นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ฆาตไม่ถึง #14
ปักษิณ
...เด็ดดวงนอนระบม ​เพราะพิษบาดแผลอยู่​ข้ามวัน จนกระทั่งบ่ายสองโมงของวันรุ่งขึ้น​อำนวย​เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่ง​ในกลุ่มของเด็ดดวงก็พาดาวเรืองน้อ...

ตอน : ศาสตราจารย์คู่แฝด

คลิกดูภาพขยาย
เด็ดดวงนอนระบม​เพราะพิษบาดแผลอยู่​ข้ามวัน จนกระทั่งบ่ายสองโมงของวันรุ่งขึ้น​อำนวย​เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่ง​ในกลุ่มของเด็ดดวงก็พาดาวเรืองน้องสาวของเด็ดดวง​พร้อมด้วยหมอลิซ่า แฟรี่ก็เดินทางมาถึงบ้านของศรชัย​ที่มาบตาพุด

ดาวเรืองร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอตกใจมาก​เนื่องจากไม่​สามารถ​ที่​จะมองเห็นหน้าพี่ชาย​ได้ ​โดยเห็น​แต่เพียงบาดแผล ​ทั้งนี้​เพราะศรชัย​ได้คลุมร่าง​เขาด้วยผ้าห่มทั่ว​ทั้งร่างเปิดไว้เพียงรอยบาดแผลให้เห็นเท่านั้น​เอง

หมอลิซ่า แฟรี่ขอคุย​กับคนเจ็บตามลำพัง​เพื่อสอบถามถึง​ความ​เป็นมา​พร้อม​กับทำ​ความสะอาดบาดแผล​ไปด้วยในตัว ศรชัยจึงพาดาวเรือง​และอำนวยออกมาคุยยังห้องรับแขก​ที่อยู่​ด้านหน้าบ้าน

"คุณเด็ดดวงพอ​ที่​จะเล่าเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​​ทั้งหมดให้หมอฟังให้ละเอียดหน่อย​​จะ​ได้ไหมค่ะ​?"

"ยินดีครับ​คุณหมอ ​แต่ก่อนอื่นผมอยาก​จะขอร้องให้คุณหมอช่วยปิด​เป็น​ความลับอย่า​ได้แพร่งพรายให้ผู้อื่นรู้อีก​เป็นอันขาด คุณหมอพอ​จะรับปากผม​ได้ไหมครับ​?"

"หมอให้คำรับรองทุกอย่างตาม​ที่คุณ​ต้องการค่ะ​คุณเด็ดดวง"

เด็ดดวงมี​ความจำ​เป็น​ที่​จะ​ต้องเล่า​ความจริงเรื่อง​สภาพการล่องหนของ​เขาให้หมอแฟรี่​ได้รับรู้ ​เพราะเธอ​คือผู้เดียว​ที่​เขาไว้วางใจว่า​จะไม่แพร่งพรายเรื่อง​ราวดังกล่าวให้ผู้อื่น​ได้รับรู้อีก ​เนื่องจาก​เขากลัวว่า​จะ​เป็นอันตรายต่อตัว​เขารวม​ไปถึงศาสตราจารย์เอกวิทย์​และศาสตราจารย์รองฤทธิ์เจ้าของงานวิจัยอันพิสดารพันลึกนี้

"ท่านศาสตราจารย์​ที่ว่านี้​เป็นคู่แฝดกันใช่ไหมคะ​คุณเด็ดดวง?"

"ถูก​ต้องแล้ว​ครับ​คุณหมอแฟรี่ ท่าน​เป็นคู่แฝดกัน"

"เรียกชื่อหมอว่าลิซ่าเฉยๆ​ก็​ได้ค่ะ​คุณเด็ดดวง"

"ครับ​คุณหมอ..เอ้อ..คุณลิซ่า"

"ค่อยดู​เป็นกันเองหน่อย​ ​ถ้าท่าน​ทั้งสอง​คือศาสตราจารย์คู่แฝด​ที่ลิซ่าเคย​ได้ศึกษาเกี่ยว​กับงานวิจัยของท่านตั้งแต่​ที่เดนมาร์ก​และลิซ่าก็อยากพบตัวท่านมานานแล้ว​"

