นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : ซ่อนคราบ

 ยี่สิบปีหยาดอนงค์จงเตรียมตัว
เจ้าอย่ากลัวลอกคราบทราบเองหนา
ถึงกำหนดกฎเกณฑ์เวรชะตา
บุญหนุนพาอาจประสพพบโชคดี

ส่วนคราบพ่อบุญยืนคืนเจ้าของ
พับใส่กล่องสวยงามตามวิถี
เพื่อกราบขออโหสิกรรมทำพิธี
ทดแทนที่อาศัยใช้คราบมา

มนุษย์เราควรคำนึงถึงบุญคุณ
ที่เกื้อหนุนจุนเจือเอื้ออาสา
แม้นสักน้อยเพียงนิดคิดนำพา
เมื่อถึงคราอับจนจะพ้นภัย

หรือไม่อยากเก็บไว้ให้ใครรู้
จะฝากกูสมภารจงขานไข
กูจะได้ปิดบังระวังระไว
ปกป้องให้พ้นตาพวกหากิน

กิเลสมนุษย์สุดยั้งกักขังได้
พวกจัญไรไต่ถามตามถึงถิ่น
แม้นพวกมันนั้นรู้หูได้ยิน
พวกปล้อนปลิ้นยินเห็นเป็นจบกัน

ทั้งสามพ่อแม่ลูกเหมือนถูกสาป
ก้มลงกราบเบญจางค์อย่างแข็งขัน
ขอมอบคราบร่างนี้ที่จำนรรจ์
ช่วยป้องกันฝากหลวงพ่อขอเมตตา

กำหนดครบรอบจวบถึงขวบปี
ทำพิธีสู่ขวัญร่วมหรรษา
เพื่อดำรงพงศ์พันธุ์สืบกันมา
จวบจนฟ้ากลบดินสิ้นสกล

นับเอาวันร่มเย็นเพ็ญเดือนหก
เหมือนดาวตกจากฟ้าเวหาหน
วันลอกคราบฟูเฟื่องกราบเบื้องบน
วันคราบคนเผ่าพันธุ์อันลือชา

กล่องคราบกายสมภารท่านเก็บซ่อน
อย่างยอกย้อนซ้อนซับลับหนักหนา
อยู่ในหอไตรปิฎกที่รกตา
แม้นสืบหาลำบากแสนยากเย็น

อะไรที่ว่าลับในโลกา
หากชิวหาพาให้ใครรู้เห็น
เหมือนดั่งคราบมนุษย์สุดลำเค็ญ
แม้นยากเย็นคนยังรู้อย่าดูดาย

เขาก็คือนายเดื่อมะเขือเผา
ไม่เห็นเงาหลบลี้ใช่หนีหาย
เพียงหลบไปให้ลับความอับอาย
เสียเชิงชายเพราะงูเป็นชู้เมีย

แอบสืบสาวเสาะถามความเร้นลับ
ของคู่ปรับงูใหญ่ในทางเสีย
รอโอกาสพลาดพลั้งหวังจะเคลียร์
รอจนเพลียละเหี่ยใจไม่เห็นทาง

บังเอิญแอบเร้นผ่านบ้านบังอร
เห็นจีวรเหลืองอร่ามยามฟ้าสาง
ยืนกับหนุ่มหน้าคุ้นหุ่นสำอาง
ละม้ายร่างบุญยืนฝืนนัยนา

เพ่งพินิจเห็นหนุ่มยิ้มกรุ้มกริ่ม
พ่อเนื้อนิ่มยืนพิงอิงข้างฝา
ขาซ้ายด้วนเห็นถนัดซัดลูกตา
อนิจจาคู่ปรับเก่าเรานั่นเอง

แต่ทำไมยังหนุ่มกระชุ่มกระชวย
รูปหล่อสวยแอบจ้องมองเขม็ง
ค่อยคลานเข้าใต้ครัวจนตัวเกร็ง
ลอดช่องเล็งแอบนั่งฟังเรื่องราว

จึงรู้แจ้งเห็นจริงทุกสิ่งหมด
คนใจคดข้องจิตคิดแล้วหนาว
มองเห็นทางจำหน่ายขายคราบคาว
จึงแอบก้าวตามจดสะกดรอย


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2218 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน ซ่อนคราบ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๒๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น