นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
คนจูงหมา #27
ปักษิณ
...เสียงกริ่งสัญญาณโทรศัพท์มือถือ ของมานะดังก้องขึ้น​ ​แม้​จะ​เป็นเวลาสิบโมงเช้า​แล้ว​หาก​แต่บอดี้การ์ดหนุ่ม​และแต๋วคู่ขาคนสวยยังคงนอนหลับอุตุอยู่​บนเตี...

ตอน : งานใหม่

เสียงกริ่งสัญญาณโทรศัพท์มือถือของมานะดังก้องขึ้น​ ​แม้​จะ​เป็นเวลาสิบโมงเช้า​แล้ว​หาก​แต่บอดี้การ์ดหนุ่ม​และแต๋วคู่ขาคนสวยยังคงนอนหลับอุตุอยู่​บนเตียงนอนด้วย​ความสุขารมณ์

ชายหนุ่มสะดุ้งตื่น​เมื่อ​ได้ยินเสียง ​เขาเหลือบตามองฝาพับดูหน้าจอ ครั้นเห็นหมายเลขของผู้​ที่เรียกเข้า ทำให้มานะรีบกระวีกระวาดผลุดลุกขึ้น​นั่งเปิดฝาพับโทรศัพท์รับสายทันที ​พร้อม​กับลุกขึ้น​เดิน​ไปยืน​ที่ขอบหน้าต่างกระจก​ที่มีอยู่​เพียงบานเดียวเท่านั้น​สำหรับอพาร์ทเม้นต์ราคาถูกๆ​อย่างนี้

"เฮโหล..ผมมานะพูดครับ​ท่าน"

"ตอนนี้แกอยู่​​ที่ไหนหรือ..มานะ?" เสียงทรงพลังดังมาตามสาย

"ผมอยู่​​ที่อพาร์ทเม้นต์​ที่เดิม​ที่บางกระบือครับ​ท่าน"

"แกเก็บตัวเงียบ​ได้ดีมาก..ในขณะ​ที่พรรคพวกของแก​กำลังตกระกำลำบากอยู่​ในคุก"

"ผมบังเอิญโชคดี​ที่รอดออกมา​ได้นะครับ​ท่าน!"

"ข้อนั้น​ฉันรู้แล้ว​ ว่า​แต่แกมีงานทำ​ที่ไหนหรือยัง?"

"ยังครับ​ท่าน"

"ฉันมีงานด่วนให้แกทำ เดี๋ยวฉัน​จะชี้แจงรายละเอียดให้ แก​พร้อม​เมื่อไหร่บอกฉัน​ได้ทันที"

"ผม​พร้อมเสมอสำหรับท่าน สั่งการมา​ได้เลย​ครับ​ ผมยินดีรับ​ใช้"

"ดีมาก..ยังงั้นคืนนี้เจอกันห้าทุ่ม​ที่เดิม"

"ครับ​ท่าน ห้าทุ่ม​ที่เดิม"


*********


"พิษณุ..​เพื่อนแกคน​ที่ชื่อพันโทราชันย์นี้คบหากันมานานแล้ว​หรือ?"

พ.ต.อ.ไกรสรเอ่ยถามพิษณุผู้​เป็นบุตรเขยในตอนเย็นวันหนึ่ง​

"ตั้งแต่ตอน​ที่เรียนชั้นมัธยมปลายน่ะครับ​คุณพ่อ สมัย​เป็นนักเรียนเราสนิทกันมากครับ​ พ่อ​เขาก็​คือเจ้าของบ่อนกาสิโนในเขมรเสี่ยราชู บูชาเทียนอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีในสมัยไอเอ็มเอฟยังไงล่ะครับ​"

"อ้อ..รู้แล้ว​ เสี่ยคนนี้พ่อรู้ประวัติดี ​เป็นสส.มาหลายสมัย เคยมีปัญหาเรื่อง​ฟ้องร้องกรณียักยอกเงินการกุศลของกองสลาก​และคอรัปชั่นรวม​ไปถึงคดีฮุบ​ที่ดินป่าสงวน​โดยส่งคน​ไปอ้าง​เพื่อสวมสิทธิ์ในเขต​ที่ดินสปก.๔-๐๑ด้วยมิใช่หรือ?"