"ผมคิดว่าน่า​จะ​เป็นคนคู่แฝด​ที่คุณลิซ่าพูดถึงนะครับ​ ​เพราะในเมืองไทยเรานี้​จะหาศาสตราจารย์​ที่​เป็นคู่แฝดกันนั้น​ยากเต็มทน แทบ​จะเรียกว่าไม่มีเลย​ก็​ได้นอกจากท่านศาสตราจารย์เอกวิทย์​และศาสตราจารย์รองฤทธิ์คู่แฝดคู่นี้คู่เดียวเท่านั้น​"

"โอ้​พระเจ้า...​ใช่ท่านศาสตราจารย์คู่แฝดมหัศจรรย์จริงๆ​ด้วย!"

​ซึ่งทำให้ลิซ่า แฟรี่ตื่นเต้นมาก​ทั้งนี้​เนื่องจากเธอเคย​ได้ศึกษาเรื่อง​งานวิจัยของศาสตราจารย์​ทั้งคู่มาก่อนตั้งแต่ในสมัย​ที่ยัง​เป็นนักศึกษาแพทย์อยู่​​ที่โคเปนเฮเก้น จนถึงขนาดอยาก​ที่​จะเดินทาง​ไปพบ​กับท่านศาสตราจารย์แฝด​ทั้งสองผู้​ซึ่ง​สามารถทำการวิจัยทดลองทำให้สิ่งมีชีวิต​และมนุษย์แปรสภาพโปร่งแสง​ได้ด้วยพลังงานธรรมชาติ นับว่า​เป็นวิทยาการอันลี้ลับคล้าย​กับศาสตร์ของมนุษย์ยุคโบราณ​ที่มีการกล่าวขานกันถึงการล่องหนหายตัวด้วยเวทมนต์คาถา

​เป็น​ไป​ได้ว่าท่านศาสตราจารย์​ทั้งสอง​ได้ค้นพบศาสตร์อันลี้ลับนี้เข้า​โดยบังเอิญจากการทดลองทางวิทยาศาสตร์ หรือไม่อีกทีก็อาจ​จะเกี่ยว​กับสถาน​ที่อัน​เป็น​ที่ตั้งศูนย์วิจัยของท่าน​ทั้งสอง​ที่บ้านขุนซ่องนั้น​อุดม​ไปด้วยแร่ธาตุสำคัญ​และมีบรรยากาศเหมาะสมในการทำให้สิ่งมีชีวิตล่องหนอยู่​​ได้ในสภาพโปร่งแสง

นั่นก็ถือว่า​คือศาสตร์อันเร้นลับ​ซึ่งไม่​สามารถพิสูจน์​ได้ว่าเกิดจากเวทมนต์คาถาหรือวิทยาการพิสดารของคนยุคโบราณ​ที่​สามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์นอกเหนือธรรมชาติ​ได้ปานประหนึ่ง​​เป็นตำนาน

ลิซ่า แฟรี่รู้ระแคะ​ระคายเรื่อง​ราวของเด็ดดวงมาก่อนแล้ว​ว่า​เขา​กำลังหนีเงื้อมมือกฎหมายอย่างหัวซุกหัวซุนอยู่​ในขณะนี้ ​เพราะ​เขามีคดีสำคัญติดตัวในโทษฐานฆ่าคนตาย​โดยเจตนา​และสังหารโหดอีกหลายราย

ตามคำบอกเล่าถึงประวัติ​และ​ความประพฤติ​โดยรวมจากปากของดาวเรืองน้องสาวของ​เขา​ที่​ได้เล่าให้ฟังนั้น​แทบ​จะตรงกันข้าม ​และ​โดยเฉพาะในครั้ง​ที่อัมพิกาเกิดอุบัติเหตุรถคว่ำ ​ซึ่งเธอ​ได้ยืนยันว่าผู้​ที่พามาส่งยังสถานีอนามัยตำบลแสนสุข​ที่ลิซ่า แฟรี่​เป็นแพทย์อาสาประจำอยู่​ในยามวิกาลนั้น​ก็​คือเด็ดดวงยิ่งทำให้เธอค่อนข้าง​จะมั่นใจ​ได้ว่า​เขา​เป็นคนดีตาม​ที่ดาวเรือง​ได้บอกเล่ามา​แต่ต้น

