นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๕ เมษายน ๒๕๕๑
ขุนจาม #4
ปักษิณ
...๑๐ ธันวาคม ๒๕๐๑ ๗.๐๐ นาฬิกา ​เมื่อนายบรรจงแรก​ไปถึงนั้น​ นางสำรวย​กำลังสาละวนอยู่​ในครัว​ที่สร้างแยกออกมาจากตัวบ้านอีกที มีชานเรือนคล้ายทางเดิน...

ตอน : ใครฆ่า?

๑๐ ธันวาคม ๒๕๐๑
๗.๐๐ นาฬิกา
​เมื่อนายบรรจงแรก​ไปถึงนั้น​ นางสำรวย​กำลังสาละวนอยู่​ในครัว​ที่สร้างแยกออกมาจากตัวบ้านอีกที มีชานเรือนคล้ายทางเดินสั้นๆ​ยื่นถึงกัน ภายในห้องนอน​ที่​เป็นห้องโถงใหญ่นั้น​ ปรากฏว่ามุ้ง​ทั้งสองหลังยังกางอยู่​​โดยมุ้งหลังนอก​ที่​เป็นของนางสำรวยผู้​เป็นมารดาถูกตลบขึ้น​​ไปไว้บนหลังคามุ้งอย่างลวกๆ​ ​ส่วนมุ้งอีกหลังของลูกสาวยังไม่​ได้ตลบขึ้น​ ภายในดูเหมือนมีคนนอนห่มผ้าขดนิ่งอยู่​ด้วย​ความหนาว

นางสำรวยรีบลงบันไดมาทันที​เมื่อนาง​ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์มาจอด​ที่ข้างหัวบันไดบ้าน

"สวัสดีน้าสำรวย"

"เออหวัดดี..มาทำไม​แต่เช้า​เลย​ล่ะพ่อบรรจง"

"มาแจ้งข่าวร้าย"

"มี​ใคร​เป็นอะไร​รึ หรือว่าหลวงพ่อท่าน​เป็นอะไร​​ไป?"

"ไม่ใช่หรอกน้าสำรวย ฉัน​จะมาแจ้งน้าว่าอีสำเนียงลูกสาวน้านะตายแล้ว​"

"ไฮ้..​เอาอะไร​มาพูดพ่อบรรจง อีสำเนียงของฉันยังนอนหลับปุ๋ยอยู่​ในมุ้งโน่นเลย​ ไม่เชื่อก็ขึ้น​​ไปดูสิ" แกพูด​พร้อม​กับชี้มือขึ้น​​ไปทางข้างบนเรือน

"ใช่อีสำเนียงแน่นอนจ๊ะ​น้าสำรวย ฉันยืนยัน​ได้​เพราะฉันเห็นมา​กับตา ถูกฆ่าตายอยู่​​ที่ข้างศาลเจ้าโพธิ์ไทรโน่น"

นางสำรวยกระโจนพรวดเดียวขึ้น​​ไปบนเรือน ตลบมุ้งของลูกสาวคนเดียวขึ้น​บนหลังคามุ้ง พลางกระชากผ้าห่มขึ้น​เห็น​แต่เพียงหมอน​กับหมอนข้าง!

นางสำรวยใจหายวาบลง​ไปอยู่​ตาตุ่ม ขนลุกเกรียว...​ยกมือขึ้น​ปิดหน้า!

"สำเนียงลูกแม่!" แกตะโกนสุดเสียง

นางสำรวยร้องร่ำไห้​เป็นวรรค​เป็นเวรรำพึงรำพันถึงลูกสาวปิ่มว่า​จะขาดใจตายตาม​ไปด้วยอีกคน!


*********


๑๑.๐๐ นาฬิกา
ผลของการชันสูตรศพของนางสาวสำเนียงปรากฏว่าเธอถูกปาดคอจนเกือบขาดเช่นเดียวกัน​กับศพของนายก้อน​เมื่อคืนก่อน ​และมีรอยแผลถูกฟัน​ที่ศีรษะตรงกลางกระหม่อมบาดแผลเหวอะหวะเช่นเดียวกัน!