"คนเดียวกันนั่นแหละ​ครับ​!"

"มั่นใจแน่นะ ว่า​เขา​เป็นคน​ที่ไว้ใจ​ได้?"

"ผมเพิ่ง​จะพบ​เขาอีกทีหลังจากผม​แต่งงาน​และตาบี๊บเกิดแล้ว​​เมื่อสักสองปีมานี่เองแหละ​ครับ​ ​แต่ก็คิดว่า​เขา​เป็นคนพอ​ที่​จะไว้วางใจ​ได้ครับ​ อย่างตอน​ที่ตาบี๊บถูกจับตัว​ไปก็​ได้​เขานี่แหละ​ครับ​ประสานงานสายสืบเพชรายุธช่วยเหลือจน​ได้ตัวกลับคืนมา"

"​เป็น​เพราะ​เขามีสายงานโยงใยเกี่ยว​กับ​ความมั่นคงภายใน ​เพราะฉะนั้น​ข่าวกรองของ​เขาจึงค่อนข้าง​จะแม่นยำพอ​ใช้​ได้"

"​แต่สำหรับเรื่อง​ประวัติ​ที่เกี่ยว​กับพ่อของ​เขานั้น​ผมไม่ค่อย​จะแน่ใจว่า​จะยังคงเข้ามาเกี่ยวข้องกันหรือเปล่า​กับงาน กอรมน.​ที่​เขา​กำลังทำอยู่​ ​เพราะ​ถ้า​เขาไม่แยกแยะงานครอบครัว​และงาน​ส่วนตัวออกจากกันก็นับว่า​จะเสียหายมากต่อประเทศชาติ"

"ถูก​ต้องแล้ว​พิษณุ..แกพูดถูก นี่แหละ​​คือปัญหาของประเทศไทยของเราล่ะ!..เรามีนักการเมือง​ที่ไม่รู้จักพอไม่รู้จักแยกแยะผลประโยชน์ของชาติ​กับผลประโยชน์ของตนเอง​และพวกพ้องหรือพรรคการเมืองออกจากกันให้เด็ดขาด มัวทำคลุมเครืออยู่​จนกลาย​เป็นคอรัปชั่นในเชิงบูรณาการ​ไปใน​ที่สุด"

"ผมก็เห็น​เป็นแบบนี้มาทุกยุคทุกสมัยทุกรัฐบาลไม่ใช่หรือครับ​?"

"ใช่แล้ว​พิษณุ..ไม่ว่าพรรคการเมืองไหนเข้ามาก็เหมือนกันหมด ​แม้​แต่พรรค​ที่ว่าตัวเองใสซื่อมือสะอาดก็ยังไม่วาย อาจ​จะหน้าด้านยิ่งกว่าเสียด้วยซ้ำ​ไป ​เพราะ​เอาสีข้างเข้าถูอย่างหน้าด้านๆ​"

"ยังงี้แล้ว​​เมื่อไหร่จึง​จะหมดยุคมืดเหล่านี้เสียทีล่ะครับ​คุณพ่อ?"

"ก็คง​ต้องรอจนกว่า​ที่เชื้อสายของพวกนักเลือกตั้งน้ำเน่าเหล่านี้​จะตายกัน​ไปหมดเสียก่อนนั่นแหละ​!"

"แล้ว​คุณพ่อคิดหรือว่า นักการเมืองรุ่นใหม่​จะดีเสมอ​ไป?"

"พ่อเชื่อว่า ​เมื่อคนรุ่นใหม่เข้ามา อย่างน้อยก็​ต้องดีกว่าพวกเสือหิวเหล่านี้บ้างละน่า พ่อเชื่อของพ่ออย่างนั้น​"

"​ถ้า​เป็นอย่างนั้น​​ได้ก็คง​จะดีขึ้น​​เป็นกอง ทุกอย่างคง​จะดูดี​ไปหมด"

"​แต่ก่อนอื่นเรา​ต้องหันกลับมาอบรมบ่มนิสัยเยาวชนกันเรื่อง​ศีลธรรมจริยธรรมกันให้มากกว่านี้​เป็นพิเศษหน่อย​แล้ว​ล่ะ!"

