นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : ญาณทัศนะ

 ปลงสังเวชเหตุการณ์ที่ผ่านพ้น
กลับกังวลจิตใจให้สังหรณ์
อาจเกี่ยวข้องสองหน่อพ่องามงอน
พ่อเนื้ออ่อนทั้งสองมาพ้องกัน

คนหนึ่งพรากจากกันไม่ทันไร
อีกคนไซร้โผล่มาดูน่าขัน
เป็นบ้าบอคอแตกแปลกใจครัน
เคยโรมรันพันตูดูเฉยชา

แม่หน้ามนคนดีขี้สงสาร
เห็นยักษ์มารพาลมลายกลายเป็นบ้า
ต้องสืบสาวราวเรื่องเบื้องต้นมา
เหตุใดหนาบ้าบอเหมือนขอทาน

ตัวเปื้อนดินกลิ่นคลุ้งนุ่งผ้าขาด
น่าอนาถพลาดผิดคิดสงสาร
เคยร่วมหอคลอเคล้าเยาวมาลย์
อยู่เป็นนานนับปีก่อนหนีจร

เกี่ยวกันใช่ไหมหนอพ่อยอดชู้
อยากจะรู้ดูใจในสังหรณ์
พ่อบุญยืนหายหน้ายิ่งอาวรณ์
โอ้ขวัญอ่อนซ่อนใครยังไม่เคย

ยกมือกลบซบหน้าน้ำตาร่วง
พ่อพุ่มพวงห่วงอาลัยไยนิ่งเฉย
ไม่ส่งข่าวส่งคราวเรื่องราวเลย
ลูกหยาดเอ๋ยมีญาณช่วยอ่านที

โฉมยุพินยินแม่ให้แก้ไข
สงบใจสมาธิตามวิถี
กระแสจิตพิศดูรู้ชั่วดี
บังเกิดมีมโนภาพทราบเรื่องราว

พ่อถูกปืนยืนจี้ที่สีข้าง
เสียงเปรี้ยงปร้างครางสนั่นแล้วพลันหนาว
ยิงฝุ่นกลบตลบหลังดังเกรียวกราว
เห็นวิ่งอ้าวก้าวไวสงสัยจัง

สบหน้าจ้องร้องลั่นนั่นคนบ้า
วิ่งเร่อร่าผวาไม้ล้มไล่หลัง
ขวางถนนชนดะไม่ระวัง
ลงจุกนั่งพลั้งไปตกในคู

อุ้มขึ้นฝั่งยั้งรอพ่อนั่งนิ่ง
แต่ความจริงท่องมนตราคาถาอยู่
พลันกายีที่เห็นกลายเป็นงู
เลื้อยลงสู่คูหาน่าอัศจรรย์

พ่อเขากลายเป็นงูรู้ไหมแม่
ส่วนที่แย่คือคนยิงยิ่งน่าขัน
กลายเป็นบ้าพาให้สมใจครัน
มือไม้สั่นยิงไม่ถูกสักลูกเดียว

เห็นคนบ้าหน้าเง้าเอาปืนจ่อ
ปืนยิงพ่อหวังฆ่าน่าหวาดเสียว
ยิงไม่ถูกก็จริงวิ่งอย่างเดียว
หลังไม่เหลียวลงตะหลุกหน้าคลุกเลน

นางอนงค์งงงันพลันตระหนก
อกหนออกพ่อเดื่อช่างเหลือเข็ญ
ช่างอาฆาตมาตรร้ายเลือดกายเย็น
หวังจะเข่นฆ่ากันให้บรรลัย

กรรมสนองตรองจิตคิดแล้วกลุ้ม
เหมือนเพลิงสุมรุมเร้าไม่เอาไหน
พ่อเนื้อเย็นบุญยืนกลับฝืนใจ
หลบหนีไปในพนาคูหาตัว

เหลือเราแต่แม่ลูกเหมือนถูกทิ้ง
นางเกลือกกลิ้งเสียใจอาลัยผัว
ถึงขาดเขาเหลือเราเจ้าอย่ากลัว
จะดีชั่วตัวก็ยังแม่ทั้งคน

จะหาเลี้ยงลูกยาประสายาก
ถึงลำบากปานใดแม่ไม่บ่น
จะกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงเจ้าเฝ้าอดทน
ขอหน้ามนลูกแม่อย่าแชเชือน


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2223 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน ญาณทัศนะ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๐๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น