นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
เที่ยวไปตามใจฉัน #54
pilgrim
...ตอนนี้แหละ​ ​ที่น้องเขยถูกชนซะอีตาคน​ที่มาชนกระเด็นกระดอน​ไป ​เพราะแกตัวเล็กกว่าน้องเขย...

ตอน : เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (7. โอซาก้า-โอซากะ... ...เช้าขึ้นมาก็เดินกันอานซะแล้ว)

เช้า​วัน​ที่สาม ฉันตืนนอน​เป็นคนแรก​แต่เช้า​ตรู่ตามเคย กำหนดการวันนี้ เรา​ต้อง​ไปเจอกัน​ที่สถานีรถไฟเวลา 6.45น.

ไม่​ต้องสงสัยเลย​ค่ะ​ ว่าอยู่​โรงแรมเดียวกัน ทำไมถึง​ไปนัดกัน​ที่สถานีรถไฟ นั่น​เป็น​เพราะ กลุ่มเรามีน้องป๊อบ​ที่มีอัตราการเดินเรื่อยๆ​ มาเรียงๆ​ เราจึง​ต้องออกจากโรงแรมก่อนกลุ่มอื่น

นอกจากนั้น​ หลานปิ๊ก ยังมี​เพื่อนตามมาเ​ที่ยวเยอะแยะ ประมาณว่า พักในโรงแรมเดียวกันไม่หมด ​ต้องแยก​ไปพัก​ที่อื่นด้วย
หลานปิ๊กบอกว่า วันนี้เรา​จะมุ่ง​ไปเ​ที่ยวชมของดี ของสวยเมืองโอซาก้า หรือ​ที่ญี่ปุ่นเรียกโอซากะ

อ่านจากโปรแกรมประจำวัน หลานปิ๊กบอก​จะพา​ไปน้ำตกมิโนะ ปราสาทโอซาก้า ​และ ​ไปชมอะแควเรียมใหญ่ยักษ์ในโอซาก้า ​พร้อม​กับ​จะพา​ไปขึ้น​ชิงช้าสวรรค์ด้วย

โอ้โฮ...​หนูอยากขึ้น​ชิงช้าสวรรค์ จังเลย​...​..

ฉันน่ะนอนคิดมา​ทั้งคืนแล้ว​ ว่าวันนี้ เราคง​ไปน้ำตกมิโนะ​กับกลุ่มของหลานปิ๊กไม่ไหว ​เพราะจากสถานีรถไฟ ยัง​ต้องเดินอีกประมาณ 1 ชั่วโมง จึง​จะถึงน้ำตกมิโนะ

ดูอาการน้องป๊อบแล้ว​ แกคงไม่เล่น​กับเราแน่ น้องเขย​กับน้องสาวก็บอกให้ฉัน​ไป​กับคณะใหญ่ก็​ได้ ​แต่ฉันก็​เป็นห่วงพวก​เขา ​เพราะคิดว่าเ​ที่ยวกันหลายๆ​ คนน่า​จะสนุกกว่า

ดังนั้น​ ​เมื่อขึ้น​รถไฟ​ไปสถานีโอซาก้า พวกเราจึงตัดสินใจดังแล้ว​แยกวงอีก​เป็นวัน​ที่สอง

รถไฟของญี่ปุ่น​ที่เราขึ้น​​เป็นสาย JR Tokaido-San Yo line วิ่ง​ระหว่างเมืองใหญ่ๆ​ ดังนั้น​ วันทำงานยามเช้า​ จึงแน่นสุดๆ​
​แต่ดูการขึ้น​รถไฟของญี่ปุ่น​เขาก็มีวัฒนธรรมดี ​คือ เข้าแถวรอกันเรียบร้อย​ เคย​ได้ยินมาว่า รถไฟบางสาย​ที่คนแน่นๆ​ ​จะมีเจ้าหน้า​ที่สถานีคอยถีบคนให้เข้า​ไปอัดอยู่​ในรถไฟ ไม่ทราบจริงไหม ฮ่าๆ​ๆ​ๆ​

พวกเราก็เบียดเสียด​กับประชากรญี่ปุ่นขึ้น​​ไปอยู่​บนรถไฟ ไม่​ได้นั่งหรอกค่ะ​ มี​ที่ยืนก็บุญแล้ว​ นี่ขนาดออก​แต่เช้า​นะเนี่ย
​แต่ดูเหมือนน้องปีอบ​จะ​ได้นั่ง ก็โชคดี​ไป