แสดงว่าฆาตกร​ต้อง​เป็นบุคคลเดียวกันหรือกลุ่มคนพวกเดียวกันอย่างแน่นอน ​แต่จากรอยเท้าใน​ที่เกิดเหตุ​แม้ว่า​จะมีร่องรอยการต่อสู้กัน หาก​แต่ก็ดูสับสน​เพราะมีชาวบ้าน​ไปมุงดูกันหลายคนตั้งแต่เช้า​มืดก่อน​ที่เจ้าหน้า​ที่ของทางการอันมีกำนันอนุกูล​พร้อมสารวัตรกำนัน ผู้ใหญ่บ้านหมู่ ๕ ​และเจ้าหน้า​ที่ตำรวจ​จะเดินทาง​ไปถึง ทำให้การสันนิฐาน​และพยานหลักฐาน​ที่​จะพิสูจน์ประกอบการเกิดเหตุในรูปคดี​เป็น​ไป​ได้อย่างยากลำบาก เพียง​แต่การสืบสวนสอบสวนต่างมุ่งประเด็น​ไป​ที่ตัวฆาตกรมากกว่า...​

ว่าน่า​จะ​เป็นฆาตกรรายเดียวกันอย่างไม่​ต้องสงสัย!

​แต่​ที่แน่ๆ​มีร่องรอยการข่มขืนแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน!

จากเสื้อผ้า​ที่ฉีกขาดถูกกระชากโยนเสื้อออกจากร่าง ผ้าถุงถลกขึ้น​​ไปอยู่​เหนือท้องน้อยใต้ราวนม!

ฆาตกรจิตวิปลาสหรือฆาตกรโรคจิต!

ประมวลจากตามเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​​ทั้งหมดนี้ ต่างชี้​ไปในทางเดียวกันหมดว่าตัวฆาตกรรายนี้น่า​จะ​เป็นนายเหลือมผู้ปรากฏว่าหายตัว​ไปภายหลัง​ที่เกิดเหตุร้าย

​แต่​ถ้านายเหลือมพิสูจน์​ได้ว่าในคืน​ที่เกิดเหตุคืนหลังนี้ มีหลักฐานพยานแสดงให้เห็นว่าตัว​เขาอยู่​​ที่ด่านเจดีย์สามองค์เมืองกาญจนบุรี ข้อกล่าวหาดังกล่าวก็มีอันตก​ไปหรือมีน้ำหนักน้อยลงอย่างเห็น​ได้ชัด


*********


๑๘.๓๐ นาฬิกา
ทางด้านนางสำรวยนั้น​ไม่มีอัน​ที่​จะมีกะจิตกะใจ​ที่​จะต้อนรับแขกเหลื่อบนศาลาสวดศพ​ที่ตั้งอยู่​ติดกัน​กับศาลา​ที่ตั้งศพลุงก้อนเท่าไหร่เลย​ แขก​ที่มาฟังสวดก็หน้าซ้ำๆ​กัน​กับ​เมื่อคืน​เพราะ​เป็นชาวบ้าน​ที่อยู่​ในละแวกเดียวกัน​ทั้งสิ้น

คืนนี้ครูจำรัสพาร่าง​ที่เมาสะเงาะสะแงะเดินโซเซเข้ามาในศาลาสวดศพ​เพื่อคำนับศพสาวสำเนียง​และฟัง​พระสวด​พระอภิธรรม

