นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : มิตรแท้

 ฝ่ายตำรวจตรวจฝั่งรั้งรออยู่
เคยแต่ขู่ข่มขวัญให้หวั่นไหว
จึงยิงเพียงเฉียงถากหากเฉียดไป
คลื่นลูกใหม่ไล่มาถลาลอย

แม่หลวงชีสุรีรัตน์อัดคันเร่ง
มุ่งตะเบ็งเล็งโลดกระโดดหยอย
คลื่นส่งเรือแล่นฉิวลิ่วทยอย
ตามคลื่นคล้อยคอยสังเกตเส้นเขตแดน

ผ่านช่องแคบยะโฮร์อยากโห่ร้อง
พาเรือย่องจ้องเขตประเทศแคว้น
มาเลเซียขอด่านผ่านเข้าแดน
มุ่งเมืองแมนแดนสยามนามประเทือง

เลาะชายฝั่งรัฐยะโฮร์โผล่ขึ้นเหนือ
ช่างงามเหลือเมื่อชมแดนแคว้นเสือเหลือง
ทั้งป่าเขาลำเนาไพรแม้ในเมือง
ช่างรุ่งเรืองเฟื่องฟูดูงามตา

สาวนาเมียวเหลียวไปให้เทวษ
ยามใกล้เขตพงไพรในแนวป่า
คิดถึงครั้งยังอยู่คู่มารดา
เล่นธาราคราก่อนบ่ห่อนจาง

ม่านน้ำตกอกโอ้เคยโผว่าย
เคยปีนป่ายชายผาพาใจหมาง
เคยหุงหาอาหารป่านนี้นาง
คงอ้างว้างห่างเหว้าเหว่ใจ

อยู่โดดเดี่ยวเรียวป่าพนาวาส
ลูกมิอาจคาดหวังดังคิดได้
รอก่อนหนานาเมียวจะเลี้ยวไป
ให้แม่ได้ไต่ถามเนื้อความกัน

สายสุพรรณหันมองจ้องแนวเกาะ
อยากลัดเลาะเสาะหาแทบอาสัญ
ป่านนี้โศกโศกาแสนจาบัลย์
แม่รอฉันอีกหน่อยแล้วค่อยเจอ

หยาดอนงค์ตกลงใจให้สัญญา
ภายหลังพาคราบคืนยื่นเสนอ
จะพาสองเพื่อนยาหาบ้านเธอ
มิให้เก้อเพ้อครวญหวนคำนึง

จะส่งเพื่อนทีละคนจนถึงบ้าน
อยู่ถิ่นย่านด้านไหนจะไปถึง
แม้ขอบฟ้าขวางกั้นไม่พรั่นพรึง
จะดื้อดึงดั้นด้นค้นช่วยกัน

สายสุพรรณหันหน้ามาบอกเจ้า
บ้านของเราอยู่ป่าพนาสัณฑ์
เป็นเกาะร้างกลางสมุทรสุดสำคัญ
อยู่ด้วยกันพันผูกแม่ลูกดี

แม่ของเราเขาเป็นปลาใบหน้าสวย
พ่อเราม้วยด้วยโจรไพรไอ้หน้าผี
พ่อจึงพร้อมยอมตายวายชีวี
เพื่อศักดิ์ศรียินดีป้องมวลผองภัย

พ่อเข้าช่วยด้วยประมาทจึงพลาดพลั้ง
โจรแทงหลังฝังเชือดเลือดโซมไหล
ไอ้หน้าผีตีซ้ำจนหนำใจ
พ่อจากไปไม่กลับดับทันที

เหลือเพียงแม่แดเดียวเหลียวแลหาย
ลูกถูกขายหายลับกับหน้าผี
ไม่พบหน้ามารดามาสองปี
ป่านฉะนี้ดีร้ายตายหรือเป็น

น้ำตาชายกายเขียวไหลเชี่ยวกราก
หยาดไหลพรากพร่างพรายกระจายเห็น
หยดลงพื้นนาวาพาเนื้อเย็น
นาเมียวเร้นเค้นสะอื้นกลืนน้ำตา

สุรีรัตน์อัดอั้นตันดวงจิต
พลอยหวนคิดจิตใจให้ผวา
ถึงเรื่องราวคราวละอ่อนก่อนบรรพชา
ชลนาพาไหลไม่หยุดเลย


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2239 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน มิตรแท้ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๗๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น