นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : มุ่งไปช่วยพ่อและแม่ที่เกาะแก้ว

 ด้วยรู้แจ้งเห็นจริงทุกสิ่งหมด
คนใจคดขบถคิดวิตถาร
มันรมยาพาฤาษีชีนงคราญ
หนีลนลานสานทุกข์เข้าคลุกคลี

พาไปซ่อนย้อนอยู่คูหาถ้ำ
บนเกาะล้ำเลิศหล้านภาศรี
เป็นเกาะน้อยลอยคว้างกลางนที
ชลบุรีเขตแดนแคว้นสีชัง

นามเกาะแก้วแวววาวขาวหาดทราย
คืนเดือนหงายพรายย้อนสะท้อนฝั่ง
เสียงซ่าครืนคลื่นกลบกระทบดัง
เสียงพลังซอกซอนสะท้อนทรวง

ด้วยเป็นถ้ำล้ำเลิศประเสริฐสุด
แดนมนุษย์สุดคะเนทะเลหลวง
เหมาะเป็นแห่งแหล่งหล้าสุดาดวง
ของพุ่มพวงหลวงชีฤาษีไพร

อยู่จำศีลภาวนาประสายาก
อุปัฏฐากรากยาพอหาได้
เรื่องเสบียงเสี่ยตันนั้นเร็วไว
บัดเดี๋ยวใจเจนจบครบรายการ

เหมือนเกาะนี้ที่เป็นเช่นเซฟเฮ้าส์
ใครออกเข้ารู้เห็นเหมือนเป็นฐาน
เป็นที่ซ่อนย้อนยับลับเอาการ
ประจัญบานสะพรั่งพร้อมสั่งลุย

หยาดอนงค์ปลงใจตามไปพลัน
พร้อมหนุ่มมั่นคงคาคนหน้ามุ่ย
ชวนหลวงชีผู้ถนัดซัดกระจุย
ลงเรือลุยข้ามอ่าวราวธนู

ฝ่าคลื่นฝนปนผสมลมกระหน่ำ
นาวาฉ่ำกรำกราวจนหนาวหู
สุรีรัตน์คัดท้ายพรายพร่างพรู
จวบเช้าตรู่สู่ทิวาหาฝั่งเจอ

แล่นเรือผ่านแหลมฉบังสีชังเกาะ
นาวาเลาะเกาะขามยามมองเหม่อ
หาดทรายขาวหนาวจิตคิดละเมอ
คงคาเพ้อเผลอใจใฝ่คะนึง

กลิ่นกายสาวราวพิกุลหอมกรุ่นใกล้
พลิ้วไสวไรเกศาคงคาอึ้ง
ผิวละมุนอุ่นลออคอกลมกลึง
นูนอกตึงคะนึงเคล้าอยากเล้าโลม

เอวคอดกิ่วสยิวกายผายสะโพก
ยามลมโบกโยกอ่อนสะท้อนโฉม
ภูษาพลิ้วปลิวลู่กายพายตะโบม
เนียนเนื้อโน้มน้าวนึกลึกซึ้งชวน

ยามผินพักตร์เพลินพาผวาจ้อง
พาเพลินมองสองแก้มยามแย้มสรวล
มีลักยิ้มพริ้มเพราเจ้ายิ้มยวน
หอมอบอวนไอรักสุดหักใจ

ยากจะเอ่ยความนัยไขความสัตย์
ให้อึดอัดในอุราจะหาไหน
ด้วยความลับคับอกรกฤทัย
มิกล้าให้ใครรู้สู้อดทน

เกาะแก้วแท้แลไม่ไกลเกาะขาม
ทรายแวววามงามดาษหาดทรายป่น
ทรายละเอียดเบียดขาววาววับชล
ยามได้ยลยิ่งทึ่งตะลึงมอง

ภิกษุณีศรีลังกาตาเขม่น
เหมือนหนึ่งเช่นเป็นลางนางส่องกล้อง
เห็นหน้าเหี้ยมเตรียมอยู่เป็นหมู่กอง
จึงได้ร้องเรียกนาฎหยาดอนงค์

ให้ส่องกล้องมองดูหน้าคูหา
เห็นโจราท่าทางอย่างชี้บ่ง
มีอาวุธยุทธห้อมพร้อมณรงค์
แม้นเราลงนาวาคงท้าทาย


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2474 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน มุ่งไปช่วยพ่อและแม่ที่เกาะแก้ว --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๐๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-13042 ], [125.25.166.215]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ต.ค. ๒๕๕๐, ๐๗.๐๕ น.

กลิ่นกายสาวราวพิกุลหอมกรุ่นใกล้
พลิ้วไสวไรผมยามลมหึ่ง

แหมลุงปิงคะ​​ ​​กำลัง​​จะโรแมนติค พอบอกว่า ลมหึ่ง เลย​​นึกถึงของเหม็นๆ​​เลย​​อ้ะ

ตั้งชื่อว่า "มุ่ง​​ไปช่วยพ่อ​​และแม่​​ที่เกาะแก้ว"

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กาบแก้ว [C-13052 ], [58.10.216.199]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ต.ค. ๒๕๕๐, ๑๗.๕๕ น.

ขอบคุณ​​ที่ให้คำแนะนำ สำหรับคำว่า "ยามลมหึ่ง" ขอแก้​​เป็นดังนี้ :-

"กลิ่นกายสาวราวพิกุลหอมกรุ่นใกล้
พลิ้วไสวไรเกศาคงคาอึ้ง
ผิวละมุนอุ่นลออคอกลมกลึง
นูนอกตึงคะนึงเคล้าอยากเล้าโลม"

​​และขอ​​ใช้ชื่อ​​ที่คุณadd ตั้งให้​​คือ
"มุ่ง​​ไปช่วยพ่อ​​และแม่​​ที่เกาะแก้ว"

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น