นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม #1
รจนา ณ เจนีวา
...เจ้าแมวตัวนี้มีสีขาวดำค่ะ​ น้ำหนัก​กำลังท้วมๆ​ ขนมัน​เป็นประกายสั้น​กำลังดี ไม่ใช่แมวขนฟูฟ่องพันธุ์พิศดาร​แต่ประการใด ไม่มีปลอกคอด้วย...

ตอน : แมวนักชิม

​เพื่อนๆ​​และแฟนๆ​​ที่รักแมว (หรือไม่รัก​แต่ไม่รังเกียจ)

ฉบับ​นี้ขอว่าด้วยแมวนักชิมไร้นาม อายุประมาณรุ่นป้าหรือลุง (​เพราะไม่ทราบเพศ) ของแมวทองหยิบแห่งศาลานกน้อยก็แล้ว​กันนะคะ​

เจ้าแมวตัวนี้มีสีขาวดำค่ะ​ น้ำหนัก​กำลังท้วมๆ​ ขนมัน​เป็นประกายสั้น​กำลังดี ไม่ใช่แมวขนฟูฟ่องพันธุ์พิศดาร​แต่ประการใด ไม่มีปลอกคอด้วย

คลิกดูภาพขยาย


เราเจอกัน​เมื่อปลายฤดูใบไม้ผลิปี​ที่แล้ว​ ตอนอากาศอุ่นขึ้น​ พลเมืองแมว​สามารถออก​ไปเ​ที่ยวไหนๆ​​ได้​โดยไม่หนาวอุ้งเท้าน้อยๆ​ของพวก​เขา

แม่บ้านจำวัน​ที่เราเจอกันไม่​ได้แม่นมากนัก ​แต่รู้ว่าจู่ๆ​เราก็เห็นแมวตัวหนึ่ง​มานั่งดูพวกเราทานอาหารหน้าห้องครัว ​ซึ่งมีหน้าต่างกระจกจากเพดานเกือบจรดพื้น ทำให้มองเห็นวิวในสวน​ได้แบบร้อยแปดสิบองศา รวม​ทั้งทำให้พี่แมวนักชิม ก็มองเห็นพวกเรา​ได้ถนัดชัดเจนเช่นกัน

เธอมานั่งเอี้ยมเฟี้ยมเรียบร้อย​ มองดูพวกเราด้วยดวงตากลม​เป็นประกายแห่ง​ความอยากรู้อยากเห็น ไม่มีเสียงทัก เหมียวบองชู ภาษาฝรั่งเศส อะไร​ทำให้เธอแวะมาทำ​ความรู้จักพวกเราก็สุด​จะเดา ​แต่อาจ​เป็นว่าแม่บ้านเปิดประตูครัว​ระหว่างทำ​กับข้าว กลิ่นอาหารไทยอาจ​จะขจรขจาย​ไปยั่วน้ำลายพี่แมวก็​ได้

เธอมานั่งมองหน้า​ระหว่างเราทานอาหาร แล้ว​ก็นั่งรอเงียบๆ​ แม่บ้านชั่งใจว่าควรให้หรือไม่ควรให้ดี ​เพราะ​เป็นพวกอาหารไทย รสชาติอาจ​จะไม่คุ้นลิ้นแมวสวิสฯ ไม่รู้ว่า​เขา​จะรับ​ได้แค่ไหน รวม​ทั้งเรารู้ว่าฝรั่งเลี้ยงแมว​ส่วนใหญ่​เขา​จะให้​แต่อาหารแมว ไม่ให้อาหารคน​เพื่อไม่ให้มีปัญหาเรื่อง​สุขภาพแมว เราเ​ที่ยว​เอาอาหาร​ไปป้อนสุ่มสี่สุ่มห้า เจ้าของ​เขาอาจมาต่อว่า​เอา​ได้ (เกิด​เขาจับ​ได้ว่า​เป็นอาหารไทย)

พยายาม​จะเจรจา​กับเจ้าแมวตัวดี​เป็นภาษาฝรั่งเศสว่ามาจากไหน ​ต้องการอะไร​ ก็ไม่​ได้คำตอบ​ที่น่าพอใจ สุดท้ายก็ยอมแพ้ใจตัวเอง ​และแพ้​ความตื๊อของพี่แมว ​เอาเนื้อชิ้นเล็กๆ​ (ไก่หรือปลาก็จำไม่​ได้ค่ะ​) ให้เธอลองทาน พี่แมวเธอไม่ยอมรับอาหารจากมือ ​จะ​เอาจมูกมาดมๆ​แล้ว​ก็ถอย​ไป​เอาเชิง เรา​ต้องวางอาหารไว้ให้บนพื้นเธอจึงมางับ​เอา​ไปทานแบบมีมารยาท ไม่มูมมามค่ะ​ คาดว่าเจ้าของตัวจริงคงฝึกมาดี

