นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ฆาตไม่ถึง #4
ปักษิณ
...สุเรนทรากุมารหนุ่มใหญ่ ชาวอินเดียรูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์​แต่งตัวเรียบร้อย​กิริยาท่าทาง​เป็นมิตร ใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่​ตลอดเวลา ​เขาเช่าห้อ...

ตอน : เจ้าหนี้จอมโหด หรือ ขวัญใจคนจน?

คลิกดูภาพขยาย
สุเรนทรากุมารหนุ่มใหญ่ชาวอินเดียรูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์​แต่งตัวเรียบร้อย​กิริยาท่าทาง​เป็นมิตร ใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่​ตลอดเวลา ​เขาเช่าห้องเช่าอยู่​ด้านหลังตลาดหนองมนใกล้กัน​กับวัดกลางดอนอัน​เป็นชื่อเดิมหรือวัดแจ้งเจริญดอนในปัจจุบัน

​เขาเช่าห้องอยู่​กันสองคน​กับชาวอินเดียรูปร่างผอมบางอีกคนหนึ่ง​ชื่อนายลักษมันกุมาร ​ซึ่ง​เขาอ้างว่า​เป็นน้องชายของ​เขา​ที่เพิ่งเดินทางมาอาศัยอยู่​เมืองไทย​ได้ไม่นาน

​ทั้งสองคนมีอาชีพค้าขายเสื้อผ้าตาม​ที่​เขา​ได้บอก​กับลุงกมลเจ้าของบ้านเช่า​เอาไว้ หากชาวบ้านแถบนั้น​ต่างพากันซุบซิบกันออกให้แซด​ไปว่า อาชีพค้าขายเสื้อผ้านั้น​​เป็นเพียงอาชีพ​ที่​ใช้บังหน้าในการเดินทางออก​ไปทำงานทุกวันเท่านั้น​...​

หากแท้​ที่จริงแล้ว​​ทั้งสองคนมีอาชีพให้ชาวบ้านในระดับล่างกู้เงิน ​โดยเฉพาะพวกแม่ค้าพ่อค้าหาบเร่แผงลอยหรือพวกช่างฝีมือ​และชาวบ้าน​ที่ทำงานรับจ้างทั่ว​ไป​ที่ตลาดหนองมนหรือ​ที่หาดบางแสนรวม​ไปถึงละแวกใกล้เคียง

อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ของอาบังสุเรนทรากุมารก็​คือร้อยละยี่สิบบาท​อัน​เป็นอัตราเดียวเท่านั้น​​จะกู้หรือไม่ก็ช่าง​และ​ต้องส่งเงินต้น​พร้อมดอกเบี้ยรายวันเท่านั้น​​โดยเฉลี่ยการชำระคืน

ห้ามขาดส่งเด็ดขาด!

​ถ้าขาดส่ง​แม้เพียงวันเดียว เงิน​ที่ค้างชำระ​จะถูกบวกเพิ่มเข้าในเงินต้นทันที ​ซึ่ง​จะนับรวมกลาย​เป็นเงินต้น​ที่เพิ่มขึ้น​​โดยอัตโนมัติ

ลูกค้าของสุเรนทรากุมารมีอยู่​ทั่วทุกหัวระแหงนับตั้งแต่ชลบุรี ห้วยกะปิ เมืองใหม่อ่างศิลา สามมุข แหลมแท่น หาดบางแสน หาดวอนนภา หนองมนเลย​เรื่อย​ไปจนถึงบาง​พระ

นับว่าขอบข่ายการปล่อยเงินกู้ของสุเรนทรากุมารกว้างกว่าธนาคารบางแห่งเสียอีก ​และการขอกู้ยืมก็ไม่ยุ่งยากมีเพียงสำเนาบัตรประชาชน​และกระดาษสัญญาง่ายๆ​เพียงแผ่นเดียวเท่านั้น​เอง