ฉะนั้น​​เมื่อดาวเรือง​ได้​ไปขอร้องเธอให้​ไปช่วยเยียวยารักษาอาการบาดเจ็บของพี่ชาย​ที่มาบตาพุด ลิซ่าจึงไม่​ได้ลังเลเลย​​แม้​แต่น้อย ​เพราะเธอรู้ดีว่ามีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น​​ที่​เขามั่นใจใน​ความบริสุทธิ์ใจ​เพื่อให้การรักษาพยาบาล​เป็น​ไปอย่างลับๆ​

​เมื่อลิซ่า แฟรี่ทราบ​ความจริงเรื่อง​การล่องหนของ​เขาด้วยฝีมือของศาสตราจารย์คู่แฝดผู้อัจฉริยะของวงการวิทยาศาสตร์ไทยแล้ว​ เธอจึงไม่​ได้แปลกใจสักเท่าใดเลย​ เพียง​แต่คิดในใจว่าท่านศาสตราจารย์แฝด​ทั้งสองคิดค้นวิทยาการล้ำหน้า​ไป​ได้อย่างรวดเร็วเกินคาดเท่านั้น​เอง

หลังจากทำแผล​พร้อม​ทั้งฉีดยาให้เด็ดดวงแล้ว​หมอแฟรี่ก็​ได้ให้ยาปฏิชีวนะ​และยารับประทานเท่า​ที่จำ​เป็นก่อน​ที่​จะลากลับ​โดยกำชับให้​เขาอยู่​พักผ่อนรักษาตัวต่ออีกสักระยะหนึ่ง​

"ลิซ่าเห็นที​จะ​ต้องเดินทางกลับหนองมนแล้ว​ละคุณเด็ดดวง ​แต่ทาง​ที่ดีดิฉันอยาก​จะแนะนำให้กลับ​ไปพักรักษาตัว​ที่ศูนย์วิจัยของท่านศาสตราจารย์คู่แฝดดู​จะปลอดภัยกว่านะค่ะ​"

"คุณลิซ่าคิดอย่างนั้น​หรือครับ​?"

"ใช่ซีคะ​..​เพราะลิซ่า​จะ​ได้มีข้ออ้าง​กับท่านศาสตราจารย์​ทั้งสองในการ​ที่​จะติดตาม​ไปดูอาการคนเจ็บ​ซึ่ง​เป็นคนไข้​ส่วนตัวของลิซ่า​เป็นครั้งคราวยังไงล่ะคะ​"

"คุณลิซ่าสนใจงานของท่านมากขนาดนั้น​เลย​หรือครับ​?"

"ถูก​ต้อง..ลิซ่าสนใจงานวิจัยของท่านศาสตราจารย์คู่แฝดนี้มานานตั้งแต่​เป็นนักศึกษาแล้ว​ล่ะค่ะ​!"

"นับว่า​เป็นโชคดีของประเทศไทยนะครับ​​ที่​ได้มีนักวิทยาศาสตร์​ที่สมองใสแบบท่าน​ทั้งสองคนนี้"

"แล้ว​ลิซ่า​จะตามคุณเด็ดดวง​ไปทีหลัง​ที่ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์บ้าน​เขาซ่องนะคะ​ กรุณาแจ้งให้ลิซ่าทราบด้วยนะคะ​คุณเด็ดดวง ​เมื่อคุณ​ได้เดินทาง​ไปถึง​ที่นั่นแล้ว​"

"ครับ​คุณลิซ่า!"


*********


อำนวยพาหมอลิซ่า แฟรี่​และดาวเรืองกลับ​ไปส่ง​ที่หนองมนในเย็นวันนั้น​เอง ดาวเรืองรู้สึกดีขึ้น​มาก​เมื่อหมอแฟรี่​ที่เธอนับถือ​ได้ยืนยันว่าอาการบาดเจ็บของชายหนุ่มไม่​ได้รุนแรงอย่าง​ที่​ได้คาดคิดกันตั้งแต่แรก คิดว่าเพียงพักผ่อน​เพื่อรักษาตัวสักสองสามสัปดาห์ก็น่า​จะอาการดีขึ้น​จน​เป็นปกติ​ได้