หลังจากชิ้นแรก ท่าทางเธองงๆ​​กับรสชาติอาหาร ไม่ค่อยแน่ใจว่า​เป็นอะไร​ ก็เลย​เวียนมานั่งขอแบบเงียบๆ​อีกรอบหนึ่ง​ กะ​จะลองชิมให้รู้ชัดๆ​​ไปเลย​ เอ้า..ลองอีกชิ้น ​แต่ชิ้นนี้ชิ้นสุดท้ายนะจ๊ะ​

นั่น​คือวันแรกแห่ง​ความสัมพันธ์ค่ะ​ เธอนั่งเล่นข้างประตูห้องครัวเราอยู่​อีกอึดใจใหญ่ ​เมื่อทราบว่าอาหารคงไม่​ได้แล้ว​ เธอก็จาก​ไปแบบเงียบๆ​ ไม่มีคำขอบคุณ...​.. แล้ว​เธอก็แวะเวียนมาอีกแบบกำหนดแน่นอนไม่​ได้ ​ส่วนใหญ่​ถ้าเราเปิดประตูครัว ​และทำ​กับข้าวแบบผัดทอดฉู่ฉ่า ​ต้องทำใจ​ได้เลย​ว่า​จะเห็นหน้าดำๆ​ขาวๆ​มาเสนอ​ที่กรอบประตูครัว ยิ่งพอหน้าร้อนมาถึง ท้องฟ้าสว่างจนสี่ทุ่ม พวกเรานั่งกินข้าวข้างนอก บางครั้งมีแขกมาทานข้าว เธอก็​จะมาทำสนิทสนม ขอแจมชิมอาหารไทยด้วย

คลิกดูภาพขยาย


มีคราวหนึ่ง​เราทานแกงเผ็ด บอกเธอว่าไม่ใช่ของแมวเธอก็ไม่เชื่อ นั่งตื๊อรอจน​ได้ เราเลย​ให้ไก่ในแกง​ไปหนึ่ง​ชิ้น เธอคาบ​เอา​ไปแอบทานหลังพุ่มไม้ไม่ให้​ใครเห็น หาย​ไปนานจนคิดว่าคงเผ็ดน้ำหูน้ำตาไหลกลับบ้าน​ไปแล้ว​ ป๊าว...​เวียนกลับมา​พร้อมเลียปากแบบประกาศว่าอร่อย แล้ว​มารอไก่อีกชิ้นหนึ่ง​...​. พวกเราสรุปว่าอาหารไทย​สามารถชนะใจ​ทั้งคน​และแมวต่างชาติ

​แต่วันล่าสุด​ที่เจอ​กับคุณแมว ​เอาอะไร​ให้เธอก็ไม่กินสักอย่าง เธอคงนึกโมโหว่าเราไม่​ได้ทำอาหารไทยอีกหรือไง ก่อน​จะจาก​ไป เธอสะบัดก้น แล้ว​ก็ยืนฉี่พุ่งใส่ต้นไม้มาทางทิศทาง​ที่แม่บ้าน​กับพ่อบ้านนั่งอยู่​​เป็นเชิงประท้วง ทำ​เอาเราสองคนอ้าปากค้าง​กับมารยาทแบบแมวๆ​​ไปเลย​ นี่ก็หลายวันแล้ว​ คุณแมวเธอยังไม่กลับมาอีก สงสัย​จะตัดญาติำพวกเราแล้ว​

น้องสาวเล่าเรื่อง​แมวจากหนังสือหรือหนังเรื่อง​หนึ่ง​ให้ฟัง ​คือแมวตัวหนึ่ง​ซ่ามาก ชอบ​ไปปรากฎตัว​ที่บ้านต่างๆ​สี่ห้าบ้าน จน​แต่ละบ้านคิดว่าแมว​เป็นของตัวเอง ต่างก็เลี้ยงดูแมวตัวนี้​เป็นอย่างดี จนอิ่มหนำสำราญ วันหนึ่ง​คุณแมวเธอเพลิน​กับอาหารจากห้าบ้านมาก​ไปจนท้องอืด พุงกาง ไม่สบาย พอโผล่​ไปบ้านไหน เจ้าของ (​ที่คิดว่าตัวเอง​เป็นเจ้าของ) ก็เลย​พาแมวท่านนั้น​​ไปหาหมอ สุดท้ายแมวจอมซ่าก็เลย​​ได้​ไปหาหมอห้ารอบ ฉีดยา​ไปห้าเข็ม ไม่รู้นี่เข็ด​ไปหรือยัง

บ๊ายบายเรื่อง​แมวๆ​ค่ะ​ วันหลังหากเจอเรื่อง​หมาๆ​ (​ที่ไม่หมาๆ​) ดีๆ​ ​จะ​เอามาฝากค่ะ​

แม่บ้านรักแมว

 

F a c t   C a r d
Article ID S-257 Article's Rate 72 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสาม --Series
ชื่อตอน แมวนักชิม --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ มกราคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๒๖๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๐๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-1234 ], [169.210.20.100]
เมื่อวันที่ : ๐๓ มิ.ย. ๒๕๔๗, ๐๖.๒๓ น.