"​จะทำให้ดีขึ้น​​ได้หรือครับ​?"

"ตัวอย่างก็มีให้เห็นอยู่​แล้ว​ว่านักการเมืองรุ่นปัจจุบันนี้​เป็นนักการเมืองยุค​ที่​เขายกเลิกแบบเรียนหน้า​ที่พลเมือง-ศีลธรรมทิ้ง​ไปหมด ​แม้​แต่หนังสือง่ายๆ​อย่างสมบัติผู้ดีก็หาอ่านไม่​ได้อีกแล้ว​ เลย​ไม่รู้จักศีลธรรมจริยธรรม ไม่รู้จักสมบัติผู้ดี​เขาทำกันอย่างไร ดูอย่างพวกม๊อบก็แล้ว​กันพวก​ที่อ้างตัวว่า​เป็นนักวิชาการออกมาด่ากันอย่างสาดเสียเทเสีย คน​ที่ถูกด่าก็ออกมาตอบโต้ประเภทเดียวกันจนมันหยดติ๋ง ฟังแล้ว​น่าเบื่อ​ทั้งสองฝ่าย"

"จริงอย่างคุณพ่อว่าจริงๆ​นั่นแหละ​ เล่น​เอามันเข้าว่าลูกเดียว ​แม้ผู้ทรงศีลก็พลอย​เป็น​ไป​กับ​เขาด้วย"

"ปล่อยให้​เป็น​ไปตามกรรมเวรก็แล้ว​กัน ถึงยุคใหม่​เมื่อไหร่แล้ว​เราก็คง​จะรู้เองนั่นแหละ​ อย่า​ไปกังวลคิดให้เปลืองสมอง​ไปเลย​"

"นั่นสิครับ​..ว่า​แต่คุณพ่อถามผมเรื่อง​เจ้าราชันย์มันทำไมหรือครับ​ มัน​ไปทำอะไร​หรือมีอะไร​​ที่น่าผิดสังเกตอย่างนั้น​ใช่ไหมครับ​?"

"ไม่ใช่หรอก..พ่อเพียง​แต่สงสัยบางสิ่งบางอย่างก็เลย​ถามดูเท่านั้น​เองไม่​ได้มีเรื่อง​อะไร​หรอก ว่า​แต่อนาคตของแกคิด​จะย้ายเข้ากรมจริงๆ​ล่ะหรือ?"

"ก็คิดไว้ว่าอย่างนั้น​เหมือนกันครับ​คุณพ่อ ​เพราะตั้งแต่ตาบี๊บถูกลักพาตัว​ไปเนี่ยผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย​จริงๆ​ มันเหมือน​กับว่าผมละเลย​หน้า​ที่ของพ่อ​ที่ดี​ไป ไม่ดูแล​เขามากเท่า​ที่ควร คล้าย​กับผมมัว​แต่คิดถึงอนาคตของตัวเองจนลืมลูกลืมเมีย"

"อย่าคิดมาก​ไปเลย​ เราทำงานให้ราชการ​เพื่อประเทศชาติ มันก็​ต้องมีการเสียสละ​ความสุข​ส่วนตัวกันบ้าง อย่ากังวล​ไปนักเลย​ สู้ตั้งหน้าตั้งตาทำภาระหน้า​ที่ของเราต่อ​ไป​เพื่อ​ส่วนรวม​จะดีกว่า"

"บุษ​เขาว่า​เขายินดีลาออกพาตาบี๊บ​ไปอยู่​​กับผม​ที่ต่างจังหวัด ครอบครัว​จะ​ได้อบอุ่นขึ้น​ ผมก็ว่าดีเหมือนกัน ​กำลังรอให้​เขาตัดสินใจอยู่​"

"เราพูดกัน​แต่เรื่อง​ซีเรียสกันมามากแล้ว​วันนี้ เดี๋ยวเรามาก๊งรีเจนซี่บรั่นดีไทยกันแก้เซ็งดีกว่า ​เอาโซดาน้ำแข็งหน่อย​ไหม?"

"ดีเหมือนกันครับ​พ่อ เดี๋ยวผมรินให้พ่อเอง!"


