นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : ราคาคราบมนุษย์

 ตามสมภารเลาะลัดวัดหนองเสือ
ตัวนายเดื่อแฝงรอไม่ท้อถอย
เห็นไต้ซือถือกล่องจ้องยืนคอย
เดินตัวลอยเข้าในหอไตรฯพลัน

ไม่กล้าลามตามไปข้างในหอ
กลัวหลวงพ่อห้อกลับจะคับขัน
รอจนท่านผ่านตาสู่หน้าบัน
ไร้กล่องนั้นในมือถือออกมา

จึงแน่ใจได้ว่ากายาคราบ
เป็นที่ทราบซุกซ่อนก่อนค้นหา
รอจนมืดดึกสงัดทั้งวัดวา
เจ้าโจราพญาเดื่อเสือออกลาย

สะเดาะกลอนหอไตรฯไขกุญแจ
ซ้ายขวาแลจำแลงแฝงตัวหาย
เฝ้ารื้อค้นจนต้องกล่องคราบกาย
ยอดวายร้ายนายเดื่อไม่เหลือรอย

เดินเอวอ่อนคอนหาบคราบมนุษย์
เกษมสุดเอมโอษฐ์กระโดดหยอย
เดินลัดทุ่งมุ่งฉิวเหมือนปลิวลอย
ไม่ตะบอยจ้ำอ้าวราวตามควาย

มุ่งเข้ายังนคราหาผู้ใหญ่
เคยอาศัยภัยลี้หนีกฎหมาย
ช่วยผ่อนผันกันตลอดให้รอดตาย
พ่อยอดชายนายเดื่อเสือลำพอง

พบท่านอยู่พอดีที่พำนัก
ตรงเข้าทักชี้แจงแสดงของ
สิ่งหายากอยากให้ได้ครอบครอง
เชิญท่านลองเปิดดูอยู่ข้างใน

เป็นคำสาปคราบมนุษย์สุดวิเศษ
ป้องภัยเภทเหตุร้ายคล้ายเหล็กไหล
รีบเปิดกล่องส่องดูด้วยรู้ใจ
ท่านผู้ใหญ่นัยน์วาวในข่าวดี

คราบมนุษย์สุดจริงยากยิ่งเหลือ
เฮ้นายเดื่อเชื่อได้อย่างไรนี่
ขายเท่าไรบอกฉันมาทันที
เงินฉันมีสู้ราคาไม่ว่ากัน

เล่ห์นายเดื่อเหลือรับกลับทำอึ้ง
คิดคำนึงตั้งใจไว้ดังฝัน
ขอหนึ่งล้านขาดตัวเจ้าสัวตัน
เป็นเพื่อนกันของเก่าเขาร้อนเงิน

เจ้าสัวตันนั้นหรือชื่อพายัพ
คนยอมรับทรัพย์สมบัติไม่ขัดเขิน
เป็นเสี่ยใหญ่ใจถึงจึงจำเริญ
รับฟอกเงินเกินเครดิตผิดกฎเกณฑ์

ทั้งเล่นแร่แปรธาตุฉลาดล้ำ
ซื้อขายทำจำใจให้แลเห็น
ภายหลังกลับจับเชือดอย่างเลือดเย็น
ด้วยเขาเป็นผู้กว้างขวางอย่างแท้จริง

ทรัพย์สมบัติพัสถานบานตะไท
ทำกำไรใช่เล่นเช่นเสือสิงห์
ซื้อถูกง่ายขายแพงใช่แกล้งอิง
ทุกสรรพสิ่งไม่ขัดด้วยศรัทธา

เช่นพระเครื่องบูชาห้าร้อยบาท
เขาสามารถปรับดึงถึงแสนกว่า
เพียงสองพันผันพระเก่าที่เช่ามา
ทำราคาผ่าหลักล้านบานตะเกียง

ทั้งของเก่าเล่าขานโบราณแท้
เสี่ยตันแปรแหย่ราคาไม่กล้าเถียง
รับฟอกเงินเกินบัญชีที่พอเพียง
แม้จะเสี่ยงก็เกินคุ้มกระฎุมพี

เขาเซ็นเช็คสั่งจ่ายให้นายเดื่อ
เสมือนเสือเห็นลายไม่หน่ายหนี
พวกเดียวกันปั่นราคาประดามี
เป็นของดีที่หายากหากคุ้มทุน


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2219 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน ราคาคราบมนุษย์ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๑๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น