นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
คนจูงหมา #17
ปักษิณ
...ทันที​ที่บุปผชาติวางหูโทรศัพท์ เธอก็โผเข้ากอดบิดาด้วย​ความดีใจในข่าวดี​ที่​ได้รับ ​เพราะ​จะ​ได้เริ่มงานใหม่​ที่คิดว่าเธอถนัด​และคาดหวังมานาน นั่นก็ค...

ตอน : คำเตือนของพ่อ

ทันที​ที่บุปผชาติวางหูโทรศัพท์ เธอก็โผเข้ากอดบิดาด้วย​ความดีใจในข่าวดี​ที่​ได้รับ ​เพราะ​จะ​ได้เริ่มงานใหม่​ที่คิดว่าเธอถนัด​และคาดหวังมานาน นั่นก็​คืองานฝ่ายการตลาด​กับบริษัทอัสดงคตโซลาร์ซีสเต็มจำกัดของฉันทวัฒน์เกี่ยว​กับพลังงานทดแทน​ที่​กำลังเริ่มต้นแห่งนี้ ​ซึ่งเธอคาดหวัง​และคิดมั่นใจอย่างลึกๆ​ว่า เพียงในเวลาไม่นานบริษัทนี้ก็​จะเติบโตอย่างมั่นคง

"พ่อดีใจด้วย​กับข่าวดีของลูก ถึงอย่างไรก็ระมัดระวังตัวให้ดีด้วยนะลูกบุบ"

อดีตผู้การมือปราบแห่งกองปราบปราม เอ่ยบอก​กับลูกสาวด้วย​ความยินดี​และห่วงใยจากใจจริง!

"ขอบคุณค่ะ​คุณพ่อ​ที่​เป็นห่วง ถึง​แม้ว่าเจ้าของบริษัท​เขา​จะ​เป็นคน​ที่เราสงสัยว่าอาจ​จะ​เป็นฆาตกรโหดก็ตาม ​แต่จากการ​ที่เรา​ได้สัมผัส​กับ​เขา​ที่ผ่านมาก็ยังไม่มีทีท่าว่า​จะ​เป็นอย่าง​ที่เราคิดเลย​"

"อย่าให้มายาแห่งภาพลวงตา มาหลอกเรา​ได้ทีเดียว ลูกบุบ..พ่อขออะไร​ลูกอย่างหนึ่ง​​จะ​ได้ไหม?"

อดีตผู้การมือปราบแห่งกองปราบปราม สำนักงานตำรวจแห่งชาติเอ่ย​กับธิดา ​พร้อม​กับหักพวงมาลัยเลี้ยวซ้ายพารถเข้า​ไปในปั๊มบางจาก​เพื่อเติมน้ำมันเชื้อเพลิง

ทันที​ที่รถจอดสนิท​และ​กำลังเติมน้ำมันอยู่​นั้น​ท่านก็เอื้อมมือมาจับไหล่บุปผชาติ​พร้อม​กับจ้องหน้าเขม็ง ดวงตาของท่านแสดง​ความมั่นคงเด็ดเดี่ยวอย่างเห็น​ได้ชัด

"มีอะไร​หรือคะ​คุณพ่อ?"

"พ่อคิดว่าพ่อพอ​จะเข้าใจ​ความรู้สึก​และ​ความปรารถนาดี​ที่ลูกมีต่อผู้ชายคน​ที่จูงหมานี้ดี ฉะนั้น​พ่อจึงอยาก​จะขอเตือนลูกบุบของพ่อสักอย่างหนึ่ง​ว่าให้เตรียมตัวเตรียมใจ​เอาไว้"

"เตรียมตัวเตรียมใจ​เอาไว้ คุณพ่อหมายถึงอะไร​คะ​?"

"เผื่อ​เอาไว้สำหรับ​ความผิดหวังในอนาคตอย่างไรล่ะลูกบุบ"

"ผิดหวัง..คุณพ่อรู้อะไร​​ที่บุบไม่รู้หรือคะ​ อะไร​​ที่​จะทำให้บุบผิดหวังล่ะคะ​?"

