นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คราบมนุษย์
กาบแก้ว

ตอน : คราบโลกีย์

 คราบไคลไหลหยดย้อย.....................ชโลม
คราบเหงื่อเหงื่อไหลโซม....................ร่างอ้าย
คราบมนุษย์ฝากญาติโยม....................เก็บซ่อน ไว้นา
คราบรักฝากยากย้าย..........................ยอกย้อนยากเย็น

*********

เป็นเรื่องราวกล่าวขานครั้งกาลก่อน
พาท่านย้อนคืนยุคที่ทุกข์เข็ญ
ทั้งข้าวยากหมากแพงแล้งลำเค็ญ
น้ำตากระเซ็นเป็นเลือดเดือดร้อนจริง

ด้วยเป็นคราวสงครามยามเสร็จสิ้น
ทั่วทุกถิ่นเซ็งแซ่แต่เสือสิงห์
ทั้งปล้นฆ่าปลดทรัพย์จับช่วงชิง
ปล้นทุกสิ่งวิ่งราวทั้งข้าวปลา

มียอดชายชื่อนายเดื่อมะเขือเผา
ไม่ยอมเอาการงานการเคหา
วันวันมัวมั่วฝิ่นกินกัญชา
ชอบเฮฮาตกเย็นเล่นไฮโล

การพนันตามยุคทุกชนิด
แถมยังติดนักเลงเก่งอักโข
ทั้งไพ่เผแทงมั่วทั้งถั่วโป
เงินก้อนโตวายวอดจอดกลางวง

ครั้นขาดเงินงุ่นง่านพาลเตะเมีย
นิสัยเสียชั่วช้าพาลุ่มหลง
เมากัญชาฝิ่นก็แพงแดงจะลง
แม่อนงค์ฉ่ำเฉื่อยยอมเรื่อยมา

หนีสงครามอพยพหลบลี้ไกล
ถิ่นพงไพรหนองแข้แย่หนักหนา
ด้วยเป็นเขตแคว้นเก่าเจ้ากุมภา
ดินนั้นหนาสีแดงเหมือนแสงไฟ

เขาจึงยกขึ้นให้เป็นตำบล
เพื่อให้คนอพยพหลบอาศัย
เรียกชื่อตามสีดินถิ่นทั่วไป
ชื่อนั้นไซร้คือคลองหนองดินแดง

หลวงพ่อจัดผ่านมาคราเก่าก่อน
เป็นที่ซ่อนพยัคฆากล้ากำแหง
จึงสร้างวัดหนองเสือเพื่อร่วมแรง
ล้อมกำแพงรอบวัดคนศรัทธา

ทั้งธรรมะปฏิบัติวัตรลึกซึ้ง
ท่านเข้าถึงแก่นธรรมคร่ำพรรษา
เป็นพระป่าปลีกวิเวกเอกเอ้กา
ก่อนจะมาอยู่ถิ่นแผ่นดินไกล

ต้นไม้ใหญ่ยางคู่อยู่หน้าวัด
สะพานมัดคลองข้ามเขตคามได้
ยามวันพระชาวบ้านทั้งพรานไพร
จรไลไคลคลามาทำบุญ

ตักบาตรเสือกรรโชกร้องโฮกคราง
พระตาค้างสวดมนต์จนหัวหมุน
แผ่เมตตาให้เวไนยได้ส่วนบุญ
ทั้งไสยคุณอย่ามีมาบีฑา

งูเผือกยาวสามวาเลื้อยผ่าผ่าน
ท่านสมภารเพ่งจิตพินิจหา
กล่าวเชิญเถิดหลวงพ่อขอขมา
เชิญงูป่าคลาไคลไปตามทาง

เหมือนดังงูรู้ธรรมน้อมคำนับ
ผงกรับเลื้อยผ่านสะพานขวาง
มุ่งข้ามคลองมองชะแง้แม่เอวบาง
อนงค์นางแลดูเหมือนรู้ใจ

พอนาคีเลื้อยเร้นไม่เห็นร่าง
โฉมสะอางนางอนงค์ให้หลงใหล
กราบหลวงพ่อมุ่งตรงลงบันได
แล้วคว้าได้หาบคอนย้อนคืนรัง

ถึงกระท่อมพร้อมอาหารทำทานบุญ
ยกขึ้นอุ่นใส่ถ้วยด้วยความหวัง
เซ่นสังเวยป่าเจ้าภูเขาบัง
ยกขึ้นตั้งบนหิ้งสิ่งบูชา

ฉับพลันนั้นพญางูเลื้อยชูคอ
ไม่รั้งรอเข้าไปในคูหา
เหลียวคอมองสาวงามอร่ามตา
เสน่หาเลื้อยตามน้องเข้าห้องใน


*********
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2211 Article's Rate 73 votes
ชื่อเรื่อง คราบมนุษย์ --Series
ชื่อตอน คราบโลกีย์ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๘๒๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-11794 ], [83.180.100.240]
เมื่อวันที่ : ๐๑ ก.ค. ๒๕๕๐, ๐๑.๕๙ น.

เข้ามาลงชื่อว่าติดตามอ่านผลงานกลอนชุดใหม่ของลุงปิงค่ะ​​

เอ๊ะ...​​.งูตัวนี้ยังไงชอบกล...​​มีเลื้อยหาสาวด้วย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กาบแก้ว [C-11801 ], [58.10.216.165]
เมื่อวันที่ : ๐๓ ก.ค. ๒๕๕๐, ๑๐.๔๘ น.

ขอบขอบคุณ​​ที่ติดตามอ่าผลงานของกาบแก้วเสมอมาครับ​​คุณRotjana Geneva

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : อรทัย [C-11991 ], [222.123.244.177]
เมื่อวันที่ : ๒๔ ก.ค. ๒๕๕๐, ๒๑.๕๕ น.

​​เป็นนิิทานสอนให้ รู้ธรรม
​​ความรัก​​เป็นสิ่งนำ เจิดจ้า
งูสัดว์​​เป็นตามกรรม รักรุ่ม ทรวงนา
เวียนว่ายตายเกิดฟ้า เปิดให้ตามกรรม

ภาพเด่นข้อ​​ความซึ้ง ตรึงใจ
เดินเรื่อง​​เห็นภาพใน ตรึกแผ้ว
ลีลาอักษรศิลป์​​ไป เรื่อง​​เด่น จริงนา
​​ได้อ่านสุขใจแล้ว​​ ส่งให้เกษมศานติ์

งู​​เป็นสื่อ แห่งรัก ฝันศักดิ์สิทธิ์
เทพนิมิต พบรัก สลักขวัญ
สิ่งแวดล้อม ​​พร้อมรัก ปักชีวัน
​​ได้พบกัน หลังจากฝัน สรรรักบาน

รัก​​เป็นธรรม ล้ำค่า ว่าด้วยรัก
มีอกหัก สมหวัง นั่งสนาน
วันสิ้นหวัง โลกแคบ แสบดวงมาน
โลกสำราญ มีรัก ปักอุรา

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น