่อตรวจค้นหาผู้​ต้องสงสัย!"

"คราวนี้เอ็งไม่รอดแน่ไอ้เด็ดดวง!" จ่าทองเปลวบ่นพึมพำ

"มันเลี้ยวรถออกมาแล้ว​ครับ​สารวัตร!"

"ขับรถขวางทางไว้จ่าฉะอ้อน.."

ขณะ​ที่จ่านายสิบตำรวจฉะอ้อนขับรถปิ๊กอัพนาวาราสองตอนสีขาวเลี้ยวออก​ไปขวางทางไว้นั้น​ สารวัตรหนุ่ม​พร้อมด้วยจ่านายสิบตำรวจทองเปลวก็กระโดดเข้า​ไปยืนกลางถนน​พร้อมด้วยอาวุธปืนประจำกาย

เสียงเบรกดังเอี๊ยดจนฝุ่นคลุ้งกระจาย​เมื่อศรชัยเหยียบเบรกอย่างกะทันหัน ​เขาหมุนกระจกรถลงพลางชะโงกหน้าออกมาถามว่า

"มีอะไร​หรือครับ​จ่า?"

"ขออนุญาตตรวจค้นหน่อย​ครับ​ กรุณาลงมายืนข้างนอกตัวรถด้วยครับ​!"

"ตรวจค้นอะไร​กันไม่ทราบครับ​?"

"พวกคุณมากันกี่คน?" สารวัตรสัญชัย​เป็นผู้ตั้งคำถาม

"สองคน..เท่า​ที่เห็นอยู่​นี่.."

"อีกคน​ที่มาด้วยหาย​ไปไหน?"

"อีกคน​ที่ไหนกันครับ​?"

"ก็ตอนขามาพวกคุณมากันสามคนไม่ใช่เรอะ?"

"ไม่มี..เรามากันเพียงสองคนเท่านั้น​ สารวัตรก็เห็นอยู่​แล้ว​นี่นา"

"อย่าพยายามโกหกผมเลย​คุณศรชัย"

"นี่สารวัตรรู้จักชื่อของผมด้วยหรือครับ​?"

"ไม่มีอะไร​​ที่ผม​จะไม่รู้..อ้อ..​และนี่ก็​คือคุณอำนวยใช่ไหมล่ะครับ​?"

"แสดงว่าท่านสารวัตรนี่รอบรู้เสียจริงๆ​ ​แต่เอ๊ะ..ท่านสารวัตรติดตามพวกผมสองคนมาทำไมถึง​ที่นี่ล่ะครับ​?"

"เราไม่​ได้ติดตามเพียงคุณสองคนเท่านั้น​หรอกครับ​ เรายังติดตาม​เพื่อนของคุณ​เป็นพิเศษอีกคนหนึ่ง​ต่างหากด้วยล่ะครับ​!"

"อีกคนหนึ่ง​หรือ..ท่านสารวัตรหมายถึง​ใครกันครับ​?"

"นี่คุณไม่รู้จริงๆ​หรือแกล้งทำ​เป็นไก๋กันแน่ครับ​?"

"​ใครกันล่ะครับ​​คือคน​ที่สารวัตร​กำลังติดตามตัวอยู่​?"

"นายเด็ดดวง​เพื่อนรักของคุณสองคนยังไงล่ะครับ​!"

"เด็ดดวงหรือ!" ศรชัย​และอำนวยอุทานออกมา​พร้อมกัน​พร้อม​ทั้งทำสีหน้าฉงน

"พวกคุณนี่ตีหน้า​ได้อย่างสนิทแนบเนียนราว​กับดาราเจ้าบทบาท​เลย​ทีเดียว อย่าทำ​เป็นไม่รู้เรื่อง​รู้ราวอยู่​เลย​ครับ​ ผมรู้ดีว่าพวกคุณสองคนพานายเด็ดดวงมา​ที่นี่"

"พาเด็ดดวงมา​ที่นี่ พวกเรา​จะพา​เขามาทำไมกันถึง​ที่นี่ด้วยล่ะครับ​?"

"อย่าพยายามโกหกผมเลย​ ​เมื่อวานนี้คุณอำนวยก็ยังพาดาวเรืองน้องสาวของเด็ดดวง​พร้อมด้วยหมอแหม่มแฟรี่​ไปเยี่ยม​เขา​ที่บ้านของคุณศรชัยไม่ใช่หรือ?"

"เราก็​ไปเยี่ยมเยียนกันตามปกติธรรมดาของคน​ที่รู้จักชอบพอกันเท่านั้น​เอง ไม่​ได้มีอะไร​​เป็นพิเศษหรอกครับ​ท่านสารวัตร..อย่า​ได้คิดมาก​ไปเลย​"

"เปิดกระโปรงท้ายรถดูทีซิจ่าฉะอ้อนว่ามีอะไร​ซุกซ่อนอยู่​บ้างหรือเปล่า?"

"เปิดดูแล้ว​..ไม่มีอะไร​เลย​ครับ​!"

"​ถ้าอย่างนั้น​เชิญพวกคุณสองคน​ไป​ได้.."

"พวกเราขอลาก่อนละครับ​สารวัตร..​ไปกันเถอะอำนวย" ศรชัยตบบ่า​เพื่อนรักเบาๆ​

"จ่าฉะอ้อนถอยรถหลีกทางให้​เขา ประเดี๋ยวเรา​จะเข้า​ไปตรวจค้นภายในศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์กันให้ละเอียดอีกที!"


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2799 Article's Rate 47 votes
ชื่อเรื่อง ฆาตไม่ถึง --Series
ชื่อตอน ตบตาสายสืบ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๐๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๒๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-14759 ], [83.181.120.10]
เมื่อวันที่ : ๐๕ ต.ค. ๒๕๕๑, ๑๘.๔๕ น.

รจนาเกาะจอรออ่าน "ฆาตไม่ถึง" ของลุงปิงค่ะ​​

สนุกจริง ๆ​​ ตอนนี้น่า​​จะชื่ออะไร​​ดีน้อ?

ขอตั้งชื่อว่า "ตบตาสายสืบ" ก็แล้ว​​กันค่ะ​​

คนอื่น ๆ​​ มาช่วยกันตั้งชื่อหน่อย​​เร้ว...​​. เดี๋ยวลุงปิง​​จะเบื่อหน้ารจนาเสียก่อน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-14767 ], [58.10.216.161]
เมื่อวันที่ : ๐๗ ต.ค. ๒๕๕๑, ๑๑.๒๓ น.

"ตบตาสายสืบ"

ขอบคุณครับ​​คุณรจนา

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น