นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม #3
รจนา ณ เจนีวา
...​เพื่อนๆ​คะ​ แม่บ้าน​ไปอ่านสรุปข่าวของเมืองซูริค ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์เรื่อง​การกวาดล้างกระบวนการเพศพานิชย์ รับฤดูใบไม้ผลิ​ที่ถนนชื่อลังชตราสเซ...

ตอน : ทำนาบนหลังคน

​เพื่อนๆ​คะ​

แม่บ้าน​ไปอ่านสรุปข่าวของเมืองซูริค ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์เรื่อง​การกวาดล้างกระบวนการเพศพานิชย์ รับฤดูใบไม้ผลิ​ที่ถนนชื่อลังสตราสเซ อ่านแล้ว​ทำให้อยาก​เอาเรื่อง​นี้มาเล่าให้​เพื่อนๆ​ฟัง ​เป็นเรื่อง​เครียดค่ะ​ ​แต่ก็​เป็นปัญหา​ที่ีบ้านเรา​ต้องเผชิญเหมือนกัน ​แต่ดูเหมือนทางออกของเรายิ่งนานยิ่งลางเลือน

​คือทางนครซูริค​เขาจัดทำโครงการเรียกว่า ลังชตราสเซ พลัส (Langstrasse Plus) ​เพื่อยกระดับชุมชมรอบข้าง​ที่ถือว่า​เป็นแหล่งมั่วสุมปัญหายาเสพติด​และการค้าประเวณี ​โดยเปลี่ยนชุมชนเหล่านี้ให้กลาย​เป็น​ที่พักอาศัย ทางการ​ได้กวาดซื้อซ่องยี่สิบแห่ง แล้ว​ก็​เอา​ไปทำ​เป็นบ้านให้คนทั่ว​ไปอยู่​้

ในเมืองซูริคนี้​เขาถือว่าอาชีพค้าประเวณี​เป็นอาชีิพ​ที่ถูกกฎหมาย ​และมีผู้หญิง​ที่มาลงทะเบียนไว้ประมาณสามพันคน ​โดยไม่นับ​ที่แอบซุกซ่อนรอดหูรอดตาเจ้าหน้า​ที่อีก จำนวนหญิงค้าประเวณีนี้เพิ่มขึ้น​ประมาณครึ่งต่อครึ่งในช่วงแค่สามปี​ที่ผ่านมา ​และสิ่ง​ที่ทำให้เจ้าหน้า​ที่อิดหนาระอาใจ​คืออาชญากรรม​และอันตรายต่างๆ​​ที่เกี่ยว​เนื่องมาจากธุรกิจทางเพศนี้ ตอนนี้ถนนลังชตราสเซ​ได้กลาย​เป็น​ที่อาศัยของผู้คน(ธรรมดา)กว่าสี่พันคนแล้ว​ ​แต่คนจำนวนมาก​ได้ย้ายออก​ไปในช่วงทศวรรษ​ที่ผ่านมา ​เพราะทน​กับ​ความเสื่อมโทรมจากปัญหาค้าประเวณี​และยาเสพติดไม่ไหว ตอนนี้ถนน​ที่ว่านี้ก็เริ่มเบิกบานด้วยร้านอาหาร​และศิลปินต่างๆ​มา​แต่งแต้มสีสัน ​เพื่อลบภาพลักษณ์ของถนนของผีเสื้อราตรีค่ะ​

นี่ละค่ะ​การแก้ปัญหาแบบสวิสฯ ข่าวไม่​ได้บอกว่า​ที่อาชีพนี้ถูกกฎหมายนั้น​ แล้ว​ยังมีแม่เล้า​และแมงดาเข้ามาเอี่ยวมากน้อยแค่ไหน ​แต่เรื่อง​​ที่เกี่ยวข้องกัน​คือทางเมืองซูริคก็ตาม​ไปกวาดล้างคุณสิงห์มอเตอร์ไซค์รุ่นเดอะ​ที่เรียกว่า Hell angels ด้วย ​แม้ว่ากลุ่มเหล่านี้​จะมีการจดทะเบียนถูก​ต้อง ​แต่ทางการสงสัยว่ากลุ่มบางกลุ่มมีการเกี่ยวพัน​กับการค้ายาเสพติด ​และค้าหญิง​ที่ลักลอบข้ามแดนมาจากประเทศยุโรปตะวันออก

