นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
คนจูงหมา #2
ปักษิณ
...ชาย​ที่ตัดผมสั้นรูปร่างล่ำสัน หันหน้า​ไปทางเสียงเครื่องยนต์มองตามรถ​ที่เพิ่งสตาร์ทขับเคลื่อนออก​ไปอย่างช้าๆ​ ​เขารีบวางมือออกจากร่างของท่านรัฐมนต...

ตอน : ตามหา..มะลิ

ชาย​ที่ตัดผมสั้นรูปร่างล่ำสันหันหน้า​ไปทางเสียงเครื่องยนต์มองตามรถ​ที่เพิ่งสตาร์ทขับเคลื่อนออก​ไปอย่างช้าๆ​ ​เขารีบวางมือออกจากร่างของท่านรัฐมนตรีไอยรา​ซึ่ง​เขา​กำลังประคองอยู่​​และสัมผัสรู้​ได้ว่า​ได้สิ้นใจ​ไปแล้ว​ทันที​ที่ถูกกระสุนเข้าจุดสำคัญ ​เขาเปิดฝาพับโทรศัพท์มือถือ กดหมายเลขปลายทางอย่างรวดเร็ว

"พี่สาทิส..เกิดเหตุร้ายครับ​!"

"เกิดอะไร​ขึ้น​หรือคุณมานะ!?"

"ท่านรัฐมนตรีถูกยิงเสียชีวิตแล้ว​!"

"​ที่ไหน?"

"​ที่สวนสาธารณะ...​..!"

"จับคนร้าย​ได้ไหม?"

"ผู้​ต้องสงสัยเพิ่งขับรถโตโยต้าโคโรลล่าอัลติสสีเทาเข้มแล่นออก​ไป"

"คุณมานะจำหมายเลขทะเบียน​ได้ไหม?" เสียงปลายสายถาม

"จำไม่​ได้หรอกครับ​​เพราะอยู่​ไกล ไม่แน่ว่า​จะใช่คนร้ายหรือไม่ ​เพราะผมเห็นรถแล่นออก​ไปหลังเกิดเหตุ​พอดี"

"ไม่​เป็นไรคุณมานะรีบขับรถตาม​ไปให้ทัน ​เพื่อสืบรู้ให้​ได้ว่า​เป็น​ใคร แล้ว​โทรศัพท์แจ้งตำรวจด้วยเดี๋ยวเจอกัน"

"ครับ​ผม!"

ขณะ​ที่​กำลังขับรถไล่ตามรถคนร้าย​ไปนั้น​นายมานะผู้คุ้มกันหรือบอดี้การ์ดประจำตัวของท่านรัฐมนตรีไอยรา​ได้โทรศัพท์แจ้ง​ไปยัง ๑๙๑ ถึงเหตุ​ที่เกิด​และสถาน​ที่เกิดเหตุ​พร้อม​กับแจ้งบอกลักษณะของรถยนต์ของคนร้าย​ที่ตัวของ​เขา​กำลังขับรถไล่ตามอยู่​

​แต่ดูเสมือนว่าคนร้ายเจ้าของรถโตโยต้าโคโรลล่าอัลติสคั้นนั้น​​จะรู้ตัว อัตราเร่ง​ที่​กำลังขับอยู่​จึงทะยานห่างออก​ไปอย่างยาก​ที่​จะไล่ตามทัน

พอถึงช่วงจังหวะ​ที่รถข้ามสี่แยกแคราย​ที่รถติดกันวินาศสันตะโร รถคันดังกล่าวฝ่าข้าม​ไปเพียงเสี้ยววินาที ทิ้งให้รถของมานะ​ซึ่งยังขับอยู่​ห่างติดไฟแดงอยู่​ข้างหลังอย่างหัวเสีย

มานะรีบยกหูโทรศัพท์รายงานกลับ​ไปยัง​ไปยังเบอร์เดิม​เพื่อแจ้งถึงผลงาน​ที่ล้มเหลวของตนเองในการติดตามคนร้าย ​เขาจึง​ได้รับคำสั่งให้รีบกลับ​ไปยัง​ที่เกิดเหตุในทันที


*********


๒๐.๓๐ นาฬิกา
ขณะ​ที่​กำลังนั่งดูข่าวอยู่​หน้าจอโทรทัศน์อย่าง​พร้อมหน้า​พร้อมตากัน​ทั้งครอบครัวในตอนเย็น​ที่บ้านของนางบุหงานั้น​ พิธีกรคนดังประจำช่อง​กำลังสรุปข่าวการฆาตกรรมท่านรัฐมนตรีไอยราเจ้ากระทรวงใหญ่คนสำคัญ​ที่​กำลังมีข่าวเรื่อง​การคอรัปชั่น

​ซึ่งถือ​เป็นประเด็นร้อนของข่าวในวันนี้!

