นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
คนจูงหมา #4
ปักษิณ
...วันอังคาร ๐๖.๐๐ นาฬิกา ณ สวนสาธารณะ​ที่เดิม เด็กชายบี๊บ​กำลังวิ่งเล่นอยู่​คนเดียวอย่างสนุกสนาน ​โดยวิ่งไล่เตะลูกฟุตบอลพลาสติกลูกเล็กๆ​สีขาว วิ...

ตอน : ดีใจได้พบมะลิ

วันอังคาร
๐๖.๐๐ นาฬิกา
ณ สวนสาธารณะ​ที่เดิม เด็กชายบี๊บ​กำลังวิ่งเล่นอยู่​คนเดียวอย่างสนุกสนาน ​โดยวิ่งไล่เตะลูกฟุตบอลพลาสติกลูกเล็กๆ​สีขาว วิ่งซอกแซก​ไปตามพุ่มไม้ดอก​ที่มีอยู่​ทั่ว​ไปรอบสนามหญ้าแห่งนั้น​

​เนื่องจากวันนี้​เป็นวันอังคารบี๊บจึงมา​กับคุณยาย ​เพราะ​ทั้งแม่​และน้าสาวต่างก็ไม่ว่าง​ที่​จะพา​เขามา คุณยายจึงมีหน้า​ที่พามาตาม​ที่​ได้รับอาสากันไว้อย่างแข็งขันว่า​จะพาหนุ่มน้อยบี๊บมาดักเจอ​กับชายหนุ่มเจ้าของหมาหรือจนกว่า​จะหาโอกาสนัด​กับ​เขา​ได้จึงค่อยคิดการนัดกันใหม่ ​โดยวันนี้บี๊บนั่งรถแท็กซี่มา​กับคุณยายตั้งแต่ไก่โห่

แล้ว​จู่ๆ​เจ้ามะลิก็วิ่งพรวดออกมาจากมุมของพุ่มดอกมะลิซ้อนดักหน้าเด็กชายบี๊บขณะ​ที่​กำลังเลี้ยงลูกบอลหลบมุมโค้ง​พอดี สร้าง​ความตกใจระคน​กับ​ความดีใจให้​กับเด็กน้อย​เป็นอย่างมาก

"มะลิ..มะลิมาแล้ว​..ไชโย..!"

บี๊บส่งเสียงเรียกชื่อเจ้าหมาน้อยลั่น จนนางบุหงาหันมามองตามเสียงนั้น​ด้วย​ความดีใจเช่นเดียวกัน​ที่เห็นหลานชายสุด​ที่รักสมหวัง

นางบุหงาหันมอง​ไปรอบๆ​สนามหญ้าแห่งนั้น​ก็พลันแลเห็นชายหนุ่มเจ้าของหมา​กำลังเดินลัดจากขอบสนามอีกด้านหนึ่ง​ตามหมาน้อยตรง​ไปหาหลานชายของหล่อน

นางแลเห็นเด็กน้อยยกมือไหว้ชายหนุ่มตามมารยาท​ที่​ได้เคยสอนไว้ด้วย​ความชื่นชม ในการคารวะผู้ใหญ่​ที่อาวุโสกว่า​โดยการยกมือไหว้สวัสดี ชายหนุ่มยกมือลูบศีรษะบี๊บด้วย​ความเมตตา

"วันนี้อาพาเจ้ามะลิมาพบบี๊บตามนัดแล้ว​นะ อา​จะ​ไปทำธุระสักแป๊บหนึ่ง​ อาขอฝากเจ้ามะลิไว้​กับบี๊บด้วยนะ เล่นกันให้สนุกเดี๋ยวอาค่อยมารับมันกลับ ​ได้ไหมครับ​?"

"​ได้สิครับ​ บี๊บยินดีครับ​ บี๊บ​จะเล่น​กับมะลิ คุณอาใจดี​ที่สุดเลย​..เย้!" เด็กชายบี๊บรับคำด้วย​ความดีใจเต็มเปี่ยม

​ทั้งคู่ต่างพากันวิ่งไล่ลูกบอลหยอกล้อกัน​ไปมา ในขณะ​ที่ชายหนุ่มหันหลังกลับเดินตรง​ไปยังลานจอดรถ นางบุหงามองตาม​ไปก็เห็น​เขาขับรถเก๋งคันสีเทาดำเคลื่อนออก​ไปจากสวนสาธารณะแห่งนั้น​ นางยกนาฬิกาข้อมือขึ้น​ดู​ซึ่งบอกเวลา

