นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : น้ำตาชาวเล

 ก่อนจะใช้ให้คิดดีมีสติ
อย่าได้รินอกตำราทำฝ่าฝืน
มนต์คาถาจะใช้ไม่ยั่งยืน
จะกลับคืนธรรมดาสู่สามัญ

จากยะโฮร์โผล่กวนตังปะหังรัฐ
ลมคลื่นจัดลัดเลาะริมเกาะกั้น
พลันนาวามาซ้ำขาดน้ำมัน
กะทันหันกลางชเลว้าเหว่ไกล

ทอดสมอรอนาวาผ่านมาบ้าง
กลัวหลงทางไม่รู้อยู่หนไหน
มองลิบลิบวิบวับกับแสงไฟ
อรทัยใช้แหวนแทนสมภาร

ด้วยลูกยาถึงครามาตกอับ
โปรดช่วยดับขับทุกข์ให้สุขศานต์
"นะเมตตา" พารอดปลอดบ่วงมาร
แล้วนงคราญพลิกแหวนที่แสนกล

ฉับพลันนั้นทันใดแสงไฟส่อง
เป็นลำจ้องมองเห็นเป็นกุศล
เรือตังเกมาเลเซียนแล่นเวียนวน
เบาเครื่องยนต์ก่นถามเอาความนัย

ครั้นทราบถึงซึ่งประสงค์อนงค์หยาด
น้ำมันขาดพลาดลงอย่าสงสัย
ออกทะเลเร่ถิ่นแผ่นดินไกล
เตรียมเผื่อไว้ให้ดีมีสำรอง

ถ่ายน้ำมันเสร็จสรรพสำทับสั่ง
แล่นชายฝั่งระวังระไวภัยทั้งผอง
โจรสลัดตัดช่องย่องคอยมอง
เผลอเป็นต้องสำเร็จเสร็จทุกราย

นอกจากเจ้าโจรามหาสมุทร
ลมฟ้าดุจดั่งพิโรธอย่างโหดร้าย
คลื่นลูกโตมหึมาพาวอดวาย
อาจทำลายหงายหงิกพลิกนาวา

น้อมรับคำพร่ำเตือนเพื่อนตังเก
วาดเรือเหหันพุ่งมุ่งข้างหน้า
จากปะหังอ้อมเลี้ยวเกาะเทียวมา
เข้ากัวลาตรังกานูสู่แนวไพร

เป็นเขตป่าร้อนชื้นผืนดินหล่ม
เสียงระงมกู่ก้องร้องร่ำไห้
ลังเต็งกอลเคปัสเกาะถัดไป
คือเกาะใหญ่บิดงถิ่นพงพี

ทะเลสาบเคนเยียกีเมียเกาะ
ผ่านละเมาะเลาะเลี้ยวเชี่ยววิถี
ธาราใสไหลแรงแข่งนาวี
เสียงดนตรีคือสัตว์ร้องก้องระงม

พลันที่พานาวาผ่านป่าใหญ่
เห็นเปลวไฟคุกรุ่นวุ่นเสียงขรม
เสียงชาวเลโหยหวนชวนตรอมตรม
พายุลมกระพือไฟไหม้เป็นจุล

หมู่บ้านชาวนาวากว่าสิบหลัง
ไฟไหม้พังมอดเชื้อเหลือเพียงฝุ่น
ชาวเลล้าน้ำตาหยดเหมือนหมดบุญ
บ้างเคืองขุ่นวุ่นว้าละล้าละลัง

เสียงปืนดังกึกก้องท้องสาคร
โฉมบังอรห่อนทันจะหันหลัง
เรือแล่นทาบขนาบใกล้ไม่ระวัง
จึงถูกรั้งยั้งหยุดฉุดด้วยแรง

สุรีรัตน์ฮัดฮึดทำฟึดฟัด
โจรสลัดมัดนาวาอย่างกล้าแข็ง
หยาดอนงค์หลงเผลอตัวมัวระแวง
ถูกโจรแสร้งผลักคะมำคว่ำล้มตึง

สาวนาเมียวเกี่ยวเพื่อนเลื่อนลงน้ำ
ตัวเขียวคล้ำย้ำมองจ้องถลึง
เห็นหน้าคล้ายละม้ายถ้วนหวนคำนึง
หวนนึกถึงหน้าผีที่เคยเจอ

ใช่แน่แท้แค่นี้ไม่มีผิด
นึกสะกิดจิตใจอย่าให้เผลอ
จะแก้แค้นแทนพ่อรอละเมอ
โชคเสนอเออหนอขอเอาคืน


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2242 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน น้ำตาชาวเล --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๘๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น