*********


ชุดสวย ‘พรชมพู’ ของร้านชมพูพรแห่งตลาดนครปฐมชุดนี้ดูช่างเหมาะเจาะ​กับรูปร่างของบุปผชาติเสียเหลือเกินราว​กับว่าเจ้าตัว​เป็นผู้สั่งตัดเองก็ไม่ปาน ​ทั้งๆ​​ที่ชุดนี้​เป็นชุด​ที่รับช่วงมาจากพี่สาวอีกทีหนึ่ง​

หลังจากสวมใส่ชุดนี้แล้ว​ทำให้หญิงสาวเกิด​ความมั่นใจขึ้น​มาอย่างท่วมท้นคล้าย​กับมีปาฏิหาริย์คอยช่วย​เป็น​กำลังใจให้อยู่​ลึกๆ​

​ความวิตกกังวล​และตื่นเต้น​ทั้งหลายแหล่ต่างปลาสนาการ​ไปจนหมดสิ้น...​

หญิงสาวขึ้น​ลิฟท์​ไปยังชั้นสามของตัวตึกอัน​เป็นชั้นของผู้บริหาร​คือห้องของกรรมการผู้จัดการใหญ่ของ ‘บริษัท อัสดงคต โซลาร์ซีสเต็ม จำกัด’

บุปผชาติกระพุ่มมือไหว้เอ่ยแนะนำตัว​กับยุวดีเลขานุการิณีวัยกลางคนของฉันทวัฒน์ ​ซึ่งจากลักษณะท่าทางของเธอยังคงมีแววของ​ความ​เป็นคนสวยอยู่​อย่างไม่สร่างซา

"สวัสดีค่ะ​..ดิฉัน​คือบุปผชาติคน​ที่คุณยุวดีนัดมาสัมภาษณ์งานด้านการตลาด​กับคุณเอ้อ..ฉันทวัฒน์ผู้จัดการใหญ่ค่ะ​"

"อ้อ..คุณบุปผชาตินั่นเอง เชิญทางนี้ค่ะ​ ท่าน​กำลังรออยู่​​พอดี"

​เมื่อยุวดีเข้า​ไปรายงานเจ้านาย​และเปิดประตูเชื้อเชิญให้เธอเข้า​ไปนั่งข้างในนั้น​ ทันที​ที่เธอก้าวเข้า​ไปในห้องสายตาของฉันทวัฒน์ก็พลันเบิกโพลงอย่างแทบ​จะไม่เชื่อในสายตาของตัวเองเลย​ว่าบุคคล​ที่อยู่​ในชุดแสนสวยนี้​คือบุคล​ที่​เขาเคย​ได้รู้จักมาก่อน

เธอสวยราว​กับนางฟ้าจุติลงมาจากสวรรค์นั่นเทียว...​

สีชมพูหวานแหววเย็นตา​และใบหน้า​ที่ยิ้มหวานนั้น​ช่างประทับใจจนทำให้เกิด​ความรู้สึกวูบวาบหวั่นไหวในอารมณ์อย่างไรชอบกล ​เขาลุกขึ้น​ยืนเชิญให้เธอนั่งเก้าอี้ตรงกันข้ามในขณะ​ที่ดวงตา​ทั้งคู่ของ​เขานั้น​เบิ่งมองร่างในชุดสีชมพูนั้น​แทบไม่กระพริบเลย​ทีเดียว ราว​กับว่า​เขาตกอยู่​ในภวังค์อย่างตะลึงงัน

"เชิญนั่งก่อนซีครับ​คุณบุปผชาติ คุณยุครับ​..ขอกาแฟสองถ้วยนะครับ​"

"ค่ะ​"

"เอ้อ..ของบุบขอน้ำเย็นแก้วเดียวก็พอนะคะ​คุณยุวดี"

"​ได้ค่ะ​"

"ขอบคุณค่ะ​"

พอยุวดีปิดประตูคล้อยหลังชายหนุ่มก็เอ่ย​กับหญิงสาวด้วยสีหน้ายิ้มระรื่น

"วันนี้คุณบุบสวย​เป็นพิเศษนะครับ​ ผมนึกว่านางฟ้าลงมาจากสวรรค์เสียอีก ทำ​เอาผมใจไม่อยู่​​กับเนื้อ​กับตัวเลย​ทีเดียว"

"ยอกันมาก​ไปหน่อย​กระมังคะ​คุณฉัน?" หญิงสาวหน้าแดง

"ไม่​ได้ยอนะ..​ที่ผมพูดนี้ไม่​ได้เกิน​ความจริง​ไปเลย​สักนิดเดียว ​เพื่อพิสูจน์​ความจริง..เย็นนี้ผมขอถือโอกาสนัดทานข้าวเย็นด้วยกัน​ถ้าคุณบุบไม่รังเกียจ?"