๐๖.๑๐ นาฬิกา


*********


๐๗.๑๕ นาฬิกา
ชายหนุ่มก้าวลงจากรถโตโยต้าโคโรลล่าอัลติสสีเทาดำคันเดิม เดินกลับตรงมากลางสนามหญ้า​ที่บี๊บ​และมะลิ​กำลังเล่นไล่ปล้ำกันอยู่​อย่างสนุกสนาน ณ ใต้ต้นรำเพย​ที่มีดอกสีเหลืองร่วงพรูอยู่​เต็มโคนต้น ใบ​และดอกรำเพยติดหัวบี๊บ​และขนเจ้ามะลิประปราย ช่าง​เป็นภาพ​ที่ดูน่ารัก​เป็นอย่างยิ่งต่อผู้​ที่พบเห็น

ชายหนุ่มคล้องตะขอสายเชือกจูงหมา​กับคอของเจ้ามะลิ ​เขาลูบหัวเด็กชายก่อน​ที่​จะจับหัวหมาน้อยเขย่าเบาๆ​ พลางพูด​กับบี๊บว่า

"อา​ต้องพามะลิกลับแล้ว​นะ เดี๋ยวอา​ต้องรีบ​ไปทำงานเหมือนกัน แล้ว​ค่อยเจอกันใหม่"

"เจอกันอีก​เมื่อไหร่ดีครับ​?..บี๊บอยากเล่น​กับมะลินานๆ​"

"งั้นเช้า​วันอาทิตย์ก็แล้ว​กัน ​จะ​ได้นานหน่อย​ ตกลงนะครับ​?"

"ตกลงครับ​คุณอา.."

"บ๊ายบายแล้ว​เจอกัน" ชายหนุ่มโบกมือลา ​พร้อม​กับจูงมะลิเดินกลับ​ไปยังลานจอดรถในทันที

บี๊บนึกอยากเขกหัวตัวเองเหลือเกิน​ที่ลืมถามเบอร์โทรศัพท์​และ​ที่อยู่​ของ​เขาเสียสนิท ​เพราะมัว​แต่ตื่นเต้นสนใจ​ที่​จะเล่น​กับเจ้ามะลิท่าเดียว ทำให้​เขาลืมถามทุกสิ่งทุกอย่างเสียสนิท ​ทั้ง​ที่​ได้ตั้งใจไว้แล้ว​ว่าเ​ที่ยวนี้​ต้องถาม​เขาให้​ได้..ไม่น่าเลย​จริงๆ​!

"บ่นทำปากอะไร​กระหมุบกระหมิบหือ..ตาบี๊บ?" เสียงคุณยายพูดมาจากทางด้านหลังทำ​เอาบี๊บสะดุ้งโหยง

"ก็บี๊บอยากเขกหัวตัวเองนะครับ​คุณยาย​ที่บี๊บลืมถามเบอร์โทรศัพท์ของคุณอา​และเจ้ามะลิ เลย​อด​ได้โทรศัพท์คุยกันเลย​"

"​จะโทร.คุยกัน​กับมันรู้เรื่อง​หรือเจ้ามะลิน่ะหือ..ตาบี๊บ?"

"คุณยายเนี่ยไม่ใช่ซักหน่อย​..บี๊บ​เอาไว้โทร.ถามคุณอานัดเจอกันต่างหาก บี๊บดันลืมเสียสนิทเลย​"

"​ความจริง​เป็น​ความผิดของยายเอง​ที่มา​กับบี๊บ แล้ว​ไม่​สามารถเข้าใกล้หรือพูดคุย​กับ​เขา​ได้เลย​ ​เพราะนายเจ้าของหมาคนนี้ ไวเหมือน​กับลิงลม ดู​เขาช่าง​ไปเร็วมาเร็วเสียเหลือเกิน"

เสียงคน​เป็นยายรำพึงให้หลานชายฟัง ​ซึ่งแสดงให้เห็นว่านางเองก็ผิดหวัง​เป็นอย่างมากไม่แพ้หลานชายเลย​เช่นเดียวกัน

"​แต่ก็ยังดีหน่อย​​ที่นัดพบกัน​ที่นี่อีก ในเช้า​วันอาทิตย์​ที่​จะถึงนี้ คุณยาย​ต้องมา​เป็น​เพื่อนบี๊บอีกนะครับ​?"

