นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : เงินบาป

 เจ้าสัวตันพายัพนับเป็นหนึ่ง
เป็นผู้ซึ่งเชี่ยวชาญในการหมุน
เปลี่ยนขยับทรัพย์เพลินได้เกินดุล
เพราะมีหุ้นส่วนใหญ่ในสิงคโปร์

มิสเตอร์แย็บเอ็งเส็งนักเลงใหญ่
มาเฟียในเรื่องหุ้นทุนอักโข
นอมินีตันพายัพกลับใหญ่โต
ออกโร้ดโชว์สำแดงแหล่งหาเงิน

ขายหุ้นรวยร่ำลือสะดือปลิ้น
ใช่เล่นลิ้นแกล้งอำทำขัดเขิน
เป็นเรื่องจริงไม่หลอกใช่หยอกเอิน
หุ้นจำเริญเงินดีมีกำไร

ขอย้อนถึงนายเดื่อเมื่อขายคราบ
คนใจหยาบบาปแท้แก้ไม่ไหว
ได้เงินล้านบานบุรีแสนดีใจ
รีบเอาไปเข้าบ่อนถอนพนัน

ทั้งกัญชายาฝิ่นกินสุรา
ทั้งเล่นม้าโปถั่วมั่วทั้งนั้น
สนุกกับเงินเพลินใช้ไปวันวัน
ดุจดั่งปั่นเงินตรามาใช้เอง

เพียงสามเดือนเงินล้านถูกผลาญสิ้น
กว่าจะดิ้นกลับตัวมัวโฉงเฉง
กว่าจะรู้ว่าอิเหนาเจ้าเป็นเอง
เชิงนักเลงหมดลายวอดวายพลัน

น้ำตาตกอกสั่นหวั่นดวงจิต
เฝ้าครุ่นคิดผิดอุราพาโศกศัลย์
พอเงินหมดจดจำพร่ำรำพัน
พร่ำจำนรรจ์พรรณนาคราเงินจร

เงินมีมากหากไม่พอก็หมดมาก
ละความอยากใช้น้อยคอยสังหรณ์
ให้ใคร่ครวญหวนคำนึงพึงสังวร
ใครเคยสอนพอใช้ให้พอเพียง

เงินมีไว้ให้ใช้ใช่ให้เก็บ
คำแนมเหน็บเจ็บใจมีใครเถียง
สวรรค์แสร้งแกล้งข้าฟ้าลำเอียง
อย่าเอาเยี่ยงเซียงเดื่อเสือสิ้นลาย

คิดแล้วแสนแค้นใจไอ้งูเผือก
มันมาเสือกเจ้าชู้งูฉิบหาย
แย่งเป็นผัวตัวการมารทำลาย
กูวอดวายมลายสิ้นทั้งอินทรีย์

คิดแล้วกลุ้มคลุ้มคลั่งนั่งไม่ติด
ยังฝังจิตคิดร้ายไม่หน่ายหนี
ฆ่ามันเสียให้ตายวายชีวี
หมดอัปรีย์มีก้างคอยขวางใจ

คิดสำเร็จเสร็จสมอารมณ์ขุ่น
จิตว้าวุ่นครุ่นแค้นแสนหวั่นไหว
มุ่งนิเวศน์เขตขันธ์ในทันใด
บ้านทรามวัยใคร่พิชิตคิดเอาคืน

สำคัญผิดคิดว่าตัวข้าจ๊าบ
คนไร้คราบบาปข้องไม่ต้องฝืน
สะกดย่างข้างกายนายบุญยืน
อย่าเต้นตื่นปืนจี้มีหวังตาย

ฟังเสียงคุ้นบุญยืนไม่ตื่นเต้น
ด้วยมองเห็นอนาคตที่หดหาย
ของนายเดื่อรูปหล่อพ่อยอดชาย
ถึงไม่ตายคล้ายเดี้ยงเลี้ยงไม่โต

เพียงคิดให้ปืนลั่นหันขึ้นฟ้า
นายเดื่อบ้าตกตลึงกึ่งโมโห
ไม่สามารถวาดปืนขืนแข็งโชว์
เป้าออกโตยิงพลาดอนาถใจ

ยิงจนหมดกระสุนฝุ่นตลบ
เสียงปืนกลบก้องตึงถึงไหนไหน
นายเดื่อเผ่นเช่นกันในทันใด
บุญยืนให้ใจคิดคอยติดตาม


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2220 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน เงินบาป --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๙๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : แพ [C-11817 ], [58.147.113.60]
เมื่อวันที่ : ๐๘ ก.ค. ๒๕๕๐, ๑๕.๐๘ น.

ท่านประจักษ์ ​​ความจริง สิ่งลวงโลก

นับ​​เป็นโชค ชีวิต จิตสร้างสรรค์

​​ถ้าบอกกล่าว ชาวรากหญ้า รู้ค่ามัน

เหมือนสวรรค์ โปรดปราน ประทานพร

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กาบแก้ว [C-11834 ], [58.10.216.28]
เมื่อวันที่ : ๑๐ ก.ค. ๒๕๕๐, ๑๑.๓๖ น.



ให้เกษม เปรมปรีดิ์ แสนมีสุข

ท่านแพปลุก ปลอบใจ ไม่หลอกหลอน

ชาวรากหญ้า ​​ถ้าพาจิต คิดตามกลอน

คงอวยพร ฟ้าประทาน คืนท่านแพ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น