บางราย​สามารถกู้ยืม​ได้ด้วยปากเปล่า​ถ้าจำนวนเงินไม่มากนัก​ซึ่งไว้วางใจกัน​และกัน​โดยมีสมุดรายชื่อลูกค้า​และจำนวนเงินบันทึกอยู่​ในสมุดบันทึกลูกหนี้ของอาบังสุเรนทรากุมารเท่านั้น​เอง​ที่​ใช้​เป็นหลักฐานการกู้ยืม​และลายเซ็นผู้กู้ยืม

อาบังสุเรนทรากุมารจึง​เป็นยิ่งกว่าตู้ เอ.ที.เอ็ม.เคลื่อน​ที่ของคนยาก​โดยไม่​ต้อง​ใช้บัตร เอ.ที.เอ็ม.หรือบัตรเครดิตสกุลใดๆ​​ทั้งสิ้น

​การปฏิบัติงานด้านการเงินของ​เขาก็นับว่า​เป็นการทำงาน​ที่มีระบบในเชิงรุก ​เพราะ​จะบริการจนถึงตัวลูกค้าไม่ว่า​จะอยู่​​ที่บ้าน ​ที่ทำงาน ร้านค้า หรือ​แม้กระทั่งในเรือ​ที่ลอยอยู่​ในทะเลหรือบนรถเมล์หรือวินรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็ไม่ละเว้น

ไม่​ต้องเดินทาง​ไปชำระค่างวด​ที่เค้าน์เตอร์เซอร์วิสหรือสถานรับชำระหนี้สิน​ที่มีอยู่​ทั่ว​ไปกันให้เกร่อเต็ม​ไปหมดตามร้านสะดวก​ซื้อ​และห้างร้านต่างๆ​ให้เสียเวลา​และค่าเดินทาง เพียงขอให้บอกสถาน​ที่มาเท่านั้น​

อาบัง​จะมาบริการท่านถึง​ที่หมาย​โดยไม่บิดพลิ้ว

ถึงขนาดบางครั้ง​จะนัดกัน ณ ห้องสุขาสาธารณะก็ตาม บริการของสุเรนทรากุมารก็ไม่เคยเกี่ยง

ชนิด​ที่เรียกว่าไม่มีข้อ​แม้ใดๆ​​ทั้งสิ้น!

นับ​ได้ว่า​เป็นการทำงานด้านบริการ​ที่มีชีวิตชีวา ตื่นเต้น ​ใช้วิเทโศบายทุกอย่างเท่า​ที่​จะหา​ได้งัด​เอามาพิชิตเป้าหมายกันอย่างสนุกสนานถึงลูกถึงคน ​และบางครั้งก็อาจถึงพริกถึงขิง

​แม้ว่าบางคราว​จะปนด้วยน้ำตาแห่ง​ความเศร้ารันทดสักเท่าใดก็ไม่​สามารถ​ที่​จะ​เอาชนะใจ​ที่แข็งปานภูผาของสุเรนทรากุมารลง​ได้เลย​


*********


ดาวเรือง​และกำจรก็เช่นเดียวกัน​ที่ชักหน้าไม่ถึงหลัง กำจรมีอาชีพรับจ้างทั่ว​ไปก่อน​ที่​จะผันตัวเองมา​เป็นลูกจ้างประจำอยู่​​ที่โรงงานเหล็กดัดของเจ๊เกียว​และช่างณรงค์แห่งห้วยกะปิชลบุรี ​เขา​จะ​ต้องเริ่มทำงานตั้งแต่แปดโมงเช้า​จนถึงบ่ายห้าโมงเย็นหรือบางครั้งก็มืดค่ำ

​ทั้งนี้แล้ว​​แต่ว่า​จะมีงานเร่งด่วนหรือไม่!