ขณะ​ที่ครูจำรัส​กำลัง​จะก้าวเลย​นางสำรวย​ไปนั้น​ นางสำรวยหันมาเห็น​พอดี นางรับไหว้​เมื่อเห็นครูจำรัสยกมือไหว้แก หาก​แต่ฉับพลัน​ที่เห็นหน้าครูจำรัสชัดๆ​ มีบางอย่าง​ที่​เป็นเหมือนลางสังหรณ์ทำให้แกรู้สึกเสียววาบเข้า​ไปถึงหัวใจทันที​ที่เห็นรอยแผลช้ำบวมบนใบหน้าของครูขี้เมาหนุ่ม

​เป็น​ไป​ได้ไหมว่าครูจำรัสนี่เอง​ที่​เป็นฆาตกรผู้สังหารสาวคน​ที่ตัวเองหลงรักอย่างเลือดเย็น รอยแผล​ที่เห็นนี้อาจเกิดจากการ​ที่​เขาต่อสู้​กับสำเนียงลูกสาวของแก ในขณะ​ที่​เขา​กำลัง​จะพยายาม​ที่​จะข่มขืน​และทำร้ายเธอ

นางสำรวยเก็บ​ความรู้สึกนี้ไว้ในใจไม่กล้าเอ่ยปากบอก​ความรู้สึกนี้​กับผู้ใด ​เพราะขณะนั้น​ยังไม่มีกำนันหรือเจ้าหน้า​ที่ตำรวจเข้ามาในงานศพเลย​สักคนเดียว

มองเห็นก็​แต่นายบรรจงมรรคนายกวัดหนองแข้เท่านั้น​ ​ซึ่ง​เป็นคน​ที่พอ​จะ​เป็น​ที่ปรึกษา​ได้บ้าง หาก​เขาก็มัวสาละวนอยู่​​กับเรื่อง​พิธีการ​ที่มีงานศพ​พร้อมกันถึง ๒ งาน

​ซึ่งนางสำรวยกะว่า ​เอาไว้วันพรุ่งนี้ตอนเช้า​แก​จะ​ไปแจ้ง​ความบอกข้อสังเกตของแกเรื่อง​นี้ให้แก่นายร้อยตำรวจเอกยุทธนาหัวหน้าตำรวจสายตรวจ​ได้ทราบในเบื้องต้น

นางสำรวยคิดวาดมโนภาพตอนเกิดเหตุ ทำให้มองเห็นภาพสำเนียงลูกสาวของแกแอบหนีลงเรือน​ไปตอน​ที่แกหลับสนิท

​แต่สำเนียงมันแอบหนี​ไปพบ​ใครกันยามดึกๆ​ดื่นๆ​ถึงปานนั้น​!

มิน่าตอน​ที่​ได้ยินเสียงหมาหอนอันโหยหวนนั้น​ ​เมื่อแกแอบเปิดโปงผ้าห่มเหลียวมอง​ไปทางมุ้งของสำเนียงลูกสาวแกจึงไม่เห็นการเคลื่อนไหวใดๆ​เลย​ ทำให้แกตายใจนึกว่าลูกสาวนอนหลับสนิท​และไม่​ได้ยินเสียงหมาหอน ​ทั้ง​ที่แกตื่นกลัวจน​ต้องคลุมโปงตัวสั่นอยู่​คนเดียว

นี่​ถ้าแกรู้หรือลูกสาวบอกแกก่อน​ที่​จะลงเรือน​ไปว่า​จะ​ไปหา​ใคร เรื่อง​ราวต่างๆ​คง​จะทำให้เดา​ได้ง่ายขึ้น​ว่าผู้ใด​คือตัวฆาตกรกันแน่!

นี่มันช่างมืดแปดด้านจริงๆ​ สุด​ที่​จะเดา​ได้?

หรือว่ามัน​คือครูจำรัสคนนี้?

อุตส่าห์หลงใหล​ได้ปลื้มนึกอยาก​ได้มา​เป็นลูกเขย ​เพื่อหวัง​ที่​จะฝากฝังตัวในบั้นปลายของชีวิต​เมื่อยามแก่เฒ่า

โถ..เห็น​เป็นครูบาอาจารย์นึกว่า​เป็นคนดี!

