นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
เที่ยวไปตามใจฉัน #45
pilgrim
...9.อำลาเมลเบิร์น...​เดินเข้าซิดนีย์ เมลเบิร์น​เป็นเมือง​ที่มีประชากรมาก​เป็นลำดับ​ที่สองของออสเตรเลีย รองจากซิดนีย์ ถือว่า​เป็นเมืองหลวงของรัฐวิคตอเรีย...

ตอน : บินข้ามฟ้า มหาสมุทร สุดปลายทางที่ออสเตรเลีย (9)

9.อำลาเมลเบิร์น...​เดินเข้าซิดนีย์


เมลเบิร์น​เป็นเมือง​ที่มีประชากรมาก​เป็นลำดับ​ที่สองของออสเตรเลีย รองจากซิดนีย์ ถือว่า​เป็นเมืองหลวงของรัฐวิคตอเรีย ตั้งอยู่​ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ
ด้วย​ความ​ที่คนมาก ก็เลย​​เป็นศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม การกีฬา ​และวัฒนธรรม

อาคาร ตึกรามในเมลเบิร์นมีรูปทรงแปลกตาชวนมอง

คลิกดูภาพขยาย



คลิกดูภาพขยาย



คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


เมืองนี้จัดว่ามีคนต่างเชื้อชาติอยู่​อาศัยมากมาย​

เริ่มก่อตั้ง​เป็นเมือง​โดยผู้อพยพชาวผิวขาวในปี ค.ศ. 1835 ​ซึ่งเข้ามาทำไร่ เลี้ยงสัตว์ริมฝั่งแม่น้ำยารา
จากนั้น​ ก็เจริญขึ้น​เรื่อยๆ​ ในยุคสมัย​ที่มีนักตื่นทอง จนกลาย​เป็นเมือง​ที่ใหญ่​ที่สุดของออสเตรเลีย หาก​ต่อมาภายหลังก็​ต้องเสียแชมป์ให้ซิดนีย์​ไป

พวกเรา​ไปแวะตลาดวิคตอเรีย ​ซึ่ง​เป็นตลาดเปิดคล้ายๆ​ตลาดนัดบ้านเรา ​แต่มีแผงขาย มีหลังคาคลุม​เป็นสัด​ส่วน

คลิกดูภาพขยาย


ตลาดนี้ เหมาะแก่การซื้อของฝาก ของ​ที่ระลึกราคาย่อมเยา ​และยังมีผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ขายอีกด้วย

จากนั้น​ เราจึงมุ่งสู่ริมฝั่งแม่น้ำยารา

แม่น้ำยาราในฤดูหนาว ดูเงียบสงบท่ามกลาง​ความมืดครึ้มของอากาศ

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


ฉันเดินอยู่​ริมฝั่งด้วย​ความสุข ​ที่​ได้สัมผัส​กับสายน้ำอย่างใกล้ชิด ขณะ​ที่เดินอยู่​บนทางเดินริมฝั่ง

บ่ายวันนั้น​ เราจบท้ายการดูงานด้วยการเข้าชมพิพิธภัณฑ์แห่งกรุงเมลเบิร์น ​ซึ่ง​เป็นอาคารใหญ่โต​และมีชิ้นงานจัดแสดงมากมาย​หลากหลาย
สม​กับ​เป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับประชาชน

คลิกดูภาพขยาย


เราอำลาเมลเบิร์นด้วยการ​ไปรับประทานมื้อเย็นกัน

จากนั้น​ จึงมุ่งหน้ามายังสนามบิน ฉัน​กับพี่คนหนึ่ง​เดินทางต่อ​ไปยังซิดนีย์​เพื่อเยี่ยมเยียนมิตรสหาย

​ส่วนคณะ​ที่เหลือสิ้นสุดการดูงาน เดินทางกลับกรุงเทพฯ

ไม่นานนัก ฉัน​กับ​เพื่อนร่วมทางก็มาถึงซิดนีย์ รอสักครู่หนึ่ง​ พี่แจ๊วก็ขับรถมารับ​ที่สนามบิน พาคุณพี่ท่านนั้น​ ​ไปส่งอีกบ้านหนึง

แล้ว​พาฉัน​ไปบ้านพี่แจ๊ว

บ้านพี่แจ๊วอยู่​ไกลจากตัวเมืองซิดนีย์พอสมควร
แล่นผ่านชายทะเล​และอาคารบ้านเรือน​เป็นระยะๆ​

ฉันรู้สึกดีใจ​ที่​ได้เจอพี่แจ๊วอีกครั้งหนึ่ง​ หลังจากไม่​ได้เจอกัน​เป็นเวลานานมาก ​แต่เรายังคงติดต่อถึงกันเสมอ ด้วยสายใยแห่ง​ความ​เป็น​เพื่อน​และพี่น้อง

​แม้​จะอยู่​ไกลกันคนละซีกโลก ​แต่ตราบใด​ที่เรายังติดต่อ ส่งข่าวคราวถึงกัน ทำให็ฉันรู้สึกว่า​ ฉัน​กับพี่แจ๊ว ไม่เคย​เป็นคนอื่นคนไกลกันเลย​

ราตรีสวัสดิ์ ซิดนีย์...​...​.

พรุ่งนี้พี่แจ๊ว​จะมีโปรแกรมอะไร​สำหรับฉันบ้างนะ

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2611 Article's Rate 170 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจฉัน --Series
ชื่อตอน บินข้ามฟ้า มหาสมุทร สุดปลายทางที่ออสเตรเลีย (9) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๓๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-13771 ], [125.25.215.234]
เมื่อวันที่ : ๒๙ ก.พ. ๒๕๕๑, ๒๓.๐๒ น.

ตึกหน้าตาประหลาดจริงๆ​​จ้ะ​​พิล ​​แต่แม่น้ำชื่อน่ารักจัง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงปิง [C-13780 ], [58.10.216.202]
เมื่อวันที่ : ๐๓ มี.ค. ๒๕๕๑, ๐๐.๒๓ น.

จริงครับ​​เท่า​​ที่ดูจากรูป ตึกรูปร่างประหลาดมีอยู่​​ทั่ว​​ไปเกือบทุกแห่งในออสเตรเลีย

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น