นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๕ เมษายน ๒๕๕๑
ขุนจาม #3
ปักษิณ
...๙ ธันวาคม ๒๕๐๑ ๒๓.๐๐ นาฬิกา กลางดึกคืนนั้น​ สาวสำเนียงนอนไม่หลับ หล่อน​เอา​แต่นอนลืมตาโพลงพลิก​ไปพลิกมาอย่างกระสับกระส่าย หวนคิดถึงใบหน้าอั...

ตอน : ศพที่สอง

๙ ธันวาคม ๒๕๐๑
๒๓.๐๐ นาฬิกา
กลางดึกคืนนั้น​สาวสำเนียงนอนไม่หลับ หล่อน​เอา​แต่นอนลืมตาโพลงพลิก​ไปพลิกมาอย่างกระสับกระส่าย หวนคิดถึงใบหน้าอันซีดเซียวของหลวงพี่สังเวียน​พระผู้ครองผ้ากาสาวพัสตร์ผู้​ซึ่ง​เป็น​ที่รักของนางด้วย​ความสงสารอย่างสุดซึ้ง

โถ..ท่านคงตกใจกลัวจนทำอะไร​ไม่ถูกทีเดียว​ที่​ต้องเดินบิณฑบาตออก​ไปพบเจอ​กับเหตุการณ์​ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น​ตั้งแต่ยังไม่ทันรุ่งแจ้งดี

ขวัญคงหนี​และอารมณ์คงเตลิด​ไปไกล!

ดูใบหน้าของ​พระสังเวียนก็เห็น​แต่ริ้วรอยแห่ง​ความเศร้าหมองเหม่อลอยอย่างไรพิกล นี่เรา​จะช่วยหลวงพี่​ได้อย่างไรดีหนอ ​เมื่อสาวสำเนียงคิดมากๆ​เข้าน้ำตาเจ้ากรรมก็พาล​จะไหล​เอาทีเดียว

นางสำรวยแม่ของสำเนียงนอนฟังเสียงลูกสาวนอนดิ้นพลิกตัว​ไปมาจนเกือบครึ่งคืนด้วย​ความสงสาร​และรำคาญระคนกัน จึงลุกขึ้น​จุดตะเกียงฉวยเชี่ยนหมากพลูออกมาตำหมากกลางดึกเสียงดังกุกๆ​อยู่​ข้าง​ที่นอนนอกมุ้ง เสียงแกกระแอมกระไอพลางพูดเปรยๆ​ขึ้น​ว่า

"คิด​จะแหกผ้าเหลืองสึก​พระหรือยังไงวะอีหนู?"

"แม่เนี่ย..ชอบพูดบ้าๆ​ พูดอะไร​เพ้อเจ้อ! หนู​จะ​ไปสึก​พระ​ได้อย่างไรกัน บาป​ได้กินหัวตายปะไร"

"ก็ข้าเห็นเอ็งนอนดิ้น พลิก​ไปพลิกมาเหมือนเสาเรือน​จะพัง ไหนมีเรื่อง​อะไร​​ที่แม่ไม่รู้หรืออยากให้แม่ช่วยก็บอกแม่มาทีซิ เผื่อว่า​จะมีหนทาง​จะ​ได้ช่วยกันแก้ไข"

"แม่ว่า​เขา​จะจับตาเหลือม​ได้ไหมเนี่ย?"

"ข้า​จะ​ไปรู้​ได้ยังไงกันล่ะ ข้าไม่ใช่ตำรวจนี่หว่า ​แต่มันน่า​จะจับ​ได้หรอกนะ​เพราะเดี๋ยวนี้ตำรวจ​เขาเก่ง​จะตาย​ไป ว่า​แต่เอ็งเถอะคิด​จะรอ​แต่​พระเพียงองค์เดียวหรือ? เห็นครูจำรัส​เขาก็สนใจเอ็งอยู่​เหมือนกันไม่ใช่รึ?"

"ครูจำรัสขี้เมานั่นนะหรือแม่ หน้าตา​เขาก็เข้าที งานการก็ดี เสียอย่างเดียวขี้เมาหยำเป ปล่อยให้​เขาสนหนู​ไปคนเดียวก่อนเถอะนะ"

"นี่ใจคอเอ็ง​จะจับปลาสองมือหรือไงวะ ปล่อยให้​เขารอ ​แต่ตัวเอง​ไปสนใจ​พระสนใจเจ้า เฮ้อ!..กูล่ะกลุ้มใจ​กับมึงจริ๊งๆ​"

"แม่ก็รู้นี่นาว่าหนูรัก​กับหลวงพี่สังเวียนมาก่อน​ที่ท่าน​จะบวช อีกอย่างเราก็สัญญากันแล้ว​ด้วยว่า เรา​จะ​แต่งงานกัน​เมื่อท่านสึกออกมา"

"สองพรรษาแล้ว​นะเอ็ง ข้าว่าเอ็งอย่ารอท่านต่อ​ไปเลย​วะ ดีไม่ดีท่านเกิดไม่สึกขึ้น​มา ลูกสาวข้ามิ​เป็นหม้ายขันหมากหรือสาวทึนทึกรึ"

