นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
เที่ยวไปตามใจฉัน #51
pilgrim
...ขอเล่าสักนิด ถึง​ที่พักของของเรา ด้วยเรา​เป็นทัวร์แบบชั้นประหยัด ไม่ใช่ชั้นไฮซ้อหรือวีไอพี ​ที่พักของเราจึงเน้นแบบชั้นประหยัดด้วยเช่นกัน...

ตอน : เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (4.นาร้า..นารา..แต่ญี่ปุ่น เรียกว่า นาหระ... )

ขอเล่าสักนิด ถึง​ที่พักของของเรา

ด้วยเรา​เป็นทัวร์แบบชั้นประหยัด ไม่ใช่ชั้นไฮซ้อหรือวีไอพี ​ที่พักของเราจึงเน้นแบบชั้นประหยัดด้วยเช่นกัน

หลานปิ๊กจอง​ที่พักให้พวกฉัน​ที่ Budget Inn ​ซึ่ง​เป็น​ที่พัก​ที่ถูกใจฉัน ​เพราะมันถูก ​แต่สะอาดสะอ้าน สะดวก​สบาย ​และอยู่​ใกล้สถานีรถไฟเกียวโต ประมาณว่าเดินสิบนาทีก็ถึง

Budget Inn ​เป็นโรงแรมสไตล์ Hostel ​ซึ่ง​เป็นโรงแรมเล็กๆ​ บาง​ที่​ต้อง​ใช้ห้องน้ำ ห้องอาบน้ำรวมกัน ​แต่สำหรับ Budget Inn เรามีห้องน้ำ ห้องอาบน้ำในตัว หรูซะไม่มี

ห้องเรา​และห้องหลานปิ๊กนอนกัน 5 คน ​ซึ่ง​เป็นจำนวนสูงสุด​ที่​จะนอน​ได้

โรงแรมไม่มีเตียง ​แต่มีฟูกอย่างหนาปูบนเสื่ออาตามิติดๆ​กัน​และมีผ้านวมอย่างหนาให้ ทุกอย่างขาวสะอาดสะอ้าน

ห้องฉันมี น้องเขย น้องสาว น้องป๊อบหลานชายวัยสี่ขวบ ฉัน ​และ พี่เนย นอนเรียงกัน​เป็นปลาย่างเสียบไม้

หมายเหตุ แหม ช่างลืมถ่ายรูปโรงแรมของเรามาเสีย​ได้ ​เพราะกลับถึงโรงแรมทีไร มัน​เป็นอันมืออ่อน เท้าอ่อน อยาก​แต่​จะนอนลุกเดียว ดังนั้น​ รูปโรงแรมต่อ​ไปนี้​จะมาจากเว็บนะคะ​

คลิกดูภาพขยาย


​แต่ฟูกนั้น​กว้างขวาง ไม่​ต้องกลัว​จะดิ้นมาถีบถองกัน (​แต่ฉันโดนลูกถีบของหลานป๊อบในบางคืน ​เพราะแกนอนดิ้น)

น้องเขยในฐานะผู้ชายตัวโตเพียงคนเดียว นอนริมนอกสุด ถัดมา​คือน้องสาวฉัน แล้ว​ก็น้องป๊อบ ฉัน ​และพี่เนย

ในห้องพักแบ่งออก​เป็นสอง​ส่วน ​เมื่อเปิดประตูเข้ามา​จะเจอ​ส่วนหน้า​เป็นห้องน้ำ​ซึ่งแยก​กับห้องสุขา ด้านตรงข้าม​เป็นครัวเล็กๆ​ มีกาต้มน้ำ อ่างล้างจาน ​ซึ่ง​เป็นแหล่งต้มมาม่าของฉัน

ห้องอาบน้ำแคบๆ​
คลิกดูภาพขยาย


ห้องส้วมแคบๆ​ ​แต่สะอาด
คลิกดูภาพขยาย


ครัวเล็กๆ​ สำหรับกิจกรรมมาม่า อาหารเสริมของฉัน


ถัดเข้ามา ​จะเจอประตูกระจกอีกหนึ่ง​ชั้น แล้ว​ก็​จะเจอ​ที่นอนของน้องเขย เรื่อยมาจนถึงของพี่เนย ​ซึ่งอยู่​ติดระเบียง มีประตูบานเลื่อนออก​ไปตากผ้า​ได้