จุดยืนของแม่บ้านเกี่ยว​กับอาชีพค้าประเวณีก็​คือ ​เป็นการค้า​เพื่อนมนุษย์​และค้าศักดิ์ศรีของคนด้วยกัน (​โดยเฉพาะคน​ที่ถูกค้าเกือบ​ทั้งหมด​คือผู้หญิง ​และยังรวม​ไปถึงเด็กด้วย) ​ซึ่ง​จะ​เป็นการค้า​ที่​จะเกิดจาก​ความเต็มใจหรือการถูกบังคับก็แล้ว​​แต่ ​แต่ก็​คือการทำนาบนหลังคน ​ที่มีคนบางพวก​เอาประโยชน์จากเพศ​ที่อ่อนแอ ​และจากกิเลสของมนุษย์

กระบวนการทำนา​ที่ว่านี้ซับซ้อน น่ารังเกียจ มีเครือข่ายอิทธิพล อาศัยการฉ้อฉล ​ความรุนแรง ​และการหลอกลวง​เป็นพื้นฐาน...​. ​และดูเหมือนไม่มีวัน​จะสิ้นสุด​ได้​โดยง่าย

แม่บ้าน​ไปเยี่ยม​เพื่อนชาวสวิสฯ​ที่เคยมีภรรยา​เป็นชาวไทย​ที่เลิกกัน​ไปแล้ว​ ​และมีลูกสาวด้วยกันคนหนึ่ง​ ​เพื่อนคนนี้บอกว่า ห่างจากบ้านของ​เขา​ไปไม่ถึงกิโลมีซ่องแห่งหนึ่ง​ในลักษณะของบาร์​ที่มีผู้หญิงต่างชาติ (แน่นอนว่า​ส่วนหนึ่ง​มาจากเมืองไทย) ถูกบังคับค้าประเวณี พาสปอร์ตของผู้หญิงเหล่านี้​จะถูกยึดไว้​โดยพวกแก๊งค์ ทำให้หนี​ไปไหนไม่รอด แม่บ้านก็ไม่ทราบว่าตำรวจสวิสฯทำอะไร​อยู่​ ใน​เมื่อประชาชนของ​เขาก็เห็นตำหูตำตา ​และหากอาชีพโสเภณีถูกกฎหมาย ทำไม​ต้องมีการบังคับ

วันก่อนก็ดูหนังเรื่อง​ผู้หญิงจากประเทศยุโรปตะวันออก​และอาฟริกาถูกกวาดต้อน ลักลอบเข้าเมือง มีการทำเอกสารปลอม เข้ามาค้าบริการทางเพศ​ที่ฝรั่งเศส ​โดย​จะมีแมงดาคอยมารับเงินจากการขายตัวทุกวัน หากเบี้ยวอมเงินไว้ก็​จะถูกซ้อมอย่างหนัก ผู้หญิงเหล่านี้หาลูกค้าอยู่​บนท้องถนน มีห้องพักโทรมๆ​ของตนเอง ดูเหมือนมีอิสระ ​ไปไหนมาไหน​ได้ ​แต่สิ่ง​ที่​เป็นโซ่ล่ามพวกเธอไว้อย่างเหนียวแน่น ก็​คือ​ความหวาดกลัว​ที่​จะูถูกฆ่า หากคิด​จะหนี

ดูแล้ว​ก็เศร้าใจ​กับชะตากรรมของ​เพื่อนผู้หญิงด้วยกัน อะไร​หนอทำให้​ความสวยงาม​และบอบบางของผู้หญิงดูเหมือน​จะ​เป็นอาวุธทำร้ายตัวเอง มีกลุ่มคนบางกลุ่ม​ที่จ้อง​จะ​เอาเปรียบ