"อ๋อ..วันอาทิตย์นี้หรือ?..ยาย​ต้องมาด้วยอย่างแน่นอนอยู่​แล้ว​ คราวนี้​จะไม่ให้พลาดอีกอย่างเด็ดขาดเลย​..คอยดูสิ" นางบุหงาพูดอย่างหมายมั่นปั้นมือ


*********


๑๙.๓๐ นาฬิกา
บุปผชาติขับรถกลับถึงบ้านช้ากว่าปกติเกือบครึ่งชั่วโมง ทันที​ที่โผล่เหน้าเข้า​ไปในห้องรับแขก หญิงสาวก็แลเห็นหลานชายคนโปรด​กำลังคุยจ้ออยู่​​กับคุณแม่ของเด็กน้อยหรือบุษบาพี่สาวคนเดียวของเธอ ​โดยมีนางบุหงาผู้​เป็นยายคอยนั่งฟังอยู่​ใกล้ๆ​

"น้าบุบทายซิ ว่าวันนี้บี๊บ​ไปเจอ​กับ​ใครมา?"

"น้า​จะ​ไปรู้​ได้อย่างไร ก็บี๊บไม่บอกใบ้อะไร​ให้น้า​ได้เดาบ้างเลย​"

"บอกใบ้ให้ก็​ได้ ​เป็นคน​ที่บี๊บอยากเจอ​ที่สุด"

"หวานหมู..อย่างนี้ก็​ต้องพ่อเรากลับมาแล้ว​แหงๆ​ ใช่ไหมล่ะ..พี่พิษณุกลับมาแล้ว​หรือคะ​พี่บุษ?"

"ผิด..พ่อ​ไปราชการ​ที่เชียงรายยังไม่กลับซักกะหน่อย​ ให้ทายใหม่ บอกใบ้เพิ่มให้ก็​ได้ว่า​เขามี​เพื่อนเดินเล่นมาด้วย"

"ขอเดานะว่า​เพื่อน​ที่เดินเล่นนี้​เขา​ใช้สรรพนามว่า ‘ตัว’ ใช่หรือไม่?"

"ใช่"

"​และมี ‘สี่ขา’ด้วยใช่หรือไม่?"

"ใช่"

"ขอตอบว่า​เขา​คือ..นายคนจูงหมา​ที่ชื่อมะลิ"

"ถูก​ต้อง..เก่งมากน้าบุบ!"

"ทีนี้นายบี๊บก็คงเลิกโหยหา ถามถึงเจ้ามะลิทุกวันเสียที​ได้แล้ว​ใช่ไหม?"

"น้าบุบหมาย​ความว่าอย่างไรครับ​ บี๊บไม่เข้าใจ?"

"ฮั่นแน่..ทำ​เป็นไก๋ ก็​ได้เบอร์โทร.​กับ​ที่อยู่​ของ​เขามาแล้ว​ใช่ไหมล่ะ?"

"ฮึ..ยังไม่​ได้เลย​ บี๊บอยากเขกหัวตัวเอง​ที่ลืมถาม​เขาเสียสนิท​เพราะมัว​แต่ตื่นเต้น​ที่เจอ​และ​ได้เล่น​กับเจ้ามะลิ พอ​เขากลับ​ไปแล้ว​เลย​ลืม"

"ให้น้าเขกให้แทนก็​ได้​เอาไหมนายบี๊บ อย่างนี้​เขาเรียกห่วงเล่นจนเสียเรื่อง​จริงหรือเปล่าเอ่ย?"

"​แต่ก็ไม่เสียเ​ที่ยวเสียเลย​ทีเดียว ​เพราะ​เขานัดไว้ว่า​จะเจอกันอีกในตอนเช้า​วันอาทิตย์​ที่​จะถึงนี้ น้าบุบ​ต้อง​ไป​เป็น​เพื่อนบี๊บนะครับ​?"

"ตกลงจ๊ะ​ น้าบุบ​ต้อง​ไปด้วยอย่างแน่นอน นายคนนี้ไวยัง​กับปรอท ​ต้องจับให้มั่นคั้นให้อยู่​​เพื่อ​จะดูซิว่า​จะหลบเราทันอีกไหม?"