"แม่บุบเห็นตอน​ที่ท่านรัฐมนตรีถูกยิงหรือเปล่าล่ะ?" นางบุหงาถามลูกสาว

"ไม่เห็นหรอกค่ะ​คุณแม่ ​กำลังดูเจ้าบี๊บเล่น​กับเจ้าหมาน้อย​ที่ชื่อมะลิอยู่​กลางสนามไม่ทัน​ได้สังเกต ​ได้ยินเสียงคนร้องบอกนั่นแหละ​ถึง​ได้หัน​ไปดู"

"บี๊บก็ไม่เห็น ​กำลังเล่นกันเพลินๆ​อยู่​​กับเจ้ามะลิ ก็​พอดีคุณอาเจ้าของ​เขามาพาเจ้ามะลิกลับ​ไปก่อน แหมเสียดายจัง"

"ฟังดูพูดเข้าแน่ะนายบี๊บ ทำยังกะสนิทสนม​กับ​เขานักนี่" บุปผชาติตำหนิหลานชาย

"ก็เจ้ามะลิมัน​เป็นหมา​ที่ฉลาดนี่ครับ​น้าบุบ คุณอา​เขารับปากกะบี๊บด้วยล่ะว่าวันหลัง​จะพามะลิมาเล่น​กับบี๊บอีก"

"เออ..​เป็น​เอามากหนอหลานฉัน หลงเสน่ห์คนง่ายดายเสียจริงเชียว"

"ก็หลานมันอยากมี​เพื่อนเล่นนี่ยายบุบ น่า​จะหาหมาให้มันเลี้ยงสักตัวนะ?" เสียงคุณยายออกรับแทนหลานรัก

"โอ้ย..บุบไม่​เอาด้วยหรอกค่ะ​คุณแม่ ​ใคร​จะ​เป็นคนเลี้ยง ไหน​จะขี้ไหน​จะเยี่ยว ไหน​จะพา​ไปหาหมอฉีดยาฉีดวัคซีนสารพัด ยิ่ง​ถ้าเกิดมี​ใครสักคนแพ้ขนหมาเข้าละก็แย่เลย​ ไม่​เอาดีกว่า แล้ว​อีกอย่าง​ที่บ้านเราก็ไม่มีคน​ใช้ กลางวันมัน​จะอยู่​​กับ​ใครกันล่ะ?"

"เรื่อง​มากจริงนะแม่บุบคนนี้ ​ถ้าซื้อมายาย​เป็นคนเลี้ยงให้เองก็​ได้ จริงไหมบี๊บ?"

"ไชโย..คุณยายยอมรับเลี้ยงเจ้าหมาน้อยแล้ว​!" เด็กชายบี๊บโห่ร้องด้วย​ความดีใจ

"ไม่มีทางหรอกค่ะ​คุณแม่ ​เป็น​ไปไม่​ได้ ยิ่งคุณแม่ชอบออกสังคมบ่อยๆ​ เดี๋ยวก็ทิ้งให้เจ้าหมาน้อยหิวหัวโตแน่ๆ​เลย​..อย่า​ไปกวนคุณยายเลย​นายบี๊บ น้ายอมตกลงพาเราให้​ไปเล่น​กับเจ้ามะลิบ่อยๆ​ตาม​ที่นายบี๊บหลานรัก​ต้องการก็​ได้"

"น้าบุบใจดีจังเลย​ สวยก็สวย บี๊บรักน้าบุบ​ที่ซู้ด!" เด็กชายบี๊บหยอดลูกยอเข้าให้

"แล้ว​บ้านนายคนนั้น​อยู่​​ที่ไหนกันล่ะนายบี๊บ?"

"บี๊บไม่ทราบครับ​!"

"เวรแท้ๆ​หลานฉัน แล้ว​ก็ชื่อ​เขาล่ะ ชื่ออะไร​?"

"ก็ไม่ทราบอีกเหมือนกันนั่นแหละ​ครับ​!"

"จบกันแล้ว​ทีนี้เรา​จะรู้กัน​ได้อย่างไรล่ะ?"

"เอ..ดูท่าแม่บุบ​จะสนใจเจ้าของหมาเสียแล้ว​ก็ไม่รู้..ซักจังเลย​" เสียงนางบุหงาสรรพยอกลูกสาวคนเล็กอย่างเอ็นดู

"แหมคุณแม่เนี่ย..คิดมาก​ไปนู่นเลย​ หนูก็เพียงซัก​เพื่ออยาก​จะรู้ว่า​เขา​จะมาวันไหน​จะ​ได้ดูเวลาให้ตรงกันก็เท่านั้น​"

"นั่นแหละ​เริ่มต้นก็เห็นอย่างนี้กันทุกราย ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยว​จะ​เป็นการชี้โพรงให้กระรอกเสียเปล่าๆ​ ว่า​แต่ว่านายคนนั้น​​เขากลับ​ไปตอนท่านรัฐมนตรีถูกยิง​พอดีเลย​นี่นา" นางบุหงาพูดเหมือน​กับเพิ่งนึกขึ้น​มา​ได้

"เออ..จริงด้วยซิคะ​คุณแม่ หวังว่า​เขาคงไม่ใช่มือปืน​ที่ยิงท่านรัฐมนตรีไอยราหรอกนะ!?"