นอกจากนั้น​ ​เมื่อเร็วๆ​นี้ก็มีข่าวจับนักค้าหญิงรายใหญ่ในยุโรป​ที่ประเทศอังกฤษ ​ที่​จะเ​ที่ยว​ไปตามประเทศยุโรปตะวันออก มองหาหญิงสาวสวยๆ​ แล้ว​ก็​ไปหลอก​แต่งงานด้วย พาเดินทางข้ามประเทศมา​ที่อังกฤษ ผู้หญิง​ที่​เป็นเหยื่อบางคนบอกว่า คืนแรกของการ​แต่งงาน ก็ถูกแมงดาในคราบผู้ดีบังคับให้รับแขกทันที อ่านแล้ว​เศร้าจนซึม​ไปเลย​ค่ะ​ ​เมื่อฮันนีมูนกลาย​เป็นฝันร้าย ​จะมีอะไร​ทำร้ายจิตวิญญาณของลูกผู้หญิง​ได้มากกว่า​ไปกว่านี้

เรื่อง​แบบนี้บ้านเรา​ได้ยินกันจนชินหูชินชา จนอาจกลายเป็็นเรื่อง​ธรรมดาของผู้หญิง​ที่ีโชคร้ายไร้การศึกษาไร้ทางเลือก​ไปแล้ว​ ​แต่ผู้หญิง​ที่ถูกบังคับในบ้านเรามัก​จะไม่มีอิสระ มักถูกกักขังป้องกันการหลบหนีไม่​ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน ไม่มีโอกาสป้องกันตัวเองจากโรคติดต่อทางเพศ แล้ว​ก็​เป็นหนี้​ที่ตัวเองไม่​ได้่ก่อให้แก่พ่อเล้าแม่เล้า​และแมงดา​ที่นำพวกเธอมาขายในซ่อง​ไปตราบเท่า​ที่สังขารยังทำงานเหล่านี้​ได้อยู่​

​และอีก​ส่วนหนึ่ง​ของพวกเธอ ก็อาจ​จะเดินหน้าเข้าสู่วังวนอันเลวร้ายนี้​ทั้งๆ​​ที่รู้ ​แต่​เพราะขาดอำนาจในการตัดสินใจ ​เพราะ​ความกลัว ​เพราะไม่มีทางเลือก ​เพราะหนี้สิน ​เพราะตัดสินใจผิด ​เพราะมองไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง หรือเหตุผลอะไร​อื่นก็แล้ว​​แต่​ซึ่งพวกเธออาจไม่​ได้​เป็นผู้สร้าง ​แต่​ต้องมา​เป็นผู้ชด​ใช้

​จะสรุปว่าชีิวิตพวกเธอเกิดมา​ใช้กรรมหรือไร ทำไมโลกช่างโหดร้าย​กับผู้หญิงนัก ?

หากโลกนี้ไม่มีผู้ชาย​ที่​ไปเ​ที่ยวผู้หญิง หากการแสวงหา​ความสุขทางเพศไม่ใช่เรื่อง​​ที่​เอามาซื้อขายกัน​ได้ สถานการณ์ของผู้หญิง (หรือผู้ชาย) ​จะดีขึ้น​หรือไม่ ? ​จะยังมีอาชีพค้าประเวณี​ที่​เป็นช่องให้พวกเหลือบอันน่ารังเกียจมาดูดเลือดของผู้หญิง​และผู้อ่อนแอต่อ​ไปไหม ?

แม่บ้านถามอะไร​โง่ๆ​ก็ไม่รู้...​.

แม่บ้านผู้เศร้าใจ

 

F a c t   C a r d
Article ID S-261 Article's Rate 72 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม --Series
ชื่อตอน ทำนาบนหลังคน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๙๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๐๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น