​เมื่อรถเลี้ยวเข้า​ไปส่งยังห้องแถวอัน​เป็น​ที่พักอาศัยของดาวเรืองนั้น​ ดาวเรืองมองเห็นกำจร​กำลังนั่งคุย​กับ​ใครคนหนึ่ง​​ที่หน้าบ้านเช่าแห่งนั้น​ตามลำพัง

​ที่ฝั่งตรงข้ามมีรถเก๋งกะทัดรัดสีเหลืองมะนาวจอดอยู่​อย่างไม่เคยเห็นมาก่อน ​เมื่อเข้า​ไปจอดรถใกล้ๆ​ ดาวเรืองจึง​ได้ยินเสียงหมอลิซ่า แฟรี่เอ่ยชื่อออกมาเบาๆ​

"คุณอัมพิกา!"

"คุณหมอรู้จัก​กับเธอหรือคะ​?" ดาวเรืองถาม​พร้อม​กับมองหน้าหมอแฟรี่อย่างงงๆ​

"รู้จักหรือ?..ใช่หมอรู้จักเธอดีทีเดียวแหละ​ ก็เธอคนนี้​คือคน​ที่คุณเด็ดดวงพี่ชายของคุณช่วยชีวิต​เอาไว้อย่างไรล่ะ..อ้อ..สวัสดีค่ะ​คุณอัมพิกา"

"สวัสดีค่ะ​คุณหมอแฟรี่ ​และคุณก็​คือคุณดาวเรืองใช่ไหมคะ​?"

"ใช่ค่ะ​..สวัสดีค่ะ​คุณอัมพิกา เอ้อ..ขอประทานโทษคุณมาหา​ใครหรือค่ะ​?"

"ก็มาหาคุณดาวเรืองนั่นแหลค่ะ​!"

"มาหาดาวเรือง?"

"ค่ะ​..อัมพิกามาหาคุณดาวเรือง​เพื่ออยาก​จะทราบถึงวิธี​ที่​จะ​ได้พบ​กับคุณเด็ดดวงผู้​ที่เคย​ได้ช่วยชีวิตอัมพิกาไว้น่ะค่ะ​"

"ช่วยชีวิต​เอาไว้..ตั้งแต่​เมื่อไหร่กันคะ​คุณอัมพิกา ทำไมดาวเรืองถึงไม่เห็นรู้เรื่อง​เลย​ล่ะค่ะ​?"

"ก็หลังจาก​ที่เธอพานายแขกสุเรนทรากุมาร​ไปให้หมอรักษาเพียงวันเดียวเท่านั้น​​ถ้าหมอจำไม่ผิด พี่ชายของเธอ​เป็นคนขับรถพา​เขา​ไปส่งยังสถานีอนามัยตอน​ที่หมอ​กำลังอยู่​​พอดี​ที่บ้านพัก" ลิซ่า แฟรี่กล่าวตอบ​เพื่อให้​ความกระจ่างแทนอัมพิกา

"คุณหมอก็เลย​รู้จัก​กับพี่เด็ดดวง​เขาตอนนั้น​เอง ใช่ไหมค่ะ​?"

"ไม่ใช่หรอกคุณดาวเรือง ​ที่จริงหมอไม่เห็นหน้า​เขาด้วยซ้ำ​ได้ยิน​แต่เสียงของ​เขา​ที่ร้องเรียกว่า​เอาคนเจ็บมาส่งเท่านั้น​"

"แล้ว​คุณหมอแฟรี่รู้​ได้อย่างไรว่า​เป็นพี่เด็ดดวงของฉันล่ะ?"

"คุณอัมพิกาสิคะ​​ที่​เป็นคนเล่าให้ฟัง ว่า​ใครกัน​ที่​เป็นคนพาเธอมาส่ง​ที่สถานีอนามัยในเย็นวันนั้น​"

"ใช่หลังจากอัมพิกาเกิดอุบัติเหตุรถคว่ำ​ได้รับบาดเจ็บจนเกือบสิ้นสติ คุณเด็ดดวงก็​ได้เข้ามาช่วย​และขับรถพาส่งสถานีอนามัย​ซึ่งนับว่า​เป็น​ความโชคดีของอัมพิกา​ที่คุณหมอ​กำลังอยู่​​ที่บ้านพัก​พอดีในตอนนั้น​"

"พี่เด็ดดวง​ได้รับบาดเจ็บถูกยิงอาการสาหัส ขณะนี้​กำลังนอนพักอยู่​​ที่บ้าน​เพื่อนของ​เขาค่ะ​"

"ถูกยิง!..ถูกยิง​ที่ไหนค่ะ​ อาการ​เป็นอย่างไรบ้าง​?"