"พ่อบอกแล้ว​ไงว่า..เผื่อ​เอาไว้เท่านั้น​เอง ​เพราะว่า​ความผิดหวังพลาดหวังนั้น​อาจ​จะเกิดขึ้น​​กับ​ใคร​เมื่อไหร่ก็​ได้ทุก​เมื่อทุกเวลา พ่อจึงอยาก​จะให้ลูกบุบของพ่อเตรียมตัวเตรียมใจ​เอาไว้เท่านั้น​เอง"

"เกี่ยว​กับเรื่อง​อะไร​ล่ะคะ​..​ที่ว่าบุบอาจ​จะผิดหวังเนี่ย?"

"​ความรัก!"

"​ความรัก?"

"ใช่..​ความรัก​และ​ความรู้สึกของลูก..​คือสิ่ง​ที่พ่อ​เป็นห่วง​ที่สุดในชีวิตของพ่อ!"

"คุณพ่อรู้​ได้อย่างไรว่าบุบ​จะผิดหวังเรื่อง​​ความรัก บุบยังไม่​ได้รัก​ใครสักคนเลย​ นอกจากพ่อ​กับแม่แล้ว​...​"

"ฟังให้ดีนะลูก..ในฐานะ​ที่พ่อ​เป็นพ่อของลูก​และคอยสดับตรับฟังข่าวคราวของลูกบุบอยู่​ตลอดเวลา ถึง​แม้ว่าพ่อ​จะไม่​ได้อยู่​ใกล้ชิด​กับลูกอยู่​ทุก​เมื่อเชื่อวันก็ตามทีเถิด ​แต่พ่อก็รักลูกมากไม่แพ้แม่ของลูกเหมือนกัน"

ชายสูงวัยผู้​เป็นบิดาจ้องหน้าธิดาคนเล็กอย่าง​กับ​จะสื่อ​ความหมายด้วยแววตา​ที่คมกริบของท่านให้เธอ​ได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ พลางพูดเสริมขึ้น​อีกว่า

"พ่อคิดว่าพ่อรู้ว่าลูกของพ่อคิดอย่างไร​กับนายฉันทวัฒน์คนนี้ ​แม้ลูก​จะบอกพ่อว่ายังไม่มี​ความรักให้​ใครก็ตาม ​แต่จากการแสดงออกของลูกมันชัดเจนแล้ว​ว่าลูกสนใจในตัวนายคนนี้มากกว่าปกติ"

"​แต่พ่อคะ​...​"

"อย่าเพิ่งแก้ตัวเลย​ลูก พ่อคิดว่าสักวันหนึ่ง​ ​เมื่อถึงวันนั้น​ลูกบุบ​จะระลึกถึงคำ​ที่พ่อ​ได้พูด​กับลูกไว้ในวันนี้ ​ความรักนั้น​..บางทีมันก็วิ่งมาหาเราเอง​โดย​ที่เรายังไม่ทัน​ได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ​ไป..กว่า​จะรู้ตัวอีกทีก็สายเกินกว่า​จะแก้ไขเสียแล้ว​ ​เพราะอะไร​นะหรือ?..ก็​เพราะว่าเราตกหลุมรัก​เขาเข้าแล้ว​นั่นเอง"

"พ่อพูดราว​กับว่า​ความรักนั้น​​เป็นสิ่งน่ากลัวเสียเหลือเกิน ในการ​ที่​ใครคนหนึ่ง​​จะเข้า​ไปเกี่ยวข้องด้วยอย่างนั้น​แหละ​"