​ส่วนดาวเรืองก็ทำงานรับจ้างอยู่​​ที่ร้านอาหารในตลาดหนองมนอัน​เป็นลูกจ้างรายวัน​เอาแน่นอนอะไร​ไม่​ได้​กับงาน​และเงิน​ที่​ได้รับ

​แม้งาน​จะหนักเหลือใจเธอก็อดทน​เพื่อลูกน้อย​ทั้งสองคน​คือเด็กชายเด่นหล้า​และเด็กหญิงดาริกา​ที่​กำลังอยู่​ในวัยเรียน​ทั้งคู่

​โดยเฉพาะ​กำลังกิน​กำลังนอนกัน​ทั้งสองคน ​ที่สำคัญ​เป็นเด็กน่ารักอัธยาศัยดีรู้จักสัมมาคารวะ จึงนับว่า​เป็นหัวแก้วหัวแหวนของ​ทั้งกำจร​และดาวเรือง

มีอยู่​ช่วงหนึ่ง​​ที่​ทั้งคู่ขาดเงิน​ที่​จะ​ใช้จ่ายภายในบ้าน ​ซึ่ง​เป็นช่วงจังหวะ​ที่ลูกเปิดเทอม​พอดี ไหน​จะค่าเสื้อผ้าเครื่อง​แต่งตัว รวม​ทั้งค่ามอบตัวอะไร​สารพัด ประจวบ​กับงาน​ที่รับจ้างก็​ได้เงินน้อยไม่พอ​กับค่า​ใช้จ่ายประจำวัน​ที่นับวัน​จะถีบตัวสูงขึ้น​ทุกที

ค่าครองชีพก็ไม่สมดุลกัน​ทั้งรายรับ​และรายจ่าย ​โดยเฉพาะค่า​ใช้จ่ายประจำเดือนอย่างค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟฟ้านั้น​รายรับ​ที่​ได้ก็หมด​ไปกว่าครึ่งแล้ว​

​ถ้าหากมีรายจ่ายพิเศษเพิ่มขึ้น​วันใด​ทั้งคู่​เป็น​ต้องมีปากเสียงกันหนักขึ้น​ทุกที ​ซึ่งนับวัน​แต่ละคน​จะยก​เอาเหตุผลของตัวเอง​ที่คิดว่าถูก​ต้องขึ้น​มาอ้าง ​ทั้งๆ​​ที่รู้ว่ามันไม่​ได้อะไร​ขึ้น​มาเลย​​ถ้าตราบใด​ที่ค่า​ใช้จ่ายไม่พอ​กับรายรับ​ที่​ได้อยู่​ทุกวันอย่างนี้

​เมื่อเข้าตาจนหนักเข้า ​แม้ค่าเช่าบ้าน​ที่เช่า​เขาอยู่​เดือนละหนึ่ง​พันห้าร้อยบาท​ก็ยังไม่มี​จะจ่าย ทุกอย่างบีบคั้นมาลง​ที่ดาวเรือง​ซึ่ง​เป็นแม่บ้านเพียงคนเดียว

​ส่วนกำจรสามีนั้น​​เมื่อเครียดหนักเข้าไม่มีทางออกก็ร่วมวงก๊งเหล้า​กับ​เพื่อนร่วมงาน​ซึ่งตามปกติก็ดวดกันทุกเย็นอยู่​แล้ว​ เมามายดึกเข้าจึง​ได้กลับมานอนเขลงแผ่หลาทำเหมือน​กับคน​ที่ไม่มีทุกข์ร้อนอะไร​​เอาเสียเลย​

​เมื่อดาวเรืองพูดคุยปรับทุกข์​กับเจ๊ตองเจ้าของร้านตัดผมชาย​ที่เช่าห้องอยู่​ใกล้ๆ​กัน ​ซึ่งเจ๊ตองก็บอกว่าไม่ค่อย​จะมีลูกค้าเหมือนกัน ​เพราะ​เป็นช่วง​ที่ชาวบ้านชาวช่องต่างพากันจนกรอบ​เป็นข้าวเกรียบทั่ว​ไปหมด...​

​ทั้งนี้ก็​เพราะเศรษฐกิจตกต่ำรายรับไม่สมดุล​กับรายจ่ายกันทั่วแทบ​จะทุกครัวเรือน

สุเรนทรากุมารจึงเปรียบเสมือนเทพเจ้าของคนยากคนจนเหล่านั้น​!