ในห้องยังมีโทรทัศน์จอแบนแบบจอคอมพิวเตอร์แขวนไว้ให้ดูบนเพดาน ​และมีฮีทเตอร์​ที่แปลง​เป็นเครื่องปรับอากาศ​ได้ด้วย

​ที่ห้องโถงล็อบบี้เล้กๆ​ มีคอมพิวเตอร์ให้​ใช้งานด้วย เสียค่าบริการยี่สิบนาทีสามสิบบาท​ ฉันยัง​ได้​ไป​ใช้มาเลย​

คลิกดูภาพขยาย



คืนแรก หลังจากกลับจากฮิเมจิ เราเหนื่อยอ่อนกันมาก ฉันพยายามติดต่อ​กับพี่แจ๊ว ​ซึ่งแยก​ไปพักอีกโรงแรมหนึ่ง​ ​เนื่องจากพี่​เขามาจากซิดนีย์​และไม่​สามารถจอง​ที่พักแห่งเดียวกัน​ได้ ​เพราะห้องพักเต็ม

โทร.​ไป​ที่โรงแรม​ที่พี่แจ๊วอยู่​ เจ้าหน้า​ที่บอกว่า คุณแจ๊ว​จะเข้าอีกวัน วันนี้ ยังไม่มา
อ้าว ...​พี่​ไปอยู่​เสีย​ที่ไหนละเนี่ย ​เพราะตามกำหนดการ พี่แจ๊ว​จะมาถึงญี่ปุ่นก่อนทีมพวกฉันซะอีก
​แต่ไม่ห่วงหรอก ​เพราะพี่แจ๊วมา​กับหนูอีฟ ลูกสาว ​ทั้งแม่​ทั้งลูกตัวใหญ่เบ้อเริ่ม ภาษาอังกฤษก็คล่องแคล่ว ​เขา​เอาตัวรอด​ได้แน่

คืนแรก ฉันนอนหลับสบาย อากาศเย็นฉ่ำธรรมชาติ น่านอน ​เพราะน้องเขยยังหาวิธีเปิดฮีทเตอร์ไม่​เป็น อิๆ​ๆ​ๆ​ๆ​

​แต่พอคืนต่อๆ​ มา คนอื่น​เขาหนาวกัน น้องเขยก็ค้นพบวิธีเปิดฮีทเตอร์​ได้ เลย​เปิดฮีทเตอร์ซะร้อน ฉันเลย​นอนอึดอัด ​เพราะชอบนอนเย็นๆ​ มากกว่านอนอุ่นๆ​

สังเกตดูพอฮีทเตอร์ร้อนๆ​ น้องป๊อบก็เล่นลูกถีบกระจาย ​เพราะแกคงร้อน ดันตัวออกมานอกผ้านวมเหมือนกัน

ท่านคง​จะแปลกใจ ห้องสุขา ห้องอาบน้ำมีอย่างละหนึ่ง​ห้อง แล้ว​คนตั้งห้าคน​จะแย่งกัน​ใช้ไหม

คำตอบ ​คือ ไม่แย่ง ​เพราะฉัน​เป็นผู้คุ้มกฎ ตั้งนาฬิกาปลุกทุกเช้า​

ฉันลุกคนแรก ​เพราะคนอื่นๆ​ ดูท่า​จะนิทรา​เป็นสุข ชอบตื่นสายกัน​ทั้งนั้น​
พอฉันเสร็จก็มักตามด้วยน้องเขยหรือน้องสาว แล้ว​ก็พี่เนย ​ส่วนน้องป๊อบท้ายสุด ​เพราะ​ถ้าให้​เขาตื่นเร็ว ​จะงอแงมาก

ตารางเ​ที่ยวของหลานปิ๊กใน​แต่ละวัน บรรจุแน่น​ไปด้วยสถาน​ที่ เวลาประมาณ 6.45 เรา​ต้อง​ไปให้ถึงสถานีรถไฟแล้ว​ ​เพราะฉะนั้น​ ฉันจึง​ต้องตื่น​แต่ตีสี่ครึ่งหรือ ตีห้า แทบทุกวัน ​เพราะ​ต้องตื่นคนแรกนี่นา
(จริงๆ​ ก็ไม่​ได้อยากตื่นหรอก ​แต่เห็นท่าคนอื่นแล้ว​ ​เขาก็ไม่อยากตื่นเหมือนกัน)