"คิดว่าหลังปีใหม่นี้ท่าน​ต้องสึกแน่จ๊ะ​แม่ เห็นท่านเปรยๆ​ว่าอย่างนั้น​นี่"

"ยังไงๆ​ ข้าก็ว่าเอ็งก็ควร​ที่​จะ​เอาใจครูจำรัส​เขาหน่อย​นะ ถือเสียว่ารักษาน้ำใจกันไว้ไม่เสียหลาย"

"ครูจำรัสเพิ่งย้ายมา​เมื่อไม่นานนี้เองยังไม่ครบปีดีเลย​ แม่รู้​ได้อย่างไรว่า​เขา​เป็นคนดีจริงๆ​?"

"คนไม่ดี​จะ​เป็นครู​ได้หรือวะนังหนู?"

"ก็​ได้​ถ้าแม่ว่า​เขาดีหนูก็​จะดี​กับ​เขา ​แต่แม่​ต้อง​ไปบอกให้​เขาเลิกกินเหล้าเสียก่อนซี่ กลี่นตัวยังงี้เหม็นหึ่งเลย​ ไม่อยากคุยด้วย เหม็นสาบเหล้า​จะตาย​ไป"

"อืมม..ม! ไอ้ก้อนมันก็ตาย​เพราะเหล้าเหมือนกัน เอ็งคิดถูกอีหนู แล้ว​ข้า​จะหาทางบอก​เขาให้เอง ไม่​ต้องกลัวหรอก"

"นอนเถอะจ๊ะ​แม่ สองยามแล้ว​"

นางสำรวยคายชานหมากแล้ว​จึงดับตะเกียงรั้วเปิดมุ้งเข้า​ไปนอนยิ้มคนเดียวใน​ความมืด ด้วยนางใฝ่ฝันเสมอมานานแล้ว​​ที่​จะมีลูกเขย​เป็นข้าราชการ แกหวัง​จะ​ได้พึ่งพาลูกสาวคนเดียวของแกในยามแก่เฒ่า

คืนนั้น​ตั้งแต่หลังสองยามจนสว่าง นางสำรวยไม่​ได้ยินเสียงดิ้นของลูกสาวอีกเลย​!


*********


๑๐ ธันวาคม ๒๕๐๑
๒.๐๐ นาฬิกา
เสียงหมาหอนเกรียวรับกัน​เป็นทอดๆ​จากหน้าวัดหนองแข้เรื่อยมาทางบ้านเหนือ ผ่านบ้านลุงสิงห์เสียงร้องยิ่งโหยหวนหนักขึ้น​ ทำ​เอาลุงสิงห์เจ้าของบ้าน​ที่เพิ่ง​จะหลับ​ต้องสะดุ้งตกใจตื่นขึ้น​กลางดึก เสียงหอนของมันเย็นเข้า​ไปถึงทรวงในชวนให้ขนลุกเกรียว

ลุงสิงห์ผลุดลุกขึ้น​นั่งชันเข่ายกมือท่วมหัว

"​ไป​ที่ชอบ​ที่ชอบเถอะวะไอ้ก้อน พรุ่งนี้กู​จะทำบุญกรวดน้ำอุทิศ​ส่วนกุศล​ไปให้มึงเอง" พูดจบแกก็สวดอิติปิโสอยู่​ในใจพลางนึกถึงลุงก้อน​เพื่อนร่ำสุรา ​พร้อมขอร้องว่า

"ขอให้วิญญาณของมึงจง​ไปสู่สุคติเถิด ​และอย่า​ได้ติดตามมารบกวน​ซึ่งกัน​และกันอีกเลย​"

ลุงสิงห์หายเมา​เป็นปลิดทิ้ง!

แกจุดธูปจุดเทียนบูชา​พระพุทธรูปประจำบ้าน ลมหนาวพัดผ่านเย็นยะเยือกจับใจ เสร็จแล้ว​จึงล้มตัวลงนอน

จุดยาสูบใบจากอัดควันโขมง พยายาม​ที่​จะข่มตาให้หลับ!

แกขยี้ก้นยาสูบ​กับกระโถนข้างกายก่อนม่อยหลับ​ไปใน​ที่สุด


*********


๒.๑๐ นาฬิกา
นางสำรวย​ได้ยินเสียงหมาหอนขณะ​ที่​กำลัง​จะเคลิ้มๆ​หลับอยู่​รอมร่อ!