ปากต่อปากพูดแนะนำชื่อเสียงของนายธนาคารคนยาก​โดยไม่มีการโฆษณา​แต่อย่างใด ​จะมีก็เพียงเสียงซุบซิบว่าอย่าเอ็ด​ไปเดี๋ยว​จะอาย​เขา..

​แต่ช้างตาย​ทั้งตัว​จะ​เอาใบบัวปิดมิด​ได้อย่างไรเล่า!

เรื่อง​มาแดง​เอาก็ตอน​ที่พ่ออาบังสุเรนทรากุมารหรือไม่ก็ยอดชายนายลักษมันกุมารมายืนลับๆ​ล่อๆ​อยู่​แถวหน้าประตูบ้านนั่นแหละ​ จึง​ได้ถึงบางอ้อหรือบางอ๋อ!

เล่ากันว่าในวัน​ที่สุเรนทรากุมารอพยพย้ายมาจากแปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทราอันนับว่า​เป็นเมืองอู่ข้าวอู่น้ำ​ที่อุดม​ไปด้วยพืชพันธ์ธัญญาหารนั้น​ ก็​เนื่องด้วย​เขาถูกลูกค้าเบี้ยวเงินกว่าเก้าหมื่นบาท​

​เมื่อทวงถามหนักเข้าก็เจอเข้า​กับพวกอิทธิพลมืด!

​ซึ่งก็มี​ทั้งเจ้าพ่อ ​ทั้งนักเลงหัวไม้รวม​ทั้งการรีดไถจากคนในเครื่องแบบ แถมยังมีพวกลักเล็กขโมยน้อย​และขโมยใหญ่อีกต่างหาก...​

ธนาคารขวัญใจคนยากคนจนจึงจำ​ต้องปิดกิจการย้ายสาขาสำนักงานมาอยู่​​ที่หนองมนดัง​ได้กล่าวมาแล้ว​!

ธุรกิจของสุเรนทรากุมารนี้ช่างดีเสียจริงๆ​จนน่า​จะยกย่อง​เอา​เป็นตัวอย่าง!

​เพราะมี​แต่รายรับ ​จะเสี่ยงบ้างก็ไม่มาก ​ทั้งค่า​ใช้จ่ายก็น้อยหรือแทบ​จะไม่มีเลย​ เฉพาะนายสุเรนทรากุมารอาจ​จะมีค่า​ใช้จ่ายบ้าง​เพราะ​ใช้รถมอเตอร์ไซค์สกูตเตอร์ ​ส่วนนายลักษมันกุมารนั้น​​ใช้จักรยานสองล้อปั่น​ไปทำงานทุกวัน ​โดยถือว่านี่​คือสำนักงานเคลื่อน​ที่ ​จะมีห่อเสื้อผ้าบรรทุกท้ายรถบังหน้าทำที​เป็นขายเงินผ่อนหรือขายเงินเชื่อ

​ที่สำคัญ​ที่สุด​เขาไม่เคย​ต้องเสียภาษีเลย​​แม้​แต่สักเก๊เดียว!

ไม่ว่าภาษีสรรพากรหรือว่าภาษีสรรพสามิตก็ไม่เคยเสีย​ทั้งนั้น​!

โอม..​พระนารายณ์ทรงโปรด!

โอม..​พระพิฆเนศทรงเมตตา!

ฉะนั้น​คนอินเดียจึงนิยมมาอยู่​เมืองไทยกันมาก ​และธุรกิจธนาคารขายผ้าเงินผ่อนจึงถือ​เป็นธุรกิจยอดนิยมของชาวภารตะ​ที่​จะมาตั้งรกรากในเมืองไทย!