มีบุรุษผู้อยู่​ในข่ายสงสัยของแกเพียง ๒ คนเท่านั้น​​ที่แก​สามารถนึกถึงขึ้น​มา​ได้ในตอนนี้ ​เพราะคน​ทั้งสองเกี่ยวข้อง​กับลูกสาวของแกในเรื่อง​​ความรัก​ทั้งสองคน!

หนึ่ง​​คือครูจำรัส!

สอง​คือ​พระสังเวียน!

​แต่ในกรณีของ​พระสังเวียนนี้น่า​จะตัดประเด็นทิ้ง​ไป​ได้​เพราะท่าน​เป็น​พระสงฆ์องค์เจ้า คงไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตอยู่​แล้ว​ อย่าว่า​แต่ฆ่าคนเลย​!

หรือว่าก็ไม่แน่เสมอ​ไป ขนาดครูผู้มี​ความรู้ดีสั่งสอนผู้อื่น​ได้ยัง​สามารถ​เป็น​ไป​ได้ถึงเพียงนี้ แล้ว​​พระภิกษุ​ซึ่งไม่ใช่​พระอรหันต์ก็อาจมีดีมีเลวเช่นเดียวกัน!

ของพรรค์นี้มันดูกันยาก หาก​จะพิจารณากันเพียงรูปลักษณ์​และ​ความประพฤติภายนอกเท่านั้น​!

​ส่วนกรณีของนายเหลือมนั้น​นางสำรวยยังไม่ปักใจเท่าใด ​ถ้า​จะ​เป็นนายเหลือมก็คง​เป็นเหตุการณ์บังเอิญมากกว่า​ที่​จะเกิดขึ้น​​โดยตั้งใจหรือวางแผนไว้ก่อน

​เอาไว้พรุ่งนี้ให้ตำรวจ​เขาเรียก​ไปสอบปากคำ ว่าอะไร​​คือสาเหตุ​ที่ทำให้ครูขี้เมาคนนี้มีแผลช้ำบวมเองดีกว่า อาจ​จะรู้อะไร​ดีๆ​คืบหน้าบ้างก็​ได้

ลูกเอ๋ยแม่ไม่ยอมให้เอ็งตายฟรีแน่นอน!

แม่​จะหาตัวไอ้คนโฉดนี้มาลงโทษให้สาสม ​จะแก้แค้นให้ลูกให้จง​ได้!

แม่ขอสัญญาต่อหน้าศพลูกนี้แหละ​!

แม่ขอให้วิญญาณของเจ้าจงรับรู้ไว้ด้วยเถิด!


*********


๑๘.๔๕ นาฬิกา
หลวงพี่สังเวียนเก็บตัวเงียบอยู่​ในกุฏิ ท่านไม่ยอมออกนอกกุฏิตั้งแต่ทราบเรื่อง​เหตุการณ์​ที่สำเนียงถูกฆาตกรรม ​แม้ว่า​พระอาจารย์เฮี้ยงรองเจ้าอาวาสวัดหนองแข้​จะพยายามเจรจาหว่านล้อมเท่าใดก็ไม่​เป็นผลสำเร็จ

​พระสังเวียนคงยืนกราน​ที่​จะอยู่​​แต่ภายในกุฏิเพียงอย่างเดียว ท่านบอกว่าไม่​สามารถ​ที่​จะทนดูสภาพศพของสาวคนรัก​ได้ ​เพราะว่า​เมื่อเช้า​วานนี้ท่านเองเพิ่งประสบพบเห็นสภาพศพของนายก้อน​ซึ่งถูกสังหารอย่างทารุณแบบเดียวกันมาหยกๆ​

"ผมอยากให้คุณสังเวียน ลง​ไปสวดศพ​ที่ศาลา ๒ กรุณาช่วยลง​ไปหน่อย​นะครับ​ ​เพื่อ​เป็นเกียร์ติแก่เจ้าภาพ​ที่รู้จักสนิทสนมกัน"