เสียงโหยหวน​ที่เยือกเย็นนั้น​ทำให้แก​ต้อง​เอามือยกผ้าห่มขึ้น​มาคลุมโปงตัวสั่น​ไปด้วย​ความหวาดกลัวผีหรือวิญญาณ ​เพราะเสียงหมาหอนอย่างนี้​คือสัญญาณบอกถึงการมาของวิญญาณนั่นเอง

แกแอบเปิดโปงผ้าห่ม​ที่คลุมอยู่​ชำเลือง​ไปทางมุ้งของลูกสาว เห็นสำเนียงยังหลับสนิทไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ​

แกจึงไม่อยากปลุกหรือรบกวนลูกสาว

หากนางสำรวยคงสวดภาวนาคาถากันผีต่อ จนสักพักหลังจาก​ที่เสียงหมาหอนค่อยๆ​เงียบหาย​ไป แกจึงหลับสนิท​ไปใน​ที่สุด


*********


๖.๓๐ นาฬิกา
นายบรรจงมรรคนายกวัดหนองแข้ควบรถมอเตอร์ไซค์คู่ชีพอย่างรีบเร่งมุ่งหน้าสู่วัดหนองแข้หวังพบท่าน​พระครูอั้นเจ้าอาวาส​เพื่อเรียนให้ท่านทราบถึงเหตุร้าย​ที่เกิดขึ้น​​เมื่อคืน​ที่ผ่านมาเพิ่มใหม่อีกรายหนึ่ง​ต่อจากรายนายก้อน

มรรคนายกบรรจงเพิ่งกลับจากโรงพัก สภต.ลำกระเฉด​เพื่อให้การ​เป็นพยานแก่ตำรวจ ในฐานะผู้​ที่อยู่​ใกล้ชิดสถาน​ที่อัน​เป็นต้นเหตุของฆาตกรรมอีกรายนั้น​ ​เมื่อให้การเสร็จแล้ว​แกก็รีบเดินทางมาพบหลวงพ่ออั้นทันที

"ฆ่ากันตายอีกรายแล้ว​ครับ​หลวงพ่อ" นายบรรจงรายงานหลวงพ่ออั้นด้วยน้ำเสียง​และท่าทีขึงขัง

"อีกแล้ว​เรอะ?"

"ครับ​หลวงพ่อ คราวนี้​เป็นผู้หญิง ถูกฟันหัวแบะเหมือนรายนายก้อนเปี๊ยบเลย​​และก็ถูกปาดคอเกือบขาดเหมือนกันด้วยซีครับ​"

"​ใครล่ะทิดจง...​สาวหรือแก่?"

"สาวครับ​หลวงพ่อ"

"​ใครล่ะทีนี้"

"อีสำเนียงครับ​!"

"สำเนียงไหน?"

"ก็สำเนียงลูกสาวยายสำรวยไงละครับ​!"

"อ๋อ..ลูกสาวนางสำรวยนี่เอง"

"ใช่แล้ว​ครับ​หลวงพ่อ"

"เหตุเกิด​ที่ไหนล่ะโยม"

"​ที่ข้างศาลเจ้าโพธิ์ไทร​เมื่อคืนนี้เอง เยื้องบ้านผมเลย​​ไปสักยี่สิบวาเห็น​จะ​ได้"

"เอ..อาตมาว่าท่าทางมัน​จะเกี่ยวข้องกันนะเนี่ยทิดจง ​ถ้าลง​ได้ฆ่ากันตายใกล้เคียงกันอีแบบนี้"

"​เมื่อตะกี้นี้ผู้กองให้ผมรีบมารายงานหลวงพ่อก่อนกลัวว่าหลวงพ่อ​จะรอ ยังไม่​ได้แวะบ้านยายสำรวยแจ้งข่าวร้ายให้​เขารู้เรื่อง​เลย​"

"อ้าว..นางสำรวยยังไม่รู้เรื่อง​อีกเรอะ?"

"ยังเลย​ครับ​ น่ากลัวว่าอีสำเนียงมันคง​จะแอบหนี​ไปเ​ที่ยวคนเดียว เดี๋ยวผม​ต้องขอตัว​ไปแจ้งข่าวร้ายให้ยายสำรวยทราบก่อนนะครับ​"

"เออ..รีบ​ไปเถอะทิดจง แล้ว​ค่อยกลับมาจัดการเรื่อง​ทางนี้ทีหลัง"

"ครับ​หลวงพ่อ"


*********

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2607 Article's Rate 34 votes
ชื่อเรื่อง ขุนจาม --Series
ชื่อตอน ศพที่สอง --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ปักษิณ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๙๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-13791 ], [124.121.114.72]
เมื่อวันที่ : ๐๔ มี.ค. ๒๕๕๑, ๒๒.๓๐ น.

ตอนนี้ ขอตั้งว่า "ศพ​​ที่สอง" ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ปักษิณ [C-13797 ], [58.10.216.65]
เมื่อวันที่ : ๐๖ มี.ค. ๒๕๕๑, ๑๒.๐๐ น.

ขอบคุณครับ​​คุณpilgrim
"ศพ​​ที่สอง" แล้ว​​ครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-13823 ], [125.24.100.136]
เมื่อวันที่ : ๑๐ มี.ค. ๒๕๕๑, ๒๐.๔๘ น.

น่ากลัวจัง ตายอีกแล้ว​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ทิดอินทร์ [C-17739 ], [124.120.3.141]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ต.ค. ๒๕๕๓, ๑๙.๔๑ น.

ดำเนินเรื่อง​​ รวดเร็วกระชับ​​และตื่นเต้นดีจังเลย​​ครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น