นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : ฤทธิ์เสื้อยันต์

 เห่ช้าเห่..เห่ช้า..เห่ช้าเห่
เราชาวเลเห่เรือเพื่อรีบเร่ง
ท่วงทำนองกลองเคล้าเร้าบรรเลง
พอจบเพลงอัศจรรย์เกิดทันใด

ร่างที่หลับกลับไหวติงขนคิงลุก
เนตรกระตุกลุกตื่นฟื้นสดใส
มองตาแป๋วแล้วยิ้มอิ่มเอมใจ
สุขฤทัยใครทราบขอคราบคืน

นาเมียวเหนี่ยวข้างเตียงแล้วเอียงคอ
คราบของพ่อหยาดอนงค์บรรจงยื่น
ให้ทรามวัยไล้ลูบจูบขวัญยืน
เจ้างามชื่นตื้นตันกลั้นน้ำตา

หัวหน้าเผ่าเล่าขานถึงการตื่น
เป็นการฟื้นจากม้วยด้วยคาถา
ด้วยอำนาจเสื้อยันต์แห่งจันทรา
เล่าสืบมาฆ่าไม่ตายวายชีวี

หากสลบไสลไปเพียงครู่
พอเช้าตรู่กู้คืนกายไม่หน่ายหนี
ได้น้ำค้างพร่างพรมห่มกายี
ด้วยฤทธีชีวีฟื้นอย่างยืนยง

กราบหัวหน้าอาลีบูท่านผู้เฒ่า
โฉมเฉลาเยาวมาลย์ดังห่านหงส์
ขอขอบคุณที่ชีวิตไม่ปลิดปลง
หยาดอนงค์ขอทดแทนแคว้นชาวเล

อาลีบูผู้เฒ่าเฝ้าใกล้ชิด
ขออย่าคิดติดใจให้หักเห
เพียงให้เรื่องเคืองขุ่นวุ่นทั้งเพ
พวกเกเรเล่ห์ร้ายหดหายไป

อย่าลืมนาฎหยาดอนงค์ดำรงอยู่
เป็นพธูผู้มีชีวีใหม่
เป็นยอดหญิงสิงสถิตชิดฤทัย
เป็นจอมใจในประชาชาววารี

เป็นขวัญใจใสผ่องของชาวน้ำ
เป็นศูนย์ค้ำล้ำเลิศประเสริฐศรี
ศูนย์รวมใจให้ชนเป็นคนดี
ชาววารีไร้ทุกข์สุขนิรันดร์

เป็นบุญของชาวน้ำเคยร่ำหา
ชาวธาราพากันปลื้มลืมโศกศัลย์
เรื่องแทนคุณวุ่นวายเป็นหายกัน
ด้วยจอมขวัญนั้นเป็นเช่นเทวี

จอมขวัญใจชาวเลเสน่ห์แรง
ฝูงชนแย่งแข่งขันกันอึงมี่
แตะพระบาทหยาดอนงค์องค์นารี
น้อมกายีคำนับลงกับดิน

ปาเต๊ะ เจ๊ะบูเราะห์เคาะกระดาน
พญามารพาลมลายหายหมดสิ้น
เหลือเพียงคูณ พระกาฬปานทมิฬ
ลือระบิลหาญ บายอลูกล่อชน

กับอีกสองหัวโจกที่โชคช่วย
ยังไม่ม้วยมรณังดังเหตุผล
โจ บาติก ปีเต้อร์ ค่อมจอมเล่นกล
ชอบล่องหนหายตัวมั่วหนีไป

เป็นคำสั่งเด็ดขาดให้ฟาดฟัน
แย่งคราบมันหันฝืนคืนให้ได้
แม้นกลับไปตัวเปล่าคงเข้าใจ
มีอะไรรออยู่คงรู้ดี

ถอนหายใจไหลพรวดหนวดกระดิก
โจ บาติกยิกให้บู๊สู้ไม่หนี
ปีเต้อร์ ค่อมจอมล่องหนพ่อคนดี
แทรกกายีกลางลานย่านฝูงชน

กูจะตามเข้าไปไม่รอช้า
มึงจงหาคราบกล่องตอนล่องหน
ได้ออกมาคูณ พระกาฬอย่าลานลน
ลูกล่อชนคนทำงานหาญ บายอ


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2252 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน ฤทธิ์เสื้อยันต์ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๙๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : อรทัย [C-11992 ], [222.123.244.177]
เมื่อวันที่ : ๒๔ ก.ค. ๒๕๕๐, ๒๒.๒๕ น.

ทุกลีลา อักษร ป้อนถวิล
บทกวินทร์ พริ้วไสว ในอักษร
ภาพเด่นชัด เหมือนมีตน ด้นละคร
ทุกทุกตอน สวยเสริม เพิ่มศิลป์คำ

จับอากาศ วาดกลอน อักษรสาร
อารมณ์ผ่าน ตัวละคร ร่อนถลำ
สิ่งถ่ายทอด เจตนา มาลำนำ
มันตอกย้ำ มิตรภาพ อาบอิ่มใจ

นามกาบแก้ว ศิลป์เท่ห์ เสน่ห์​​พร้อม
นามแฝงหอม บทกลอน ร่อนไถล
นามของ ป. ศิลป์เลิศ เทิดวรรณไทย
​​ต้องร่วมใจ สร้างศิลป์ ปิ่นแห่งวรรณ

อ่าน"กาบแก้ว" กลอนใส ใจเสนาะ
งามไพเราะ เลิศศิลป์ ปิ่นสวรรค์
คำลึกซึ้ง ตรึงจิต มิตรรำพัน
ว่ารักนั้น​​ เลอเลิศ เชิดวรรณไืทย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กาบแก้ว [C-12003 ], [58.10.216.44]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ก.ค. ๒๕๕๐, ๑๓.๓๖ น.

ขอบคุณหนอ "อรทัย" ในถ้อยคำ
เอ่ยลำนำ คำกลอน อักษรใส
เพียงตั้งจิต ลิขิตเขียน พากเพียร​​ไป
หวังเพียง​​ได้ เชิดชู ครูของเรา

​​พระคุณท่าน ล้ำเลิศ ประเสริฐนัก
ช่วยชี้ชัก ตักเตือน ​​ความเถื่อนเขลา
อีก​​พระคุณ แม่ล้วน ควรยก​​เอา
​​เพื่อเตือนเรา เตือนตน ให้พ้นกรรม

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น