"ลูกรักของพ่อ..การ​ที่เรา​จะรัก​ใครสักคนนั้น​ สำหรับคนบางคนมัน​เป็นสิ่งฉาบฉวย​และง่ายดาย ​เพราะ​ความรักของคนเหล่านั้น​มัก​จะมาเร็ว​และ​ไปเร็ว ไม่ค่อยจีรังยั่งยืน ​เป็น​ความรัก​ที่​พร้อม​จะเปลี่ยนแปลง​ทั้งกาย​และใจ​ได้ทุก​เมื่อ..บางคนเปลี่ยนคู่ครองมาหลายคนแล้ว​ยังไม่​สามารถ​ที่​จะนิยาม​ความรัก​ที่แท้จริง​ได้เลย​ว่า ‘​ความรัก​คืออะไร​’ ดังเช่นคู่ครอง​ที่เราเห็นหย่าร้างกันอยู่​ทุกวัน ​ที่​เป็นดังนั้น​ก็​เพราะมันไม่ใช่เกิดจาก​ความรัก​ที่แท้จริงนั่นเอง"

"ทำไมคุณพ่อถึง​ได้รู้รายละเอียดของ​ความรักอย่างลึกซึ้งนักล่ะคะ​?"

"ก็​เพราะว่าพ่อ​ได้พบ​กับการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา​ที่พ่อทำงานรับราชการ ​ทั้งผู้บังคับบัญชา..ผู้ใต้บังคับบัญชา ​เพื่อนฝูง ผู้​ต้องหา คนร้าย คนดี ​และบุคคลทั่ว​ไป​ที่พ่อประสบพบเห็นมาตลอดชีวิต​ที่ผ่านมา พ่อ​ได้สังเกตการดำเนินชีวิตของพวก​เขาผ่านการมองอย่างส่องกระจก ให้ทะลุเข้า​ไปถึงจิตใจ​และ​ความประพฤติของพวก​เขา นับว่าชีวิตการทำงานของพ่อนั้น​ไม่​ได้ผิด​ไปจากการ​ที่คน​ได้บวช​เป็น​พระสักเท่าไหร่เลย​ ​เพราะทุกชีวิต..ทุกครอบครัว​และทุกคู่รักหลายๆ​คู่​ที่เรา​ได้พบเห็น ล้วนแล้ว​​แต่​เป็นสนามให้เรา​ได้ศึกษาเรียนรู้​ทั้งสิ้น"

"พ่อพูดเหมือน​กับ​พระเทศน์นะคะ​"

"พ่อไม่​ได้เทศน์ ​แต่พ่อศึกษาจากชีวิตจริง​ที่พบเห็นอยู่​ทุก​เมื่อเชื่อวัน หาก​แต่พ่อ​จะพูด​จะบอกก็​แต่คน​ที่พ่อบอก​ได้สอน​ได้เท่านั้น​ ไม่เหมือนกัน​กับ​พระ​ที่ท่านเทศน์ให้สาธุชน​ทั้งหลายฟังทีเดียว​พร้อมกันหลายๆ​คน ​ส่วน​ใคร​จะเข้าใจลึกซึ้งถ่องแท้ตามคำ​ที่ท่านเทศน์ท่านสอนหรือไม่ก็แล้ว​​แต่บุคคลผู้นั้น​​จะกิเลสหนาหรือบางหรือมี​ความสนอกสนใจในเรื่อง​ราว​ที่ตน​ได้ยิน​ได้ฟังหรือไม่เท่านั้น​เอง"

"อย่างพ่อของบุบนี้น่า​จะเรียกว่าเรียนธรรมะจากชีวิตจริง ศึกษาทุกสิ่งทุกอย่างจากการดำเนินชีวิตของคนทั่วๆ​​ไป อย่างนั้น​ใช่ไหมคะ​พ่อ?"

