นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : ขอไปดูให้รู้แน่

 สาวนาเมียวเสียวฤทัยให้กำสรด
ได้ยินหมดสดข่าวกล่าวฉงน
ใช่แม่เราหรือเปล่าหนอใคร่ขอยล
อยู่แห่งหนตำบลใดใคร่รู้ความ

ตาจ๋าตาพาหนูไปดูหน่อย
เฝ้าสำออยละห้อยเห็นเป็นคำถาม
ถึงแสนไกลไม่ท้อขอติดตาม
พ่อโฉมงามตาจ๋าพาไปที

ฝ่ายตาชูผู้เชี่ยวชาญการตกปลา
ชั่วชีวาหาเลี้ยงกายไม่หน่ายหนี
อยู่กับเรือเบื่อใจในนาวี
อารมณ์ดีมีสุราพาเพลินใจ

หัวร่อร่าบอกหน้ามนคนตีนแบน
แม่เนื้อแน่นแสนกล้านัยน์ตาใส
เกาะที่ว่าข้ารู้อยู่ไม่ไกล
ด้วยต้องไปเฝ้าแหนทดแทนคุณ

โครงกระดูกถูกซ่อนห่อนให้รู้
เพียงเฒ่าชูผู้นี้ที่คอยหนุน
เวียนไหว้กราบซาบซึ้งพึ่งใบบุญ
ไม่ลืมคุณเคยเกื้อเมื่อนานมา

เกาะแห่งนี้มีอดีตน่าหวีดร้อง
เคยเป็นซ่องชุมสลัดนัดปล้นฆ่า
สลัดเหลืองเคืองโมโหเกิดโกรธา
จอมโจราย้ายสมบัติสลัดไกล

คงเหลือเพียงตำนานนิทานเล่า
เป็นเรื่องเก่าโบราณที่ขานไข
หากสาวน้อยตีนแบนแม้นอยากไป
อย่าร่ำไรให้นานเนิ่นรีบเดินทาง

ลงนาวาพากันรีบหันมุ่ง
แล่นเรือพุ่งบ่ายหน้ามาเกาะร้าง
โต้คลื่นโยนโหนเกาะเลาะระวาง
กัดฟันครางหนาวสั่นกันทุกคน

คลื่นซัดสาดซ่าผ่านซ่านกระเซ็น
ยะเยือกเย็นโปรยปรายด้วยสายฝน
หนาวสะท้านซ่านทรวงดวงกมล
กว่าจะพ้นขนลุกเกรียวเสียวอุรา

ถึงฝั่งเกาะกาหลงเหมือนหลงทาง
เห็นกั้นขวางสูงเด่นเป็นสง่า
คลื่นซัดสาดฟาดครืนคลื่นซัดมา
กระทบซ่าผาครางเหมือนนางครวญ

เสียงซ่าครืนครืนซ่าเดี๋ยวซ่าครืน
แม่ขวัญยืนตื่นตาพาใจผวน
ทั้งเหน็บหนาวร้าวอุราพารัญจวน
ตาชูชวนอ้อมผาพาอ้อมไป

โผล่อีกฝั่งหลังเกาะละเมาะป่า
ลมพัดพาเฉื่อยฉิวคลื่นพลิ้วไหว
หาดทรายขาวราวแก้วดูแววไว
เสียงเรไรหรีดร้องก้องระงม

เสียงวิหคนกกาเรียกหาคู่
แว่วแว่วอยู่คู่เคียงส่งเสียงขรม
ฟังประสานปานสำเนียงเสียงระทม
เสียงคลื่นลมผสมเพียงเสียงดนตรี

ฟังวังเวงเหมือนบรรเลงเพลงไพรโศก
วิปโยคโศกซึ้งถึงใครนี่
คิดคำนึงถึงใครในพงพี
พาฤดีหงอยเหงาเศร้าดวงแด

นาเมียวเอี้ยวกายาพาลงน้ำ
ว่ายมุดดำฉ่ำชื่นตื่นกระแส
สายสุพรรณว่ายคู่คอยดูแล
ถึงเรือนแพไม่รู้ตัวมัวว่ายเพลิน

เป็นเรือนน้อยซ่อนอยู่หลังหมู่ไม้
กระท่อมไพรใครหนอขอสรรเสริญ
ช่างน่าอยู่น่าอาศัยไม่ขาดเกิน
แลจำเริญเพลินใจในไพรวัน


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2420 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน ขอไปดูให้รู้แน่ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๓๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-12860 ], [125.25.166.9]
เมื่อวันที่ : ๐๙ ต.ค. ๒๕๕๐, ๒๓.๕๒ น.

36. ขอ​​ไปดูให้รู้แน่..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กาบแก้ว [C-12891 ], [58.10.216.234]
เมื่อวันที่ : ๑๒ ต.ค. ๒๕๕๐, ๑๖.๕๔ น.

ขอบคุณครับ​​คุณadd ขอ​​ใช้ชื่อตอนว่า
"ขอ​​ไปดูให้รู้แน่"

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น