เช้า​วัน​ที่สอง ฉันตื่นขึ้น​มาท่ามกลาง​ความหนาวเย็น ​เพราะไม่​ได้เปิดฮีทเตอร์อย่าง​ที่บอก ตอนอยู่​ในผ้านวมก็สบายดี ​แต่พอเยื้องกราย​จะ​ไปห้องน้ำเท่านั้น​แหละ​ มันหนาวระเบิดระเบ้อ
​แต่ก็​ต้องกัดฟันทำกิจธุระ​ส่วนตัว​ไป อ้อ..โถส้วม​ที่ญี่ปุ่นนี้ดีมาก มีฮีทเตอร์อุ่น​ที่รองนั่งให้ด้วย ​เมื่อนั่ง​ไปจึงอุ่นสบายไม่เย็นเฉียบจนสะดุ้ง

จากนั้น​ก็เรียกทุกคนตื่น ​เมื่อเสร็จ​พร้อมกัน ก็พากันเดินออกจากโรงแรม ประมาณหกโมงครึ่ง มุ่ง​ไปยังสถานีรถไฟเกียวโต ท่ามกลาง​ความมืด ​ความเงียบ ​และ​ความหนาวเย็นของยามเช้า​ตรู่ แห่งแผ่นดินเกียวโต

พวกเราแวะซื้ออาหารเช้า​ จำพวกขนมปัง ข้าวปั้น​ที่ร้านสะดวก​ซื้อปากซอย
น้องป๊อบทำท่าอารมณ์ไม่ดี ​ที่​ต้องตื่นเช้า​ หน้าตามันกวนๆ​ พิกล ​ใคร​จะถ่ายรูปก็ทำตาขวางๆ​ แล้ว​เดินหนี
ป้าก็ตามราวีไม่ละเว้น หนักเข้า แกถาม "ถ่ายอะไร​น่ะ"
"ถ่ายร้านค้าจ้ะ​"...​."ถ่ายคนยืนซื้อของจ้ะ​"...​. ป้าโกหกหลาน ​เพราะไม่งั้นเดี๋ยว​เป็นเรื่อง​ ถูกหลานไล่เตะ มันดุค่ะ​

เช้า​นี้ แกก็ไม่ค่อยอยากเดิน คงยังเหนื่อยไม่หาย ​แต่เราก็เคี่ยวเข็ญ​เขาจน​ได้

เช้า​วันนี้ เรา​จะขึ้น​รถไฟสาย Kintetsu Nara line จากสถานีเกียวโต​ไปเ​ที่ยวนารากัน ​แต่สำเนียงญี่ปุ่น​จะเรียก นาหระ

เส้นทางการท่องเ​ที่ยวของเรา
คลิกดูภาพขยาย


การซื้อตั๋วรถไฟ​ที่ญี่ปุ่น ​จะ​ต้องซื้อจากเครื่อง ​ที่​จะมีเมนูภาษาปะกิดให้เลือก ​แต่เรา​จะ​ต้องรู้ราคาของตั๋ว​ที่เรา​จะซื้อ ​เพราะ​ที่เครื่อง​จะมีราคาต่างๆ​ ให้เลือก แล้ว​​แต่ระยะทางหรือสายรถไฟ

ราคาตั๋ว​โดยทั่ว​ไป​จะมีให้ดู​ที่ข้างฝา บางทีก็มีภาษาอังกฤษกำ​กับ บางทีก็ญี่ปุ่นล้วนๆ​ ก็​ต้องเดาๆ​ ​เอาบ้าง หรือถามคน​เขาบ้าง

พี่แจ๊วเล่าให้ฟังภายหลังว่า ตอนอยู่​โอซาก้า ​จะ​ไปขอซื้อ​กับเจ้าหน้า​ที่ ​เขาไม่ขาย ไล่ให้​ไปซื้อ​กับเครื่อง

​แต่คู่มือยังชีพ หรือตารางท่องเ​ที่ยว​ที่หลานปิ๊กทำให้ บอกรายละเอียดราคาไว้เรียบร้อย​ พวกเราจึงไม่​ต้องงมมากนัก