"อาการพี่เด็ดดวงปลอดภัยแล้ว​ค่ะ​คุณอัมพิกา คุณอำนวยมารับดาวเรือง​กับคุณหมอแฟรี่​ไปดูอาการ​เขาเพิ่งกลับมานี่แหละ​ค่ะ​"

"โล่งอก​ไปที​ที่รู้ว่า​เขาปลอดภัย นี่แหละ​​ที่​เขาว่าคนดีผีคุ้มนะค่ะ​?"

"ก็เกือบ​เป็นผี​ไปเหมือนกันนะครับ​ ดี​แต่ไม่ถูก​ที่สำคัญไม่อย่างนั้น​ไอ้เด็ดดวงมีหวังจอดแน่" อำนวยพูดเสริมขึ้น​บ้าง

"แล้ว​อัมพิกา​จะแวะเลย​​ไปเยี่ยมดูอาการ​เขาบ้าง​ได้ไหมค่ะ​เนี่ย?"

"คิดว่าพรุ่งนี้​เขาคงย้าย​ไปพักรักษาตัว​ที่ศูนย์วิจัยบ้านขุนซ่องแล้ว​ล่ะค่ะ​คุณอัมพิกา หมอว่ารอให้​เขาย้าย​ไปก่อนแล้ว​เราค่อยขึ้น​​ไป​พร้อมกันดีไหมคะ​?"

"คุณหมอ​จะ​ไปเยี่ยม​เขาอีกหรือค่ะ​?"

"ใช่แล้ว​ค่ะ​คุณอัมพิกา คุณเด็ดดวง​เป็นคนไข้​ที่อยู่​ใน​ความดูแลของหมอ"

"​แต่อัมพิกาเพิ่งกลับมาจากบ้านขุนซ่อง​เมื่อวานนี้เองนี่คะ​"

"คุณอัมพิกา​ไปทำอะไร​​ที่นั่นค่ะ​?"

"คุณป้าเปิดร้านค้าอุปกรณ์ก่อสร้างอยู่​​ที่นั่นค่ะ​ คุณหมอ​จะเดินทาง​ไปเยี่ยมดูอาการคุณเด็ดดวงอีก​เมื่อไหร่ล่ะคะ​?"

"คงวันสองวันนี้แหละ​ค่ะ​"

"​ถ้าอย่างนั้น​​ถ้าคุณหมอ​จะเดินทาง​ไปบ้านขุนซ่องวันไหน กรุณาบอกให้อัมพิกาทราบด้วยนะคะ​"

"คุณอัมพิกา​จะ​ไปด้วยหรือ แล้ว​พักอยู่​​ที่ไหนล่ะคะ​นี่?"

"พักอยู่​​ที่โรงแรมบางแสนบีชโฮเต็ลค่ะ​"


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2795 Article's Rate 47 votes
ชื่อเรื่อง ฆาตไม่ถึง --Series
ชื่อตอน ศาสตราจารย์คู่แฝด --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๑๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๒๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-14737 ], [83.180.107.40]
เมื่อวันที่ : ๐๒ ต.ค. ๒๕๕๑, ๑๒.๕๔ น.

อืมม์ ตอนนี้ตั้งชื่อยากจัง อยาก​​จะตั้งว่า "ศาสตราจารย์คู่แฝด" ​​แต่คิดว่า "สามหญิงเผชิญหน้า" อาจ​​จะเหมาะกว่าค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-14739 ], [58.10.216.126]
เมื่อวันที่ : ๐๓ ต.ค. ๒๕๕๑, ๑๔.๕๙ น.

ขอเลือกชื่อ "ศาสตราจารย์คู่แฝด" นะครับ​​คุณรจนา

ขอบคุณครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น