รถวิ่งราว 35 นาที ​เพราะ​เป็นรถขบวนด่วนพิเศษ special rapid train ก็ถึงสถานีโอซาก้า หลานปิ๊กบอกว่า​ถ้า​จะ​ไปน้ำตกมิโนะ ให้เดิน​ไป​ที่สถานี Hankyu-Umeda ​ซึ่งอยู่​ไม่ไกลจากกันนัก

พวกเราไม่​ได้​ไปน้ำตกหรอกค่ะ​ ​แต่ไม่รู้ ก็เลย​เดินตาม​เขา​ไปเรื่อยๆ​ ตามคลื่นฝูงชน อันมากมาย​มหาศาล​ไป โอ้โฮ ​ที่สถานีเกียวโตว่าคนเยอะแล้ว​ ​แต่​ที่โอซาก้า ยิ่งเยอะกว่า ทำไมคนมันเยอะจนเบียดเสียด​ไปหมด

พวกเราก็ยังเก้ๆ​ กังๆ​ ​จะเดินชน​กับ​เขาร่ำ​ไป

ปรากฏว่า ใน​เมื่อเราไม่​ไปน้ำตก ​แต่​จะ​ไปปราสาทโอซาก้าแทน ก็​ต้องเดินกลับ​ไป​ที่สถานีโอซาก้าตามเดิม

ตอนนี้แหละ​ ​ที่น้องเขยถูกชนซะอีตาคน​ที่มาชนกระเด็นกระดอน​ไป ​เพราะแกตัวเล็กกว่าน้องเขย

สังเกตดู บางคนยังเดินหลับตาด้วยซ้ำ คาดว่า ​เมื่อคืนคง​จะคาราโอเกะ​และซาเกะ (สาเก) หนัก​ไปหน่อย​ แฮ่ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​

เรา​ได้รับฟังคำอธิบายจากหลานปิ๊กมาแล้ว​ ดังนั้น​ จึงมุ่ง​ไปขึ้น​รถไฟสาย JR Osaka loop line ​เพื่อ​ไปลง​ที่ Morinomiya แล้ว​​ไปชมปราสาทโอซาก้า

อันว่ารถไฟสาย loop line นี้ ก็​คือรถไฟ​ที่วิ่งวน​เป็นวงกลมนั่นเอง ขบวนนี้ค่อยยังชั่ว คนน้อยหน่อย​ เราจึง​ได้นั่ง

​เมื่อถึงสถานี Morinomiya เราก็เดินมุ่งตรง​ไปสู่ปราสาทโอซาก้า ​แต่จับทิศไม่ถูก เดิน​ไปซะไกล ถามคนข้างทาง ​เขาบอกว่า น่า​จะเข้าอีกทางหนึ่ง​ ก็เลย​เดินกลับมา ขณะเดียวกันก็ถือโอกาสสำรวจร้านอาหารข้างทาง​ไปพลางๆ​

เราเดินมาถึงทาง​ที่คนบอก แล้ว​ก็ข้ามถนน เดินผ่านสวน ​ที่ใบแปะก้วย​กำลัง​เป็นสีเหลืองสวยงาม มีเก้าอี้นั่งพัก เลย​หยุดพัก กินข้าวปั้น​ที่ซื้อมา​เป็นอาหารเช้า​ซะเลย​

สวนหิน​และน้ำพุ
คลิกดูภาพขยาย


ใบแปะก้วยเหลืองสวย
คลิกดูภาพขยาย


ต้นสนตัดแต่งซะเรียบร้อย​
คลิกดูภาพขยาย



ข้าวปั้นในญี่ปุ่นนี้ อร่อยจริงๆ​ ตอนแรกเห็นหลานปิ๊กหยิบออกมากิน หน้าตาไม่ค่อยน่ากิน ดูแห้งๆ​ ฝืดคอ
(วันแรกๆ​ ฉันยังติดวัฒนธรรมฝรั่ง ซื้อแซนด์วิช ซื้อ ครัวซองต์ กิน​เป็นอาหารเช้า​)

​แต่​เมื่อ​ได้ลองกินข้าวปั้นแล้ว​ก็ติดใจ ​ที่ชอบ​ที่สุด ​คือ ข้าวปั้น​ที่ห่อด้วยเต้าหู้ อร่อยมากๆ​

แถว​ที่เรานั่งกินข้าวปั้น มีชายญี่ปุ่นคนหนึ่ง​ นั่งบ่นอะไร​พึมพัมอยู่​บนพื้นถนน ฉันถามน้องเขยว่าชายคนนั้น​สติไม่ดีหรือเปล่า น้องเขยบอกว่า น่า​จะเมามากกว่า