​เมื่อดาวเรือง​และกำจร​ได้ตกลงปลงใจ​ที่​จะกู้เงิน​โดยการซื้อผ้าเงินผ่อน​กับสุเรนทรากุมารแล้ว​ ​ทั้งคู่ก็​ได้เงินมา​ใช้จ่ายในครอบครัว ​ซึ่งทำให้ค่อยผ่อนคลายสบายใจขึ้น​มาหน่อย​

​แม้รายรับประจำวัน​จะหดหาย​ไป​กับการ​ที่​ต้องผ่อน​ทั้งต้น​ทั้งดอกทุกวันไม่เว้น แรกๆ​ก็พอทน​เพราะเงินยังไม่ขาดมือ ​แต่พอมาอีกสักพักก็เข้าอีหรอบเดิมอีก!

กำจร​และดาวเรืองจึงเปรียบเสมือนตกอยู่​ในวังวนของชีวิต​ที่​ต้องกลาย​เป็นทาสเงินกู้รายวันของสุเรนทรากุมารอย่างยาก​ที่​จะถอนตัว​ได้

ด้วย​ความทุกข์ทรมาน​ที่ค่อยๆ​เกาะกินหัวใจ​และรบกวน​ความรู้สึกนึกคิด ทำให้ดาวเรืองเหมือนตกอยู่​ใน​ความมืด​ที่มองอะไร​ไม่เห็นอัน​จะถือ​เป็นแสงสว่างให้ยึดเหนี่ยว​ได้เลย​

หนี้สินค่อยๆ​เพิ่มขึ้น​ทีละน้อยๆ​ จากวัน​เป็นเดือน จากเดือน​เป็นปี จากเงินร้อย​เป็นเงินพัน จากเงินพัน​เป็นเงินหมื่น จนกระทั่งกลาย​เป็นหลายหมื่นใน​ที่สุด

เงินต้น​พร้อมดอกเบี้ยรายวันจึงไม่​สามารถ​ที่หาให้​ได้ทันหรือ​ได้ครบจำนวนใน​แต่ละวัน จนกระทั่งสุดท้าย​ต้องตกลงส่งชำระ​ได้เพียงดอกเบี้ยอย่างเดียวเท่านั้น​

​เพราะไม่​สามารถ​ที่​จะส่งเงินต้นให้​ได้อีกต่อ​ไป!

ฉะนั้น​จึงดูเหมือน​กับว่า​ทั้งสองผัวเมียไม่มีโอกาส​ที่​จะลืมหน้าอ้าปาก​ได้เลย​ สงสารก็​แต่ลูกน้อย​ทั้งสองคนเท่านั้น​ ด้วยกลัวว่าวันใด​ที่พ่อแม่เกิดเจ็บป่วยไข้ขึ้น​มา ก็คง​จะแทบไม่มีอะไร​รองท้องกันเลย​

ดูราว​กับว่าบัดนี้นายสุเรนทรากุมาร​ได้เข้ามา​เป็นเจ้าชีวิตของสองผัวเมียเข้า​ไปทุกขณะจิต ​ต้องทำงานงกๆ​​เพื่อ​เป็นค่าดอกเบี้ยให้​กับนายธนาคารจอมปลอม​ที่หน้าเลือดขูดดอกเบี้ยซิบๆ​

​ทั้งๆ​​ที่เศรษฐกิจพอเพียง พออยู่​พอกิน ​และการทำบัญชีครัวเรือนก็ประกาศอยู่​ปาวๆ​​ทั้งทางวิทยุ ทางโทรทัศน์ ทางหนังสือพิมพ์​และทางสื่อต่างๆ​กรอกหูอยู่​ทุกวัน

คนเรา​เมื่อเริ่มต้น​ได้​เป็นหนี้​เขาเสียแล้ว​ ปัญญา​ที่​จะคิดหาทางแก้ต่างๆ​ก็จนแต้ม​ไปหมด!

หาทางออกไม่เจอ?

มี​แต่ทางบีบคั้นจนเลือดตาแทบกระเด็นเลย​ทีเดียว!

กำจรเริ่มดื่มเหล้าหัวราน้ำ​และกลับบ้าน​เอาจนดึกดื่นเกือบทุกวัน!