"ยี้..คงไม่ใช่หรอก ดู​เขารักหมารักเด็กออก​จะตาย​ไป คงไม่ใช่​เขาหรอกน่าแม่บุบ..เหตุบังเอิญประจวบเหมาะให้มาอยู่​ในเวลา​ที่ใกล้เคียงกันจริงๆ​มากกว่า"

"บี๊บก็ไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่าคุณอาเจ้าของมะลิ​จะยิง​ใคร​ได้..ไม่เห็นคุณอา​เขาถือปืนซักกระบอกเลย​นี่นา..น้าบุบ"

"คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจหรอกนายบี๊บ พวก​ที่หน้าปราศรัยน้ำใจเชือดคอมีออกถม​ไป"

"​แต่​ต้องไม่ใช่คุณอาคนนั้น​หรอกน้าบุบ บี๊บเชื่อว่า​เขา​ต้อง​เป็นคนดีแน่นอน"

"เชื่อหลานมันเถอะยายบุบ แม่คิดว่าเด็กอาจ​จะมีประสาทสัมผัสดีกว่าผู้ใหญ่อย่างเราก็​ได้ ประเภทเห็นปุ๊บรู้ปั๊บเลย​ว่า​ใครดีไม่ดีอย่างไร" นางบุหงาบอก​กับบุปผชาติ​เป็นเชิงให้การสนับสนุนหลานชายกลายๆ​

"จ๊ะ​แม่..บุบอาจ​จะคิดเพ้อเจ้อเรื่อยเปื่อย​ไปเองคนเดียวก็​เป็น​ได้"

"คุยเรื่อง​อะไร​กันอยู่​จ๊ะ​ เสียงไชโยเอะอะดัง​ไปถึงในครัวเชียว"

บุษบาแม่ของนายบี๊บถามขณะ​ที่ยกของหวาน​คือข้าวเหนียวมะม่วงจานโต​ซึ่งเธอซื้อมาจากเจ้าอร่อยข้างสำนักงาน​ที่เธอทำประจำอยู่​ ​เพราะขณะ​ที่​ทั้งสามคน​กำลังพูดเรื่อง​นี้กันอยู่​นั้น​ บุษบา​กำลังปอกมะม่วงอกร่องอยู่​ในครัว

"เรื่อง​นายบี๊บ​กับเจ้าของหมาพันธุ์บีเกิ้ล​เมื่อเช้า​นี้นะซีจ๊ะ​พี่บุษ" บุปผชาติรีบแจงพี่สาว

"อ๋อ..​ที่เธอ​กับคุณแม่พาตาบี๊บ​ไปเดินเล่นกัน​ที่สวนสาธารณะ​เมื่อเช้า​นี้นะหรือ?"

"นั่นแหละ​​ที่เดียวกัน​กับ​ที่ท่านรัฐมนตรีไอยราถูกยิงในข่าว​เมื่อตะกี้นี้ไงล่ะ"

"แล้ว​มันเกี่ยวกันยังไง​กับเจ้าของหมาด้วยล่ะจ๊ะ​?"

"เกี่ยวสิครับ​แม่ บี๊บอยากเล่น​กับหมา​ที่ชื่อเจ้ามะลิอีก ​แต่ไม่รู้ว่าเจ้าของหมา​เขา​จะพาเจ้ามะลิมาอีก​เมื่อไหร่?"

"ทำไมไม่โทรศัพท์​ไปนัด​เขาละจ๊ะ​แม่บุบ?"

"มันไม่ง่ายอย่างนั้น​นะซีแม่บุษเอ๊ย ก็พ่อหลานชายตัวดีดันไม่​ได้ถามชื่อแซ่​ที่อยู่​ของ​เขามาด้วยนะซีถึง​ได้เอะอะกันโกลาหลอยู่​อย่างนี้ ไม่รู้​จะติดต่อนัดกัน​ได้ยังไง..เฮ้อ!?" นางบุหงารีบชิงบอก​กับลูกสาวคนโต

"ก็คง​ต้อง​ไปดักรอทุกเช้า​ จนกว่า​จะเจอ​เขาอีกครั้งเสียละมั้ง!" บุษบาแนะนำ

"ก็คง​ต้องอย่างนั้น​ละกระมังคะ​พี่บุษ" บุปผชาติเห็นด้วยตามพี่สาว

"เธอคง​ต้องรับหน้า​ที่พาตาบี๊บ​ไปนะจ๊ะ​บุบ นึกว่าช่วยหลานมันหน่อย​นึง"