หลังจากอาหารเช้า​ในสวน พวกเราก็ออกเดินกันต่อ เอ...​ทำไมมันไกลจัง แถมยัง​ต้องป่ายปีนบันไดอีกด้วย แล้ว​ยังเดินผ่านสวนอีกแห่งหนึ่ง​ก็แล้ว​ ไม่ถึงปราสาทซะที

เอ้า...​เดินกันเข้า​ไป

คลิกดูภาพขยาย


ดูใบไม้เปลี่ยนสีกัน​ไปพลางๆ​ นะคะ​ ขอบอกว่า นี่ยังไม่อลังการเท่าช่วงวันท้ายๆ​ ค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


สวนเงียบสงบยามเช้า​ตรู่

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


นกโลหะ น่ารักจัง เห็นถึง​ความช่างคิด ช่างทำของคนญี่ปุ่น

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


​เมื่อยแล้ว​ละป้า...​ขอนั่งพักก่อนนะ

คลิกดูภาพขยาย


น้องเขยบอกว่า สงสัยปิ๊กคง​จะหลอกให้พวกเรามาเดินชมสวนกันก่อน​เป็นแน่

เดินผ่านอาคารเล็กๆ​ เจอพ่อหนุ่ม คาดว่า​จะเล่นดนตรีคลาสสิค มานั่งซ้อมเป่าทูบาอยู่​
สู้ต่อ​ไป...​ทาเคชิ

คลิกดูภาพขยาย


พวกเราก็เดินทน ​และ ทนเดิน จนใน​ที่สุดก็มองเห็นยอดปราสาทโอซาก้าอยู่​รำไร ​และก็เดินจนมาถึงคูน้ำล้อมรอบปราสาทค่ะ​ รอบๆ​ ข้างก็​เป็นใบไม้เปลี่ยนสี สวยสุดใจ ถ่ายรูปออกมาก็ไม่​ได้อย่างตาเห็น

คลิกดูภาพขยาย


คราวต่อ​ไป​จะพาเข้าในปราสาทนะคะ​ มีสะพานเดินเข้า​ไปค่ะ​ อย่าเพิ่งลง​ไปว่ายน้ำข้ามคูเข้า​ไปซะก่อนนะคะ​
​เพราะช่วงฤดูใบไม้เปลี่ยนสีนี้ หนาวน่าดู เดี๋ยว​จะหาว่าไม่บอกค่ะ​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2774 Article's Rate 170 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจฉัน --Series
ชื่อตอน เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (7. โอซาก้า-โอซากะ... ...เช้าขึ้นมาก็เดินกันอานซะแล้ว) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๒๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-14513 ], [83.189.154.133]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ส.ค. ๒๕๕๑, ๐๓.๐๓ น.

สวยอีักแล้ว​​ ​​ได้เ​​ที่ยวสนุก​​กับพิล​​และครอบครัว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงปิง [C-14516 ], [58.10.216.63]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ส.ค. ๒๕๕๑, ๑๐.๔๔ น.

ใบไม้เปลี่ยนสี​​และวิวสวยๆ​​​​ทั้งนั้น​​เลย​​ครับ​​...​​
​​แต่ในภาพเห็นนายปิ๊กเดินล้าหลังทุกภาพ สุดท้ายก็​​ต้องยอมนั่งพัก ดูท่าทาง​​จะเหนื่อยจริงนะครับ​​เนี่ย!

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-14520 ], [125.25.206.94]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ส.ค. ๒๕๕๑, ๒๒.๕๕ น.

หลานปิ๊กโชคดีจัง​​ที่มีครอบครัว​​และคุณป้าชอบท่องเ​​ที่ยวแบบนี้

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-14526 ], [124.121.114.164]
เมื่อวันที่ : ๒๗ ส.ค. ๒๕๕๑, ๒๑.๓๐ น.

สวัสดีค่ะ​​ รจ ลุงปิง พี่แอ๊ด

หลานปิ๊กตัวโต ​​ที่​​เป็นไกด์พา​​ไปค่ะ​​ ​​ส่วนหลานตัวเล็ก​​คือหลานป๊อบค่ะ​​

พาหลานเ​​ที่ยว ก็เหมือนคบเด็กสร้างบ้านน่ะแหละ​​ค่ะ​​ อิๆ​​ๆ​​ๆ​​ๆ​​ๆ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น