นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
เที่ยวไปตามใจฉัน #36
pilgrim
...พี่แกลงทุนขนาดเปิดประตูห้องนอนทุกห้อง เข้า​ไปแอบถ่ายคนนอนหลับ แล้ว​​เอามาฉายดู​ความน่ารักของท่านอน​แต่ละคน (น่ารักจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้)...

ตอน : ไปเที่ยวสีชังกันไหมคะ (4)

คลิกดูภาพขยาย

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​หาดถ้ำ​เขาพัง...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

ในการท่องเ​ที่ยว​แต่ละจุด รถสกายแล็บ​จะขับพาเรามาปล่อยไว้ ให้เวลาเ​ที่ยวชมสถาน​ที่นั้น​ๆ​ แล้ว​นัดแนะเวลาว่า​จะมารับ​เมื่อใด เช่น ​ที่นี้ ​จะมารับภายในอีกครึ่งชั่วโมง

​เมื่อเราเดินออกจาก​พระราชฐาน รถ​ที่​เป็นพาหนะของเรา ก็มาจอดรอเราอยู่​แล้ว​ ​และขับพาพวกเราขึ้น​​เขาลง​เขา มุ่ง​ไปยังหาดถ้ำ​เขาพัง ​ซึ่งตั้งอยู่​ด้านตะวันตกของเกาะ

คลิกดูภาพขยาย

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..เก้าอี้เรียงรายชายหาดชวนนอน...​...​...​...​...​.


ฉันวาดฝันไว้สวยงามว่า​จะลงเล่นน้ำ​ที่ชายหาดถ้ำ​เขาพัง ​เพราะ​เพื่อนๆ​​ที่พา​ไปบอกว่า หาดนี้ทรายขาว น้ำสะอาด เหมาะแก่การเล่นน้ำ

รถสกายแล็บขับพาเรา​ไปส่งบนเนิน​เขา ฉันมองลงมาเห็นท้องทะเลสีเขียวกระจ่าง​กับผืนทราย ​กับร่มผ้าเรียงราย​พร้อมเก้าอี้ชายหาด
​เพื่อนๆ​บอกว่า เรา​จะนอนเล่นริมทะเล กินมื้อกลางวัน ​และเล่นน้ำกัน ณ ​ที่นี้ ​พร้อม​กับบอกพ่อหนุ่มคนขับรถให้มารับพวกเราในเวลาสี่โมงเย็น

​แต่ใน​ที่สุด ฉันก็เปลี่ยนใจไม่ลงเล่นเล่นน้ำ ​เพราะเห็นว่าห้องอาบน้ำดูท่าทางไม่ค่อยสะอาดนัก

อีกอย่าง เล่นน้ำทะเลแล้ว​เหนียวตัว ไม่เหมือนเล่นน้ำคลองหรือน้ำตกหรือว่ายน้ำในสระว่ายน้ำ

คลิกดูภาพขยาย

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​ท่อระบายน้ำ​ที่ฝังจมอยู่​ชายหาด...​...​...​...​...​...​...​

ฉันจึงสมัครใจกินๆ​นอนๆ​ แล้ว​ออก​ไปเดินถ่ายรูปเล่น ตอน​ที่​เพื่อนบางคนลง​ไปเล่นน้ำทะเล


คลิกดูภาพขยาย

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​หอย​และเพรียง​ที่เกาะฝังติด​กับหิน ดูแปลกตา...​...​..



แดดวันนั้น​ครึ้มๆ​ ไม่ร้อนจัดจ้า พวกเราจึง​ได้พักผ่อนกันอย่างสบายๆ​ ฉันเผลอหลับ​ไปตั้งแต่​เมื่อใดไม่รู้ มารู้สึกตัวตื่นอีกที ก็​เมื่อ​เพื่อนบางคนแอบ​เอากล้องมาถ่ายรูปคน​ที่นอนหลับบนเก้าอี้ผ้าใบ เก็บไว้ประจานในภายหลัง

จึงเกิดรายการแก้แค้นกันพอหอมปาก หอมคอ ด้วยการ​ใครก็ตาม อย่า​ได้เผลอนอนหลับ ​เพราะ​จะถูกบันทึกภาพเก็บไว้​โดยไม่รู้ตัว
​โดยเฉพาะพี่ตั้ม ผู้​เป็นไกด์ของเรา พี่แกลงทุนขนาดเปิดประตูห้องนอนทุกห้อง เข้า​ไปแอบถ่ายคนนอนหลับ แล้ว​​เอามาฉายดู​ความน่ารักของท่านอน​แต่ละคน (น่ารักจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้)
พี่ตั้มบอกว่า รูปแบบนี้ ​จะเก็บสะสมไว้ฉายโชว์ในงานวัน​ที่พวกเราจัดเลี้ยงเกษียณอายุ...​. คิด​ไปไกลเลย​นะพี่ท่าน
ฉันเลย​บอกว่า "ยังไงพี่โดนก่อนแน่ ​เพราะพี่​ต้องเกษียณก่อนพวกเรา" อิๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​

คลิกดูภาพขยาย

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.น้องต๋อยระเริงชล...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.



เย็นย่ำสี่โมง พวกเราเดินขึ้น​เนิน มารอรถสกายแล็บ ​แต่รอแล้ว​ รอเล่าก็ไม่มา จนพวกเรากลัว​จะพลาดเรือเ​ที่ยวสุดท้าย​ที่กลับเข้าฝั่ง​ที่เกาะลอย

จนใน​ที่สุด ไม่รู้​จะทำอะไร​​ได้​แต่รอ รถก็มาถึง คนขับบอกว่าเกิดปัญหานิดหน่อย​ แหนบรถหัก อะไร​ประมาณนี้...​..
ทำ​เอาพวกเราเฮ...​หายเครียด หายอารมณ์เสีย​ไปในทันใด...​.