"​แต่บุบบอกเสียก่อนนะว่าบุบก็มีงานด่วน​เป็นเหมือนกัน ​ถ้าวันไหนไม่ว่างคุณแม่หรือพี่บุษ​ต้องผลัดเปลี่ยนกัน​ไปบ้างก็แล้ว​กัน"

"ตกลงจ๊ะ​ ​ส่วนมากพี่​จะว่างช่วงเช้า​แค่วันพุธ​กับวันพฤหัสฯเท่านั้น​​ที่พอ​จะปลีกตัว​ไป​ได้ก่อนเข้าออฟฟิสสายหน่อย​" บุษบารับคำน้องสาวทันที

"บุบขอเลือก​เอาวันศุกร์ วันเสาร์​และวันอาทิตย์สามวันรวดเลย​ก็แล้ว​กัน ​ส่วน​ที่เหลือวันจันทร์​กับวันอังคารคุณแม่เหมา​ไปก็แล้ว​กันนะคะ​?" บุปผชาติยินดีตอบรับ​โดยดุษฎี​พร้อม​กับโบ้ย​ที่เหลือให้มารดา

"ตกลงจ๊ะ​ วันจันทร์​กับวันอังคารยาย​จะพาบี๊บขึ้น​รถแท็กซี่หรือรถตุ๊กๆ​​ไปกันเองก็แล้ว​กันนะหลานนะ?"

"โอเคเลย​ครับ​คุณยาย ขอบคุณครับ​ทุกๆ​คน ​ทั้งคุณยายคุณแม่​และน้าบุบ" หนูน้อยบี๊บยกมือไหว้กราด​ไปทั่วราว​กับนักมวยบนสังเวียน


*********


๐๗.๒๐ นาฬิกาของวันรุ่งขึ้น​
ชายหนุ่ม​กำลังจูงหมาน้อยข้ามถนนอย่างระมัดระวัง ท่ามกลางรถ​ที่​กำลังพากันวิ่งให้ขวักไขว่​ไปหมดในช่วงเวลาเร่งด่วนของเช้า​วันศุกร์ ตรงข้าม​ที่​เขา​กำลังเดินข้าม​ไปนั้น​​เป็นตลาดนัดเช้า​ของบรรดาแม่ค้าพ่อค้าเร่​ทั้งหลาย​ที่ล้วนมานัดเปิดท้ายรถขายของ​ซึ่ง​ส่วนมาก​เป็นพวกของ​ใช้ประจำวัน​และอาหารการกิน

"นั่นไงน้าบุบคุณอาเจ้าของหมา​กับเจ้ามะลิ​กำลังเดินข้ามถนนกันอยู่​นั่นไง" เด็กชายบี๊บเอะอะโวยวายชี้มือให้บุปผชาติดู​ทั้งคู่​ซึ่งบัดนี้ข้ามถนนเดินเข้า​ไปในตลาดนัดแล้ว​

"ตาฝาดหรือเปล่าหือนายบี๊บ?" หญิงสาวมองตามมือ​ที่ชี้ของหลานชายอย่าง​เป็นกังวล​เพราะ​กำลังขับรถอยู่​กลางถนน

"จริงๆ​นะครับ​น้าบุบ บี๊บเห็น​กับตาของบี๊บเองชัดๆ​เลย​ น้าบุบมัว​แต่ขับรถอยู่​จึงมองตามไม่ทัน บี๊บเห็น​เขาจูงเจ้ามะลิเข้า​ไปในตลาดนัด​ที่​เขาขายของกันเยอะๆ​นั่นด้วยล่ะน้าบุบ"

"ใช่​เขาแน่ไม่ผิดคนนะนายบี๊บ?"

"แน่นอนชัวร์ป๊าดร้อยเปอร์เซ็นต์เลย​ครับ​น้าบุบ"

"เอ้า..อย่างนั้น​เดี๋ยวเรารีบวกกลับ​ไปดูกัน!"


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2679 Article's Rate 36 votes
ชื่อเรื่อง คนจูงหมา --Series
ชื่อตอน ตามหา..มะลิ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๗๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-14081 ], [125.25.240.146]
เมื่อวันที่ : ๒๐ พ.ค. ๒๕๕๑, ๒๒.๒๘ น.

ชื่อ ตามหา..มะลิ ดีไหมคะ​​?

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-14086 ], [58.10.216.217]
เมื่อวันที่ : ๒๑ พ.ค. ๒๕๕๑, ๑๒.๔๙ น.

เหมาะครับ​​คุณadd

ตามหา..มะลิ

ขอบคุณครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น