นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : หยาดอนงค์ถูกลอบฆ่า

 แล้วบังคับกายีรี่โฉบลง
สู่ไพรพงใกล้ถึงจึงใจหาย
เห็นนาเมียวถูกยุดฉุดคร่ากาย
ทะเลพรายเจ้ามัจฉาถลาตาม

เห็นสองพญามารหาญฉุดลาก
เจ้าพรายกรากขวางหน้ามิท่าถาม
ตะลุมพุกหมัดเด็ดระเห็จกราม
ฟาดหางตามอีกหน่อคอกระเด็น

แย่งยื้อยุดฉุดพานาเมียวดึง
โผนทะลึ่งลอยฟ้าเวหาเผ่น
ผ่านหน้าต่างข้างห้องน้องเนื้อเย็น
ต้องใจเต้นเห็นดาบไหววาบลง

เสียงดังฉับฉับฉับนับครั้งได้
วูบหัวใจไคร่ครวญนวลระหง
มิอาจช่วยนุชนาฎหยาดอนงค์
ชีวีปลงคงม้วยช่วยไม่ทัน

ด้วยโกรธาพานาเมียวเลี้ยววกกลับ
เข้าในทับจับมารปานจักรผัน
เหวี่ยงหัวสาดฟาดใส่ไม้จันทัน
กระท่อมสั่นเรือนไกวไหวโยกคลอน

พญามารที่เหลือเงื้อมีดดาบ
หวังจะปราบกายเขียวนาเมียวหล่อน
แต่มิอาจทำดังหวังราญรอน
นาเมียวจรจู่โจมก่อนโถมฟัน

ด้วยเหาะเหิรเดินอากาศดั่งคาดคิด
บังคับจิตกระแสใจได้ดังฝัน
ขยุ้มมือถือดาบกำราบทัน
ฮุกกำปั้นอัดคอพ่อโฉมยง

เลือดกระอักทะลักหูพรูออกปาก
บิดกระชากลากอาวุธจุดประสงค์
กระแทกเข่าเข้ากลางหว่างเอวองค์
จุดมั่นคงงงจุกล้มคลุกคลาน

ฝ่ายแม่ชีสุรีรัตน์ตระหวัดเชือก
สะดุ้งเฮือกคล้องคอพ่อโจรหาญ
ฉุดกระชากลากถูอยู่ลนลาน
พญามารปล่อยมีดหน้าซีดเซียว

เหลืออีกหน่อพญามารไม่หาญสู้
อาลีบูจับมัดอัดหน้าเขียว
โดดลงจากทับของน้องนาเมียว
มีกายเขียวสายสุพรรณถลันตาม

ที่ในมือคือกล่องของกายคราบ
พร้อมมีดดาบขู่กราดด้วยขลาดขาม
อาลีบูจู่โจมมาหน้าเขตคาม
เหวี่ยงตูมตามด้วยค้อนตอนชายโครง

จุกกระอักชักกระตุกลุกไม่ขึ้น
เดินเซมึนเหมือนเมาเหล้าแม่โขง
ตระหวัดค้อนช้อนขาสั่งลาโรง
จนขาโก่งอ่อนยวบถูกรวบตัว

รวมเบ็ดเสร็จเจ็ดมารผู้หารกล้า
หมดทีท่ามารผจญหมดคนชั่ว
เหลืออีกสี่ตัวร้ายคล้ายหวาดกลัว
ยังแฝงตัวเตรียมแก่งแย่งคราบกาย

เขียวกายานาเมียวบินเฉี่ยวโฉบ
สองกรโอบอุ้มกล่องกลัวล่องหาย
มุ่งขึ้นเรือนเยือนห้องของเพื่อนตาย
ชีพวางวายหรือเปล่าเฝ้าห่วงนาง

เขย่ากายไม่ไหวติงยังนิ่งอยู่
แสนหดหู่ห่วงหาพาหมองหมาง
หัวหน้าเผ่าอาลีบูดูเอวบาง
พึมพำพลางครางบ่นมนต์ชาวเล

คลี่แพรขาวคลุมองค์อนงค์หยาด
ใช้พายพาดฟาดร่างไม่ห่างเห
เสียงมนต์สวดสอดแทรกแปลกปนเป
เหมือนเสียงเห่เรือร้องทำนองเพลง


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2250 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน หยาดอนงค์ถูกลอบฆ่า --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๖๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น