"ถือ​เป็นเกียรติ​และยินดี​เป็นอย่างยิ่งเชียวค่ะ​..เอ..นี่คุณฉัน​จะไม่สัมภาษณ์งานกันก่อนหรอกหรือคะ​?"

"ผมตกลงรับคุณเข้าทำงานตั้งแต่วัน​ที่เอ่ยปากชวนแล้ว​ล่ะครับ​ ​ที่เชิญมาเนี่ยก็​เพื่อ​ที่​จะให้มารับมอบงาน​และเรียนรู้เรื่อง​งาน​โดยรวมของบริษัทเราเท่านั้น​เองแหละ​ครับ​ ต้นเดือนหน้าคุณบุบก็ลุยทำการตลาด​ได้เลย​"

"ขอบคุณค่ะ​"

บุปผชาติรับคำ​ทั้งๆ​​ที่ในใจของเธอนั้น​อด​ที่​จะคิดถึงอานุภาพของชุดสวย ‘พรชมพู’ ด้วย​ความทึ่ง​และฉงนฉงายดวงใจอยู่​ไม่วาย...​


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2716 Article's Rate 36 votes
ชื่อเรื่อง คนจูงหมา --Series
ชื่อตอน งานใหม่ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๓๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ม่านแพร [C-14257 ], [118.174.128.29]
เมื่อวันที่ : ๒๖ มิ.ย. ๒๕๕๑, ๒๐.๐๓ น.

มาร่วมตั้งชื่อค่ะ​​ ​​เป็น"ปาฏิหาริย์...​​พรชมพู" ดีไหมคะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-14258 ], [58.10.216.20]
เมื่อวันที่ : ๒๗ มิ.ย. ๒๕๕๑, ๐๑.๐๕ น.

สวัสดีครับ​​คุณม่านแพร...​​
​​กำลังคิดอยู่​​เหมือนกันว่า​​ต้องมี​​ใครสักคนตั้งชื่อให้แบบนี้...​​

"ปาฏิหาริย์...​​พรชมพู"

ถูกใจครับ​​..ขอบคุณ​​ที่ให้เกียรติตั้งชื่อตอน​​และติดตามอ่านตลอดมา...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : fishbud [C-14265 ], [68.116.156.171]
เมื่อวันที่ : ๒๘ มิ.ย. ๒๕๕๑, ๑๑.๑๘ น.

"ปาฏิหาริย์...​​พรชมพู" นี่น่า​​จะ​​ใช้​​กับตอน​​ที่แล้ว​​นะคะ​​ ​​เพราะมีเรื่อง​​ราว​​กับเกี่ยวชุดมาก

​​ส่วนตอนนี้ขอ​​ใช้ "งานใหม่" ไว้ให้รับพิจารณาด้วย เผอิญเห็นว่ามีเรื่อง​​ราวงานชิ้นใหม่ของนายมานะปนอยู่​​ด้วย ก็เลย​​เห็นว่าชื่อนี้อาจ​​จะดี :)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ปักษิณ [C-14289 ], [58.10.216.210]
เมื่อวันที่ : ๐๓ ก.ค. ๒๕๕๑, ๒๓.๕๙ น.

"งานใหม่" ก็ดีครับ​​...​​
ขอบคุณครับ​​...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : Rotjana Geneva [C-14720 ], [83.180.250.224]
เมื่อวันที่ : ๒๙ ก.ย. ๒๕๕๑, ๐๑.๐๖ น.

ว้าว เสียดาย​​ที่รจนา​​แต่งงานแล้ว​​ ไม่งั้น​​จะขอเหมาช่วงต่อชุดพรชมพูแน่นอน

ลุงปิงทำไมเขียนเก่งจังเลย​​ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น