"ถูกแล้ว​ลูกรัก แล้ว​เราก็เลือก​เอา​แต่สิ่ง​ที่เราเห็นว่าดีเหมาะสม​กับวิถีชีวิตของเรามา​ใช้ รู้จักดำเนินชีวิตให้ถูกทำนองครองธรรม นั่นจึง​จะเรียกว่าประเสริฐแล้ว​ ไม่​ต้องหวังมาก​ไปถึงอรหันต์หรือนิพพานให้ยุ่งยาก ทำวันนี้ให้ดี มีชีวิต​ที่มีค่า​ทั้งต่อตนเอง​และสังคมนั้น​นับว่า​เป็นผู้​ที่เข้าถึงธรรมะแล้ว​"

"พ่อน่า​จะ​ไปบวช​เป็น​พระนะคะ​เนี่ย?"

"แสดงว่าลูกพอ​จะเข้าใจ​ที่พ่อพูดแล้ว​ใช่ไหม?"

"ค่ะ​..คิดว่าบุบพอ​จะเข้าใจ​ที่พ่อพยายามอุตส่าห์อธิบายให้บุบฟังเสียยืดยาว ก็​เพื่อให้บุบ​ได้รู้จักคิด​เอา​ไปปฏิบัติให้เหมาะสม​กับการดำเนินชีวิตของตัวบุบเองใช่ไหมล่ะคะ​?"

"ถูกแล้ว​ลูกรักของพ่อ ​โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลา​ที่ลูกบุบ​กำลัง​จะที​ความรักนี่ยิ่งสำคัญใหญ่"

"สำคัญอย่างไรล่ะคะ​?"

"ก็สำคัญตรง​ที่ลูก​จะ​ได้เตรียมตัวเตรียมใจ​เอาไว้ อย่าง​ที่พ่อ​ได้พูดบอกลูกในตอนแรกยังไงล่ะ ​ถ้าเผื่อว่าเกิดการผิดพลาดหรือผิด​ความคาดหวัง​ที่เราตั้งใจไว้เรา​จะ​ได้ไม่เสียใจจนเกินกว่าเหตุอย่างไรล่ะ"

"บุบเข้าใจแล้ว​ค่ะ​คุณพ่อ!"

"เข้าใจก็ดีแล้ว​ ยังมีอีกเรื่อง​หนึ่ง​​ที่พ่ออยาก​จะเตือนลูกด้วย​ความหวังดี"

"เรื่อง​อะไร​อีกล่ะคะ​?"

"ไหนๆ​พ่อก็พูดมามากแล้ว​ พ่อก็เลย​ถือโอกาสบอกลูกด้วย​ความหวังดีเรื่อง​งานใหม่​ที่บริษัทของนายฉันทวัฒน์เนี่ย"

"ทำไมหรือคะ​?"

"สำหรับเรื่อง​งาน​ที่ลูกคิดว่า​จะเริ่มต้นใหม่ พ่อก็ขอให้ลูก​ได้เตรียมตัวเตรียมใจ​เอาไว้เช่นเดียวกัน ​เพื่อ​ที่​จะเผชิญอุปสรรคขวากหนามต่างๆ​ ​ทั้ง​ที่เกี่ยว​กับเรื่อง​งาน​และผู้ร่วมงาน ตลอด​ไปจนถึงลูกค้าบริษัทหรือผู้​ที่เรา​ต้องติดต่อด้วย ​เพราะว่างานเก่า​ที่ลูก​ได้ประสบพบเห็น​ที่ผ่านมาอาจ​จะไม่หนักหนาสาหัสเช่นเดียว​กับงาน​ที่ลูก​กำลัง​จะ​ไปเผชิญอยู่​ตอนนี้ก็​เป็น​ได้ พ่อจึงบอกเตือนลูกด้วย​ความ​เป็นห่วงก็เท่านั้น​เอง ไม่​ได้มีอะไร​มาก"

"ขอบคุณมากค่ะ​คุณพ่อ บุบ​จะขอจดจำคำของพ่อไว้เสมอ"

"ดีมากลูก พ่อก็มีแค่นี้แหละ​​ที่​จะบอกลูก ขอให้โชคดี​กับหน้า​ที่การงานใหม่ก็แล้ว​กัน"

"ขอบคุณค่ะ​..คุณพ่อ!"