คราวนี้ก็เลย​โทษกันใหญ่ ว่า​ใครหนอ​ที่พกพาน้ำหนักมามากเกินพิกัด จนทำ​เอารถ​เขาแหนบหัก

พวกเราขึ้น​รถกันอย่างเจี๊ยวจ๊าว ถกเถียง ไม่ยอมกันว่า​ใครทำให้รถแหนบหัก จนรถวิ่ง​ไปตามทาง​ได้ระยะหนึ่ง​ พ่อคนขับก็พุ่งรถเข้า​ไปในบ้านริมทาง​ที่​เป็นร้านขายของร้านหนึ่ง​ แล้ว​บอกว่า "ขอเปลี่ยนรถหน่อย​นะครับ​"
พวกเราหน้าเหลอ ตะโกนถามกันเองว่า "แหนบหักอีกแล้ว​เหรอ"
คนขับรีบบอกเลย​ว่า "เปล่าครับ​ คันนี้น้ำมันหมด ผม​ไปขอยืม​เขามาอีกที"
แล้ว​พ่อหนุ่มก็ไล่ต้อนพวกเรา​ไปขึ้น​รถอีกคัน ​พร้อม​กับซิ่งห้อตะบึงให้พวกเรา​ได้ทันลงเรือเ​ที่ยว​ที่​กำลัง​จะออก

สามคันเชียวนะ...​​ที่พวกเรา​ได้ขึ้น​รถสกายแล็บชมเกาะสีชัง

ต่างคนต่างแซวกันว่า ​ถ้า​จะมาอีก คง​ต้องลดน้ำหนักกันแล้ว​ละนะ ​เพราะมิฉะนั้น​ คงไม่มี​ใครอยากรับพวกเราขึ้น​รถ

ฉันอำลาจากเกาะสีชังอย่างไม่ค่อยรู้ตัว ​เพราะนาทีสุดท้าย ​เป็นนาทีแห่ง​ความฉุกละหุกของยานพาหนะ​ที่ไม่​เป็นใจ
เรือ​โดยสารค่อยๆ​เลื่อนออกจากท่า แลเห็นผืนทะเลตัด​กับแผ่นน้ำ แลดูกว้างไกลสุดสายตา
ชายฝั่งของแผ่นดินใหญ่อยู่​เลือนลาง ไกลออก​ไป

ภาพประทับของเกาะสีชังใน​ความคำนึงของฉัน ​คือ ​ความ​เป็นระเบียบเรียบร้อย​ ของบ้านเรือน ผู้คน ​ความสะอาดสะอ้านของเกาะ​และถนนหนทาง

​และ​ความสวยงาม​และสงบเงียบของ​พระราชฐาน​ที่สะท้อนถึงชีวิตอันรื่นรมย์ของผู้​ที่​ได้มาเยือนเกาะนี้ ​แต่​เมื่อครั้งอดีต

ดอกลั่นทมสีขาว​ที่ร่วงหล่น พรูพรายประดับพื้นหญ้า
ดอกหางนกยูง​ที่บานสีแดงส้มอมแสดอยู่​เต็มต้น
​ความเขียวชะอุ่มของแมกไม้พุ่มพฤกษ์

นั่นทำให้วันพักผ่อนบนเกาะสีชัง​ได้เติมเต็ม ​และประทับภาพไว้ใน​ความทรงจำอย่างงดงาม...​.


เพลง สีชัง

คำร้อง: ​พระบาท​สมเด็จ​พระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่​หัว
ทำนอง: สง่า อารัมภีร

สีชัง ชังชื่อแล้ว​ อย่าชัง
อย่าโกรธพี่จริงจัง จิตข้อง
ตัวไกลจิตก็ยัง เนาว์แนบ
เสน่ห์สนิทน้อง นิจผู้ อาดูร

สีชัง ชัง​แต่ชื่อ
เกาะนั้น​หรือ​จะชัง​ใคร
ขอ​แต่แม่ดวงใจ
อย่าชังชิงพี่จริงจัง
ตัวไกลใจพี่อยู่​
​เป็นคู่น้องครองยืนยาว
ห่างเจ้าเฝ้าแลหลัง
ตั้งใจติดมิตรสมาน
สีชัง ชัง​แต่ชื่อ
เกาะนั้น​หรือ​จะชัง​ใคร
ขอ​แต่แม่ดวงใจ
อย่าชังชิงพี่จริงจัง
ตัวไกลใจพี่อยู่​
​เป็นคู่น้องครองยืนยาว
ห่างเจ้าเฝ้าแลหลัง
ตั้งใจติดมิตรสมาน

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2531 Article's Rate 170 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจฉัน --Series
ชื่อตอน ไปเที่ยวสีชังกันไหมคะ (4) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๖๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-13339 ], [124.121.112.158]
เมื่อวันที่ : ๐๕ ธ.ค. ๒๕๕๐, ๑๓.๑๔ น.

ทักทายผู้อ่านค่ะ​​

เรื่อง​​ของเกาะสีชังคงจบลง​​แต่เพียงเท่านี้ค่ะ​​ ​​เพราะ​​ได้เ​​ที่ยวครบทุกจุดแล้ว​​ ​​ได้ค้นพบถึง​​ความสวยงามแบบง่ายๆ​​ อวลกลิ่นไอประวัติศาสตร์ค่ะ​​

สวัสดีค่ะ​​คุณม่านแพร ดีใจค่ะ​​​​ที่​​ได้มีโอกาสแนะนำถิ่นท่องเ​​ที่ยวในบ้านเกิดของคุณม่านแพรค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น