อาจารย์เฮี้ยงเอ่ย​กับ​พระสังเวียน​ที่หน้ากุฏิของ​พระสังเวียนก่อนเวลาลงศาลา​เพื่อทำการสวดอภิธรรมเล็กน้อย

"วันนี้ผมยังไม่ค่อยสบายใจครับ​อาจารย์ ​เอาไว้วันหลังก็แล้ว​กันนะครับ​" เสียงตอบดังออกมาจากในกุฏิ

"ทำใจให้ดีไว้นะคุณสังเวียน อย่าลืมว่าอย่าง​ที่​พระพุทธองค์เคยบอกว่า ‘อันการเกิด แก่ เจ็บ ตายนั้น​​เป็นเรื่อง​ธรรมดาของสัตว์โลก’ อย่า​ไปยึดติดอะไร​ให้มากนักในรูป รส กลิ่น เสียง"

"​แต่ผมยังทำใจไม่​ได้ ให้กระผมขอตัวก่อนเถอะครับ​อาจารย์"

"​เอายังงั้นก็​ได้ แล้ว​​แต่คุณ​จะตัดสินใจ​เอาเองก็แล้ว​กันนะคุณสังเวียน ผม​จะ​ได้เชิญนิมนต์​พระรูปอื่นลง​ไปก่อน"

"ขอบ​พระคุณมากครับ​อาจารย์"

"ถึงอย่างไรก็ขอให้คุณพยายามสงบจิตสงบใจ พยายามทำสมาธิให้มั่น ​และตั้งสติให้ดีนะคุณสังเวียน"

"ครับ​..อาจารย์"

​พระอาจารย์เฮี้ยงส่ายศีรษะขณะ​ที่ผละเดินออกมาจากหน้ากุฏิ​พระสังเวียน ​และร้องเรียกเจ้าแกละลูกศิษย์วัดให้รีบ​ไปนิมนต์​พระสมชายให้ลง​ไปสวด​พระอภิธรรมแทน​พระสังเวียน​ที่ศาลา ๒ อัน​เป็นศาลา​ที่ตั้งศพของนางสาวสำเนียง


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2608 Article's Rate 34 votes
ชื่อเรื่อง ขุนจาม --Series
ชื่อตอน ใครฆ่า? --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๙๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-13763 ], [124.121.110.132]
เมื่อวันที่ : ๒๙ ก.พ. ๒๕๕๑, ๑๙.๑๐ น.

สนุกจังเลย​​ค่ะ​​ คุณปักษิณ รออ่านอยู่​​นะคะ​​ ​​กำลังตื่นเต้นมากขึ้น​​ๆ​​ ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-13782 ], [58.10.216.202]
เมื่อวันที่ : ๐๓ มี.ค. ๒๕๕๑, ๐๑.๑๙ น.

ขอบคุณ​​ที่ติดตามอ่านครับ​​คุณpilgrim

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-13799 ], [124.121.110.8]
เมื่อวันที่ : ๐๖ มี.ค. ๒๕๕๑, ๒๑.๔๖ น.

สำหรับตอนนี้
ขอตั้งชื่อว่า "​​ใครฆ่า?" หรือ "​​ใคร​​คือฆาตกร?" ให้คุณปักษิณ เลือกแล้ว​​กันค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ปักษิณ [C-13805 ], [58.10.216.65]
เมื่อวันที่ : ๐๖ มี.ค. ๒๕๕๑, ๒๒.๕๒ น.

ขอเลือก "​​ใครฆ่า?"
ขอบคุณครับ​​คุณpilgrim

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : ทิดอินทร์ [C-17740 ], [124.120.3.141]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ต.ค. ๒๕๕๓, ๑๙.๔๕ น.

ตื่นเต้นจริงๆ​​ครับ​​ เรา้อารมณ์มาก

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น