"แหม..ทำอย่าง​กับเล่นซ่อนหากันอยู่​อย่างนั้น​แหละ​แม่บุบ" บุษบากระแนะกระแหนน้องสาวตัวเอง

"​แต่ก็เหมือน​กับเล่นซ่อนหากันนะ ขนาดวันนี้แม่อยู่​ด้วย​ทั้งคน นายคนนั้น​พอมาถึงปุ๊บหายตัวปั๊บเลย​เชียวแหละ​" นางบุหงาพูดเสริมคำของบุษบาท​ันที

"​เขาหายตัว​ไป​ได้ยังไงกันคะ​แม่" บุปผชาติถามมารดา

"ก็​เขา​เอาหมามาฝากเจ้าบี๊บไว้ แล้ว​ก็ขับรถหายตัว​ไปไหนก็ไม่รู้ พอกลับมาก็รีบรับหมา​และรีบขับรถหายออก​ไปอีก ​โดย​ที่​เขานั้น​ยังไม่เคย​ได้คุย​กับแม่เลย​สักคำเดียว"

"​เขาหาย​ไปนานไหมคะ​แม่?"

"ก็..เอ้อ..หนึ่ง​ชั่วโมง​กับห้านาทีพอดิบ​พอดี ​เพราะแม่คอยดูนาฬิกาข้อมืออยู่​ตลอดเวลา ​ไปตอน ๐๖.๑๐ นาฬิกา กลับตอน ๐๗.๑๕ นาฬิกาไม่ผิดแน่นอน"

"จริงซีนะแม่ ไม่รู้ว่า​ระหว่าง​ที่​เขาหายตัว​ไป ในเวลาหนึ่ง​ชั่วโมง​กับห้านาทีนี้​เขา​ไปทำอะไร​มาบ้าง?"

"​เอาอีกแล้ว​ลูกสาวชั้น..ช่างจินตนาการอีกแล้ว​!" นางบุหงารำพึงเบาๆ​


*********


๒๐.๓๐ นาฬิกา
หลังข่าวภาคค่ำเหมือนเช่นเคย บุปผชาติคอยจ้องดูข่าวเหตุการณ์ฆาตกรรมอย่างใจจดใจจ่อแทบตาไม่กระพริบเลย​ทีเดียว ​เพราะหล่อนมีลางสังหรณ์บางอย่าง​ที่ซ่อนลึกอยู่​ภายในเหมือนมีพรายกระซิบอยู่​ตลอดเวลา

​เพราะว่านี่​เป็นครั้ง​ที่สามแล้ว​​ที่เรื่อง​ราวของนายคน​ที่จูงหมา​ได้เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย​กับหลานชายนายบี๊บ​และครอบครัวของเธอ สองครั้งแรกมีเหตุการณ์ฆาตกรรมเกิดขึ้น​ในเวลาไล่เลี่ยกัน​ทั้งสองครั้ง

​ซึ่ง​แต่ละครั้งล้วน​เป็นฆาตกรรมสะเทือนขวัญ​ทั้งสิ้น ​เพราะ​เป็นคดีสำคัญ​ที่​เป็นข่าวเด่นประเด็นร้อนระดับประเทศเลย​ทีเดียว!

​และในครั้ง​ที่สามนี้​จะมีอะไร​เกิดขึ้น​อีกหนอ?

เพี้ยง!..ขอให้เราคิด​ไปเองคนเดียวเถิด..!

ขออย่าให้​เป็นอย่าง​ที่มีลางสังหรณ์อยู่​ในใจเลย​เจ้าประคู้น!


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2681 Article's Rate 36 votes
ชื่อเรื่อง คนจูงหมา --Series
ชื่อตอน ดีใจได้พบมะลิ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๕๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-14091 ], [125.25.242.194]
เมื่อวันที่ : ๒๒ พ.ค. ๒๕๕๑, ๒๒.๒๓ น.

ชื่อ "ดีใจ​​ได้พบมะลิ" ​​จะดีไหมน้า...​​?

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : fishbud [C-14093 ], [206.227.160.12]
เมื่อวันที่ : ๒๒ พ.ค. ๒๕๕๑, ๒๒.๓๓ น.

​​ถ้าแบบแหวกแนวหน่อย​​ก็ "เจอกัน...​​ฝากไว้...​​หาย​​ไป...​​กลับมา"

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ปักษิณ [C-14097 ], [58.10.216.229]
เมื่อวันที่ : ๒๓ พ.ค. ๒๕๕๑, ๑๗.๐๑ น.

สวัสดีครับ​​คุณadd
&
สวัสดีครับ​​คุณfishbud

สำหรับตอนนี้ ขอเลือก​​ใช้ชื่อของคุณaddครับ​​

"ดีใจ​​ได้พบมะลิ"

ขอขอบคุณ​​ทั้งสองท่านครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น