สวัสดีค่ะ​​คุณรจนา

สวยดีค่ะ​​ แมวตัวนี้ แมวผู้ชาย (ตัวผู้) มักชอบท่องเ​​ที่ยว​​ไปทั่ว ​​และชอบฉี่ปรี๊ดๆ​​ ​​เขาว่าแมว​​จะ​​เป็นสัตว์​​ที่คนเลี้ยงควบคุมมันไม่​​ได้ ​​เพราะมันชอบหายตัว​​ไปไหนๆ​​

มะลิ​​ที่บ้าน ​​เป็นแมวสีขาว ก็กินกุ้งในแกงส้มหน้าตาเฉยค่ะ​​ มันคงว่า เผ็ดก็พอทนล่ะน่า ก็อยากกินซะอย่าง อิอิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กะทกรก [C-1273 ], [203.147.19.55]
เมื่อวันที่ : ๒๕ มิ.ย. ๒๕๔๗, ๑๓.๑๐ น.

ให้ใจหมดดวงเลย​​ค่ะ​​ คุณรจนา แมวนี่น่ารักนะคะ​​ แมว​​ที่บ้านชื่อถุงเงินก็แบบเดียวกันนี่แหละ​​ วันไหนเค้าเกิดอยาก​​จะ​​เอาใจ เจ้าของ เอ หรือเค้า​​จะคิดว่าเรา​​เป็นสัตว์เลี้ยงเค้าก็ไม่รู้ ​​จะเข้ามาคลอเคลีย ​​แต่วันไหนไม่มีอารมณ์ละก้เรียกให้ตายก็ไม่มา
อ่านดูแล้ว​​รู้สึกว่า​​คุณ​​เป็นคนใจเย็น ละเอียดอ่อน​​กับสิ่งต่างๆ​​รอบตัวนะคะ​​
ขอตัว​​ไปปอกสัปปะรสให้เจ้าถุงเงินก่อนนะ เค้าชอบค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : พญาไฟ [C-1342 ], [202.47.247.130]
เมื่อวันที่ : ๒๑ ก.ค. ๒๕๔๗, ๐๙.๑๒ น.

สวัสดีค่ะ​​ คุณรจนา

เขียนเรื่อง​​แมว​​ได้น่ารักจังเลย​​ค่ะ​​ ​​ที่บ้านพญาไฟตอนนี้มีแมวอยู่​​ 3-4 ตัว ​​คือ แบบมัน​​จะ​​ไป​​ไป มามาค่ะ​​ แล้ว​​ก็หลอกให้เราคิดว่าเรา​​เป็นเจ้าของมัน วันไหนอยากมาก็มา ไม่อยากมาก็หาย​​ไป เนี่ยน้า นิสัยแมวแมว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : กางเขนดง [C-1534 ], [210.226.50.177]
เมื่อวันที่ : ๑๑ ก.ย. ๒๕๔๗, ๑๗.๒๙ น.

ชอบมากค่ะ​​ วันก่อนก็เพิ่ง​​เอาข้าวแกงกะหรี่ให้แมวญี่ปุ่นกินค่ะ​​ โฮะๆ​​ ​​แต่ไม่ยักกะร้องเผ็ด
เอ ฝากถามป้า add ดูตรงไหนคะ​​ ว่า​​เป็นแมวผู้ชายค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : add [C-2146 ], [203.172.119.83]
เมื่อวันที่ : ๐๓ พ.ย. ๒๕๔๗, ๐๖.๒๕ น.

อ้อ ​​ถ้าดูแบบให้แน่ใจก็​​ต้องดู​​ที่ก้นใช่มั้ยคะ​​ว่ามีแบบผู้ชายป่าว ​​แต่​​ถ้ามองรวมๆ​​ก็ดูบุคลิกแมวน่ะค่ะ​​ ท่าทางออก​​จะ​​เป็นผู้ชายหน่อย​​ ไม่น่ารักนิ่มนวลเหมือนแมวผู้หญิง อิอิ ​​ที่บ้านเลี้ยงแมวผู้หญิงเยอะ เวลาแมวผู้ชายมาป้วนเปี้ยนเห็น​​เขาทำท่าโอหังมากเลย​​ค่ะ​​ เลย​​เดาๆ​​​​เอาว่าแมวผู้ชายน่า​​จะ​​เป็นแบบนี้ เฉยๆ​​ หยิ่งๆ​​ อิอิ อาจ​​จะไม่ถูกหรอกนะ พูด​​ไปงั้นแหละ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ประดับดิน [C-18544 ], [103.3.65.194]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ธ.ค. ๒๕๕๔, ๑๒.๒๙ น.

คิดถึงคุณป้า...​​ครับ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น