ดาวเรือง​ต้องนอนร้องไห้คนเดียวทุกคืนจนน้ำตาเปียกหมอน...​

เธอเคยคิด​ที่​จะตัดช่องน้อย​แต่พอตัวลาโลก​ที่แสน​จะทุกข์ทรมานนี้​ไปเสียให้พ้นๆ​ ​แต่พอเห็นหน้าลูกน้อย​ทั้งสองเธอก็​ต้องอดทนต่อ​ไป!

ใช่..อดทนอยู่​อย่างทรมานแสนสาหัสต่อ​ไป...​

อดทนต่อ​ไปจนกว่าเธอ​จะทนไม่​ได้!?


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2782 Article's Rate 47 votes
ชื่อเรื่อง ฆาตไม่ถึง --Series
ชื่อตอน เจ้าหนี้จอมโหด หรือ ขวัญใจคนจน? --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๒๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๒๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : fishbud [C-14625 ], [206.227.160.12]
เมื่อวันที่ : ๑๘ ก.ย. ๒๕๕๑, ๒๓.๕๗ น.

บทนี้รันทดจังค่ะ​​ ​​แต่ลุงปักษิณบรรยายออกมาในเชิงเสียดสีสังคม​​ได้ดีมากเลย​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-14632 ], [58.10.216.195]
เมื่อวันที่ : ๑๙ ก.ย. ๒๕๕๑, ๒๐.๕๗ น.

ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์ครับ​​คุณfishbud

สังคมของคน​​ที่ยังจมปลักอยู่​​​​กับ​​ความระทมทุกข์รันทดนี้ในบ้านเรายังมีอยู่​​อีกมากมาย​​ภายใต้ใบหน้ายิ้มสยาม

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-14657 ], [118.172.241.227]
เมื่อวันที่ : ๒๖ ก.ย. ๒๕๕๑, ๒๒.๒๕ น.

"เจ้าหนี้จอมโหด-สุเรนทรากุมาร"

มีเยอะนะคะ​​เจ้าหนี้แบบนี้ แล้ว​​ลูกหนี้ก็ลงจบด้วยการหนีลูกเดียว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : fishbud [C-14666 ], [66.169.119.158]
เมื่อวันที่ : ๒๗ ก.ย. ๒๕๕๑, ๐๐.๕๗ น.

"ขวัญใจคนจน" ดีมั๊ยคะ​​ ออกแนวเสียดสีหน่อย​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : ปักษิณ [C-14681 ], [58.10.216.91]
เมื่อวันที่ : ๒๗ ก.ย. ๒๕๕๑, ๒๑.๑๖ น.

เรียนคุณadd ​​และ คุณfishbud

ขออนุญาต​​ใช้ชื่อของ​​ทั้งสองท่านแบบสมานฉันท์อีกแล้ว​​นะครับ​​​​คือ :-

"เจ้าหนี้จอมโหด หรือ ขวัญใจคนจน?"

ขอบคุณครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : Rotjana Geneva [C-14691 ], [83.180.75.247]
เมื่อวันที่ : ๒๘ ก.ย. ๒๕๕๑, ๒๐.๕๘ น.

ลุงปิงเขียนแบบเข้าใจหัวใจคนระดับล่าง​​และคนหาเช้า​​กินค่ำมาก ๆ​​ เลย​​ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : นิติธนกิจ [C-15367 ], [125.25.3.244]
เมื่อวันที่ : ๑๙ ก.พ. ๒๕๕๒, ๑๐.๔๑ น.

มีปัญหาเกี่ยว​​กับกฎหมาย เช่น เรื่อง​​หนี้สิน เรื่อง​​ครอบครัว เรื่อง​​การงาน เรื่อง​​คดีอาญา หรือรับรองเอกสาร Notary Public หรือปัญหาอื่น ๆ​​ เราให้คำปรึกษาท่าน​​ได้ เพียงท่านโทรหาเรา 02-3000286-7 ขอบคุณครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น