แล้ว​ก็ขึ้น​มานั่งบนรถไฟกัน
นี่ค่ะ​ สาวๆ​​ที่​ไปด้วยกัน นี่นั่งอยู่​บนรถไฟนะ กระจกใสแจ๋ว มองเห็นภายนอกบริเวณสถานี​ได้ชัดเจน สะอาดมากๆ​
คลิกดูภาพขยาย


อันนี้ดูหน้าฝ่ายชายบ้าง เสื้อเหลืองนั่น​คือ หลานปิ๊ก พ่อไก่ของเรา

คลิกดูภาพขยาย


​ไปนาราจากเกียวโต หลานปิ๊กแนะนำว่า ​ต้อง​ไปต่อรถไฟอีกขบวนหนึ่ง​ ​ที่ สถานี Yamato-Saidaiji จากนั้น​ก็ถึงนารากันเสียที

เราเดินออกจากสถานีรถไฟ​ที่นารา แล้ว​มุ่งหน้าสู่วัดโทไดจิ (Todaiji) ​ซึ่ง​เป็นวัดมรดกโลก ​ที่ประดิษฐาน​พระพุทธรูปปางสมาธิ​ที่ใหญ่​ที่สุดในญี่ปุ่น

คลิกดูภาพขยาย


​ระหว่างทางเดินผ่านสวนนารา (Nara Park) เห็นกวางมาโผล่หน้ากันแหลมตามทางเดิน
คลิกดูภาพขยาย


กวางตัวนี้โชว์​ทั้งก้น​และหน้า
คลิกดูภาพขยาย


บ้านโบราณ​กับรถกระป่อง เทคโนโลยีญี่ปุ่น
คลิกดูภาพขยาย


สวยๆ​ ​ระหว่างทาง
คลิกดูภาพขยาย


ใบไม้เปลี่ยนสีบนเส้นทาง
คลิกดูภาพขยาย

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2673 Article's Rate 170 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจฉัน --Series
ชื่อตอน เที่ยวญี่ปุ่นแบบวุ่นเล็กๆ (4.นาร้า..นารา..แต่ญี่ปุ่น เรียกว่า นาหระ... ) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๓๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : พอล [C-14046 ], [124.120.166.141]
เมื่อวันที่ : ๑๑ พ.ค. ๒๕๕๑, ๐๒.๓๐ น.

ลุ้นๆ​​ สู้ๆ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : เก็จแก้ว [C-14049 ], [61.91.31.154]
เมื่อวันที่ : ๑๒ พ.ค. ๒๕๕๑, ๑๒.๐๕ น.

แก้วชอบต้นไม้ใบไม้​​ที่ญี่ปุ่นจังค่ะ​​ ...​​.. อุ๊ยยยย กวางน้อยข้างบนก็น่ารักนะคะ​​พี่พิล...​​ ดูดิโชว์ก้น แบบสุดเซ็กซี่ด้วยอ่ะ...​​ ​​แต่ไงก็ไม่พ้นมือปาปาราซซี่อยู่​​ดี อิๆ​​พี่พิลเก่งจังค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลุงปิง [C-14062 ], [58.10.216.170]
เมื่อวันที่ : ๑๕ พ.ค. ๒๕๕๑, ๒๓.๕๓ น.

โรงแรมแบบ Budget Inn กะทัดรัดดีครับ​​คุณพิล ญี่ปุ่น​​เขา​​ใช้พื้น​​ที่ทุกตารางนิ้ว​​ได้อย่างเหมาะเจาะลงตัว ในยามข้าวยากหมากแพงบ้านเราน่า​​จะ​​เอาอย่าง​​เขาบ้าง ​​แต่​​ต้องเน้นเรื่อง​​คุณภาพให้​​ได้อย่าง​​เขาด้วย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Rotjana Geneva [C-14389 ], [83.189.153.38]
เมื่อวันที่ : ๒๒ ก.ค. ๒๕๕๑, ๒๒.๔๗ น.

มาเ​​ที่ยวญี่ปุ่น​​กับพิลแล้ว​​จ้า แหม ชอบใจจังบรรยาย​​ได้เห็นภาพว่า นอนเรียงกันเหมือนปลาเสียบไม้ย่าง...​​. อยาก​​ได้โถส้วมแบบมีฮีทเตอร์อุ่นก้นด้วยจัง

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น