นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : "นะเมตตา" พารอด

 ปลุกอาจารย์ญาณวิไลใคร่กราบลา
ค่อยย้อนมาลาผนวชบวชห่มเหลือง
คืนคราบพ่อขอบำรุงให้รุ่งเรือง
ให้เสร็จเรื่องเปลื้องทุกข์ที่คุกคาม

ญาณวิไลให้พรขจรจบ
จงประสบโชคชัยด้วยไตรสาม
ขอธรรมะพระพุทธหยุดเรื่องทราม
อย่าลุกลามตามไปให้ขุ่นเคือง

แล้วสั่งให้แม่ชีสุรีรัตน์
ผู้ถนัดทางเรือเอื้อเฟื้อเครื่อง
เป็นเรือด่วนล้วนแรงแฝงชำเลือง
พากันเยื้องยอกย้อนห่อนพบพาน

เล็ดลอดออกนอกเขตประเวศแคว้น
จากเมืองแมนแดนดินถิ่นสถาน
อยากเห็นคราบวาบถวิลในวิญญาณ
แล้วนงคราญพาลยิ้มกระหยิ่มใจ

จะพาคราบกราบพ่อที่รออยู่
กลับคืนสู่คูหาภูผาใหญ่
คืนสู่แดนแคว้นเขตประเทศไทย
คืนกลับไปรับขวัญนิรันดร

จอดเรือรอนาเมียวประเดี๋ยวหนึ่ง
เสียงอื้ออึงคะนึงแจ้วแว่วสังหรณ์
เสียงปึงปังเปรี้ยงปร้างกลางสาคร
นาวาก่อนจรประมงจุดธงชัย

ผสมโรงโคลงเรือเพื่อรอคราบ
บัดเดี๋ยวกราบด้านขวาพาสั่นไหว
สายสุพรรณถลันโชว์โผล่ก่อนใคร
เกี่ยวกล่องไว้ในมือคือนาเมียว

มองกล่องน้อยลอยแล่นบนแผ่นน้ำ
ใจวาบหวำหวาดผวาน่าหวาดเสียว
กลัวกล่องล่มจมลื่นกลางคลื่นเกลียว
คอยแลเหลียวเอี้ยวคอคอยรอมอง

รับกล่องคราบบิดาพาขึ้นเรือ
มองสองเขือเชื้อเชิญแล้วเพลินจ้อง
เชิญขึ้นก่อนช้อนหัตถ์ผลัดประคอง
จนทั้งสองขึ้นนาวาถลาลม

สุรีรัตน์คัดท้ายมุ่งบ่ายหน้า
เซ็นโตซ่ามาชางฮีฤดีสม
มุ่งช่องแคบยะโฮร์โต้คลื่นลม
เสียงระงมหวูดก้องร้องตามมา

เรือยามฝั่งตำรวจคอยตรวจจับ
คำสั่งลับขับเคี่ยวเลี้ยวตามหา
แย็บเอ็งเส็งเร่งเร้าตามเข้ามา
ศรีลังกานาวีเร่งหนีจร

จี้กระชั้นบั้นท้ายกระจายเสียง
อย่าหลบเลี่ยงเสี่ยงลี้หนีไปก่อน
หยุดให้ตรวจกวดขันอย่าบั่นทอน
เดี๋ยวจีวรเปื้อนเปล่าไม่เข้าการ

สุรีรัตน์กัดฟันเพิ่มคันเร่ง
จนตัวเกร็งเขม็งเกลียวเลี้ยวลอดผ่าน
เรือตำรวจกวดติดไม่คิดนาน
โฉมสะคราญพลิกแหวนที่แสนกล

หยาดอนงค์ตกลงใจใช้คาถา
"นะเมตตา" อาจารย์วานอีกหน
ขอโปรดช่วยด้วยลูกยาเข้าตาจน
สิ้นเสียงมนต์ชลธารพาลเปลี่ยนไป

เกิดคลื่นใหญ่ไล่หลังเรือทั้งสอง
กระแทกฟองสยองคลื่นที่ลื่นไหล
เรือตำรวจกวดจางห่างออกไป
ขืนเรือไว้ไม่คืนด้วยคลื่นแรง

แย็บเอ็งเส็งเล้งล้งส่งภาษา
หวาดผวานาวาล่มข่มเสียงแข็ง
สั่งยิงใส่ไม่หยุดให้สุดแรง
ไม่ต้องแย้งยิงมันให้บรรลัย


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2238 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน "นะเมตตา" พารอด --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๖๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ม่านแพร [C-11882 ], [203.172.201.1]
เมื่อวันที่ : ๑๕ ก.ค. ๒๕๕๐, ๑๓.๒๕ น.

​​กำลังตื่นเต้น เลย​​นะคะ​​ลุงปิง ม่านรอลุ้นต่อค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : แพ [C-11884 ], [58.147.119.148]
เมื่อวันที่ : ๑๕ ก.ค. ๒๕๕๐, ๑๘.๑๓ น.

คุณเขียนดี มีสาระ น่านับถือ
คงเลื่องลือ จบแคว้น จบแดนถิ่น
นะเมตตา ทำดี นี่ทั่วดิน
​​จะสูญสิ้น ทุกข์คลาย ​​ได้ภิรมย์

คราบมนุษย์ มีหลายคราบ ทราบหรือไม่
​​ทั้งคราบดี ​​และร้าย ให้ขื่นขม
คราบอิจฉา พยาบาท​​ ทาสคารม
ทาสอารมณ์ ​​ต้องทิ้ง จริงอย่างคุณ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : กาบแก้ว [C-11888 ], [58.10.216.133]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.ค. ๒๕๕๐, ๐๙.๒๔ น.

คราบมนุษย์ สุดปลื้ม ยากลืม​​ได้
​​กำลังใจ ให้ฉัน นั้น​​อบอุ่น
ขอบคุณแพ ​​ที่แลเห็น นับ​​เป็นบุญ
เกื้อการุญ หนุนนำ ​​กับคำกลอน

ขอขอบคุณ ม่านแพร แม่เนื้อเย็น
​​ที่ตื่นเต้น ตามบท กำหนดป้อน
ลุ้นต่อ​​ไป ให้จบ ครบทุกตอน
แล้ว​​เนื้ออ่อน ​​จะสนุก ทุกนาทีฯ


ขอขอบคุณ​​กำลังใจจากท่าน​​ทั้งสองมากครับ​​ !

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น