"อย่าลืมว่ามีอะไร​ขัดข้องหรือเดือดเนื้อร้อนใจสิ่งใด บอกพ่อ​ได้ทุกเวลา​และทุกเรื่อง​ พ่อ​พร้อมเสมอสำหรับลูกบุบคนดีของพ่อ"


*********


​เมื่อกลับมาถึงบ้านอัสดงคตอีกครั้งหนึ่ง​ในตอนเย็นวันเดียวกันนั้น​ ​ทั้งสามคนก็​ต้องแปลกใจ​ที่แลเห็นรถโคโรลล่าอัลติสจอดสงบนิ่งคู่กัน​กับรถกระบะ มิตซูบิชิ แอล ๒๐๐อยู่​ในโรงรถ แสดงว่าชายหนุ่มคง​จะเปลี่ยนใจไม่ออก​ไปไหนตาม​ที่​ได้บอกไว้​กับบุปผชาติ​เมื่อตอนบ่าย

​ที่น่าปลกใจก็​คือไม่มีวี่แววของเจ้ามะลิอยู่​ในบ้านหมาหรือ​ที่ใดในบริเวณบ้านให้เห็นเลย​​แม้​แต่น้อย

"มะลิ..มะลิ..มานี่เร็ว..มีตับย่างมาฝาก"

ทองตีบทดลองตะโกนเรียกเจ้าหมาน้อยด้วยเสียงดังกังวาน หากเสียงตอบรับกลับเงียบสนิท...​

ชายคนเลี้ยงหมาเต็ม​ไปด้วย​ความสงสัย​ที่ทุกสิ่งทุกอย่างทำไมกลับกลับเงียบเชียบอย่างผิดปกติ?

​เพราะ​ถ้าชายหนุ่ม​และหมาอยู่​บ้าน​ทั้งคู่ เหตุใดจึง​ต้องปิดบ้านอย่างมิดชิด?

หรือว่า​เขาเปลี่ยนใจพาหมาออก​ไปด้วย?

ทองตีบก้าวฉับๆ​กึ่งเดินกึ่งวิ่งอย่างรวดเร็วตรง​ไปยังห้องเก็บเครื่องมือด้านหลัง ​แต่แล้ว​ชายวัยดึกก็​ต้องแปลกใจอีก​เป็นคำรพ​ที่สอง ​ทั้งรถมอเตอร์ไซค์ยามาฮ่าฟีโน่​และจักรยานเสือภูเขายังคงจอดสงบนิ่งอยู่​​ที่เดิม

มีอยู่​ทางเดียว​ที่​เขา​จะ​ไป​คือ ‘พาเจ้ามะลิน้อย​ไปเดินเล่น’ แถวๆ​บริเวณรอบๆ​หมู่บ้านในซอยใกล้ๆ​กันนี้

หรือไม่อีกทีก็อาจมีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้น​แก่ฉันทวัฒน์​และหมาของ​เขา!

นึกมาถึงตอนนี้ทองตีบก็เสียวสันหลังวูบ​ไปจนถึงคอหอย หายใจติดขัดอย่างไรพิกล...​


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2696 Article's Rate 36 votes
ชื่อเรื่อง คนจูงหมา --Series
ชื่อตอน คำเตือนของพ่อ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๗๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : fishbud [C-14158 ], [68.93.105.69]
เมื่อวันที่ : ๐๗ มิ.ย. ๒๕๕๑, ๐๖.๑๖ น.

"คำเตือนของพ่อ" น่า​​จะดีค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-14160 ], [58.10.216.164]
เมื่อวันที่ : ๐๗ มิ.ย. ๒๕๕๑, ๑๔.๒๑ น.

ชื่อตอน "คำเตือนของพ่อ"

ถูกใจผู้เขียนครับ​​คุณfishbud...​​.

​​และหวังว่าคง​​จะถูกใจผู้อ่านท่านอื่นด้วย!

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น